“ויצא יצחק לשוח בשדה” - לבטל הקטרוגים הגדולים על זיווגו
קאטאלאג: פרשת השבוע חיי שרה נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 5 תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 8 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז "ויצא יצחק לשוח בשדה" איז געווען א תפילת מנחה אויפן הר המוריה, וואס האט דורכגעבראכן די גרויסע קטרוגים פון לבן-בלעם אויף זיין זיווג מיט רבקה.
דער משגיח עפנט מיט אליעזר, דער געטרייער תלמיד פון אברהם אבינו, וואס האט געהאט א נגיעה, ווייל ער האט געוואלט געבן זיין טאכטער פאר יצחק, און פונדעסטוועגן האט ער דורכגעפירט די שליחות בנאמנות און אפילו מתפלל געווען קעגן זיין אייגענע טובה. אברהם האט אים נישט געוואלט פאר א מחותן צוליב יחוס, און לבנ'ס ווערטער "בוא ברוך ה'" ווייזן אז אליעזר איז געווארן א ברוך. דער חידוש איז אז לבן, וואס איז בלעם, דער ראש פון דער מרכבה פון טומאה, האט מסכים געווען אויף דער ברכה. לבן און בתואל האבן געוואלט הרגענען אליעזר און מאכן אז יצחק זאל קיינמאל נישט קענען חתונה האבן; בתואל איז געשטארבן פון זיין אייגענעם סם, און רבקה'ס "אלך" מיט מסירות נפש האט צובראכן לבנ'ס כישוף, אזוי ווי ביי יציאת מצרים. כדי צו בטל מאכן די קטרוגים האט יצחק מתפלל געווען מנחה אויפן הר המוריה, דער מקור פון אלע זיווגים, באהאלטן אין א פשוטן שמועס, ווי דער רמב"ן און דער קדושת לוי ערקלערן. צום סוף רעדט ער וויאזוי אברהם האט געפונען די מערת המכפלה דורך זיין הכנסת אורחים, און ער מאנט די בחורים צו געבן צייט צו מקרב זיין אנדערע.
ענינים: חיי שרה און מערת המכפלה · שידוכים און חתונה · דער כח פון תפילה
סדר השיעור
-
0:00 אליעזר'ס נגיעה און די עצה פון בתואל און לבן
דער משגיח שילדערט אליעזר ווי אברהמ'ס תלמיד וואס האט געוואלט זיין טאכטער פאר יצחק, און ערשט ביים איבערדערציילן האט ער באמערקט זיין נגיעה. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אז בתואל האט געוואלט פארסמען אליעזר כדי יצחק זאל נישט קענען חתונה האבן, און אז לבן איז בלעם.
-
6:13 פארוואס אברהם האט נישט געוואלט אליעזר פאר א מחותן
מיט א הקדמה פון צדקת הצדיק ערקלערט דער משגיח אז ביי א שידוך היט מען זיך פון א משפחה וואס שטאמט פון א גוי אן גירות, דערפאר האט אברהם נישט גענומען אליעזר וואס איז געווען פון כנען. לבנ'ס "בוא ברוך ה'" ווייזט אז אליעזר איז געווארן א ברוך דורכדעם וואס ער האט איבערגעשטיגן זיינע נגיעות.
-
10:05 אליעזר'ס תפילה קעגן זיין אייגענע טובה
דער משגיח באטאנט אז אליעזר האט מתפלל געווען מיטן גאנצן הארצן פאר דער הצלחה פון א שליחות קעגן זיין אייגענע טובה, וואס איז אן אויסערגעווענליכע זאך ווייל תפילה קען נאר קומען פונעם הארצן. ער ערקלערט פארוואס אליעזר האט געמאכט חסד פאר א סימן: מידות גייען איבער בירושה, און חסד איז געווען אברהמ'ס עיקר.
-
13:59 דער ראש פון טומאה איז מסכים אויף דער ברכה
דער משגיח ערקלערט אז געווענליך מוז מען עפעס געבן פאר דער סטרא אחרא, אבער דא האט לבן-בלעם, דער ראש פון דער מרכבה פון טומאה, אליין געזאגט "ברוך ה'". ער גלייכט עס צו די צוויי מלאכים ערב שבת אין דער גמרא, וואו אפילו דער מלאך רע ענטפערט אמן.
-
17:53 "תשב הנערה אתנו" און בתואל'ס טויט
דער משגיח טייטשט די בקשה אז רבקה זאל בלייבן "ימים או עשור" לויטן מדרש אויף די שבעה פון אבילות אדער צוועלף חדשים, ווייל בתואל איז פונקט געשטארבן פון זיין אייגענעם סם, און פרעגט וואס פאר א תירוץ איז "אל תאחרו אתי". ער ערקלערט אז לבן, וואס איז בלעם, האט מיט כישוף פארהאלטן יעקב צוואנציג יאר, און ער האט געוואלט אזוי פארהאלטן אליעזר.
-
24:05 לבנ'ס דיפלאמאטיע און רבקה'ס "אלך"
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז אין זכות פון רבקה'ס "אלך" זענען אידן ארויס פון מצרים. ער ערקלערט לבנ'ס בקשה ווי א דיפלאמאטישע שפראך וואס באהאלט בתואל'ס טויט, אליעזר'ס ענטפער ברמז אז ער ווייסט, און וויאזוי רבקה האט זיך אנטקעגנגעשטעלט קעגן איר ברודערס כישוף.
-
28:43 א בריאה חדשה, און ארויסגיין ווי פון מצרים
דער משגיח ערקלערט אז אברהם איז געווען א בריאה חדשה אן קיין שייכות צו תרח, און רבקה אויך איז נישט געווען שולדיג איר טאטן, דערפאר האט זי געקענט אפזאגן צו בלייבן. ער גלייכט איר ארויסגיין מיט מסירות נפש אין דער לעצטער מינוט צום חפזון פון יציאת מצרים, וואס האט צובראכן א כישוף אז קיינער זאל נישט קענען ארויסגיין.
-
33:41 "מה' יצא הדבר" - פונעם הר המוריה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח טייטשט "מה' יצא הדבר" אז עס איז געקומען פונעם הר המוריה, וואו מ'האט מבשר געווען רבקה'ס געבורט, און ער ברענגט תוספות אז יצחק'ס "שדה" איז געווען דער הר המוריה. אין די מורא'דיגע פיר און צוואנציג שעה ווען לבן-בלעם האט געוואלט איינשלינגען כלל ישראל, האט יצחק דארט מתפלל געווען, ביים ארט פון וואנעט אלע זיווגים קומען.
-
40:08 תפילה באהאלטן אין א שמועס שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס דער רמב"ן טייטשט "לשוח" אז יצחק איז געגאנגען שפאצירן מיט זיינע פריינט, און ענטפערט מיטן קדושת לוי אז צדיקים באקליידן א תפילה אין פשוטע רייד כדי זי זאל דורכגיין די מקטרגים. ער דערציילט וועגן דעם קדושת לוי וואס האט גערעדט אין קיך אין מעזריטש, און וועגן א צדיק וואס האט זיך באקלאגט אויף מילך.
-
46:46 די מעלה פון מנחה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דער רמב"ן איז מרמז ווי גרויס דער קטרוג איז געווען, און אז יצחק'ס שמועס מיט זיינע פריינט איז געווען זיין מנחה. די מעלה פון מנחה איז זיך אפשטעלן אינמיטן דער ארבעט צו רעדן צום אייבערשטן, אין א צייט פון מידת הדין, און די תפילה האט צובראכן דעם קטרוג; דערנאך רעדט ער וועגן זיך גרייטן צו דער ברכה פון שבת.
-
51:44 וויאזוי אברהם האט געפונען די מערת המכפלה
דער משגיח ברענגט פרקי דרבי אליעזר אז אברהם האט געפונען די מערת המכפלה ווען ער איז נאכגעלאפן דאס קאלב פאר זיינע אורחים, און פרעגט פארוואס מ'האט עס דעמאלט אנטפלעקט, אסאך יארן איידער ער האט עס געדארפט. ער ברענגט א מדרש אז אדם און חוה האבן נישט געוואלט אז אברהם זאל אריינקומען, און די הלכה אז מ'טאר נישט מאכן א שכן אומבאקוועם.
-
58:06 הכנסת אורחים העכער פון אייגענע באקוועמליכקייט
דער משגיח שילדערט אברהם, אן אלטער איד פון ניין און ניינציג יאר, דעם דריטן טאג נאך דער מילה אין א הייסן טאג, וואס לויפט נאך אורחים אן קוקן אויף זיין באקוועמליכקייט, דערפאר האבן אדם און חוה געדארפט אפטרעטן זייער באקוועמליכקייט פאר אים. ער ערקלערט אז אברהמ'ס הכנסת אורחים האט געברענגט מענטשן תחת כנפי השכינה, פון הכרת הטוב וואס דער אייבערשטער האט אים מקרב געווען.
-
1:03:33 געבן צייט צו מקרב זיין אנדערע
דער משגיח דערמאנט די אסאך קינדער אין ישיבות און די נאך גרעסערע צאל אן א תורה'דיגע חינוך, און זאגט אז יעדער ישיבה בחור דארף שפירן אברהמ'ס הכרת הטוב און געבן כאטש א האלבע שעה א וואך צו לערנען מיט אנדערע. ער ערקלערט אז פון געבן צייט, אזוי ווי פון געבן צדקה, פארלירט מען נישט, נאר מ'באקומט מער.
דער שיעור, אויסגעשריבן
אליעזר'ס נגיעה און די עצה פון בתואל און לבן
דער משגיח עפנט מיט אליעזר, וועמען חז"ל רופן א זקן וואס איז געזעסן אין ישיבה, אן אמת'ער תלמיד פון אברהם אבינו. פונדעסטוועגן האט אליעזר געהאט א נגיעה: ער האט געוואלט אז יצחק זאל נעמען זיין טאכטער. ער ברענגט פונעם קאצקער אז אליעזר האט ערשט דערזען די נגיעה ווען ער האט איבערגע'חזר'ט די פאסירונגען און זיי דורכגעטראכט. א
פארוואס אברהם האט נישט געוואלט אליעזר פאר א מחותן
כדי צו פארשטיין פארוואס אברהם האט נישט גענומען אליעזר פאר א מחותן, ברענגט דער משגיח א הקדמה פונעם צדקת הצדיק: ביי א שידוך היט מען זיך פון א משפחה וואס שטאמט פון א גוי אן גירות, ווייל אפילו דער מענטש אליין איז גרויס, טרעפט עס זיך אין די קינדער. אליעזר איז געווען פון כנען, אבער נאכדעם וואס ער האט דורכגעפירט זיין שליחות בנאמנות קעגן זיינע נגיעות, האט לבן אים באגריסט "בוא ברוך ה'". ה,ו
אליעזר'ס תפילה קעגן זיין אייגענע טובה
דער משגיח באטאנט אז אליעזר האט אפילו מתפלל געווען אז די שליחות זאל געלינגען, קעגן זיין אייגענע טובה. א תפילה, זאגט ער, קען נאר קומען פונעם הארצן: א מענטש קען טון קעגן זיין הארץ, אבער דאווענען קעגן דעם הארצן קען מען נישט. ער זאגט אז א מענטש זאל זיך מתבונן זיין באמת, צי ער וואלט געקענט מתפלל זיין מיטן גאנצן הארצן פאר יענעמס הצלחה קעגן זיינע אייגענע אינטערעסן.
ער לייגט צו אז אליעזר האט געמאכט חסד פאר א סימן, ווייל מידות גייען איבער בירושה, און חסד איז געווען אברהמ'ס עיקר נקודה.
דער ראש פון טומאה איז מסכים אויף דער ברכה
דער משגיח ערקלערט אז געווענליך, אפילו ביי די משפחה פון דוד המלך, מוז מען עפעס ווארפן פאר דער סטרא אחרא כדי זי זאל נישט מקטרג זיין. דא אבער האט לבן, וואס איז בלעם, דער ראש פון דער מרכבה פון טומאה, אליין געזאגט "ברוך ה'". דאס איז ענליך צו די צוויי מלאכים ערב שבת אין דער גמרא, וואו אפילו דער מלאך רע מוז ענטפערן אמן אויף דער ברכה. ו,ז
"תשב הנערה אתנו" און בתואל'ס טויט
נאכדעם וואס מ'האט מסכים געווען אויפן שידוך מיט "מה' יצא הדבר", האבן זיי געבעטן אז רבקה זאל בלייבן "ימים או עשור". דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז דאס מיינט די זיבן טעג פון אבילות אדער צוועלף חדשים, ווייל בתואל איז פונקט געשטארבן פון זיין אייגענעם סם. ער פרעגט: וואס פאר א תירוץ איז אליעזר'ס "אל תאחרו אתי" אויף דעם? ח,ט,י,כ
ער ערקלערט אז לבן, וואס איז אליין בלעם, איז געווען די גאנצע מרכבה פון טומאה, און מיט כישוף האט ער פארהאלטן יעקב צוואנציג יאר; נאר דורך א נס איז יעקב ארויס. אזוי האט לבן געוואלט פארהאלטן אליעזר.
לבנ'ס דיפלאמאטיע און רבקה'ס "אלך"
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז אין זכות פון רבקה'ס "אלך" זענען אידן ארויס פון מצרים. לבנ'ס בקשה, ערקלערט ער, איז געווען א דיפלאמאטישע שפראך וואס האט באהאלטן בתואל'ס טויט; אליעזר האט אים ברמז געענטפערט אז ער ווייסט, און אז דער אייבערשטער האט אים מצליח געווען. רבקה האט געוואוסט דעם גרויסן כח הכישוף פון איר ברודער, און פונדעסטוועגן האט זי זיך אנטקעגנגעשטעלט און געזאגט "אלך". ל,מ
א בריאה חדשה, און ארויסגיין ווי פון מצרים
דער משגיח ערקלערט אז אברהם איז געווען א בריאה חדשה אן קיין שייכות צו תרח, דערפאר איז ער צוערשט געווען אן קינדער, כדי מיט אים זאל זיך אנהייבן א נייער כח הולדה. אזוי האט רבקה אויך פארשטאנען אז זי איז גארנישט שולדיג איר טאטן, און זי קען אפזאגן צו בלייבן.
איר ארויסגיין איז געווען ווי יציאת מצרים: ווען עס קומט דער מאמענט אז מ'קען מער נישט בלייבן אין דער טומאה, גייט מען ארויס בחפזון. אליעזר האט געדארפט האבן קפיצת הדרך, און רבקה האט מיט מסירות נפש צובראכן א כישוף אז קיינער זאל נישט קענען ארויסגיין, אזוי ווי אין מצרים.
"מה' יצא הדבר" - פונעם הר המוריה
דער משגיח טייטשט "מה' יצא הדבר" אז עס איז געקומען פונעם הר המוריה. רש"י ברענגט אז גלייך נאך דער עקידה האט מען מבשר געווען רבקה'ס געבורט, און דארט איז באשטימט געווארן יצחק'ס זיווג. תוספות ערקלערט אז דער "שדה" וואו יצחק האט מתפלל געווען מנחה איז געווען דער הר המוריה. ח,נ,ס
די פיר און צוואנציג שעה ביז אליעזר איז צוריקגעקומען זענען געווען מורא'דיג: לבן-בלעם האט געוואלט איינשלינגען כלל ישראל, הרגענען אליעזר און לאזן יצחק אן א זיווג. אליעזר איז מצליח געווען דורך יצחק'ס תפילה אויפן הר המוריה, דער מקור פון אלע זיווגים, ווייל ווי חז"ל זאגן זענען אדם און חוה באשאפן געווארן פונעם עפר פון מקום המקדש.
תפילה באהאלטן אין א שמועס
די גמרא לערנט ארויס פון "לשוח בשדה" אז יצחק האט מתפלל געווען, און דער רמב"ן טייטשט אז ער איז געגאנגען שפאצירן מיט זיינע פריינט. דער משגיח פרעגט: וואס האט געדרוקט דעם רמב"ן דאס צו זאגן? ער ענטפערט מיטן קדושת לוי: צדיקים קענען באקליידן א תפילה אין פשוטע רייד, כדי זי זאל דורכגיין די מקטרגים וואס לאזן נישט דורך געוויסע תפילות. ע,פ,צ,ק
ווען דער קדושת לוי איז געקומען קיין מעזריטש, איז ער אריין אין קיך מיט טלית און תפילין און גערעדט מיט דער רביצין וויאזוי מ'קאכט; דער מגיד האט געזאגט אז צדיקים רעדן מיט אזעלכע רייד צום רבונו של עולם. אזוי אויך האט זיך ארויסגעשטעלט אז א צדיק'ס טענה אויף שוואכע מילך איז געווען א תפילה פאר א מאמע מיט א קליין קינד. ק
די מעלה פון מנחה
דער משגיח זאגט אז דער רמב"ן איז מרמז ווי גרויס דער קטרוג איז געווען, אזוי אז יצחק'ס מנחה איז געווען באהאלטן אין א שמועס מיט זיינע פריינט. די מעלה פון מנחה, וואס די גמרא באטאנט, איז זיך אפשטעלן אינמיטן דער ארבעט צו רעדן צום אייבערשטן. דאס איז א צייט פון מידת הדין, און יצחק'ס תפילה האט עס דורכגעבראכן. צום סוף זאגט ער אז מ'דארף זיך גרייטן פאר שבת כדי צו באקומען איר ברכה. צ,ר
וויאזוי אברהם האט געפונען די מערת המכפלה
דער משגיח ברענגט דעם פרקי דרבי אליעזר: ווען די אורחים זענען געקומען, איז אברהם נאכגעלאפן דאס קאלב ביז עס איז אריין אין דער מערת המכפלה, וואו ער האט געזען אדם און חוה און אן ארט פול מיט בשמים. ער פרעגט פארוואס מ'האט עס דעמאלט אנטפלעקט, אכט און דרייסיג יאר פאר שרה'ס פטירה, ווען ער איז געווען פארטאן מיט אורחים. ש
הכנסת אורחים העכער פון אייגענע באקוועמליכקייט
דא אבער איז אברהם, אן אלטער איד פון ניין און ניינציג יאר, דעם דריטן טאג נאך דער מילה, אין א טאג "כחום היום", נאכגעלאפן אורחים אן קוקן אויף זיין אייגענע באקוועמליכקייט. מדה כנגד מדה האבן אדם און חוה געדארפט אפטרעטן זייער באקוועמליכקייט פאר אים. אב
אברהמ'ס הכנסת אורחים האט געברענגט מענטשן תחת כנפי השכינה און זיי געלערנט צו דינען דעם אייבערשטן, פון הכרת הטוב וואס דער אייבערשטער האט אים מקרב געווען.
געבן צייט צו מקרב זיין אנדערע
דער משגיח דערמאנט אז כאטש אסאך קינדער לערנען אין ישיבות און בית יעקב'ס, זענען דא מיליאנען אידישע קינדער וואס לערנען נישט. ער זאגט אז יעדער ישיבה בחור דארף שפירן אברהמ'ס הכרת הטוב און געבן כאטש א האלבע שעה א וואך צו לערנען מיט אנדערע. פון געבן צייט, אזוי ווי פון צדקה, פארלירט מען נישט נאר מ'באקומט מער; א בחור וואס שטייגט דארף מאכן א חשבון וויפיל, אבער יעדער האט א ביסל צייט צו געבן.
מראי מקומות
תורה
- ד Devarim 26:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:19
- ו Bereishis 24:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:13, 14:25
- ח Bereishis 24:50 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:15, 33:55
- ט Bereishis 24:55 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:15
- כ Bereishis 24:56 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:15
- מ Bereishis 24:58 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:07
- ע Bereishis 24:63 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:11
- אב Bereishis 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:11
תרגום
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
- ב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:19
- י Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 18:15
- ל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 24:07
- ש לכאורה Pirkei d'Rabbi Eliezer ch. 36 מפתח אינעם אויסשרייב: 52:35
- ת Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 55:10
- אג Midrash (מקום נישט באשטימט) 1:02:31
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 9:37 אליעזר האט געהאט א פערזענליכע נגיעה קעגן דעם שידוך, און פונדעסטוועגן האט ער דורכגעפירט אברהמ'ס שליחות בשלימות און אפילו מתפלל געווען אז עס זאל געלינגען, קעגן זיין אייגענע טובה.
- 15:28 דער חידוש פון "בוא ברוך ה'" איז אז לבן, וואס איז בלעם, דער ראש פון דער מרכבה פון טומאה, האט אליין מסכים געווען אויף אליעזר'ס ברכה, אזוי ווי דער מלאך רע ענטפערט אמן ערב שבת.
- 24:07 רבקה'ס "אלך", וואס זי האט געזאגט מיט מוט קעגן איר מעכטיגן ברודער, האט צובראכן לבנ'ס כישוף, און אין דעם זכות זענען אידן ארויס פון מצרים.
- 37:52 יצחק'ס "לשוח בשדה" איז געווען זיין תפילת מנחה אויפן הר המוריה, דער ארט פון וואנעט אלע זיווגים קומען, וואס איז געווען נויטיג כדי דורכצוברעכן די קטרוגים אויף זיין זיווג.
- 48:31 די מעלה פון מנחה איז אז א מענטש שטעלט זיך אפ אינמיטן זיין ארבעט און עסקים צו רעדן צום רבונו של עולם.
- 54:42 אברהם האט ערשט באקומען צו זען די מערת המכפלה נאכדעם וואס ער האט נישט געקוקט אויף זיין אייגענע באקוועמליכקייט פאר זיינע אורחים, און דערפאר האבן אדם און חוה אויך געדארפט נישט קוקן אויף זייער באקוועמליכקייט פאר אים.
- 1:03:19 אזוי ווי אברהם אבינו האט פון הכרת הטוב פארן מקרב ווערן צום אייבערשטן מקרב געווען אנדערע, דארף יעדער ישיבה בחור געבן א טייל פון זיין צייט צו מקרב זיין אנדערע.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 2:44 פארוואס איז אברהם נישט געווען צופרידן מיט אליעזר פאר א מחותן, כאטש ער איז געווען גרויס און געטריי?
תירוץ: 6:13 ביי א שידוך היט מען זיך פון א משפחה וואס קומט פון א גוי אן גירות, ווייל עס טרעפט זיך אין די קינדער; און אליעזר איז געווען פון כנען.
-
קשיא: 8:47 פארוואס דארף מען לבנ'ס ווערטער צו וויסן אז אליעזר איז געווארן א ברוך?
תירוץ: 8:57 דער חידוש איז אז לבן, דער שורש פון בלעם און דער ראש פון טומאה, האט אליין מסכים געווען אויף דער ברכה, אזוי אז דער רע קען מער נישט מקטרג זיין.
-
קשיא: 20:05 וואס פאר א תירוץ איז "אל תאחרו אתי" אויף דער בקשה אז רבקה זאל בלייבן א צייט?
תירוץ: 25:08 לבן האט גערעדט אין א דיפלאמאטישער שפראך און באהאלטן אז בתואל איז געשטארבן פון דעם סם וואס איז געווען אנגעגרייט פאר אליעזר; אליעזר האט אים ברמז געענטפערט אז ער ווייסט, און אז דער אייבערשטער האט אים מצליח געווען.
-
קשיא: 37:40 מיט וועלכן כח איז אליעזר מצליח געווען קעגן די כחות וואס האבן געוואלט אפשניידן כלל ישראל אין יענע פיר און צוואנציג שעה?
תירוץ: 37:46 דורך יצחק'ס תפילה אויפן הר המוריה, דער ארט פון וואנעט אלע זיווגים קומען, וואו ער האט מתפלל געווען אז אליעזר זאל מצליח זיין.
-
קשיא: 40:51 פארוואס טייטשט דער רמב"ן "לשוח" אז יצחק איז געגאנגען שמועסן מיט זיינע פריינט?
תירוץ: 41:41 לויטן קדושת לוי באקליידן צדיקים א תפילה אין פשוטע רייד כדי דורכצוגיין די מקטרגים; יצחק'ס שמועס איז געווען זיין מנחה אין א צייט פון א גרויסן קטרוג.
-
קשיא: 54:04 פארוואס האט מען אברהם אנטפלעקט די מערת המכפלה פונקט דעמאלט, לאנג איידער ער האט עס געדארפט?
תירוץ: 57:31 אדם און חוה האבן נישט געוואלט מ'זאל זיי שטערן, אבער ווען אברהם האט נישט געקוקט אויף זיין באקוועמליכקייט פאר זיינע אורחים, האבן זיי אויך געדארפט נישט קוקן אויף זייער באקוועמליכקייט פאר אים.
מעשיות
-
41:48 דער קדושת לוי אין קיך אין מעזריטש
ווען דער קדושת לוי איז אנגעקומען צום מגיד אין מעזריטש, וואו מ'איז געווען זייער שטרענג אין ענינים פון תפילה, האט ער זיך אנגעטאן טלית און תפילין, איז אריין אין קיך און האט גענומען שמועסן מיט דער רביצין וויאזוי מ'קאכט. די תלמידים האבן זיך זייער פארדראסן. ביי דער סעודה האבן זיי עס געזאגט דעם מגיד, און דער מגיד האט געזאגט אז ער פארשטייט זיין וועג: צדיקים קענען רעדן וואס זעט אויס ווי פשוטע רייד, און באמת רעדן זיי צום רבונו של עולם.
אין דער מעשה: רבי לוי יצחק בארדיטשובער, דער מעזריטשער מגיד
-
45:15 א צדיק'ס טענה וועגן מילך
א צדיק איז אמאל אריין אין קיך און האט זיך גע'כעס'ט פארוואס מ'גיט אים נישט קיין ביסל מילך, און דעם צווייטן טאג אז די מילך איז מאגער און נישט קראפטיג. זיין תלמיד, וואס איז דארט געווען, האט זיך געוואונדערט אויף אזעלכע רייד. אפאר מינוט שפעטער איז אהיימגעקומען אן אשה וואס האט געהאט א קינד און נישט געהאט קיין מילך, און געזאגט אז זי האט באקומען מילך אבער זי איז שוואך. דעמאלט האט דער תלמיד פארשטאנען אז דעם צדיק'ס רייד זענען געווען א תפילה פאר איר.
געדאנקען
- 1:38 אליעזר'ס נגיעה איז אפילו פאר אים אליין נישט געווען באמערקט ביז ער האט איבערגע'חזר'ט די פאסירונגען און זיך מתבונן געווען; ערשט דעמאלט האט ער דערזען אז ער איז א נוגע בדבר.
- 12:33 אליעזר האט געמאכט חסד פאר א סימן און נישט פרומקייט אדער לאנג דאווענען, ווייל מידות גייען איבער בירושה, בשעת אנדערע מעלות האט ער אליין אויך געהאט.
- 16:08 די גרעסטע הצלחה איז ווען דער כח הרע אליין איז מסכים אויף דער ברכה, אזוי אז ער קען מער נישט מקטרג זיין; דאס איז געשען ווען לבן-בלעם האט געזאגט "ברוך ה'".
- 31:57 רבקה'ס ארויסגיין פון לבנ'ס הויז איז געווען א דוגמא פון יציאת מצרים: א כישוף האט געהאלטן אז קיינער זאל נישט קענען ארויסגיין, און ווען עס איז געקומען דער מאמענט אז זי האט מער נישט געקענט בלייבן אין טומאה, איז זי ארויס בחפזון מיט מסירות נפש.
- 41:41 דעם רמב"נ'ס פשט אז יצחק איז געגאנגען שמועסן מיט פריינט איז מרמז אויפן קדושת לוי'ס ענין: אין א צייט פון א גרויסן קטרוג באהאלט א צדיק זיין תפילה אין פשוטע רייד, כדי די מקטרגים זאלן זי דורכלאזן.
- 1:00:11 אברהם האט באקומען די מערת המכפלה מדה כנגד מדה: ווייל ער האט נישט געקוקט אויף זיין באקוועמליכקייט פאר זיינע אורחים, האבן אדם און חוה געדארפט אפטרעטן זייער באקוועמליכקייט פאר אים.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 10:57 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל זיך מתבונן זיין מיט אן אמת'ן בליק וויאזוי ער אליין וואלט געטאן, ווייל אן אמת'ע תפילה פאר יענעמס הצלחה קעגן די אייגענע אינטערעסן מוז קומען מיטן גאנצן הארצן.
- 48:59 דער משגיח זאגט אז ביי מנחה זאל א מענטש זיך אפשטעלן אינמיטן זיין ארבעט און עסקים צו רעדן צום רבונו של עולם, און נישט פארגעסן פון אים אפילו ווען ער איז פארטאן אין פרנסה.
- 1:04:17 דער משגיח זאגט אז יעדער ישיבה בחור זאל שפירן הכרת הטוב צום אייבערשטן פארן מקרב ווערן, און געבן כאטש א האלבע שעה א וואך צו לערנען מיט אנדערע און זיי מקרב זיין.
- 1:06:29 דער משגיח זאגט אז מ'זאל וויסן אז פון געבן צייט פאר אנדערע, אזוי ווי פון געבן צדקה, פארלירט מען נישט, נאר מ'באקומט מער.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אליעזר עבד אברהם, בלעם, בתואל, דער מעזריטשער מגיד, דער קאצקער רבי, דער רמב"ן, חוה, יעקב אבינו, יצחק אבינו, לבן, משה רבינו, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבקה אמנו, רש"י, תרח
ערכים הכנסת אורחים, הכרת הטוב, כישוף, מסירות נפש, מערת המכפלה, מקום המקדש, סטרא אחרא, קטרוג, קפיצת הדרך, תחת כנפי השכינה