מזמור לתודה - עניני שמחה ואמונה

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨12⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף מזמור לתודה ערקלערט דער משגיח אז עבודת השם בשמחה וואקסט ארויס פון א קלארע אמונה און בטחון, פונקט דאס וואס עמלק באפאלט מיט ספיקות, און אז נאר אזא עבודה בשמחה האלט זיך ביי א נסיון.

דער משגיח גייט ווייטער מיטן צווייטן פסוק פון מזמור לתודה, "עבדו את ה' בשמחה", און בינדט שמחה מיט אמונה. עמלק, וואס איז בגימטריא ספק, פירט א כסדר'דיגע מלחמה קעגן אידישע אמונה, און אין דעם פארפעסטעטן דור, דעם נידריגסטן, אזוי ווי אדר דער נידריגסטער חודש, קומען ספיקות לייכט אריין. שמחה איז דער היפך פון ספק: דער וואס האט א קלארע אמונה און בטחון איז בשמחה, אזוי ווי דער ארעמער יונגערמאן מיט זיינע "צוויי קי", צוויי פסוקים פון בטחון. די מגילה לערנט אז גארנישט איז במקרה. די תוכחה איז געקומען ווייל מ'האט נישט געדינט מיט שמחה, און אידישקייט פון שגרה איז צעפאלן ביים ערשטן נסיון אין אמעריקע. די מעשה מיטן רוזשינער ווייזט ווי יעדעס ווארט גמרא איז הייליג. "הוא עשנו ולא אנחנו" לערנט אז דער אייבערשטער מאכט דעם מענטש און פירט זיין פאלק ווי א פאסטעך. ווער עס קומט אריין מיט תודה קומט צו תהלה, און הונדערט ברכות מיט אמן שטארקן די אמונה.

ענינים: עבודת השם בשמחה · ספיקות אין אמונה און עמלק · בטחון

סדר השיעור

  1. 0:00 שמחה שטייט אויף אמונה; עמלק'ס מלחמה קעגן אמונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט "עבדו את ה' בשמחה" און זאגט אז שמחה קומט פון אמונה, וואס עמלק קעמפט כסדר קעגן איר מיט ספיקות. ער פארגלייכט די רוחניות'דיגע אומריינקייט פון דער וועלט מיט איר גשמיות'דיגע פארפעסטונג, און זאגט אז דערפאר קומען היינט אזוי לייכט ספיקות אריין, הגם זיי זענען נאר א נסיון קעגן וואס מ'דארף קעמפן.

  2. 3:27 אדר, דער נידריגסטער חודש, און דער סוף פונעם גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס עמלק האט געהאלטן אדר פאר זיין חודש: אלס דער לעצטער חודש איז ער כנגד די לעצטע, נידריגסטע דורות, עקבתא דמשיחא. ער פארגלייכט דעם סוף פון גלות בבל, ווען אחשורוש האט געמאכט א סעודה ווייל ס'זענען לכאורה אריבער זיבעציג יאר, מיט היינט, און ער ברענגט אז עמלק איז בגימטריא ספק.

  3. 6:48 שמחה איז זיכערקייט: די צוויי קי און די מגילה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער וואס האט א קלארע אמונה און בטחון איז בשמחה, און דערציילט פון א ארעמען יונגערמאן וועמענס "צוויי קי" זענען געווען צוויי פסוקים פון בטחון. דערנאך ערקלערט ער אז די מגילה, וואו דעם אייבערשטנס נאמען ווערט אפילו נישט דערמאנט, לערנט אז גארנישט איז מקרה, וואס דאס איז עמלק'ס טענה, און אז שמחה איז דער היפך פון ספק.

  4. 13:04 אן שמחה האלט שגרה נישט אויס דעם נסיון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פון רבי חיים וויטאל אז דער אריז"ל איז צוגעקומען צו זיינע גילויים דורך שמחה, און דעם פסוק אויפן סוף פון דער תוכחה אז זי איז געקומען ווייל מ'האט נישט געדינט מיט שמחה. ער ערקלערט אז עבודה פון שגרה צעפאלט ביי א נסיון, אזוי ווי ביי די וואס זענען געקומען קיין אמעריקע און האבן געארבעט שבת, און זייערע קינדער האבן פארלוירן אלעס אידישס, און ער רופט צו חיות אין דאווענען און לערנען.

  5. 18:16 דער רוזשינער און יעדעס ווארט גמרא מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער רוזשינער האט געדענקט ווער פון די אמוראים האט געזאגט א מימרא ווען א תלמיד חכם האט נישט געדענקט, ווייל ביי אים איז "אמר רבא" אויך געווען א חלק פון דער הייליגער גמרא. ער שליסט אז לערנען איז דער לעבעדיגער ווארט פונעם אייבערשטן וואס ווייזט דעם מענטש דעם וועג, און דער פראבע אז די עבודה איז נישט פון טראדיציע איז צי זי איז בשמחה.

  6. 21:55 "הוא עשנו ולא אנחנו": דער אייבערשטער מאכט אונז שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "אלקים" אלס בעל הכחות, כח כל הכחות, אזוי ווי ביי אליהו הנביא מיטן בעל, און "הוא עשנו ולא אנחנו" אלס אפלייקענען דעם געדאנק פון "מאכן א לעבן" אדער זיך אליין אויפבויען, וואס ער פארגלייכט מיט פרעה'ס גאווה. מיט רש"י ערקלערט ער אז דער אייבערשטער האט אונז געמאכט נאך איידער מיר זענען געווען, און באשטימט פאר דער געבורט א מענטשנס כשרונות, זיווג און פרנסה.

  7. 27:39 זיין פאלק און זיינע שעפסן, אפילו קעגן די שונאים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז וואס נאר המן, עמלק, היטלער אדער די היינטיגע אנטיסעמיטן זאגן, זענען אידן דעם אייבערשטנס פאלק. ער שטעלט אנטקעגן די ציוניסטישע האפענונג אז א לאנד וועט מאכן א סוף צו אנטיסעמיטיזם, און דערציילט פון הרב סאראצקין א נבואה פון רבי חיים, מיט דער זיכערקייט אז דער אייבערשטער פירט די היסטאריע, און לערנט "ולו" מיט א וואו און דעם פאסטעך פון תהלים כ"ג אלס א בטחון.

  8. 33:10 אריינקומען מיט תודה, דערנאך מיט תהלה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט דעם איד מיט אן אמת'ע אמונה וואס פרייט זיך וואס ער קען בייקומען א נסיון, און ערקלערט "באו שעריו בתודה": מ'זאל אריינקומען אין שול, אין בית המדרש און אין שבת מיט א דאנק צום אייבערשטן וואס מ'לאזט אריין, אזוי ווי אן אלטער סטאלינער חסיד האט געזאגט. דורך דאנקען אפילו אויף דעם קלענסטן טריט קומט מען צו די חצרות "בתהלה", א העכערע לויב, אזוי ווי אשרי הייבט זיך אן מיט תהלה לדוד.

  9. 38:46 הונדערט ברכות, הונדערט שערים פון אמונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פון ספרים אז "שעריו" זענען די הונדערט ברכות א טאג, כנגד די הונדערט אדנים פונעם משכן, און ערקלערט אז הונדערט איז די שליטה פונעם ס"מ, און הונדערט און איינס גייט העכער פון איר. א ברכה איז שלם מיט אמן, און דורך די אמנים, "שומר אמונים", קומט מען אריין אין די הונדערט שערים און מ'איז ממשיך השפעה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שמחה שטייט אויף אמונה

0:11

אין מזמור לתודה האלט דער משגיח ביי "עבדו את ה' בשמחה", און ער זאגט אז דער שורש פון שמחה איז אמונה. עמלק פירט א כסדר'דיגע מלחמה קעגן אמונה און ווארפט אריין ספיקות. אזוי ווי די לופט און די וואסער זענען פארפעסטעט, איז די רוחניות'דיגע לופט פול מיט עבירות, און דערפאר קומען היינט אזוי לייכט אריין אזעלכע מחשבות. ס'איז נאר א נסיון, און מ'דארף קעמפן ביז זיי גייען אוועק. א

אדר און דער סוף פונעם גלות

3:37

עמלק האט געהאלטן אדר פאר זיין חודש, ווייל אלס לעצטער חודש איז ער כנגד די לעצטע, נידריגסטע דורות, עקבתא דמשיחא. דער משגיח פארגלייכט עס מיטן סוף פון גלות בבל, ווען אחשורוש האט געמאכט א סעודה ווייל ס'זענען לכאורה אריבער זיבעציג יאר. עמלק, ברענגט ער פון ספרים, איז בגימטריא ספק. ד

שמחה איז זיכערקייט

7:29

דער וואס האט א קלארע אמונה און בטחון איז בשמחה. דער משגיח דערציילט פון א ארעמען יונגערמאן וואס איז געזעסן א גאנצן טאג און געלערנט; ווען מ'האט אים געפרעגט פון וואס ער לעבט, האט ער געזאגט אז ער האט צוויי קי. ווען דער גאסט האט געזען די הונגעריגע קינדער און נאכאמאל געפרעגט, האט ער ערקלערט אז זיינע צוויי קי זענען "כי בו ישמח לבנו" און "כי בשם קדשו בטחנו". ה

9:37

דעם זעלבן בטחון גיט די מגילה: המן איז גארנישט, דער מלך איז גארנישט, און גארנישט איז במקרה. "אשר קרך בדרך" מיינט אז עמלק האט אלץ גערופן מקרה, א ווארט וואס געהערט נישט אין א אידנס לשון. דעם אייבערשטנס נאמען שטייט נישט אין דער מגילה, און פונדעסטוועגן לערנט זי אז יעדע פאסירונג ווערט געפירט פון אויבן. שמחה איז דער היפך פון ספק, די זיכערקייט ווען ס'בלייבט נישט קיין קשיא. ו,ז

שגרה האלט נישט אויס דעם נסיון

13:04

רבי חיים וויטאל שרייבט אז דער אריז"ל איז צוגעקומען צו זיינע גילויים דורך שמחה. די תוכחה ענדיגט זיך מיטן טעם, "תחת אשר לא עבדת את ה' ... בשמחה". אן שמחה, זאגט דער משגיח, ווערט די עבודה שגרה, און דער אמת'ער פראבע קומט ביי א נסיון. י

15:18

די וואס זענען געקומען קיין אמעריקע און האבן געדינט פון טראדיציע, האבן געארבעט שבת ווען ס'איז געקומען דער נסיון, און זייערע אייניקלעך ווייסן נאר פון א אידישן נאמען. די וואס האבן זיך געפרייט וואס זיי זענען אידן האבן זיך געהאלטן. דערפאר דארף יעדע ברכה און יעדעס ווארט גמרא האבן חיות, די שמחה פון לערנען דברי אלקים חיים.

דער רוזשינער און יעדעס ווארט גמרא

18:28

ווען א תלמיד חכם האט געזאגט א מימרא, האט דער רוזשינער געזאגט אז ס'איז רבא'ס, און א גמרא האט באוויזן אז ער איז גערעכט. ער האט ערקלערט אז יענער לערנט נאר דעם שכל, אבער ביי אים איז "אמר רבא" אויך א חלק פון דער הייליגער גמרא. דער משגיח שליסט אז דורכן לערנען ווייזט דער אייבערשטער דעם מענטש ווי צו לעבן, און דער פראבע פון דער עבודה איז צי זי איז בשמחה.

דער אייבערשטער מאכט אונז

22:02

אלקים מיינט בעל הכחות, כח כל הכחות, אזוי ווי דאס פאלק האט אויסגערופן ווען אליהו הנביא האט אראפגעברענגט פייער פון הימל קעגן דעם בעל. "הוא עשנו ולא אנחנו" לייקנט אפ דעם געדאנק פון "מאכן א לעבן" אדער זיך אליין אויפבויען, וואס דער משגיח פארגלייכט מיט פרעה'ס "לי יאורי ואני עשיתני". צי א מענטש ווערט א תלמיד חכם, א מנהיג אדער א בעל עסק, דער אייבערשטער האט אים געמאכט. ב,כ,ל

26:19

לויט רש"י האט ער אונז געמאכט נאך איידער מיר זענען געווען: פאר דער יצירת הולד איז שוין באשטימט די כשרונות, דאס מזל, דער זיווג און די פרנסה. מ,נ

זיין פאלק און זיינע שעפסן

27:39

וואס נאר המן, היטלער אדער די היינטיגע אנטיסעמיטן זאגן, זענען אידן דעם אייבערשטנס פאלק. דער משגיח שטעלט אנטקעגן די ציוניסטישע האפענונג אז א לאנד וועט מאכן א סוף צו אנטיסעמיטיזם, און דערציילט פון הרב סאראצקין אז רבי חיים האט פאראויסגעזאגט אז זיי וועלן באקומען דאס לאנד און עס דערנאך אליין חרוב מאכן.

30:59

פונדעסטוועגן פירט דער אייבערשטער די היסטאריע, אזוי ווי מ'זעט פון דער מגילה. אין "ולא אנחנו" ווייזט דער כתיב מיט אן אל"ף אז מיר זענען נישט זיין פאלק, אבער די תורה שבעל פה ליינט מיט א וואו: מיר זענען זיינע שעפסן, און דער פאסטעך ווייסט בעסער וואו זיי צו פירן. ב,ס

מיט תודה, דערנאך מיט תהלה

33:21

א איד מיט אן אמת'ע אמונה פרייט זיך וואס ער קען בייקומען א נסיון. "באו שעריו בתודה": אנשטאט צו מיינען אז ער טוט א טובה פארן אייבערשטן ווען ער קומט אין שול, דארף מען אים דאנקען וואס מ'לאזט אריין, אזוי ווי אן אלטער סטאלינער חסיד פלעגט זאגן, און אזוי אויך פאר שבת, טלית און תפילין. ע

36:34

אפילו ביים אנהייב פון זיין עבודה, ווער עס דאנקט איז זוכה צו "חצרותיו בתהלה". תהלה איז די העכסטע לויב, אזוי ווי עס שטייט אין זוהר, און דערפאר הייבט זיך אשרי אן מיט תהלה לדוד. ע,פ,צ

הונדערט ברכות, הונדערט שערים

38:49

די ספרים זאגן אז "שעריו" זענען די הונדערט ברכות א טאג, כנגד די הונדערט אדנים פונעם משכן. דער ס"מ האט שליטה ביז הונדערט, און די גמרא מאכט א חילוק פאר דעם וואס חזר'ט הונדערט און איינס מאל. ק

40:32

א ברכה איז שלם מיט אמן. ביי יצחק רמזן די "מאה שערים" אויף די ברכות, און "שומר אמונים" טייטשט מען די וואס זאגן אמן; דורך זיי קומט מען אריין אין אמונה און מ'איז ממשיך השפעה. ר,ש

מראי מקומות

תורה

  1. ו Devarim 25:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:37
  2. י Devarim 28:47 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:04
  3. ר Bereishis 26:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:32

נביאים

  1. כ Melachim I 18:39 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02
  2. ל Yechezkel 29:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02

כתובים

  1. א Tehillim 100:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ב Tehillim 100:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:02, 30:59
  3. ה Tehillim 33:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:29
  4. ח Esther 4:7 10:32 טעקסט מפתח
  5. ט לכאורה Tehillim 98:3 12:26 מפתח
  6. ס Tehillim 23:1-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:59
  7. ע Tehillim 100:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:21, 36:34

תלמוד בבלי

  1. ד לכאורה Megillah 11b מפתח אינעם אויסשרייב: 3:37
  2. נ Sotah 2a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:19
  3. צ Berachos 4b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:34
  4. ק Chagigah 9b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:49
  5. ש Shabbos 119b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:32

מדרש

  1. ז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 9:37

זוהר און קבלה

  1. פ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:34

ראשונים

  1. מ לכאורה Rashi on Tehillim 100:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:19

אחרונים און חסידות

  1. ג Tanya (מקום נישט באשטימט) 3:54 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 0:43 עבודת השם בשמחה הענגט אין אמונה: שמחה איז די זיכערקייט פון א מענטש וואס האט נישט קיין ספיקות, און ספק איז עמלק'ס כלי זיין.
  2. 9:46 די מגילה, וואס דערמאנט נישט אפילו דעם אייבערשטנס נאמען, לערנט אז יעדע פאסירונג ווערט געפירט מיט השגחה פרטית און גארנישט איז במקרה.
  3. 14:25 אידישקייט וואס מ'האלט נאר פון שגרה און טראדיציע, אן שמחה, האלט זיך נישט ביי א נסיון, אזוי ווי מ'האט געזען ביי די וואס האבן געארבעט שבת אין אמעריקע.
  4. 23:44 "הוא עשנו ולא אנחנו" מיינט אז דער אייבערשטער מאכט דעם מענטש און זיין הצלחה, נישט זיין אייגענע חכמה אדער כח.
  5. 35:12 ווער עס קומט אריין אין דעם אייבערשטנס טויערן מיט תודה, אפילו אויף דעם קלענסטן טריט, איז זוכה אריינצוקומען אין זיינע חצרות מיט תהלה, א העכערע מדריגה.
  6. 38:49 די הונדערט ברכות א טאג, מיט אמן אויף זיי, זענען די "מאה שערים" דורך וואס מ'קומט אריין אין אמונה און מ'איז ממשיך השפעה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:37 פארוואס האט עמלק געהאלטן אדר פאר זיין חודש?

    תירוץ: 3:42 ווייל אדר איז דער לעצטער און נידריגסטער חודש, כנגד די נידריגסטע דורות אויפן סוף גלות, ווען ער האט געמיינט אז ער קען זיך אנכאפן אין אידן.

  2. קשיא: 19:01 פארוואס האט דער רוזשינער געדענקט ווער ס'האט געזאגט די מימרא און דער תלמיד חכם נישט?

    תירוץ: 19:22 ווייל יענער האט געלערנט נאר דעם שכל, און ביים רוזשינער איז "אמר רבא" אויך געווען א חלק פון דער הייליגער גמרא.

  3. קשיא: 16:55 פארוואס איז די תוכחה געקומען אויף אידן?

    תירוץ: 16:57 ווייל מ'האט נישט געדינט דעם אייבערשטן בשמחה; די אידישקייט איז געווען שגרה, נישט מער פריידיג ווי יעדע אנדערע זאך.

מעשיות

  1. 7:53 דעם ארעמען יונגערמאנס צוויי קי

    א ארעמער יונגערמאן איז געזעסן א גאנצן טאג אין בית המדרש און געלערנט, און ער האט גארנישט געהאט. א גאסט וואס האט געזען אז ער איז נישט קיין פשוט'ער מענטש האט אים געפרעגט פון וואס ער לעבט, און ער האט געזאגט אז ער האט צוויי קי. דער גאסט האט געזען אז די קינדער זענען הונגעריג, געפרעגט ביי דער ווייב, און איז צוריקגעקומען פרעגן וועגן די קי. האט ער געענטפערט אז זיינע צוויי קי זענען די פסוקים "כי בו ישמח לבנו" און "כי בשם קדשו בטחנו".

  2. 18:28 דער רוזשינער און "אמר רבא"

    איינער האט געזאגט א מימרא פון דער גמרא, און דער רוזשינער האט געזאגט אז ס'איז רבא'ס; יענער האט געהאלטן אז ס'איז אן אנדער אמורא. מ'האט געברענגט א גמרא און דער רוזשינער איז געווען גערעכט. ער האט ערקלערט אז יענער לערנט נאר דעם שכל, ממילא איז אים נישט נוגע ווער ס'האט עס געזאגט, אבער ביים רוזשינער איז "אמר רבא" אויך געלערנט, א חלק פון דער גמרא, ווייל יעדעס ווארט דערפון איז הייליג.

    אין דער מעשה: דער רוזשינער, רבא

געדאנקען

  1. 6:45 שמחה און ספק זענען היפכים: א ספק איז אומזיכערקייט, שמחה איז זיכערקייט, ממילא באפאלט עמלק, וואס איז בגימטריא ספק, די שמחה דורכן באפאלן די אמונה.
  2. 9:54 עמלק'ס "אשר קרך בדרך" מיינט אז ער מאכט אלץ פאר א מקרה; דאס ווארט מקרה אין דעם זין געהערט נישט אין א אידנס לשון, נאר ס'איז דער קול פון די כחות הטומאה וואס מאכן הסתר פנים.
  3. 3:37 די דורות פון "עקבתא דמשיחא" אויפן סוף גלות זענען כנגד אדר, דער לעצטער און נידריגסטער חודש, און דערפאר האט עמלק געמיינט אז דעמאלט קען ער זיך אנכאפן אין אידן.
  4. 32:07 דער כתיב "לא" מיט אן אל"ף און דער קרי "לו" מיט א וואו אין "ולא אנחנו" שטעלן אנטקעגן ווי ס'זעט אויס אין די צייטונגען, אז מיר זענען נישט זיין פאלק, מיטן אמת פון דער תורה שבעל פה, אז מיר זענען זיינע.
  5. 39:22 דער ס"מ האט שליטה ביז הונדערט, ממילא טראגן די הונדערט ברכות מיט אמן, אזוי ווי חזרה הונדערט און איינס מאל, א מענטש ארויס פון זיין רשות.
  6. 36:34 תודה איז דער טויער און תהלה איז דער אינעווייניגסטער חצר: דער וואס דאנקט דעם אייבערשטן אפילו אויפן אנהייב פון זיין עבודה ווערט אריינגעפירט ווייטער.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 12:44 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דינען דעם אייבערשטן בשמחה, מיט א געזאנג, זיך פרייענדיג מיט דער זכיה, און אז דער פראבע אז די עבודה איז נישט פון שגרה איז צי זי איז בשמחה.
  2. 36:00 לויט דעם משגיח דארף מען דאנקען דעם אייבערשטן ווען מ'קומט אריין אין שול, אין בית המדרש און אין שבת, און אפילו פאר די ערשטע קליינע טריט פון עבודה.
  3. 40:29 דער משגיח זאגט אז מ'דארף מאכן הונדערט ברכות יעדן טאג און זיך מהדר זיין אז עמיצער זאל קענען ענטפערן אמן דערויף.
  4. 17:59 דער משגיח זאגט אז מ'דארף לערנען מיטן באוואוסטזיין אז דער אייבערשטער רעדט צו אים דורך דער גמרא, מיט שמחה אין יעדן ווארט, נישט נאר מיטן שכל.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אחשורוש, אליהו הנביא, אסתר המלכה, דער הייליגער אר"י, דער רוזשינער, היטלער ימ"ש, המן, טעאדאר הערצל, יצחק אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, נבוכדנצר, עמלק, פרעה, ר' זלמן סאראצקין, רבא, רבי חיים ויטאל, רש"י

ערכים אדנים, השגחה פרטית, מקרה, סמאל, ספק, עמלק, עקבתא דמשיחא, קרבן תודה, קרי וכתיב, תוכחה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט