היצר מנצח כשאדם בעצבות' קשר עצבות לעצלות. בכל עצב יהיה מותר. עצה להיות בשמחה אפ' כשבאות צרות.

קאטאלאג: ספר התניא ב' כ"ו נומ׳ ⁨12⁩ פאקעט גייד ז׳ 47 אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף תניא פרק כ"ו ערקלערט דער משגיח פארוואס עצבות לאזט דעם יצר הרע געווינען, וויאזוי א באשטימטע צייט פון צובראכנקייט ברענגט צו א גרעסערע שמחה, און פארוואס עצבות וואס פאלט אריין אינמיטן געשעפט אדער אינמיטן עבודה איז א טריק פונעם יצר.

דער משגיח לערנט דעם אנהייב פון תניא פרק כ"ו: אזוי ווי א פוילער רינגער פארלירט אפילו קעגן א שוואכערן, אזוי קען א מענטש אין עצבות נישט מנצח זיין דעם יצר, ווייל עצבות און עצלות קומען ביידע פונעם יסוד העפר. מ'דארף זיין בשמחה, ריין פון דאגה אויף שפעטער און פון עצב אויפן היינטיגן מצב. דערנאך טייטשט ער דעם פסוק "בכל עצב יהיה מותר": א צובראכן הארץ אין א באשטימטע צייט, ווי דער סדר פונעם אריז"ל צו זאגן קאפיטל נ"א נאך תיקון חצות, ברענגט צו א גרעסערע שמחה, ווי ליכט נאך חושך. אונטערוועגנס רעדט ער וועגן די פיר תפילות און די פיר סעודות שבת, וועגן אויפבלייבן ליל שישי און שבועות ביינאכט, און וועגן די פארבארגענע חסדים וואס קומען אנגעטון אין יסורים. צום סוף ברענגט ער דעם תניא אז עצבות אינמיטן געשעפט אדער אינמיטן דאווענען איז א טריק פונעם יצר, וואס ברענגט צו תאוות.

ענינים: שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד) · עבודת השם בשמחה · דער יצר הרע און נסיונות

סדר השיעור

  1. 0:00 עצבות און עצלות פארלירן די מלחמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט דעם אנהייב פון תניא פרק כ"ו מיטן משל פון צוויי וואס ראנגלען זיך, און לייגט צו דעם משל פון א לייב און אן אקס. ער ערקלערט אז עצבות און עצלות קומען ביידע פונעם יסוד העפר, דערפאר באוועגט זיך א צוגעדריקטער מענטש פאמעלעך און קען נישט מנצח זיין דעם יצר.

  2. 4:04 שמחה, זריזות און פרי אויפשטיין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם תניא אז מ'דארף זיין ריין פון דאגה און עצב, און מאכט א חילוק צווישן דאגה אויף דער צוקונפט און עצב אויפן היינטיגן מצב. ער ווייזט אז מענטשן וואס שטייען אויף שפעט אנטלויפן פונעם לעבן, אבער אויף א טאג וואס זיי ערווארטן עפעס גוטס שטייען זיי אויף פרי, אזוי ווי א איד וואס פרייט זיך צו דינען דעם אייבערשטן.

  3. 7:17 בכל עצב יהיה מותר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם פסוק "בכל עצב יהיה מותר" און ערקלערט מיטן תניא אז די מעלה איז די שמחה וואס קומט נאך אן אמת'ע חרטה אויף זיין עבודה. א צובראכן הארץ צוברעכט די סטרא אחרא און די מחיצה צווישן דעם מענטש און דעם רבונו של עולם, ווי דער פסוק זאגט "זבחי אלקים רוח נשברה".

  4. 11:16 א באשטימטע צייט פאר עצבות: תיקון חצות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז עצבות טאר מען אריינלאזן נאר אין א באשטימטע צייט, אויף עטליכע מינוט. דאס ווייזט ער אין דעם סדר פונעם אריז"ל צו זאגן קאפיטל נ"א אין תהלים, דוד המלך'ס קאפיטל פון תשובה, נאך תיקון חצות, וואו מ'קלאגט אויפן חורבן פון זיין אייגענעם בית המקדש און דערנאך לערנט מען בשמחה.

  5. 14:35 פיר תפילות, פיר סעודות, און ליל שישי

    דער משגיח גייט אוועק צו די פיר תפילות: שחרית און מנחה זענען א חוב, מעריב איז א רשות וואס אידן האבן אנגענומען ווי א נדר, און די תפילה פון דוד המלך ביי חצות איז געבליבן פאר צדיקים. ער גלייכט עס צו די פיר סעודות שבת, און ער זאגט אז עס טויג נישט אויפצובלייבן דאנערשטאג ביינאכט און דערנאך אוועקשלאפן דעם שבת.

  6. 20:19 שבועות ביינאכט און דינען מיט שכל

    דער משגיח ערקלערט אז אויפבלייבן שבועות ביינאכט איז כדי זיך צוצוגרייטן צום אינדערפרי, און דער וואס וועט דרימלען ביים דאווענען און ביי קריאת התורה האט גארנישט דערפון, ווי א חתן וואס האט אלעס באשטעלט און ביי דער חופה איז ער געגאנגען שלאפן. ווייל די דורות זענען שוואכער געווארן, דארף מען דינען דעם אייבערשטן מיט שכל, און שבת אויפשטיין פרי, לערנען און דאווענען מיט כח.

  7. 24:14 ליכט נאך חושך; צרות פון עולם הזה שטייט אינעם קאטאלאג

    צוריק צום תניא, ערקלערט דער משגיח מיטן פסוק "כיתרון האור מן החשך" אז שמחה נאך עצבות איז גרעסער, און ברענגט דעם אריז"ל'ס פשט אין "תחת אשר לא עבדת". ער רעכנט אויס נאך באשטימטע צייטן פאר א חשבון הנפש, און דערנאך רעדט ער וועגן עצבות אויף בני חיי ומזוני, וואס דער תניא שטויסט אפ, ווייל מ'בענטשט אויפן שלעכטן אזוי ווי אויפן גוטן.

  8. 29:37 פארבארגענע חסדים אנגעטון אין יסורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז זיך פרייען מיט יסורים איז א הויכע מדריגה וואס מ'קומט צו דורך יארן ארבעט. די ערשטע צוויי אותיות פונעם שם הוי'ה זענען די פארבארגענע עולמות, און זייערע גרעסערע חסדים קומען אראפ צוגעדעקט מיט יסורים, ווי ער ווייזט אין דעם ווארט "מצוה", און ער ברענגט "אשרי הגבר אשר תיסרנו יה" און חז"ל אויף די וואס פרייען זיך מיט יסורים.

  9. 34:30 צדיקים וואס האבן זיך געפרייט מיט יסורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון צדיקים וואס האבן זיך געפרייט מיט יסורים, און פון א רב מיטן נאמען ר' אליהו וואס האט אריינגעלייגט זיין האנט אין פייער, ווייל צו זיין מקושר מיטן אייבערשטן איז בעסער ווי לעבן. ער ערקלערט אז די פארבארגענע חסדים וועלן אמאל אנטפלעקט ווערן ווי די זון וואס קומט ארויס פון איר שייד, און אז ביי צרות פון עולם הזה דארף מען זיך מקשר זיין מיטן אייבערשטן.

  10. 38:23 עצבות אינמיטן געשעפט און עבודה איז פונעם יצר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז פשוט'ע מענטשן דארפן זיך שטארקן מיט ביטחון קעגן צרות פון עולם הזה. דערנאך ברענגט ער דעם תניא אז אפילו עצבות אויף מילי דשמיא, ווען זי קומט אינמיטן געשעפט אדער אינמיטן דאווענען, איז א טריק פונעם יצר וואס ברענגט צו תאוות, ווי מ'זעט ביי מענטשן וואס עסן צו פיל, און אז אמת'ע מרירות געהערט נאר צו א באשטימטע צייט ווי חצות אדער קריאת שמע שעל המטה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

עצבות און עצלות פארלירן די מלחמה

0:20

דער משגיח עפנט מיט תניא פרק כ"ו: ווען צוויי ראנגלען זיך, פארלירט דער וואס איז פויל און שווער, אפילו קעגן א שוואכערן. ער לייגט צו אז אן אקס איז אפשר שטארקער ווי א לייב, פונדעסטוועגן געווינט דער לייב מיט זיין שנעלקייט. אזוי אויך קעגן דעם יצר: עצבות ברענגט כבדות, ווייל עצבות און עצלות קומען ביידע פונעם יסוד העפר, און א צוגעדריקטער מענטש באוועגט זיך פאמעלעך. א

שמחה, זריזות און פרי אויפשטיין

4:15

דער תניא פאדערט שמחה און זיין ריין פון דאגה, וואס דער משגיח טייטשט אלס זארג אויף שפעטער, און פון עצב, נישט צופרידן זיין מיטן היינטיגן מצב. ווער עס שלאפט שפעט, זאגט ער, אנטלויפט פון א טאג וואס ער ערווארט גארנישט דערפון; אויף א וואקאציע טאג שטייט ער יא אויף פרי. א איד וואס פרייט זיך מיט תורה און תפילה שטייט אויף מיט חשק. ב

בכל עצב יהיה מותר

7:21

פונדעסטוועגן זאגט דער פסוק אין משלי י"ד כ"ג אז ביי יעדן עצב איז דא א מעלה. דער תניא ערקלערט אז דאס איז די שמחה וואס קומט נאך אן אמת'ע חרטה: ווער עס שפירט אז ער דארף בעסער לערנען און דאווענען, ווערט צובראכן, און די צובראכנקייט צוברעכט די סטרא אחרא און די אייזערנע וואנט צווישן אים און דעם אייבערשטן. דאס איז דער פשט אין תהלים נ"א י"ט, אז א לב נשבר איז דעם אייבערשטנס קרבן, און דער פסוק פריער, נ"א י', רעדט פון צובראכענע ביינער וואס פרייען זיך. ג,ד,ה,ו

א באשטימטע צייט פאר עצבות: תיקון חצות

11:21

נאך תהלים נ"א י"ד, וואו מ'בעט מען זאל צוריקגעבן די שמחה, באטאנט דער משגיח אז עצבות טאר מען אריינלאזן נאר אין א באשטימטע צייט, אויף עטליכע מינוט. דערפאר האט דער אריז"ל געהייסן זאגן דעם קאפיטל תשובה פון דוד המלך נאך תיקון חצות, וואו מ'קלאגט אויפן אייגענעם בית המקדש, און דערנאך לערנט מען בשמחה. ז

פיר תפילות, פיר סעודות

14:43

פון דא קומט דער משגיח צו די פיר תפילות. שחרית פון אברהם און מנחה פון יצחק זענען א חוב; מעריב פון יעקב איז א רשות, אבער אידן האבן עס אנגענומען ווי א נדר, און זי איז די גרעסטע. די פערטע, די תפילה פון דוד המלך ביי חצות, ווי אין תהלים קי"ט ס"ב, איז קיינמאל נישט געווארן א חוב, נאר צדיקים האלטן עס. ח

17:12

די סעודות שבת גייען אזוי אויך: די ערשטע צוויי זענען א חוב, שלש סעודות איז פון יעקב, און מלוה מלכה פון דוד. ער לייגט צו אז אויפבלייבן דאנערשטאג ביינאכט און דערנאך אוועקשלאפן דעם שבת איז נישט דער תכלית; בעסער זיין וואך שבת אליין.

שבועות ביינאכט און דינען מיט שכל

20:45

אויפבלייבן שבועות ביינאכט, ערקלערט דער משגיח, איז א הכנה צום אינדערפרי. ווער עס וועט דרימלען ביים דאווענען און ביי קריאת התורה איז ווי א חתן וואס האט אלעס באשטעלט און ביי דער חופה איז ער געגאנגען שלאפן. ווייל די דורות זענען שוואכער געווארן, גייט אן "כל ערום יעשה בדעת" (משלי י"ג ט"ז): דינען מיט שכל, און שבת פרי אויפשטיין, לערנען און דאווענען מיט כח. י

ליכט נאך חושך

24:46

צוריק צום תניא, ערקלערט דער משגיח מיט קהלת ב' י"ג אז ליכט וואס קומט נאך חושך שאצט מען מער, ווי פארטאגס נאך א נאכט אויפזיין, און שמחה נאך עצבות איז גרעסער. אויף דברים כ"ח מ"ז ברענגט ער דעם אריז"ל, אז די שמחה פון עבודת השם דארף זיין גרעסער ווי אלעס וואס עולם הזה גיט. ווער עס שטייט נישט אויף חצות, קען מאכן א חשבון ביי קריאת שמע שעל המטה, ערב שבת אדער ערב ראש חודש. כ,ל

28:09

עצבות אויף בני חיי ומזוני אבער שטויסט דער תניא אפ, ווייל מ'בענטשט אויפן שלעכטן בשמחה אזוי ווי אויפן גוטן, ווייל אלעס איז א פארבארגענע טובה. מ,נ

פארבארגענע חסדים אנגעטון אין יסורים

29:46

זיך פרייען מיט יסורים איז א מדריגה וואס מ'קומט צו דורך יארן ארבעט. די ערשטע אותיות פונעם שם הוי'ה, י"ה, זענען די פארבארגענע עולמות, און זייערע גרעסערע חסדים קומען אראפ צוגעדעקט מיט יסורים, ווי די פארבארגענע ערשטע אותיות פון "מצוה" ווייזן. דערפאר לויבט תהלים צ"ד י"ב דעם מענטש וואס י"ה שיקט אים יסורים, און די גמרא אין שבת פ"ח ע"ב לויבט די וואס פרייען זיך מיט יסורים. ס,ע

צדיקים וואס האבן זיך געפרייט מיט יסורים

34:39

גרויסע צדיקים, זאגט דער משגיח, האבן זיך געפרייט מיט יסורים, און טייל האבן זיי אויף זיך גענומען, ווי ר' אליהו, וואס האט אריינגעלייגט זיין האנט אין פייער אויף א כפרה און דערנאך געהאט א ווייסע האנט. מקושר זיין מיטן אייבערשטן איז בעסער ווי לעבן, ווי תהלים ס"ג ד' זאגט, און דער אייבערשטער וואוינט אין באהאלטן, ווי אין תהלים צ"א א'. ביי צרות פון עולם הזה זאל מען זיך מקשר זיין מיטן אייבערשטן. פ,צ

עצבות אינמיטן געשעפט איז פונעם יצר

38:28

פשוט'ע מענטשן, זאגט דער משגיח, זאלן זיך שטארקן מיט ביטחון. דערנאך ברענגט ער דעם תניא: אפילו עצבות אויף מילי דשמיא, ווען זי פאלט אויף א בעל עסק אינמיטן זיין ארבעט, איז א טריק פונעם יצר. אויב דער יצר וויל אז מ'זאל פארגעסן דעם אייבערשטן, פארוואס דערמאנט ער אים זיינע חסרונות? ווייל עצבות ברענגט צו תאוות, ווי מ'זעט ביי צוגעדריקטע מענטשן וואס עסן צו פיל. ק

43:12

דאס זעלבע ביים דאווענען און לערנען, וואס דארף זיין מיט שמחה. דער תניא זאגט אז יעצט איז נישט די צייט פאר אמת'ע עצבות; דאס דארף א באשטימטע צייט, ווי חצות אדער קריאת שמע שעל המטה, ווען מ'טראכט פון דעם אייבערשטנס גרויסקייט. ר

מראי מקומות

תורה

  1. ל Devarim 28:47 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:46

כתובים

  1. ג Mishlei 14:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  2. ה Tehillim 51:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  3. ו Tehillim 51:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  4. ז Tehillim 51:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:21
  5. ח Tehillim 119:62 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:43
  6. י Mishlei 13:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:45
  7. כ Koheles 2:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:46
  8. ס Tehillim 94:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:46
  9. פ Tehillim 63:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:39
  10. צ Tehillim 91:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:39

תלמוד בבלי

  1. נ לכאורה Berachos 54a מפתח אינעם אויסשרייב: 28:09
  2. ע Shabbos 88b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:46

זוהר און קבלה

  1. ט Zohar (מקום נישט באשטימט) 21:43 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:20
  2. ב לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:15
  3. ד לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  4. מ לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:09
  5. ק לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:28
  6. ר לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:12

עיקרי הדברים

  1. 0:44 אזוי ווי א פוילער רינגער פארלירט קעגן א שוואכערן, אזוי קען א מענטש וואס איז אין עצבות און כבדות נישט מנצח זיין דעם יצר הרע.
  2. 2:38 עצבות און עצלות קומען פונעם זעלבן יסוד העפר; א מענטש אין עצבות האט נישט קיין שמחת החיים און באוועגט זיך פאמעלעך, און זריזות קומט פון שמחה.
  3. 7:21 "בכל עצב יהיה מותר": די שמחה וואס קומט נאך אן אמת'ע צובראכנקייט אין א באשטימטע צייט איז גרעסער, ווי ליכט וואס קומט נאך חושך.
  4. 11:50 חרטה אויף זיין עבודת השם געהערט נאר צו א באשטימטע צייט, ווי נאך תיקון חצות אדער ביי קריאת שמע שעל המטה, נישט דעם גאנצן טאג.
  5. 30:55 יסורים וואס קומען פון עלמא דאתכסיא זענען גרעסערע חסדים, און גרויסע צדיקים האבן זיך געפרייט מיט יסורים ווייל דאס האט זיי מקושר געמאכט מיטן רבונו של עולם.
  6. 40:34 עצבות אויף זיין רוחניות וואס פאלט אריין אינמיטן געשעפט אדער אינמיטן דאווענען קומט פונעם יצר הרע, וואס וויל אים דורך דעם אריינברענגען אין תאוות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:03 אויב עצבות איז שלעכט, וויאזוי זאגט דער פסוק אז ביי יעדן עצב איז דא א מעלה?

    תירוץ: 8:29 די מעלה איז די שמחה וואס קומט נאך אן אמת'ע צובראכנקייט; זי איז גרעסער, ווי ליכט נאך חושך.

  2. קשיא: 13:10 פארוואס האט דער אריז"ל געהייסן זאגן קאפיטל נ"א נאך תיקון חצות?

    תירוץ: 14:13 כדי נאך דער קלאגע זאל דאס לערנען וואס קומט נאכדעם זיין מיט דער שמחה וואס קומט נאך עצב.

  3. קשיא: 4:57 פארוואס שטייען מענטשן אויף שפעט?

    תירוץ: 5:05 זיי אנטלויפן פונעם לעבן ווייל זיי ערווארטן גארנישט פונעם נייעם טאג; דאס איז א סימן פון עצבות.

  4. קשיא: 21:42 וואס האט מען פון אויפבלייבן שבועות ביינאכט אויב מ'דרימלט ביים דאווענען און ביי קריאת התורה?

    תירוץ: 20:45 גארנישט; דער תכלית איז דער אינדערפרי, און עס איז ווי א חתן וואס שלאפט ביי זיין אייגענער חופה.

  5. קשיא: 42:49 אויב דער יצר הרע וויל אז מ'זאל פארגעסן דעם אייבערשטן, פארוואס זאל ער ברענגען עצבות וועגן עבודת השם אינמיטן געשעפט?

    תירוץ: 41:15 ווייל עצבות ברענגט צו תאוות, און דאס איז וואס דער יצר וויל.

מעשיות

  1. 34:45 ר' אליהו'ס ווייסע האנט

    דער משגיח דערציילט פון א רב מיטן נאמען ר' אליהו וואס האט געהאט א ווייסע האנט. ער האט אמאל אריינגעלייגט זיין האנט אין פייער, ווייל ער האט געוואלט א כפרה אויף עפעס וואס ער האט געטון ווי א קליין קינד. דערנאך האט מען אים געגעבן א נייע ווייסע האנט, און ער האט אויף זיך גענומען יסורים ווייל דורך דעם איז ער געווען מקושר מיטן אייבערשטן.

    אין דער מעשה: Rav Eliyahu

  2. 22:25 דער חתן וואס איז געגאנגען שלאפן ביי זיין חתונה

    אלס משל פאר איינעם וואס בלייבט אויף שבועות ביינאכט און דערנאך שלאפט ער דורך דעם אינדערפרי, שילדערט דער משגיח א חתן וואס האט זיך צוגעגרייט צו זיין חתונה, באשטעלט וויסקי, א פאטאגראף און אלע גוטע זאכן. ווען עס איז געקומען צו דער חופה, האט ער געזאגט אז ער איז שוין זייער מיד און איז געגאנגען שלאפן. דער משגיח זאגט אז דאס פאסט נישט.

געדאנקען

  1. 2:38 עצבות און עצלות האבן איין שורש אינעם שווערסטן יסוד, דעם יסוד העפר, דערפאר איז א צוגעדריקטער מענטש אויך א פוילער.
  2. 4:57 שפעט אויפשטיין איז א סימן פון עצבות, אן אנטלויפן פונעם לעבן פון איינעם וואס ערווארט גארנישט פונעם נייעם טאג; דער זעלבער מענטש שטייט אויף פרי אויף א טאג וואס ער פרייט זיך דערמיט.
  3. 13:10 דער אריז"ל האט געשטעלט קאפיטל נ"א נאך תיקון חצות כדי די קלאגע אויפן אייגענעם בית המקדש זאל גלייך ברענגען צו לערנען מיט דער שמחה וואס קומט נאך עצב.
  4. 14:43 די פיר תפילות זענען אקעגן די פיר סעודות שבת: די ערשטע צוויי זענען א חוב, די דריטע פון יעקב איז א רשות און די גרעסטע, און די פערטע פון דוד המלך האלטן נאר יחידים.
  5. 30:18 יסורים קומען פון די פארבארגענע אותיות י"ה פונעם שם הוי'ה, דערפאר זענען זיי גרעסערע חסדים ווי אנטפלעקטע ברכה, אזוי ווי די ערשטע אותיות פון "מצוה" זענען פארבארגן דורך אתב"ש.
  6. 41:15 די ראיה אז עצבות אויף רוחניות אינמיטן געשעפט קומט פונעם יצר איז, אז דער יצר וויל דאך אז מ'זאל פארגעסן דעם אייבערשטן; ער שיקט אזא עצבות נאר כדי אים אריינצוציען אין תאוות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 11:50 דער משגיח זאגט אז מ'זאל מאכן א באשטימטע צייט, ווי חצות, קריאת שמע שעל המטה, ערב שבת אדער ערב ראש חודש, אריינצולאזן א ביסל עצבות און מאכן א חשבון, און נישט זיין עצבות'דיג דעם גאנצן טאג.
  2. 40:17 דער משגיח זאגט אז ווען עס פאלט אריין עצבות וועגן זיין עבודה אינמיטן געשעפט, זאל מען וויסן אז דאס קומט פונעם יצר און עס אפשטויסן.
  3. 38:23 דער משגיח זאגט אז פשוט'ע מענטשן וואס האבן צרות פון עולם הזה זאלן זיך שטארקן מיט ביטחון אז דער אייבערשטער גיט אלעס וואס מ'דארף.
  4. 20:10 דער משגיח זאגט אז מ'זאל בעסער זיין וואך אויף שבת אליין: פרי אויפשטיין, לערנען פארן דאווענען און דאווענען מיט כח.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, יעקב אבינו, יצחק אבינו, נתן הנביא

ערכים ארבע יסודות, את"ב"ש, זריזות, מלוה מלכה, סטרא אחרא, עלמא דאתגליא, עלמא דאתכסיא, עצבות, עצלות, תיקון חצות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט