הסוכה - הוא עיר מקלט' דרוש על ערי מקלט' ס"ם' משה' משיח
קאטאלאג: זמנים סוכות נומ׳ 6 פאקעט גייד ז׳ 17 תשס"ג (2002–03) אידיש 1 שעה 15 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז אן עיר מקלט וואס איז פארבונדן מיט משה רבינו און מיט משיח, און אז אין א צייט פון פחד לויפט א איד קיין בצר, צו דער סוכה און צו דער תורה, און נישט קיין בצרה וואו ס"ם און די אומות העולם זוכן זייער הצלה.
דער משגיח עפנט מיטן יהי רצון וואס מ'זאגט פארן אריינגיין אין סוכה, וואס רעדט פון גיין אין גלות, און מיטן זוהר אז נאך יום כיפור אנטלויפט יעקב פון עשו אין סוכה, אן עיר מקלט. ער ברענגט די גמרא אין מכות אז ס"ם וועט אנטלויפן קיין בצרה, מיינענדיג אז דאס איז בצר, און פרעגט ווי אזוי א גרויסער למדן קען זיך אזוי טועה זיין. דורך די דריי מקומות אין תורה וואו דער רמב"ם ברענגט משיח, ווייזט ער אז ערי מקלט איז די איינציגע מצוה וואס איז נאך קיינמאל נישט מקוים געווארן בשלימות, און משיח, דער מלך, וועט דורך איר משלים זיין די תורה; משה רבינו האט עס אנגעהויבן און משיח וועט עס ענדיגן. דערפאר שמעקט בצר מיט משיח, און ס"ם קען עס נישט אויסהאלטן. ער ערקלערט אז מלכות קומט פון מואב, און דוד המלך איז דער ניצוץ קודש דערפון. דערנאך רעדט ער פון די פחדים פון יענעם יאר: די אומות לויפן קיין בצרה, צו געווער, און א איד לויפט צו דער סוכה, צו דער תורה און צו ביטחון.
ענינים: סוכות · משיח און ימות המשיח · בטחון
סדר השיעור
-
0:00 די סוכה, א זיסער גלות און אן עיר מקלט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט מיטן יהי רצון פארן אריינגיין אין סוכה, וואס גלייכט עס צו גיין אין גלות, און רופט עס א זיסער גלות תחת כנפי השכינה. ער ברענגט דעם זוהר אז נאך יום כיפור ווערט עשו ווידער ברוגז און יעקב אנטלויפט אין סוכה, און א רמז אז "ונס" איז ראשי תיבות "ויעקב נסע סכתה".
-
3:44 דער טעות פון ס"ם: אנטלויפן קיין בצרה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין מכות אז ס"ם וועט מאכן דריי טעותים, און דער ערשטער איז אז ער וועט אנטלויפן קיין בצרה ווי עס וואלט געווען אן עיר מקלט, כאטש בצר איז דער עיר מקלט. ער פרעגט ווי אזוי א למדן וואס קען פארדרייען א קאפ פון גרויסע תלמידי חכמים קען מאכן א טעות וואס יעדעס קינד וואס לערנט חומש ווייסט.
-
7:36 די דריי מקורות פון משיח אין תורה, לויטן רמב"ם שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט דעם סוף פון רמב"ם הלכות מלכים: די תורה רעדט פון דער גאולה אין פרשת נצבים, אין דער נבואה פון בלעם, און ביי די דריי נאכגעלייגטע ערי מקלט וואס זענען נאך קיינמאל נישט מקוים געווארן. דערנאך ברענגט ער די סימנים פונעם רמב"ם פון בחזקת משיח און פון משיח ודאי.
-
13:08 ערי מקלט, די מצוה וואס משיח וועט משלים זיין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה דארף דריי מקומות פאר משיח, און ענטפערט אז אין יעדן איז דא איינער פון די סימנים פונעם רמב"ם. אלע מצוות זענען שוין מקוים געווארן, אפילו די וואס קענען בפועל נישט פארקומען, דורכן זיי לערנען; נאר די נאכגעלייגטע ערי מקלט פעלן נאך, און דערפאר הייסט משיח, וואס איז משלים דעם קיום התורה דורך זיי, חתן תורה.
-
21:21 די מצוה פון א מלך, און יעדע נשמה'ס אייגענע מצוה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס שמואל איז געווען ברוגז ווען מ'האט געבעטן א מלך, אז די תורה הייסט דאך שום תשים עליך מלך, און ענטפערט פונעם צמח צדק אז א אמת'ער מלך, ווי דוד המלך און משיח, איז בטל צום רבונו של עולם און ברענגט אלע אידן צו דעם ביטול. דערנאך זאגט ער אז יעדע נשמה האט א מצוה וואס געהערט צו איר, און אויף דער מצוה דארף מען מוסר נפש זיין.
-
26:14 משיח'ס אייגענע מצוה, אנגעהויבן דורך משה רבינו שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט וואס איז משיח'ס אייגענע מצוה, און ענטפערט אז דאס איז ערי מקלט, וואס געהערט צום מלך, דאס הארץ צו וועמען אלע לויפן. ער ברענגט א גימטריא וואס פארבינדט "ויספת לך עוד שלש" מיט דער מצוה פון שום תשים עליך מלך, און אז משיח איז די נשמה פון משה רבינו; משה האט אנגעהויבן מיט ערי מקלט און משיח וועט עס ענדיגן.
-
29:59 פארוואס ס"ם קען נישט אויסהאלטן בצר שטייט אינעם קאטאלאג
צוריק צו ס"ם, ברענגט דער משגיח דעם תוספות פארוואס דער שופר צעמישט דעם שטן: א זאך וואס דערמאנט איינעם אין דעם פאר וואס ער האט מורא, דערשרעקט אים. אזוי אויך שמעקט בצר, משה רבינו'ס שטאט און דער ארט פון משיח'ס מצוה, מיט משיח, און ס"ם מוז אנטלויפן קיין בצרה, און ער טרייסט זיך אז על פי דקדוק איז דאס דאס זעלבע ווארט אין לשון נקבה, וואס אין סטרא אחרא איז שטארקער.
-
36:04 מלכות פון מואב, און דער ניצוץ קודש פון דוד המלך שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז מלכות בשר ודם איז נישט קיין אידישע זאך, דערפאר האט מען עס געמוזט ברענגען פון מואב דורך רות, און אז מואב עקספארטירט מלכות, אזוי ווי בצרה האט געגעבן א מלך פאר אדום. מואב איז בגימטריא מ"ט, מלכות שבמלכות; דוד המלך איז דער ניצוץ קודש פון יענער מלכות, און "ומחץ פאתי מואב" רעדט פון צוברעכן איר קליפה.
-
42:37 די היינטיגע פחדים: די אומות לויפן קיין בצרה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט דעם פחד וואס האלט די וועלט פאר א ישמעאלי'שן הערשער אין בבל, און ברענגט דעם אמרי אמת: ווען מלכיות מתגרות זו בזו, דארף א איד זיך נישט אריינמישן נאר צפה לרגלי משיח, מיט לערנען, דאווענען און צדקה. די אומות לויפן קיין בצרה, צו געלט און צו געווער; א איד לויפט קיין בצר, צו דער סוכה, דער מגדל עוז, אזוי ווי א צדיק האט אמאל בשעת א מגפה געהייסן זיצן אויפן ארט וואו די סוכה איז געשטאנען.
-
47:38 ישמעאל: דער אייבערשטער הערט די תפילות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם פרקי דרבי אליעזר אז ישמעאל הייסט אזוי ווייל דער אייבערשטער וועט הערן די תפילות פון אידן ווען ישמעאל וועט זיי צרות אנטון, כאטש זיין גלות איז דער שווערסטער, ווי דער רמב"ם שרייבט אין אגרת תימן. א תפילה ווערט מקובל ווען זי דערגרייכט די י"ג מידות הרחמים, און ער פארבינדט דאס מיט די י"ג מידות פון רבי ישמעאל, מיט דער קריאה פון ישמעאל ראש השנה, און מיט תורה און גמילות חסדים וואס ראטעווען פון חבלי משיח.
-
54:54 די סוכה: הגנה, אמונה און ביטחון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז אן עיר מקלט וואס גיט הגנה אויף א גאנץ יאר, און שמיני עצרת נעמט מען זי מיט אהיים; זי איז צילא דמהימנותא און דער ביטחון פון יעקב אבינו. ער ברענגט פונעם בעל שם טוב אז פאר א גזירה נעמט מען צו דעם ביטחון, און ווייזט פונעם יאר תשס"ג אז דאס איז א יאר וואס דארף האבן דעם צל פון דער סוכה.
-
1:00:04 יובל, די סוכה, און דאס יאר תשס"ג שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז אימא עילאה, בינה, וואס איז יובל, וואס ווערט דערמאנט איין און צוואנציג מאל אין דער תורה; דאס לעצטע מאל ווייזט אויף ביאת המשיח און איז בגימטריא תשס"ג. ער בעט אז די זכות פון סוכה זאל באשיצן, ברענגט דעם תרגום יונתן אויף "ידבר עמים תחתינו", און א גימטריא וואס פארבינדט דעם צל פון דער סוכה מיט הצלה פון ישמעאל, דער רובה קשת.
-
1:04:25 די סוכה ווי ארץ ישראל; די תורה אן עיר מקלט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט ווי אזוי קען דער חתימה זיין הושענא רבה נאך יום כיפור, און ענטפערט אז די סוכה האט א בחינה פון ארץ ישראל, וואו מ'איז סותר דעם דין פון איינעם וואס איז אנטלאפן, צוליב איר זכות. דערנאך ברענגט ער די גמרא אין מכות אז די תורה איז אן עיר מקלט, און זאגט אז אפילו ווען מ'גייט צו דער ארבעט דארף דער קאפ ליגן צוריקצוקומען צו איר, אזוי ווי מ'וואוינט נאך אלץ אין סוכה ווען מ'גייט ארויס.
-
1:09:32 לויפן קיין בצר, און ברכות צום שלוס שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז אידן אין סקווירא האבן ביי זיך א בצר, און אז מ'דארף זיצן אין סוכה און לערנען תורה בשם כל ישראל. ער ברענגט דעם בעל הטורים אז ווען ישמעאל וועט פאלן איז דאס א סימן אויף משיח, און די משנה אין כלים פון דעם כלב המים וואס אנטלויפט צום יבשה: וואו מ'אנטלויפט, דארט איז דער שורש, און א איד אנטלויפט צום רבונו של עולם, צו דער סוכה און צו דער תורה. ער שליסט מיט ברכות.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די סוכה, א זיסער גלות און אן עיר מקלט
דער טעות פון ס"ם: אנטלויפן קיין בצרה
דער משגיח ברענגט די גמרא אין מכות אז ס"ם וועט מאכן דריי טעותים, און דער ערשטער איז אז ער וועט אנטלויפן קיין בצרה ווי עס וואלט געווען אן עיר מקלט. משה רבינו האט אבער אפגעשיידט בצר במדבר; בצרה איז א שטאט אין מואב, דער ארט פון "וימלך יובב בן זרח מבצרה". ו,ח,ט
ער פרעגט ווי אזוי דאס קען זיין: ס"ם איז א גרויסער למדן וואס קען פארדרייען א קאפ פון א תלמיד חכם, און דא טועה ער זיך אין א זאך וואס יעדעס קינד וואס לערנט חומש ווייסט. פון דעם זמר איז נאך משמע אז ער ווייסט אז בצר איז דער עיר מקלט, נאר ער מיינט אז בצרה איז אזוי גוט.
די דריי מקורות פון משיח אין תורה
ערי מקלט, די מצוה וואס משיח וועט משלים זיין
דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה דערמאנט משיח דריי מאל, אז איינמאל איז דאך גענוג. ער ענטפערט אז אין יעדן מקום שטייט איינער פון די סימנים פונעם רמב"ם: ביי בלעם מלחמות ה', ביי די נאכגעלייגטע ערי מקלט דאס מחזק זיין די תורה, און אין נצבים קיבוץ גליות, וואס מיינט שוין אז דער בית המקדש איז געבויט. כ,נ,ס,מ
די מצוה פון א מלך, און יעדע נשמה'ס מצוה
די תורה הייסט שום תשים עליך מלך, און פונדעסטוועגן איז שמואל געווען ברוגז ווען מ'האט געבעטן א מלך. לויטן צמח צדק ערקלערט דער משגיח אז א אמת'ער מלך איז בטל צום רבונו של עולם, און דורך אים, דאס הארץ פונעם כלל, ווערן אלע אידן בטל. אזא מלך איז דוד המלך, און זיין שלימות איז משיח; זיי האבן אבער געוואלט א מלך פאר מלחמות. ק,ר,ש,ת
משיח'ס אייגענע מצוה, אנגעהויבן דורך משה רבינו
וואס איז דען משיח'ס אייגענע מצוה? דער משגיח ענטפערט: ערי מקלט, ווייל ער איז משלים די תורה פון אלע דורות, און די מצוה געהערט צום מלך, דאס הארץ צו וועמען דאס גאנצע בלוט לויפט. צום מלך לויפט מען ווען מ'דארף באשיצט ווערן.
פארוואס ס"ם קען נישט אויסהאלטן בצר
צוריק צו ס"ם, ברענגט דער משגיח דעם תוספות: מ'בלאזט שופר צוויי מאל כדי צו מערבב זיין דעם שטן, וואס האט מורא אפשר איז דאס דער שופר של משיח. ער פרעגט פארוואס זאל ער זיך לאזן נארן, און ענטפערט אז א זאך וואס דערמאנט איינעם אין דעם פאר וואס ער האט מורא, דערשרעקט אים, אפילו זי קען אים נישט שאטן. אד
אזוי ווען ס"ם קומט אן קיין בצר, דער ארט וואו משה רבינו האט געמאכט אן עיר מקלט, די מצוה וואס געהערט צו משיח, שמעקט די גאנצע שטאט מיט משיח און ער קען עס נישט אויסהאלטן. ער אנטלויפט קיין בצרה, און טרייסט זיך אז על פי דקדוק איז דאס דאס זעלבע ווארט אין לשון נקבה, וואס לויטן זוהר איז אין סטרא אחרא שטארקער. אה
מלכות פון מואב, און דער ניצוץ פון דוד המלך
דער משגיח ערקלערט אז א איד איז משועבד צו קיינעם נישט נאר צום רבונו של עולם, ממילא איז מלכות בשר ודם נישט קיין אידישע זאך. מ'האט עס געמוזט ברענגען פון דער פרעמד, פון מואב, דורך רות, די טאכטער פון עגלון און אייניקל פון בלק.
די היינטיגע פחדים: די אומות לויפן קיין בצרה
דער משגיח רעדט פון דעם פחד וואס האלט די וועלט פאר א ישמעאלי'שן הערשער אין בבל; אמעריקע און די גאנצע וועלט ציטערן, און מ'קומט זיך צונויף: יא מלחמה, נישט מלחמה. ער ברענגט דעם אמרי אמת אויפן מאמר חז"ל אז ווען מלכיות מתגרות זו בזו זאל מען ווארטן אויף משיח: זייערע מלחמות זענען זייער געשעפט, און א איד'ס תפקיד איז לערנען, דאווענען און געבן צדקה. אח
ישמעאל: דער אייבערשטער הערט די תפילות
דער משגיח ברענגט דעם פרקי דרבי אליעזר: ישמעאל הייסט אזוי ווייל ווען ער וועט צרות אנטון אידן און זיי וועלן מתפלל זיין, וועט דער אייבערשטער הערן. דערפאר שטייט "וקראת שמו ישמעאל" לעבן "פרא אדם": זיין גלות איז דער ביטערסטער, ווי דער רמב"ם שרייבט אין אגרת תימן, וואו נאר ביי ישמעאל שטייט "אוי לי". אי,אל,אמ,אנ
אונטער אדום הערט מען אמאל די תפילה און אמאל נישט; ביי ישמעאל איז דא א הבטחה. א תפילה ווערט מקובל ווען זי דערגרייכט די י"ג מידות הרחמים. דערפאר לייענט מען ראש השנה א גאנצע פרשה פון ישמעאל.
די סוכה: הגנה, אמונה און ביטחון
די סוכה, זאגט דער משגיח, איז אן עיר מקלט וואו יעקב איז אנטלאפן; זי גיט הגנה אויף א גאנץ יאר, און שמיני עצרת נעמט מען זי מיט אהיים. זי איז צילא דמהימנותא, און זי איז ביטחון, די מידה פון יעקב אבינו.
יובל, די סוכה, און דאס יאר תשס"ג
די סוכה ווי ארץ ישראל; די תורה אן עיר מקלט
די גמרא זאגט אז יום כיפור ווערט מען נחתם, און דער זוהר זאגט אז די לעצטע חתימה איז הושענא רבה און שמיני עצרת. ווי אזוי עפנט זיך עס ווידער? די סוכה, ענטפערט דער משגיח, האט א בחינה פון ארץ ישראל, און דער שר שלום פון בעלז האט זי גערופן א בית המקדש. די גמרא אין מכות זאגט אז ווער ס'אנטלויפט קיין ארץ ישראל איז מען סותר זיין דין צוליב איר זכות; אזוי אויך באקומט דער וואס אנטלויפט אין סוכה א נייעם דין. בב,בג,בד
לויפן קיין בצר, און ברכות צום שלוס
דער משגיח זאגט אז אידן אין סקווירא האבן ביי זיך א בצר, איינער צו וועמען מ'קען לויפן נאך א ברכה, אבער זיצן אין סוכה איז א העכערע בצר. ער מאנט צו לערנען און זיצן אין סוכה בשם כל ישראל, אויך פאר די וואס ווייסן נישט פון קיין סוכה. ער ברענגט פונעם בעל הטורים אז ווען ישמעאל וועט פאלן איז דאס א סימן אז משיח קומט. בח
א איד דארף לויפן קיין בצר, צו דער סוכה און צו דער תורה, און זיך שטארקן אין אמונה און ביטחון. די משנה אין כלים לערנט אז דער כלב המים וואס אנטלויפט צום יבשה געהערט צום יבשה: וואו מ'אנטלויפט, דארט איז דער שורש. א איד אנטלויפט צום רבונו של עולם, צו דער סוכה, צו דער תורה און צו תהלים. דער משגיח שליסט מיט ברכות. בי
מראי מקומות
תורה
- ב Bereishis 28:10 1:26 טעקסט מפתח
- ד Bereishis 33:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:34
- ה לכאורה Devarim 4:42 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:34
- ח Devarim 4:41-43 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:13, 28:06
- ט Bereishis 36:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:13, 37:48
- מ Devarim 30:3-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:36, 13:20
- נ Bamidbar 24:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:36, 13:20, 40:39
- ס Devarim 19:8-9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:36, 13:20
- ק Devarim 17:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:28
- אג Devarim 33:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:06
- או לכאורה Bamidbar 33:48 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:48
- אל Bereishis 16:11-12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:42
- אש לכאורה Bamidbar 36:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:23
- בא לכאורה Bereishis 21:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:24
נביאים
- ז Yeshayahu 34:6 4:07 טעקסט מפתח
- ר לכאורה Shmuel I 12:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:28
- אא לכאורה Yeshayahu 52:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:56
- אז לכאורה Yeshayahu 63:1 42:02 מפתח
- אצ לכאורה Yeshayahu 12:2 57:29 מפתח
- אר Yeshayahu 4:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:46, 1:02:24
- בט לכאורה Zechariah 9:12 1:11:28 מפתח
כתובים
תרגום
משנה
תלמוד בבלי
- ו Makkos 12a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:13
- ע לכאורה Sanhedrin 71a מפתח אינעם אויסשרייב: 14:27
- אפ לכאורה Sanhedrin 98b מפתח אינעם אויסשרייב: 51:52
- בב לכאורה Rosh Hashanah 16b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:30
- בד לכאורה Makkos 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:30
- בה לכאורה Makkos 10a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:03
- בז Gemara Berachos (מקום נישט באשטימט) 1:08:50 מפתח
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
- י Rashi on Bereishis 36:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:48
- כ Hilchos Melachim 11:1-2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:36, 13:20, 40:39
- ל Hilchos Melachim 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:11
- ת לכאורה Hilchos Melachim 3:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:28
- אד לכאורה Tosafos, Rosh Hashanah 16b מפתח אינעם אויסשרייב: 31:02
- אמ Igeres Teiman (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:42
- בח לכאורה Ba'al HaTurim on Bereishis 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:32
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 3:11 דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז אן עיר מקלט: יעקב איז אנטלאפן פון עשו קיין סוכות, און "ונס" איז א רמז אויף "ויעקב נסע סכתה".
- 15:00 לויט דעם משגיח איז ערי מקלט די איינציגע מצוה אין דער תורה וואס איז נאך קיינמאל נישט מקוים געווארן בשלימות, און משיח וועט דורך איר משלים זיין דעם קיום התורה.
- 25:37 ער לערנט אז יעדע נשמה האט איר אייגענע מצוה, און משיח'ס מצוה איז ערי מקלט; משה רבינו האט עס אנגעהויבן און משיח וועט עס ענדיגן.
- 32:58 דער משגיח ערקלערט אז ס"ם לויפט קיין בצרה ווייל בצר, די שטאט פון משה רבינו און פון משיח'ס מצוה, קען ער נישט אויסהאלטן.
- 45:19 ער זאגט אז אין א צייט פון פחד לויפן די אומות קיין בצרה, צו געלט און צו געווער, און א איד לויפט קיין בצר: צו דער סוכה, צו דער תורה און צו תפילה.
- 56:22 דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז אמונה און ביטחון, און ווער ס'האט ביטחון דארף נישט מורא האבן פאר גארנישט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:47 ווי אזוי קען ס"ם, א גרויסער למדן, זיך טועה זיין און מיינען אז בצרה איז דער עיר מקלט בצר, א זאך וואס יעדעס קינד וואס לערנט חומש ווייסט?
תירוץ: 33:16 ער ווייסט עס, אבער בצר, משה רבינו'ס שטאט און דער ארט פון משיח'ס מצוה, שמעקט מיט משיח און ער קען עס נישט אויסהאלטן; ער טרייסט זיך אז בצרה איז דאס זעלבע ווארט אין לשון נקבה.
-
קשיא: 13:13 פארוואס דארף די תורה דערמאנען משיח אין דריי מקומות, אז איינמאל איז דאך גענוג?
תירוץ: 18:21 אין יעדן מקום שטייט איינער פון די סימנים פונעם רמב"ם: אין פרשת בלק די מלחמות ה', ביי די נאכגעלייגטע ערי מקלט דאס מחזק זיין דעם בדק התורה, און אין פרשת נצבים קיבוץ גליות, וואס מיינט אז דער בית המקדש איז שוין געבויט.
-
קשיא: 21:28 אז די תורה הייסט שום תשים עליך מלך, פארוואס איז שמואל געווען ברוגז ווען מ'האט געבעטן א מלך?
תירוץ: 22:00 א אמת'ער מלך, ווי דוד המלך און משיח, איז בטל צום רבונו של עולם און ברענגט אלע אידן צו דעם ביטול; זיי האבן געוואלט א מלך וואס זאל פירן זייערע מלחמות.
-
קשיא: 31:35 פארוואס ווערט דער שטן צעמישט פונעם שופר, אז ער ווייסט דאך אז דאס איז נישט דער שופר של משיח?
תירוץ: 31:59 א זאך וואס דערמאנט איינעם אין דעם פאר וואס ער האט מורא, דערשרעקט אים; דער שופר דערמאנט דעם שטן אין דעם שופר של משיח וואס וועט אים מעביר זיין מן העולם.
-
קשיא: 1:04:48 ווי אזוי קען דער חתימה זיין הושענא רבה און שמיני עצרת, אז יום כיפור איז דאך דער דין שוין געחתמ'ט געווארן?
תירוץ: 1:05:14 די סוכה האט א בחינה פון ארץ ישראל, און אזוי ווי מ'איז סותר דעם דין פון איינעם וואס אנטלויפט אהין, צוליב דער זכות פון ארץ ישראל, אזוי עפנט זיך א נייער דין פאר דעם וואס אנטלויפט אין סוכה.
מעשיות
-
45:49 זיצן וואו די סוכה איז געשטאנען בשעת א מגפה
דער משגיח דערציילט פון צדיקים אז ס'איז אמאל געווען א מגפה. האט דער צדיק געהייסן מ'זאל שטיין און זיצן אויפן ארט וואו די סוכה איז געשטאנען סוכות. די סוכה איז שוין נישט געשטאנען, אבער ווען מ'זיצט אויף איר ארט וועט מען ניצול ווערן פון דער מגפה.
געדאנקען
- 32:58 דער משגיח ערקלערט אז ס"ם'ס "טעות" איז נישט פון נישט וויסן נאר פון אנטלויפן: ער ווייסט אז בצר איז דער עיר מקלט, אבער בצר, משה רבינו'ס שטאט און דער ארט פון משיח'ס מצוה, שמעקט מיט משיח, און ער קען דארט נישט אויסהאלטן.
- 19:28 לויט דעם משגיח הייסט משיח חתן תורה ווייל ער איז משלים דעם קיום התורה דורך די דריי נאכגעלייגטע ערי מקלט, די איינציגע מצוה וואס פעלט נאך.
- 27:41 ער ווייזט אז "ויספת לך עוד שלש" איז בגימטריא די מצוה פון שום תשים עליך מלך, און אזוי אויך "אז יבדיל משה שלש ערים", אז ערי מקלט איז דעם מלך'ס מצוה, אנגעהויבן דורך משה רבינו און געענדיגט דורך משיח.
- 37:14 דער משגיח ערקלערט אז מלכות איז נישט קיין אידישע זאך און מ'האט עס געמוזט אריינברענגען פון מואב, וואס איז בגימטריא מ"ט, מלכות שבמלכות; דוד המלך איז דער ניצוץ קודש וואס האט זיך באפרייט פון דער קליפה פון מואב, און "ומחץ פאתי מואב" איז ווי ער צוברעכט זי.
- 48:01 ער טייטשט דעם נאמען ישמעאל ווי א הבטחה: ווייל זיין גלות איז דער ביטערסטער, וועט דער אייבערשטער הערן די תפילות פון אידן אין אים, און א תפילה וואס דערגרייכט די י"ג מידות ווערט מקובל.
- 1:05:14 דער משגיח ערקלערט אז דער חתימה קען קומען נאך יום כיפור ווייל די סוכה האט א בחינה פון ארץ ישראל, וואו מ'איז סותר דעם דין פון איינעם וואס איז אנטלאפן, צוליב איר זכות.
- 1:13:18 פון דער משנה פון דעם כלב המים וואס אנטלויפט צום יבשה, לערנט דער משגיח אז וואו א באשעפעניש אנטלויפט אין א סכנה, דארט איז זיין שורש, און א איד אין א צרה אנטלויפט צום רבונו של עולם, צו דער סוכה און צו דער תורה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 44:10 דער משגיח זאגט, בשם דעם אמרי אמת, אז ווען די אומות רעדן פון מלחמה דארף א איד זיך נישט אריינמישן אין זייערע ענינים, נאר זיך נעמען צו לערנען, דאווענען און צדקה כדי משיח זאל קומען.
- 47:22 דער משגיח זאגט אז א איד אין א צייט פון פחד דארף לויפן צו דער סוכה, צו דער תורה און צו תפילה, און נישט נאכמאכן די וואס זוכן הצלה אין געלט און אין געווער.
- 1:11:51 ער זאגט אז מ'דארף זיך שטארקן אין אמונה און ביטחון, און לערנען די ספרים פון אמונה און ביטחון.
- 1:07:41 דער משגיח זאגט אז אפילו ווען מ'גייט צו דער ארבעט דארף דער קאפ ליגן צוריקצוקומען צו דער תורה, אזוי ווי מ'וואוינט נאך אלץ אין סוכה ווען מ'גייט ארויס דערפון.
- 1:10:13 ער זאגט אז מ'דארף זיצן אין סוכה, טון מצוות און לערנען תורה בשם כל ישראל, אויך פאר די וואס ווייסן נישט פון קיין סוכה, כדי צו שאפן א הגנה פאר גאנץ כלל ישראל.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, בלק, דוד המלך, דער אברבנאל, דער אמרי אמת, דער בני יששכר, דער בעל הטורים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער צמח צדק, דער רמב"ם, דער שר שלום פון בעלזא, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, משה רבינו, סמאל, עגלון מלך מואב, עשו, רבי יוחנן, רבי ישמעאל בן אלישע, רות, רש"י, שמואל הנביא
ערכים אימא עילאה, בטחון, חבלי משיח, י"ג מדות הרחמים, יובל, מלכות שבמלכות, ניצוצות, סמאל, עיר מקלט, צילא דמהימנותא, שום תשים עליך מלך