sh

קאטאלאג: זמנים סעודת שושן פורים נומ׳ ⁨11⁩ אידיש 1 שעה 5 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 5 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אויף צוויי אופנים אסתר'ס ווערטער "ואני לא נקראתי לבוא אל המלך זה שלשים יום", און מרדכי'ס תשובה "אל תדמי בנפשך", אז מ'מאכט נישט קיין חשבונות פאר זיך ווען כלל ישראל דארף א ישועה.

דער משגיח עפנט מיט אסתר'ס ווערטער "ואני לא נקראתי לבוא אל המלך זה שלשים יום", און ער מערקט אן אז שלשים יום איז א נייער זמן. ער ברענגט פונעם רמב"ם אז דער וואס דאווענט דארף וויסן אז ער שטייט לפני המלך, אז יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל, און אז פאר יעדע עליה קומט א ירידה. אויפן ערשטן אופן האט אסתר, פאר דער גרויסער עליה פון "ותלבש אסתר מלכות", געשפירט דרייסיג טעג אז זי קען נישט זאגן קיין ווארעם ווארט פארן רבונו של עולם; מרדכי האט געענטפערט "אל תדמי בנפשך", און דער משגיח ברענגט אברהם אבינו וואס איז געזעסן פתח האהל און דווקא דעמאלט באקומען א התגלות. נאך א הערה וועגן שושן פורים, קומט דער צווייטער אופן: די דרייסיג טעג פאר פסח זענען געווען איר הכנה בטהרה, און מרדכי האט איר געזאגט אז איר פערזענליכע הכנה מוז אפטרעטן פאר וואס כלל ישראל דארף. דער רעשט פון דער אויפנאמע האט גראמען פון אנדערע און א לאנגע שטרעקע אן טראנסקריפט.

ענינים: מגילת אסתר · שושן פורים · כוונה אין דאווענען

סדר השיעור

  1. 0:00 שלשים יום און שטיין לפני המלך שטייט אינעם קאטאלאג

    פון אסתר'ס ווערטער "לא נקראתי... זה שלשים יום" ערקלערט דער משגיח אז שלשים יום איז א נייער זמן, ברענגט דעם רמב"ם אז דער וואס דאווענט שטייט לפני המלך, און זאגט אז יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל. ער לייגט צו אז פאר יעדע עליה קומט א ירידה.

  2. 7:50 אסתר'ס ירידה פאר איר עליה

    דער משגיח ערקלערט אז אסתר, פאר דער עליה פון "ותלבש אסתר מלכות", האט דרייסיג טעג געשפירט אז זי קען נישט רעדן פארן רבונו של עולם, און מרדכי האט געענטפערט "אל תדמי בנפשך". ער ברענגט אברהם אבינו וואס איז געזעסן פתח האהל, און זאגט אז די ירידה איז געווען די הכנה צו דער עליה; דערנאך מערקט ער אן אז שושן פורים איז א יום טוב פאר אלע אידן.

  3. 13:43 די שלשים יום קודם הפסח

    אויפן צווייטן אופן ערקלערט דער משגיח אז אסתר'ס דרייסיג טעג זענען געווען די שלשים יום קודם הפסח, ווען זי האט זיך צוגעגרייט בטהרה און געזען א סייעתא דשמיא וואס דער מלך רופט זי נישט. מרדכי האט איר געזאגט אז דאס איז א פערזענליכע זאך און כלל ישראל דארף יעצט מבטל זיין די גזירה; דער משגיח ווענדט עס אן אויף בעטן פאר א גרויסע ישועה פארן כלל.

  4. 18:43 א גראם וועגן ערב שבת און גלות (אן אנדער רעדנער)

  5. 28:47 א שטרעקע אן טראנסקריפט (נישט קלאר אויפגענומען)

  6. 55:42 א פורים גראם וועגן חיצוניות און פנימיות (אן אנדער רעדנער)

דער שיעור, אויסגעשריבן

שלשים יום און שטיין לפני המלך

4:48

דער משגיח עפנט מיט אסתר'ס ווערטער "ואני לא נקראתי... זה שלשים יום" (אסתר ד, יא), און מערקט אן אז שלשים יום איז א נייער זמן. ער ברענגט דעם רמב"ם אז דער וואס דאווענט דארף וויסן אז ער שטייט לפני המלך, און יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל. ווי ס'איז מקובל פון די תלמידי הבעל שם טוב, קומט פאר יעדע עליה א ירידה. א

אסתר'ס ירידה פאר איר עליה

7:52

אסתר האט געדארפט א גרויסע עליה פאר "ותלבש אסתר מלכות" (אסתר ה, א), וואו דער גאנצער נס איז געהאנגען. דרייסיג טעג אבער האט זי געשפירט אז זי קען נישט זאגן קיין ווארעם ווארט פארן רבונו של עולם, און זיך באקלאגט פאר מרדכי: ווי אזוי זאל זי ברענגען א ישועה? האט ער געענטפערט "אל תדמי בנפשך" (אסתר ד, יג): מאך נישט קיין חשבון מיט זיך. ב,ד

11:03

דער משגיח ברענגט אברהם אבינו וואס איז געזעסן "פתח האהל" (בראשית יח, א): ער האט געשפירט אז ער איז נאך אינדרויסן, און דווקא דעמאלט האט זיך השם באוויזן צו אים. אזוי איז אסתר'ס ירידה געווען די הכנה צו איר עליה, און א איד וואס שפירט אז זיין רעדן טוט גארנישט, דווקא ער קען זוכה זיין צום היכל פון דער שכינה. ה

די שלשים יום קודם הפסח

13:46

אויפן צווייטן אופן זענען די דרייסיג טעג געווען די שלשים יום פאר פסח, וואס די גמרא (פסחים ו.) רעכנט אלס הכנה. אסתר האט זיך צוגעגרייט בטהרה און געזען א סייעתא דשמיא וואס דער מלך רופט זי נישט; פארוואס גיין אינמיטן פסח? מרדכי האט געענטפערט אז דאס איז פערזענליך, און כלל ישראל דארף יעצט מבטל זיין די גזירה. דער משגיח לייגט צו אז מ'דארף אזוי אויך בעטן א גרויסע ישועה פארן כלל. ז

מראי מקומות

תורה

  1. ה Bereishis 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:03
  2. ח לכאורה Vayikra 6:9 14:37 מפתח

כתובים

  1. א Esther 4:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:48
  2. ב Esther 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:52
  3. ד Esther 4:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:52
  4. ו לכאורה Esther 9:31 13:05 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ג Gemara Megillah (מקום נישט באשטימט) 8:24 מפתח
  2. ז לכאורה Pesachim 6a מפתח אינעם אויסשרייב: 13:46

עיקרי הדברים

  1. 4:42 שלשים יום איז א משך פון זמן; נאך דרייסיג טעג הייבט זיך אן א נייער זמן, און דערפאר האט אסתר גערעכנט דרייסיג טעג וואס זי איז נישט גערופן געווארן.
  2. 5:17 דער וואס דאווענט דארף וויסן אז ער שטייט לפני המלך; יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל, און מ'גייט פון איין היכל אריין אין צווייטן.
  3. 9:28 אסתר האט געשפירט דרייסיג טעג אז זי קען נישט זאגן קיין ווארעם ווארט פארן רבונו של עולם, און געפרעגט ווי אזוי זי קען ברענגען א ישועה; מרדכי האט געענטפערט "אל תדמי בנפשך", זי זאל נישט מאכן קיין חשבון מיט זיך.
  4. 7:42 א ירידה קומט פאר אן עליה און איז איר הכנה, אזוי ווי ביי אברהם אבינו וואס איז געזעסן פתח האהל און דווקא דעמאלט באקומען א גרויסע התגלות.
  5. 13:46 אויפן צווייטן אופן זענען די דרייסיג טעג געווען די שלשים יום קודם הפסח, ווען אסתר האט זיך צוגעגרייט בטהרה, און מרדכי האט איר געזאגט אז איר פערזענליכע הכנה מוז אפטרעטן פאר וואס כלל ישראל דארף.
  6. 18:26 דער משגיח ווענדט עס אן אויף היינט: מ'קוקט אויף דעם זמן און מ'זעט אז מ'דארף זיך צוגרייטן אויף א גרויסע ישועה און בעטן פארן כלל, נישט נאר פאר זיך.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 9:21 פארוואס האט אסתר געגעבן אלס טענה אז זי איז נישט גערופן געווארן צום מלך שוין דרייסיג טעג?

    תירוץ: 10:24 דרייסיג טעג האט זי געשפירט א ירידה, אז זי קען נישט רעדן פארן רבונו של עולם, און זי האט מסופק געווען צי זי קען ברענגען א ישועה; מרדכי האט איר געזאגט נישט צו מאכן קיין חשבונות, ווייל די ירידה איז די הכנה צו דער עליה.

  2. קשיא: 16:55 פארוואס האט אסתר געוואלט ווארטן ביז נאך פסח איידער גיין צום מלך?

    תירוץ: 17:24 זי האט זיך צוגעגרייט בטהרה די דרייסיג טעג פאר פסח און נישט געוואלט מבטל זיין אירע הכנות; מרדכי האט געענטפערט אז דאס איז פערזענליך, און כלל ישראל דארף יעצט מבטל זיין די גזירה.

געדאנקען

  1. 5:48 יעדעס ווארט פון דאווענען איז א היכל, און דאווענען הייסט גיין פון איין היכל אריין אין צווייטן; ווען מ'שפירט אז מ'האט געזאגט אסאך קאפיטלעך און נישט געוואוסט וואס מ'רעדט, איז דאס א סימן אז מ'ווארפט ארויס פון די היכלות.
  2. 8:06 אסתר'ס דרייסיג טעג וואס זי האט נישט געקענט זאגן קיין ווארעם ווארט פארן רבונו של עולם זענען געווען די הכנה צו "ותלבש אסתר מלכות", וואו דער גאנצער נס פון פורים איז געהאנגען.
  3. 11:24 אסתר'ס "ואני לא נקראתי" איז ענליך צו אברהם אבינו וואס איז געזעסן פתח האהל: ער האט געשפירט אז ער איז נאך אינדרויסן און קען נישט אריינגיין, און דווקא דעמאלט האט זיך השם יתברך באוויזן צו אים.
  4. 10:58 א איד וואס שפירט אז זיין רעדן טוט גארנישט, דווקא ער קען זוכה זיין צום היכל פון דער שכינה.
  5. 16:12 לויטן צווייטן אופן האט אסתר געזען אין דעם וואס דער מלך האט זי נישט גערופן אין די שלשים יום קודם הפסח א סייעתא דשמיא צו זיך צוגרייטן בטהרה, און מרדכי'ס "אל תדמי בנפשך" האט געמיינט אז אפילו א הייליגע פערזענליכע הכנה מוז אפטרעטן ווען כלל ישראל דארף א ישועה.
  6. 12:46 דער משגיח מערקט אן אז שושן פורים איז אויך א יום טוב פאר אלע אידן, אפילו וואו מ'ליינט נישט די מגילה, ווייל ס'זענען דא צוויי טעג פורים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:03 דער משגיח זאגט אז ווער עס זעט אז ער האט נישט קיין כוונה דארף זיך אנשטרענגען און בעטן דעם רבונו של עולם אז ער זאל קענען דאווענען צוזאמען מיט כוונה אין פירוש המילות.
  2. 13:53 דער משגיח זאגט אז שלשים יום פאר פסח דארף מען שוין לערנען הלכות פסח און אנהייבן אכטונג געבן אויף חמץ.
  3. 18:26 דער משגיח זאגט אז מ'קוקט אויף דעם זמן און מ'זעט אז מ'דארף זיך צוגרייטן אויף א גרויסע ישועה און בעטן דעם רבונו של עולם פארן כלל, לויט "אל תדמי בנפשך".

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אחשורוש, אסתר המלכה, דער הייליגער בעל שם טוב, דער רמב"ם, מרדכי הצדיק

ערכים היכל, ישועה, כוונה, סייעתא דשמיא, קטנות, שושן פורים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט