לבינוני אין לו כח לעקור הרע לגמרי אבל יכול י"ד לשלוט עליו בפועל ממש. ביאור איך העבירה הוא שטות. לבינוני יש תאוות לדברים גשמיים אבל מצד שורשו בקדושה הוא מואס ברע.

קאטאלאג: TANYA ENGLISH נומ׳ ⁨30⁩ פאקעט גייד ז׳ 76 ענגליש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 58 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ביים בינוני קען דער מוח געוועלטיגן איבער דעם יצר הרע אין מעשה, אבער נישט אים ארויסווארפן, חוץ אין עתים פון התגלות האהבה צווישן דעם אייבערשטן און א איד, ווי ביים דאווענען און אין חודש אדר.

דער משגיח לערנט ווייטער אין תניא וועגן דעם בינוני: ער טוט קיינמאל נישט קיין עבירה, אבער דער רע אין חלל השמאלי שטייט אין זיין גאנצן כח, און נאר די הילף פונעם אייבערשטן לאזט אים איבערקומען. דאס פארענטפערט די קשיא פונעם ערשטן פרק, פארוואס ער הייסט "כרשע": ער קען אריינפאלן. ער ווארנט אז דער יצר הרע ווערט שטארקער מיט די יארן און מיט תאוות, און אז לערנען א גאנצן טאג איז נישט קיין סימן אז ער איז אוועק. דער מוח איז שליט אויף מחשבה, דיבור און מעשה, אבער ער קען נישט ארויסווארפן דעם יצר הרע, נאר אין עתים פון התגלות אהבה, ווי ביים דאווענען. פון דא רעדט ער פון דעם אייבערשטנס באהאלטענע אהבה צו יעדן איד: די מעשה פונעם רוזשינער, א טאטע מיט א קינד, דער חטא העגל, און פורים, וואו די ישועה איז צוגעגרייט געווארן ביי דער סעודה פון אחשורוש. ער ערקלערט הסתר פנים, דעם קאמף פון יעקב און עשו, ירושלים און רומי, און אדר שני.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · דער יצר הרע און נסיונות · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל

סדר השיעור

  1. 0:00 דער בינוני און די דריי שופטים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח חזר'ט איבער דעם חילוק צווישן א צדיק וואס האט אויסגעראטן דעם יצר הרע, און א בינוני ביי וועמען דער יצר שטייט אין זיין פולן כח אין חלל השמאלי. ער ערקלערט אז דער אייבערשטער איז דער דריטער שופט וואס שטייט לימין אביון און גיט אים צו כח צו געווינען.

  2. 4:47 פארוואס דער בינוני הייסט "כרשע" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט ווי דאס פארענטפערט די קשיא פונעם ערשטן פרק תניא: פארוואס זאל איינער וואס זינדיגט קיינמאל נישט זיך האלטן "כרשע". ווייל דער יצר הרע איז דא אין גאנצן, קען ער אריינפאלן, ממילא טאר ער נישט גלייבן די וואס רופן אים א צדיק.

  3. 8:07 דער יצר הרע ווערט שטארקער מיט די יארן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט זיך אויף דער חשיבות פון די יונגע יארן, מיט א משל פון ווינטרויבן און פון א יונג ביימל, און ערקלערט אז תאוות מאכן א מענטש גראבער ווען ער ווערט עלטער. אפילו לערנען תמיד לשם מצוה איז נישט קיין סימן אז דער יצר איז אוועק.

  4. 12:32 דער מוח איז שליט אויפן לב, אבער קען נישט עוקר זיין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער אייבערשטער האט באשאפן דעם מוח מיט שליטה אויפן לב, ממילא לאזט דער בינוני נישט זיינע מחשבה, דיבור און מעשה דינען דעם יצר, און ס'איז נישטא קיין תירוץ "איך האב נישט געקענט". אבער דער מוח קען נישט ארויסווארפן דעם יצר אליין, חוץ אין באזונדערע צייטן ווען די אהבת השם ווערט נתגלה.

  5. 16:38 עתים פון רצון און די מעשה פונעם רוזשינער

    דער משגיח ערקלערט אז ביים דאווענען, אן עת רצון, איז דער בינוני ווי א צדיק, און דערמאנט ראש חודש אדר און אדר שני אלס אזעלכע צייטן. ער דערציילט ווי דער רוזשינער האט געזאגט פאר א חסיד אז דעם אייבערשטנס אהבה צו א גרויסן רשע אין שטאט איז ווייט גרעסער ווי דעם רבינס אהבה צו זיינע חסידים.

  6. 21:14 א טאטנס אהבה און דער חטא העגל

    דער משגיח שטעלט אנטקעגן א בעל הבית וואס האט ליב זיינע עבדים לויט זייער מסירות, מיט א טאטן וואס זיין אהבה צום קינד האט נישט קיין טעם און נישט קיין תנאים. ער ערקלערט פארוואס משה רבינו האט באטאנט ווי גרויס דער חטא העגל איז געווען: ווי א קינד וואס האט צעבראכן א פוס, וועקט דער שאדן אליין אויף דעם טאטנס רחמנות.

  7. 28:11 די סעודה פון אחשורוש און די באהאלטענע ישועה

    דער משגיח ערקלערט אז דער חטא העגל האט ארויסגעברענגט די י"ג מדות הרחמים, וואס האבן זיך פארענדיגט אום יום כיפור, און אז פורים איז ווי יום כיפור. ער ברענגט די גמרא וועגן אחשורוש'ס טעות אין רעכענען די שבעים שנה, און דעם חתם סופר'ס נקודה אז ביי דער זעלבער סעודה וואו אידן האבן געזינדיגט, האט דער אייבערשטער שוין צוגעגרייט די ישועה דורכן אראפנעמען ושתי.

  8. 34:50 הסתר פנים און חודש אדר

    דער משגיח ערקלערט דעם טאפלטן הסתר פון "הסתר אסתיר" מיטן משל פונעם בעל שם טוב פון א קינד וואס ווייסט, אדער ווייסט נישט, אז דער טאטע איז נאענט. אדר איז א צייט פון הסתר, און זיין עבודה איז צו אנטפלעקן אין דער מגילה דעם אייבערשטנס אהבה; אדר און ניסן זענען חדשים פון רצון.

  9. 39:22 דער בינוני ביים דאווענען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז נאר דער בינוני ווערט באפרייט פונעם יצר ביים דאווענען, אבער איינער וואס פאלט אפט אריין ווערט געשטערט מיט שלעכטע מחשבות אפילו ביי קריאת שמע. און אפילו דעמאלט איז דער מוח פונעם בינוני נאר שליט אויפן יצר, נישט עוקר.

  10. 43:01 יעקב און עשו, ירושלים און רומי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם פסוק וואס דער תניא ברענגט וועגן דעם תמידותדיקן קאמף פון יעקב און עשו, אז ווען איינער שטייט אויף פאלט דער אנדערער, אין נפש, מקום און זמן. ירושלים שטייט אנטקעגן רומי, א מלכות פון אסאך אומות, און ער ברענגט א ווארט פונעם בלאזשאווער רבי וועגן ירושלים מיט אדער אן א יו"ד.

  11. 49:44 אדר שני, אינדרויסן פונעם חשבון

    דער משגיח זאגט אז די זאך דארף מער צייט צו ערקלערן. דערנאך ערקלערט ער אז אדר שני, ווי שבט דן ביים סוף פונעם מחנה, שטייט אינדרויסן פון די צוועלף צירופים פונעם שם הוי'ה, ממילא איז דער הסתר שטארקער און דער נס גרעסער. ער לייגט צו אז עשו, ווי דער חזיר וואס ווייזט זיינע געשפאלטענע קלויען, שטעלט זיך ארויס מיט מעלות וואס ער האט נישט.

  12. 53:32 וועגן הברה און אלטע מנהגים

    אין א טייל וואס איז שלעכט צו הערן רעדט דער משגיח וועגן דער הברה פון לשון הקודש: קיין קהילה האט היינט נישט די פונקטליכע אורהברה, און פונדעסטוועגן נעמט דער אייבערשטער אן אונזער רעדן ווי עלטערן וואס פארשטייען א קליין קינד. ער ענדיגט מיט אן עצה זיך צו האלטן ביי די הלכות און מנהגים פון כלל ישראל, און נישט אננעמען נייע חומרות וואס מאכן א מענטש נערוועז.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער בינוני און די דריי שופטים

0:54

דער משגיח חזר'ט איבער דעם חילוק צווישן א צדיק און א בינוני. דער צדיק האט אויסגעראטן דעם יצר הרע און גלוסט שוין נישט צו קיין עבירה; דער בינוני טוט קיינמאל נישט קיין עבירה, אבער דער תניא זאגט אז דער רע אין חלל השמאלי פונעם לב שטייט אין זיין תוקף ווי ביי זיין געבורט, מיט א תאוה צו תענוגי עולם הזה. א

3:35

אין אים זאגן צוויי שופטים זייער מיינונג, דער יצר טוב און דער יצר הרע. ער געווינט צוליב א דריטן שופט: דער אייבערשטער שטייט לימין אביון, ווי אין תהלים קט, לא, און ווען ער טוט אלעס וואס ער קען, גיט אים דער אייבערשטער צו כח. ב

פארוואס דער בינוני הייסט "כרשע"

4:47

דערמיט, זאגט דער משגיח, איז מתורץ די קשיא וואס דער תניא פרעגט אין ערשטן פרק אויף דער גמרא אין נדה ל, ב: אפילו אלע זאגן אז ער איז א צדיק, זאל ער זיין אין זיינע אויגן "כרשע". ער איז נישט קיין רשע, אבער ווייל דער יצר שטייט אין זיין פולן כח קען ער אריינפאלן, ממילא טאר ער נישט גלייבן די וואס רופן אים א צדיק. ג,ד

דער יצר הרע ווערט שטארקער מיט די יארן

8:07

דער יצר הרע ווערט נישט שוואכער מיט דער צייט, נאר שטארקער. דער משגיח שטעלט זיך אויף די יונגע יארן: אזוי ווי ווינטרויבן הענגען אפ פונעם אנהייב פונעם סעזאן, און ווי דער רמב"ם'ס משל פון א יונג ביימל וואס מ'קען נאך גלייך מאכן, קען א יונגער מענטש זיך פורעמען.

9:39

תאוות פון עסן און טרינקען מאכן א מענטש גראבער, און דערפאר, ווי די גמרא אין שבת קנב, א זאגט, ווערן עמי הארץ ערגער ווען זיי ווערן עלטער. אפילו לערנען טאג און נאכט לשם מצוה איז נישט קיין סימן אז דער יצר איז אוועק. ה

דער מוח איז שליט אויפן לב, אבער קען נישט עוקר זיין

12:37

דער משגיח ערקלערט אז דער אייבערשטער האט באשאפן דעם מוח שטארקער ווי די תאוות פונעם לב, ממילא איז די נפש האלקית שבמוח מושל אויף דער "עיר קטנה", דעם גוף, ווי דער תניא זאגט, און לאזט נישט מחשבה, דיבור און מעשה דינען דער נפש הבהמית. ס'איז נישטא קיין תירוץ "איך האב נישט געקענט". ו

15:51

אבער דער מוח קען נאר איינהאלטן די תאוות; דעם יצר אליין קען ער נישט ארויסווארפן, חוץ אין באזונדערע צייטן ווען די אהבת השם ווערט נתגלה אין זיין הארץ. ז

עתים פון רצון און די מעשה פונעם רוזשינער

16:38

ביים דאווענען, וואס איז אן עת רצון, איז דער בינוני ווי א צדיק, און דער יצר הרע שווייגט. אזעלכע צייטן זענען אויך פון יאר צו יאר, ווי איצט ראש חודש אדר, בפרט אדר שני. אזוי ווי יעדער איד האט א באהאלטענע אהבה צום אייבערשטן, האט דער אייבערשטער א באהאלטענע אהבה צו יעדן איד.

18:45

דער משגיח דערציילט פון א חסיד וואס איז געפארן עטליכע טעג נאר צו זען דעם רוזשינער. דער רבי האט אים געזאגט אז זיין ליבשאפט איז נישט קיין ערך צו דעם רבינס אהבה צו זיינע חסידים, און די איז נישט קיין ערך צו דעם אייבערשטנס אהבה צו יאנקל, דער באוואוסטער רשע פון שטאט.

א טאטנס אהבה און דער חטא העגל

21:17

די אהבה איז באהאלטן; ווען א איד וואלט עס געוואוסט, וואלט ער געלאפן נאכן אייבערשטן ווי א לייב. אין עתים פון רצון ווערט זי נתגלה, און ס'איז די אהבה פון א טאטן, וואס דארף נישט קיין טעם. א בעל הבית שעצט זיינע עבדים לויט זייער מסירות, אבער א קינד בלייבט א קינד אפילו ווען ער פירט זיך נישט גוט, ווייל ער איז א טייל פונעם טאטן.

24:55

אמאל איז דווקא דאס שלעכטע אויפפירן וואס ברענגט ארויס די אהבה. דער משגיח פרעגט פארוואס משה רבינו, ביים בעטן נאכן חטא העגל, האט געזאגט אז דאס פאלק האט געזינדיגט א גרויסע זינד, ווי אין שמות לב, לא, אנשטאט עס צו פארקלענערן. ער ענטפערט אז עבירות זענען אסור פאר אונזער אייגן טובה. א טאטע קען שטראפן א קינד וואס קראצט זיך אויף מיט גלאז, אבער ווען דאס קינד פאלט פונעם דאך און צעברעכט א פוס, וועקט זיך זיין רחמנות; אזוי האט משה געזאגט אז דאס פאלק האט "צעבראכן א פוס" און מ'דארף זיי היילן. ח

די סעודה פון אחשורוש און די באהאלטענע ישועה

28:36

נאכן חטא העגל האט דער אייבערשטער געגעבן די י"ג מדות הרחמים, וואס קומען, ווי רש"י אין שמות לג, יט ערקלערט, אפילו פאר איינעם וואס איז נישט ראוי, און זיי האבן זיך פארענדיגט אום יום כיפור. פורים איז ווי יום כיפור, ווייל אידן האבן נהנה געווען פון דער סעודה פון אחשורוש. ט

30:51

דער משגיח ברענגט די גמרא אין מגילה אז אחשורוש האט מורא געהאט אז אידן וועלן צוריקגיין קיין ירושלים נאך שבעים שנה, האט ער פאלש גערעכנט און געמאכט א סעודה צו פייערן אז דער בית המקדש איז נישט געבויט געווארן; דארט זיך באטייליגן איז געווען כפירה אין דער גאולה. דער חתם סופר מערקט אן אז ביי דער זעלבער סעודה איז ושתי אראפגענומען געווארן כדי צו מאכן פלאץ פאר אסתר. דער אייבערשטער האט צוגעגרייט די ישועה בשעת דער עבירה אליין, ווי א טאטע. י,כ

הסתר פנים און חודש אדר

35:04

די תקופה פון דער מגילה איז הסתר פנים, און דער משגיח לערנט דעם פסוק אין דברים לא, יח אלס א טאפלטן הסתר. דער בעל שם טוב גלייכט עס צו א קינד אין וואלד וואס זעט א לייב און שרייט "טאטע"; ער ווייסט אז דער טאטע איז נאענט. אסאך ערגער איז א קינד וואס ווייסט נישט אז דער טאטע איז דא: דער הסתר אליין איז באהאלטן. ל

37:29

די עבודה פון אדר איז צו זען אין דער מגילה דעם אייבערשטנס אהבה, וואס גרייט צו א ישועה אפילו בשעת די ירידות פון כלל ישראל. אדר און ניסן, זאגט רש"י, זענען חדשים פון רצון. מ

דער בינוני ביים דאווענען

39:22

ביים דאווענען, זאגט דער משגיח, ווערט המן, דער יצר הרע, בטל. דאס איז ביי א בינוני וואס זינדיגט קיינמאל נישט; איינער וואס פאלט אפט אריין ווערט געשטערט מיט שלעכטע מחשבות אפילו ביי קריאת שמע. און אפילו ביים בינוני איז דער מוח נאר שליט אויפן יצר, דורך דער התגלות פון אהבת השם אין באזונדערע צייטן, אן אים עוקר צו זיין.

יעקב און עשו, ירושלים און רומי

43:33

דער תניא ברענגט דעם תמידותדיקן קאמף פון יעקב און עשו. דער משגיח ערקלערט אז יעדע זאך איז דא אין נפש, מקום און זמן: יעקב איז דער צדיק און זיין מקום איז ירושלים, און עשו איז דער יצר הרע און זיין מקום איז רומי. נישט ווי בבל אדער יון, איז רומי א מלכות פון אסאך אומות, ווי תדעל "מלך גוים" צווישן די פיר מלכים אין בראשית יד, א. נ,ע

46:30

רש"י ברענגט די גמרא אויפן פסוק אין יחזקאל כו, ב: ווען איינער איז פול איז דער אנדערער חרוב. ירושלים ווערט זעלטן געשריבן מיט א יו"ד, און איינמאל איז אין דער מגילה, דער נצחון פון ירושלים איבער עשו. דער בלאזשאווער רבי האט געזאגט אז אן דעם יו"ד געהערט ירושלים צו רומי, און מיט אים געהערט רומי צו ירושלים. דער מענטש, די "עיר קטנה", קען געוועלטיגט ווערן פון ביידע. נ,ס

אדר שני, אינדרויסן פונעם חשבון

49:44

דער משגיח זאגט אז די זאך דארף צייט, און ער האפט ווייטער צו לערנען. די קדושה גייט אראפ פון ניסן ביז אדר, און אדר שני, ווי שבט דן ביים סוף פונעם מחנה, שטייט אינדרויסן: דער שם הוי'ה האט נאר צוועלף צירופים. זיין הסתר איז שטארקער, ממילא איז זיין נס גרעסער.

52:06

עשו שטעלט זיך ארויס מיט מעלות וואס ער האט נישט, ווי דער חזיר וואס די תורה רופט טמא ווייל ער ווייזט זיינע געשפאלטענע קלויען. פ

וועגן הברה און אלטע מנהגים

53:58

אין א טייל וואס איז שלעכט צו הערן זאגט דער משגיח אז קיין קהילה האלט נישט די פונקטליכע אורהברה, אפשר חוץ די תימנים. קיינער איז נישט אינגאנצן גערעכט, אבער דער אייבערשטער נעמט אן דאס רעדן פון אידן ווי עלטערן פארשטייען א קליין קינד, ווייל אידן זענען זיינע טייערע קינדער.

56:51

ער ענדיגט מיט אן עצה זיך צו האלטן ביי די הלכות און מנהגים פון כלל ישראל, און נישט אננעמען יעדע נייע חומרא, וואס קען א מענטש מאכן נערוועז.

מראי מקומות

תורה

  1. ח Shemos 32:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:55
  2. ל Devarim 31:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:04
  3. ע Bereishis 14:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:33
  4. פ Vayikra 11:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:06

נביאים

  1. ס Yechezkel 26:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:30

כתובים

  1. ב Tehillim 109:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:35

תלמוד בבלי

  1. ד Niddah 30b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:47
  2. ה לכאורה Shabbos 152a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:39
  3. י לכאורה Megillah 11b-12a מפתח אינעם אויסשרייב: 30:51

ראשונים

  1. ט לכאורה Rashi, Shemos 33:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:36
  2. מ לכאורה Rashi, Taanis 29a מפתח אינעם אויסשרייב: 37:29
  3. נ לכאורה Rashi, Bereishis 25:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:33, 46:30

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:54
  2. ג לכאורה Tanya ch. 1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:47
  3. ו לכאורה Tanya ch. 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:37
  4. ז לכאורה Tanya ch. 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:51
  5. כ Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:51

עיקרי הדברים

  1. 1:57 דער בינוני טוט קיינמאל נישט קיין עבירה, אבער דער יצר הרע אין חלל השמאלי בלייבט אזוי שטארק ווי ביי זיין געבורט; ער געווינט נאר ווייל דער אייבערשטער שטייט לימין אביון און העלפט אים.
  2. 5:24 ער הייסט "כרשע" ווייל דער כח צו זינדיגן לעבט אין אים אין גאנצן, ממילא טאר ער נישט גלייבן ווען מענטשן רופן אים א צדיק.
  3. 13:29 דער מוח איז באשאפן געווארן מיט כח צו געוועלטיגן איבער די תאוות פונעם הארץ אין מחשבה, דיבור און מעשה, אבער נישט צו עוקר זיין דעם יצר הרע אליין.
  4. 16:20 אין עתים פון רצון, בפרט ביים דאווענען, ווערט די אהבת השם נתגלה און דער בינוני איז אויף א צייט ווי א צדיק.
  5. 20:59 דעם אייבערשטנס אהבה צו יעדן איד איז די אהבה פון א טאטן צו א קינד, אן תנאים; זי איז באהאלטן, אבער ווערט נתגלה אין עתים פון רצון, אפילו דורך די עבירות.
  6. 34:12 אדר איז א צייט פון הסתר פנים, און אין אים ווערט אנטפלעקט דעם אייבערשטנס באהאלטענע אהבה, ווי די מגילה ווייזט אז די ישועה איז צוגעגרייט געווארן בשעת דער עבירה אליין.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 5:05 ווי אזוי קען איינער וואס ווייסט אז ער טוט קיינמאל נישט קיין עבירה זיך האלטן ווי א רשע, און פארוואס שטייט "כרשע" און נישט "רשע"?

    תירוץ: 5:20 ער איז נישט קיין רשע, אבער ווייל דער יצר הרע איז אין אים מיט זיין גאנצן כח, קען ער אריינפאלן אויב ער היט זיך נישט.

  2. קשיא: 11:39 אויב ער לערנט און דאווענט א גאנצן טאג לשם מצוה, ווייזט דאס אז דער יצר הרע איז אוועק?

    תירוץ: 11:54 ניין; דאס איז בכלל נישט קיין סימן, דער יצר הרע איז נאך אלץ אין חלל השמאלי מיט זיין גאנצן כח.

  3. קשיא: 25:32 פארוואס האט משה רבינו געזאגט פארן אייבערשטן אז דאס פאלק האט געטון א גרויסע עבירה, אנשטאט עס צו פארקלענערן?

    תירוץ: 27:27 ווי ביי א קינד וואס האט נישט געפאלגט און צעבראכן א פוס: וואס גרעסער דער שאדן, אלץ מער וועקט עס אויף דעם טאטנס רחמנות אים צו היילן.

מעשיות

  1. 18:45 דער רוזשינער און דער חסיד וואס איז געקומען אים זען

    א חסיד האט געפילט א שטארקן חשק נאר צו זען דעם רוזשינער, און איז געפארן עטליכע טעג ביז ער איז אנגעקומען. ווען ער איז אריין אין הויף, האט דער רבי אים צוגערופן און געפרעגט צי ער האט אים ליב, און דער חסיד האט געענטפערט אז דערפאר איז ער געקומען. דער רוזשינער האט אים געזאגט אז זיין ליבשאפט איז נישט קיין ערך צו דעם רבינס אהבה צו זיינע חסידים, און די איז נישט קיין ערך צו דעם אייבערשטנס אהבה צו יאנקל, א באוואוסטער רשע אין יענער שטאט.

    אין דער מעשה: דער רוזשינער, Yankel

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 5:10 דער תניא זאגט "כרשע" און נישט "רשע", ווייל דער בינוני איז נישט קיין רשע; ער טראגט נאר אין זיך דעם פולן כח צו ווערן איינער, אויב ער וועט זיך נישט היטן.
  2. 24:40 אמאל איז דווקא די עבירה מיט איר שאדן וואס ברענגט ארויס דעם אייבערשטנס באהאלטענע אהבה, אזוי ווי א קינד וואס האט צעבראכן א פוס דרייט איבער דעם טאטן פון שטראפן צו רחמנות; דערפאר האט משה באטאנט אז דער חטא העגל איז געווען גרויס.
  3. 33:48 ביי דער זעלבער סעודה וואו אידן האבן געזינדיגט מיט'ן זיך באטייליגן ביי אחשורוש'ס שמחה, האט דער אייבערשטער שוין צוגעגרייט די ישועה דורכן אראפנעמען ושתי, א ווייז פון א טאטנס אהבה אפילו אין דעם ערגסטן מצב.
  4. 36:17 דער ערגערער הסתר איז נישט ווען דער טאטע באהאלט זיך, נאר ווען דאס קינד ווייסט אפילו נישט אז ער איז דא; די עבודה פון אדר איז אנטפלעקן דעם הסתר.
  5. 51:12 אדר שני האט נישט קיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי'ה, ווייל עס זענען מעגליך נאר צוועלף, ממילא איז זיין הסתר גרעסער, און דערפאר איז דער נס פון פורים אין אים געווען גרעסער.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 6:17 דער משגיח זאגט אז דער בינוני זאל נישט גלייבן מענטשן וואס רופן אים א צדיק, נאר וויסן אז דער יצר הרע איז אין אים און ער דארף זיך היטן.
  2. 8:07 דער משגיח זאגט אז די יונגע יארן זענען זייער וויכטיג, ווייל דעמאלט קען א מענטש זיך נאך פורעמען, ווי א יונג ביימל וואס מ'קען נאך גלייך מאכן.
  3. 13:59 דער משגיח זאגט אז ס'איז נישטא קיין תירוץ "איך האב זיך נישט געקענט איינהאלטן", ווייל דער אייבערשטער האט געגעבן דעם מוח שליטה אויפן לב.
  4. 37:29 דער משגיח זאגט אז די עבודה פון אדר איז צו זען אין דער מגילה דעם אייבערשטנס אהבה צו אונז, אז אפילו בשעת אונזערע ירידות גרייט ער צו די ישועה.
  5. 56:51 דער משגיח גיט אן עצה זיך צו האלטן ביי די הלכות און דרכים פון כלל ישראל, און נישט אננעמען יעדע נייע חומרא, וואס קען א מענטש מאכן נערוועז א גאנצן טאג.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אחשורוש, אסתר המלכה, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער צבי לצדיק, דער רוזשינער, דער רמב"ם, ושתי, יעקב אבינו, משה רבינו, נבוכדנצר, עשו, רבי נתן אדלער, רש"י

ערכים בינוני, הסתר פנים, חלל השמאלי, י"ג מדות הרחמים, יצר הרע, יצר טוב, מוח שליט על הלב, נפש האלקית, נפש הבהמית, עיר קטנה, עת רצון, צירוף, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט