Lag Beomer

קאטאלאג: זמנים ל"ג בעומר נומ׳ ⁨11⁩ אידיש 1 שעה 7 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 7 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די דינרי זהב וואס רבי שמעון בן יוחאי האט מיט זיי אנגעפילט די בקעה פון מירון זענען געווען די סודות פון זיין תורה וואס האבן באקומען א גשמיות'דיגע פארעם, און אז יעדער איד קען זיך פרייען אויף זיין הילולא אפילו ווען ער פארשטייט אים נישט.

דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פונעם אריז"ל אז ס'איז א מצוה זיך צו פרייען מיט דער שמחה פון רבי שמעון בן יוחאי, וואס האט געהייסן אז מ'זאל זיך פרייען אויף זיין הילולא. רבי שמעון איז נישט געווען מושג אפילו ביי זיינע חברים, דערפאר פסק'נט מען ווי רבי יהודה, און לעתיד לבוא, ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון. אבער אפילו דער פשוט'סטער איד האט א פלאץ ביי זיין שמחה. דערנאך דערציילט ער פון רשב"י'ס מופתים, בפרט ווי ער האט אנגעפילט א בקעה מיט דינרי זהב, און פרעגט פארוואס דער מדרש רופט עס א גרעסערער נס ביי רבי שמעון בן חלפתא ווען מ'האט צוריקגענומען זיין מתנה, און ביי רשב"י זאגט מען נישט אזוי. ער ענטפערט אז דאס גאלד איז געווען רשב"י'ס אייגענע סודות התורה וואס זענען געווען אויסגעשפרייט אין מירון, און זיי האבן באקומען א גשמיות'דיגע פארעם ווייל די תלמידים האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין עשירות; ס'איז נישט געווען קיין מתנה פון הימל, און ווען זיי האבן זיך איינגעהאלטן איז עס צוריק געווארן תורה. ער ענדיגט מיט ברכות אז רשב"י'ס זכות זאל ברענגען די גאולה, און מיטן ניגון וואס דער סאטמארער רב האט זיך געלערנט אין מירון.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי

סדר השיעור

  1. 0:00 אנהייב נישט אויפגעכאפט (נישט קלאר אויפגענומען)

  2. 11:05 זיך פרייען מיט רשב"י אן אים משיג צו זיין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז ס'איז א מצוה זיך צו פרייען מיט רשב"י'ס שמחה, ער ערקלערט אז אפילו זיינע חברים האבן אים נישט משיג געווען, דערפאר פסק'נט מען ווי רבי יהודה ביז לעתיד לבוא, און ער זאגט אז אפילו דער נידעריגסטער איד האט א פלאץ ביי זיין שמחה, מיט א מעשה ביים רוזשינער.

  3. 15:54 די בקעה מיט דינרי זהב און די קשיא מעשה

    דער משגיח דערציילט פון רשב"י'ס מופתים: ווי ער האט פארטריבן איינעם וואס איז געקומען מיט א גזירה, און ווי ער האט אנגעפילט א בקעה מיט דינרי זהב צוליב א תלמיד וואס איז רייך געווארן אין מדינת הים. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש פון רבי שמעון בן חלפתא, וואו מ'רופט דאס צוריקנעמען פון א מתנה פון הימל דעם גרעסערן נס, און פרעגט פארוואס מ'זאגט נישט אזוי ביי רשב"י'ס גאלד.

  4. 20:42 דאס גאלד איז געווען רשב"י'ס סודות התורה

    דער משגיח זאגט אן אייגענעם תירוץ: אין רוחניות איז כסף אהבה און זהב יראה, און דורך די צמצומים פון עולם הזה ווערן זיי מעטאל. רשב"י'ס חידושים זענען געלעגן אויסגעשפרייט איבער מירון, און ווען די תלמידים האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין עשירות האט ער זיי מצמצם געווען אין דינרי זהב; ער פארבינדט דאס מיטן מדרש אז דאס זהב פון ארץ ישראל איז איר תורה.

  5. 26:22 פארוואס דאס צוריקנעמען איז נישט געווען קיין נס

    ס'זענען פאראן אסאך מדריגות אין זהב; ווען די תלמידים האבן זיך איינגעהאלטן איז דאס גאלד צוריק געווארן תורה. דער משגיח שטעלט אוועק איינעם וואס נעמט זיין שפע אין גשמיות קעגן א איד וועמענס שפע בלייבט רוחניות, ער שליסט אז די קשיא פאלט אוועק ווייל גארנישט איז אראפגעקומען פון הימל, און זאגט אז רשב"י האט אויפגעהויבן דאס גאלד צו דער מדריגה פונעם ב' פון בראשית.

  6. 30:45 חיזוק און ברכות אין זכות פון רשב"י

    דער משגיח זאגט אז רשב"י גיט חיזוק פאר יעדן, אפילו פאר די נידעריגסטע, און איז מגלה דעם באהאלטענעם אוצר אין יעדן איד. ער ברענגט רשב"י'ס ווערטער אז ער קען פטור'ן די וועלט פון מידת הדין, און בענטשט אז אין זיין זכות זאלן אידן אויסגעלייזט ווערן, איידער מ'הייבט אן א ניגון.

  7. 35:00 ניגון (ניגון)

  8. 43:49 דעם סאטמארער רב'ס ניגון פון מירון

    צווישן זינגען דערציילט דער משגיח ווי דער סאטמארער רב האט זיך געלערנט דעם ניגון אין מירון און אים אויסגעלערנט זיינע חסידים, און די איינציגע מאל וואס ער האט אים געהערט זינגען אליין ווען אלע האבן געשוויגן. ער ערקלערט אז א דביקות ניגון וואס מ'זינגט צו שנעל פארלירט זיין עמקות און טעם.

דער שיעור, אויסגעשריבן

זיך פרייען מיט רשב"י אן אים משיג צו זיין

11:05

דער משגיח ברענגט פונעם משנת חסידים, בשם דעם אריז"ל, אז ס'איז א מצוה זיך צו פרייען מיט דער שמחה פון רבי שמעון בן יוחאי, און ער מערקט אן אז מ'זעט אין זוהר הקדוש אז רשב"י אליין האט געהייסן מ'זאל זיך פרייען אויף זיין הילולא. וואס רשב"י איז, זאגט ער, קענען מיר נישט משיג זיין; אפילו זיינע חברים האבן אים נישט משיג געווען. די גמרא דערציילט אז רבי עקיבא האט אוועקגעזעצט רבי מאיר פאר אים, און האט געזאגט צו רבי שמעון אז ס'איז גענוג וואס ער און זיין באשעפער קענען זיין כח. א,ב,ג

13:15

דערפאר, ערקלערט ער לויט די ספרים הקדושים, פסק'נט מען ווי רבי יהודה און נישט ווי רבי שמעון: מ'האט אים נישט משיג געווען. ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט די הלכה זיין ווי ער. פונקט דערפאר איז עס א נחת פאר יעדן איד זיך צו זעצן ביי זיין שמחה. מיט א מעשה ביים רוזשינער ווייזט ער אן אז ביי א צדיק וואס איז אינגאנצן אנדערש, געפינען אפילו די נידעריגסטע א פלאץ. ד

די בקעה מיט דינרי זהב און די קשיא

15:54

אין דעם טאג קומען זיך צוזאמען אלע זכותים און מופתים פון רשב"י. דער משגיח דערציילט ווי ער האט פארטריבן איינעם וואס איז געקומען מיט א גזירה אויף אידן, ביז זיין העכערער האט מודה געווען אז אויב רבי שמעון לאזט נישט, קען מען נישט. דאס, זאגט ער, איז דער כח פון רשב"י צו מבטל זיין גזירות.

17:02

חז"ל דערציילן אז א תלמיד פון רשב"י איז צוריקגעקומען רייך פון האנדלען אין מדינת הים, און די אנדערע האבן אים מקנא געווען. רשב"י האט געהייסן א בקעה זיך אנפילן מיט דינרי זהב, און זי איז פול געווארן; ווען די תלמידים האבן געוואלט כאפן, האט ער זיי געווארנט אז ווער ס'כאפט יעצט וועט שפעטער נישט האבן, און קיינער האט נישט גענומען. דער משגיח לייגט צו אז דאס איז געווען די בקעה פון מירון. ה

18:22

דא פרעגט ער א קשיא. דער מדרש דערציילט אז רבי שמעון בן חלפתא, וואס האט געליטן עניות, האט באקומען א גרויס פארמעגן פון הימל, און ווען זיין ווייב האט אים געבעטן, האט ער מתפלל געווען מ'זאל עס צוריקנעמען; דער מדרש זאגט אז דער צווייטער נס איז גרעסער ווי דער ערשטער. ביי רשב"י האט מען דאך מסתמא אויך צוריקגענומען דאס גאלד, פארוואס דערמאנט מען דארט נישט אזא גרויסן נס? ז

דאס גאלד איז געווען רשב"י'ס סודות התורה

20:54

דער משגיח זאגט אן אייגענעם תירוץ. רשב"י האט מגלה געווען די סודות התורה, און ביי אים האט מען דערזען אז ס'זענען דא אין תורה אסאך העכערע מדריגות ווי מ'שטעלט זיך פאר, א בחינה פון נסתר אחוץ דעם נגלה. אין די העכערע עולמות זענען נישטא קיין צמצומים, אבער אלע השפעות אין עולם הזה גייען דורך צמצומים כדי זיי זאלן ווערן גשמיות'דיג. ווי ס'שטייט אין ספרים, איז כסף אהבה און זהב יראה; ערשט ווען מ'איז זיי מגשם ווערן זיי זילבער און גאלד.

23:47

היינט פסק'נט מען ווי בית הלל, א תורה פון כסף, פון אהבה, ווייל מ'קען נאך נישט סובל זיין די מידת הדין; ווען משיח וועט קומען וועט זיין א תורה פון זהב. רשב"י'ס תורה איז געלעגן אויסגעשפרייט איבער גאנץ מירון, און ער האט זי געדארפט געבן צו פארשטיין פאר די תלמידים אין דער פארעם פונעם זוהר. ווען זיי האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין גשמיות און ווילן פארן קיין מדינת הים רייך ווערן, האט ער מצמצם געווען די ניצוצות פון זיין תורה, און די בקעה איז פול געווארן מיט דינרי זהב.

25:05

דערפאר האט ער זיי געזאגט צו ווארטן אויפן יום אחרון, וואס דער משגיח טייטשט אויף ימות המשיח. ער פארבינדט דאס מיטן מדרש אויפן פסוק אז דאס זהב פון יענעם לאנד איז גוט: ס'איז נישטא קיין תורה ווי די תורה פון ארץ ישראל. די בקעה איז געווען פול מיט רשב"י'ס תורה. ו,ט,י

פארוואס דאס צוריקנעמען איז נישט געווען קיין נס

26:22

אין זהב זענען פאראן אסאך מדריגות; די גמרא רעכנט זיבן מינים זהב. ווייל די תלמידים האבן זיך איינגעהאלטן און נישט גענומען, איז דאס גאלד צוריק געווארן דברי תורה. ווער ס'ציט זיין שפע אריין אין גשמיות, באקומט ממש גאלד, די נידעריגסטע מדריגה. ביי אן ערליכן איד בלייבט די שפע פון הימל רוחניות, אין דער שמחה פון א בלאט גמרא און אין דער ווארעמקייט פון שלש סעודות, און דאס איז זיין פארמעגן. כ

28:14

ממילא, ביי איינעם וואס איז צוגעבינדן צו רשב"י, פאסט נישט די קשיא. ס'איז נישט געווען קיין נס פון הימל וואס האט געדארפט צוריק ארויפפליען; ס'איז געווען אויפן ארט, פון תורה געווארן גאלד און צוריק תורה. רשב"י האט עס אויפגעהויבן צום ב' פון בראשית, די העכסטע מדריגה וואס מ'קען נישט משיג זיין און איז נאך נישט געווארן אותיות; אין ספרים שטייט אז אינעם ווארט בראשית איז דא רשב"י.

חיזוק און ברכות אין זכות פון רשב"י

30:47

די באקאנטע ווערטער אויף בר יוחאי, זאגט דער משגיח, זענען גענוג פאר א חיזוק: אזוי ווי דער אייבערשטער איז ברוך פאר אלע, אזוי איז רשב"י פאר אלע, אפילו פאר די נידעריגסטע, און מ'קען זיך זעצן און פרייען מיט אים. רשב"י איז מגלה דעם באהאלטענעם אוצר וואס ליגט אין יעדן איד.

31:45

רשב"י האט געזאגט אז ער קען פטור'ן די גאנצע וועלט פון מידת הדין, און דער זוהר דערציילט וואס מ'האט געזאגט צו זיינע תלמידים ווען ער איז נפטר געווארן. אידן און די גאנצע וועלט דארפן א גרויסע ישועה, און דער משגיח בעט אז אין זיין זכות זאלן אידן ארויסגענומען ווערן פון אלע צרות און ס'זאל קומען די גאולה שלימה. ל,מ

דעם סאטמארער רב'ס ניגון פון מירון

44:09

צווישן זינגען דערציילט דער משגיח אז דער סאטמארער רב, וואס איז געווען א שטיק צייט אין ארץ ישראל איידער ער איז געקומען קיין אמעריקע, האט זיך אין מירון געלערנט דעם ניגון און אים אויסגעלערנט זיינע חסידים. דאס איז געווען די איינציגע מאל וואס דער משגיח האט געהערט דעם סאטמארער רב זינגען ווען אלע האבן געשוויגן כדי צו הערן.

44:42

ער ערקלערט אז א דביקות ניגון זינגט מען נישט צו שנעל, ווייל דעמאלט קען מען נישט שפירן זיין עמקות, זיין טעם און זיין ברייטקייט.

מראי מקומות

תורה

  1. ט Bereishis 2:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:05

נביאים

  1. ד Yeshayahu 11:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:15

כתובים

  1. ו Mishlei 31:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:05
  2. ח Tehillim 19:11 25:24 טעקסט מפתח

תלמוד בבלי

  1. כ לכאורה Yoma 44b מפתח אינעם אויסשרייב: 26:22
  2. ל Sukkah 45b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:45

תלמוד ירושלמי

  1. ג לכאורה Yerushalmi Sanhedrin 1:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:05

מדרש

  1. ה לכאורה Shemos Rabbah 52:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:02
  2. ז לכאורה Shemos Rabbah 52:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:22
  3. י לכאורה Bereishis Rabbah 16:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:05

זוהר און קבלה

  1. ב Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:05
  2. מ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:45

אנדערע

  1. א Mishnas Chassidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:05

עיקרי הדברים

  1. 11:05 דער משגיח זאגט, לויט'ן אריז"ל און דעם זוהר, אז ס'איז א מצוה און א נחת פאר יעדן איד זיך צו פרייען אויף דער הילולא פון רבי שמעון בן יוחאי.
  2. 13:15 מ'פסק'נט ווי רבי יהודה און נישט ווי רבי שמעון ווייל זיינע צייטגענאסן האבן אים נישט געקענט משיג זיין; לעתיד לבוא, ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון.
  3. 24:10 די דינרי זהב וואס האבן אנגעפילט די בקעה פון מירון זענען געווען רשב"י'ס חידושי תורה, וואס זענען געווארן גשמיות ווייל זיינע תלמידים האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין עשירות.
  4. 28:21 ווייל דאס גאלד איז נישט אראפגעשיקט געווארן פון הימל נאר ס'איז געווען תורה וואס איז שוין דארט געווען אין מירון, איז עס נישט געווען קיין נס ווען עס איז פארשוואונדן: עס איז צוריק געווארן תורה.
  5. 31:45 רשב"י האט געזאגט אז ער קען פטור'ן די גאנצע וועלט פון מידת הדין, און דער משגיח בעט אז זיין זכות זאל ברענגען די גאולה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 13:15 פארוואס פסק'נט מען ווי רבי יהודה און נישט ווי רבי שמעון?

    תירוץ: 13:20 ווייל זיינע צייטגענאסן האבן אים נישט געקענט משיג זיין; ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון.

  2. קשיא: 20:12 אויב דאס צוריקנעמען פון רבי שמעון בן חלפתא'ס מתנה איז געווען א גרעסערער נס, פארוואס זאגט מען נישט אזוי ביי רשב"י'ס בקעה מיט גאלד, וואס מ'האט דאך זיכער אויך געמוזט צוריקנעמען?

    תירוץ: 24:56 דאס גאלד איז נישט אראפגעשיקט געווארן פון הימל; ס'איז געווען רשב"י'ס תורה וואס איז שוין געווען אין מירון און האט באקומען א גשמיות'דיגע פארעם. ווען די תלמידים האבן זיך איינגעהאלטן איז עס צוריק געווארן תורה, ממילא האט מען נישט געדארפט קיין נס.

  3. קשיא: 11:50 ווי אזוי קען מען זיך פרייען מיט רשב"י ווען מ'קען נישט משיג זיין ווער ער איז?

    תירוץ: 14:27 רשב"י איז דא אפילו פאר די נידעריגסטע; אזוי ווי דער אייבערשטער איז ברוך פאר אלע, אזוי איז רשב"י פאר אלע, און דאס איז א גרויסער חיזוק.

מעשיות

  1. 14:45 א חסיד ביים רוזשינער

    א איד איז אריינגעקומען צום רוזשינער און האט נישט נאכגעפאלגט וואס דער רבי האט גערעדט. איין חסיד האט עס באמערקט, און א צווייטער חסיד האט געענטפערט אז ביים רבי'ן, וואס איז אינגאנצן אנדערש ווי אלע, איז פארשטיין נישט די מאס. דער משגיח זאגט אז אזוי איז עס אסאך מער ביי רשב"י, וואו אפילו די נידעריגסטע געפינען א פלאץ.

    אין דער מעשה: דער רוזשינער

  2. 16:18 רשב"י פארטרייבט איינעם מיט א גזירה

    איינער איז געקומען מיט א גזירה אויף אידן און האט געוואלט דורכפירן די גזירה, און רבי שמעון האט אים פארטריבן. ער איז געגאנגען צו זיין העכערן און געזאגט אז מ'האט אים געשיקט דורכצופירן א גזירה און רבי שמעון לאזט נישט. האט מען אים געזאגט אז אויב רבי שמעון לאזט נישט, קען מען נישט. דער משגיח רופט עס דער כח פון רשב"י צו מבטל זיין גזירות.

    אין דער מעשה: רבי שמעון בר יוחאי

  3. 17:02 די בקעה פול מיט דינרי זהב

    איינער פון רשב"י'ס תלמידים איז געפארן קיין מדינת הים, האט געהאנדלט און איז צוריקגעקומען רייך, און די אנדערע תלמידים האבן אים מקנא געווען. רבי שמעון האט זיי גענומען צו א בקעה און געזאגט "בקעה בקעה, התמלאי דינרי זהב", און די גאנצע בקעה איז פול געווארן. ווען די תלמידים האבן געוואלט כאפן, האט ער זיי געזאגט אז ווער ס'כאפט יעצט וועט שפעטער נישט האבן, און קיינער האט נישט גענומען. דער משגיח לייגט צו אז די בקעה איז געווען די בקעה פון מירון.

    אין דער מעשה: רבי שמעון בר יוחאי

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  4. 18:22 רבי שמעון בן חלפתא'ס מתנה צוריקגענומען

    רבי שמעון בן חלפתא האט געליטן עניות, האט ער געבעטן דעם רבונו של עולם און מ'האט אים אראפגעשיקט פון הימל א גרויס פארמעגן. זיין ווייב האט אים געזאגט אז ווען ער וועט זיצן מיט זיינע חברים וועט זייער טיש האבן פיר פיס און זיינער נאר דריי, ווייל דאס איז שוין גענומען אין עולם הזה. האט ער געבעטן מ'זאל עס צוריקנעמען, און מ'האט עס צוריקגענומען; דער מדרש זאגט אז דער צווייטער נס איז גרעסער ווי דער ערשטער.

    אין דער מעשה: רבי שמעון בן חלפתא

  5. 44:09 דעם סאטמארער רב'ס ניגון פון מירון

    דער סאטמארער רב איז געווען א שטיק צייט אין ארץ ישראל איידער ער איז געקומען קיין אמעריקע, און האט זיך אין מירון געלערנט דעם ניגון. ער האט אים אויסגעלערנט זיינע חסידים, און דאס איז געווען די איינציגע מאל וואס דער משגיח האט געהערט דעם סאטמארער רב זינגען א ניגון ווען אלע האבן געשוויגן כדי צו הערן ווי ער זינגט.

    אין דער מעשה: the Satmar Rav

געדאנקען

  1. 24:10 דער משגיח טייטשט אז די דינרי זהב אין דער בקעה זענען געווען רשב"י'ס אייגענע סודות התורה, וואס זענען געלעגן אויסגעשפרייט איבער מירון און האבן באקומען א גשמיות'דיגע פארעם בלויז ווייל די תלמידים האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין עשירות.
  2. 21:39 כסף און זהב זענען אין רוחניות אהבה און יראה; נאר די צמצומים פון עולם הזה מאכן פון זיי מעטאל, אזוי אז די גשמיות'דיגע זאך איז אן אראפגעלאזטע פארעם פון א רוחניות'דיגע מדריגה.
  3. 23:42 היינט פסק'נט מען ווי בית הלל ווייל דאס איז א תורה פון כסף, פון אהבה; ווען משיח וועט קומען וועט זיין א תורה פון זהב, פון מידת הדין.
  4. 28:14 ווייל דאס גאלד איז געווען תורה וואס איז שוין געווען אין מירון און נישט קיין מתנה פון הימל, האט מען נישט געדארפט קיין נס ווען עס איז פארשוואונדן, און דאס פארענטפערט פארוואס דער מדרש רעדט פון א גרעסערן נס נאר ביי רבי שמעון בן חלפתא.
  5. 13:17 מ'פסק'נט נישט ווי רבי שמעון נאר ווייל מ'האט אים נישט משיג געווען; לעתיד לבוא, ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט מען פסק'נען ווי אים.
  6. 27:15 א איד וואס נעמט נישט זיין שפע פון הימל אין גשמיות, בלייבט עס ביי אים א רוחניות'דיגער פארמעגן: די שמחה פון א בלאט גמרא און די ווארעמקייט פון שלש סעודות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 14:02 דער משגיח זאגט אז ס'איז א נחת פאר יעדן איד זיך צו זעצן ביי דער הילולא און זיך פרייען מיט דער שמחה פון רבי שמעון בן יוחאי.
  2. 44:42 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט זינגען א דביקות ניגון צו שנעל, ווייל דעמאלט קען מען נישט שפירן זיין עמקות און טעם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען בית הלל, דער הייליגער אר"י, דער סאטמארער רב, דער רוזשינער, רבי יהודה בר אילעאי, רבי מאיר, רבי עקיבא, רבי שמעון בן חלפתא, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים הילולא, ימות המשיח, מדת הדין, סודות התורה, צמצום

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט