The Differences Between the מסירת נפש of אברהם אבינו by the עקידה and להבדיל Today's Suicide Bomber

קאטאלאג: PARSHA (English) וירא נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 54 תשס"ה (2004–05) ענגליש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די מסירות נפש פון אברהם אבינו ביי דער עקידה איז גאר אנדערש ווי די מסירות נפש פון די אומות און להבדיל פון היינטיגע מערדער, ווייל א אידס אהבה צום אייבערשטן איז א נאטורליכע אהבה עצמית, און דאס זעט מען אין דער שמחה און רואיגקייט פון אברהם און יצחק.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז יעדער שבת איז געוועבט פון זיין סדרה און חזר'ט זיך קיינמאל נישט איבער, און אז די ענינים פון דער פרשה קומען צוריק ברוחניות: אזוי ווי דער אייבערשטער האט מבקר חולה געווען אברהם אבינו נאך דער מילה, קומט ער באזוכן אונזער קראנקן דור פון עקבתא דמשיחא. ער דערציילט ווי דער בעלזער רב האט געהייסן לערנען אין חדר די סדרה פון דער וואך, און דער טייך איז צעגאנגען. שבת פרשת וירא האט אין זיך ביידע קריאות פון ראש השנה און איז א קליינער ראש השנה. דערנאך פרעגט ער: וואס איז אזוי אויסטערליש ביי דער עקידה, אז אומות און מערדער גייען אויך אוועק מיט זייער לעבן? און ער ענטפערט אז אברהם און יצחק זענען געגאנגען מיט שמחה און רואיג. דורך דעם וויכוח פון יצחק און ישמעאל וועגן מילה, דעם רמב"ם וועגן כפיה, און דעם חילוק צווישן מילה און תפילין, ווייזט ער אז א איד איז א איד פון געבורט. א אידס אהבה צום אייבערשטן איז אן אהבה עצמית ווי פון עלטערן צו א קינד, נישט ווי די איינגעלערנטע מסירות נפש פון מערדער.

ענינים: מסירת נפש · עקידת יצחק · אהבת השם און דביקות

סדר השיעור

  1. 0:00 יעדער שבת איז געוועבט פון זיין סדרה

    דער משגיח ערקלערט אז יעדער שבת איז געמאכט פונעם געוועב פון זיין סדרה און חזר'ט זיך נישט איבער. ער רעכנט אויס זעכציג ריבוא שבתים אין דער וועלט, אקעגן די זעכציג ריבוא נשמות פון כלל ישראל און די זעכציג ריבוא אותיות פון דער תורה.

  2. 5:01 דער אייבערשטער באזוכט אונזער קראנקן דור

    דער משגיח זאגט אז עונג שבת דארף זיין א פרייד מיטן רבונו של עולם, און אז וואס די סדרה דערציילט חזר'ט זיך איבער ברוחניות: אזוי ווי דער אייבערשטער האט באזוכט אברהם אבינו בשלישי למילה, באזוכט ער אונז דעם שבת. ער באשרייבט אונזער דור ווי זייער קראנק, מיט אינטערנעט און טעלעפאנען, ווייל דער שטן קעמפט קעגן דעם קומען פון משיח אין עקבתא דמשיחא.

  3. 9:16 דער בעלזער רב און דער פארפרוירענער טייך מעשה

    דער משגיח זאגט אז די עקידה איז דער שפיץ פון דער פרשה, און אז צדיקים האבן געלערנט מ'זאל לעבן מיט דער פרשה. ער דערציילט ווי האלץ־סוחרים זענען געקומען צום בעלזער רב ווען דער טייך איז געבליבן פארפרוירן, און ער האט געזאגט אז דאס איז ווייל אין חדר לערנט מען מקץ און נישט די סדרה פון דער וואך.

  4. 14:45 שבת וירא ווי א קליינער ראש השנה

    דער משגיח ווייזט אז ביידע קריאות פון ראש השנה, וה' פקד את שרה און די עקידה, שטייען אין דער סדרה, און ממילא איז דער שבת א קליינער ראש השנה וואו מ'קען משלים זיין וואס עס האט געפעלט. ער לייגט צו אז דער שופר קומט פונעם איל פון דער עקידה, און אז מ'דערמאנט די עקידה אין די תפילות פון ראש השנה און יעדן אינדערפרי.

  5. 18:19 וואס איז געווען אויסטערליש ביי דער עקידה: שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט וואס איז אזוי אויסטערליש אז אברהם אבינו איז געווען גרייט צו שעכטן יצחק'ן, אז אומות האבן אויך אזוינס געטון און סאלדאטן גייען אוועק מיט זייער לעבן פאר א ציל. ער ענטפערט אז אברהם איז געגאנגען מיט שמחה, אינאיינעם מיט יצחק'ן, און איז צוריקגעקומען ווי גארנישט איז געשען, בשעת די מערדער זענען נערוועז און געבן זיך אפט אונטער.

  6. 24:52 יצחק, ישמעאל און די צייט פון מילה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט וואס איז דער שטאלץ פון דער עקידה אויב די קינדער פון ישמעאל זענען אויך מוסר נפש. ער ברענגט רש"י וועגן דעם וויכוח וואו ישמעאל האט זיך באריימט אז ער האט זיך געלאזט מל זיין ביי דרייצן יאר, און יצחק האט געענטפערט אז ער איז גרייט אוועקצוגעבן אלע רמ"ח אברים, און ער פרעגט פארוואס א אידיש קינד באקומט די גרעסטע מצוה ביי אכט טעג.

  7. 29:30 א איד ווערט געבוירן א איד: מילה און תפילין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט אז די מילה פון א איד ווייזט אז ער איז א איד פון געבורט. ער ברענגט דעם רמב"ם אז כפיה העלפט ווייל יעדער איד וויל באמת טון דעם רצון השם און נאר דער גוף שטערט, און די גמרא אז מילה און תפילין זענען ביידע אן אות: מילה ביי אכט טעג ווייזט אז מ'איז א איד אן דעת, תפילין ביי בר מצוה איז מיט בחירה, און ישמעאל האט נאר אזא סארט מסירות.

  8. 35:57 אהבה עצמית קעגן איינגעלערנטע שנאה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מאכט א חילוק צווישן אן אהבה וואס איז געבויט אויף סיבות און אן אהבה עצמית, ווי א מאמע צו איר קינד אדער א מענטש צו זיך אליין. א אידס אהבה צום אייבערשטן איז עצמית, ווייל יעדער איד איז א חלק אלוק ממעל און א קינד פונעם אייבערשטן, און דערפאר האבן גאנצע קהילות אוועקגעגעבן זייער לעבן אין די צייטן פון די קרייצצוגן; די אראבער ווערן איינגעלערנט אין לאגערן, ווי סאלדאטן אין א מיליטער.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעדער שבת איז געוועבט פון זיין סדרה

0:21

דער משגיח עפנט מיטן כלל אז יעדער שבת איז געוועבט פון די פעדעם פון זיין סדרה, און קיין שבת חזר'ט זיך נישט איבער. דער אייבערשטער האט געגעבן זעכציג ריבוא שבתים, ארום דריי הונדערט טויזנט אין די זעקס טויזנט יאר און נאכאמאל אזויפיל אין אלף השביעי, אקעגן די זעכציג ריבוא נשמות און די זעכציג ריבוא אותיות פון דער תורה. אזוי ווי דער ישמח משה, זאגט ער אז יעדער שבת, ווי יעדע נשמה, איז באזונדער, מיט אן עבודה וואס קיין אנדער שבת קען נישט אויפטון. א

דער אייבערשטער באזוכט אונזער קראנקן דור

5:31

ער ברענגט דעם פסוק אין ישעיה "וקראת לשבת עונג" און זאגט אז עונג שבת מיינט א פרייד מיטן רבונו של עולם, נישט זיך אליין הנאה טון. וואס די סדרה דערציילט קומט צוריק ברוחניות: אזוי ווי דער אייבערשטער האט באזוכט אברהם אבינו בשלישי למילה, ווי רש"י ברענגט, באזוכט ער אונז דעם שבת. און מיר זענען זייער קראנק, מיט אינטערנעט און טעלעפאנען וואס צעשטערן שטובער, ווייל אין עקבתא דמשיחא קעמפט דער שטן אפצושטופן משיח. ב,ג

דער בעלזער רב און דער פארפרוירענער טייך

10:03

די עקידה איז דער שפיץ פון דער פרשה, און צדיקים האבן געלערנט אז מ'זאל לעבן מיט דער פרשה. איינמאל זענען האלץ־סוחרים געקומען צום בעלזער רב אין פרילינג: דער טייך איז נאך געווען פארפרוירן, און אויב די האלץ קומט נישט אן צו די מילן אין צייט, פארלירן זיי אלעס. ער האט געפרעגט וואס מ'לערנט אין חדר, און מ'האט געלערנט מקץ, א ווינטער סדרה ארום חנוכה. ווען דער מלמד האט אנגעהויבן לערנען די סדרה פון דער וואך, איז געקומען א היץ, דאס אייז איז צעגאנגען און די האלץ איז אנגעקומען אין צייט. די סדרה, ענדיגט דער משגיח, פירט די ענינים פון דער וואך.

שבת וירא ווי א קליינער ראש השנה

15:00

ביידע קריאות פון ראש השנה, וה' פקד את שרה און די עקידה, שטייען אין דער סדרה, ממילא איז דער שבת א קליינער ראש השנה, און ווער עס האט געפעלט ביי זיין ראש השנה קען יעצט משלים זיין. דער שופר אליין קומט פונעם איל פון דער עקידה, וואס מ'דערמאנט ראש השנה און יעדן אינדערפרי אין דאווענען. ד

וואס איז געווען אויסטערליש ביי דער עקידה

18:22

דערנאך פרעגט דער משגיח: וואס איז אזוי אויסטערליש ביי דער עקידה? אומות האבן אויך מקריב געווען זייערע קינדער, ווי די תורה ווארנט אין דברים, און די היסטאריע איז פול מיט סאלדאטן וואס האבן אוועקגעגעבן זייער לעבן פאר א ציל. אבער גייען זיי מיט שמחה? די מערדער זענען נערוועז, און אסאך ווערן געכאפט אדער געבן זיך אונטער. ה

21:12

אברהם, וואס האט געוואוסט, איז געגאנגען אין דעם זעלבן טעמפא ווי יצחק, וואס האט נישט געוואוסט, ווי דער מדרש ווייזט; און ווען יצחק האט זיך דערוואוסט, איז ער אויך געגאנגען מיט שמחה. נאכדעם איז אברהם צוריק קיין באר שבע "יחדו" מיט די אנדערע, ווי ער האט גארנישט אויסטערליש געטון. דער משגיח לייגט צו אז אין איראק ווערן יעדן טאג אסאך געהרג'עט, און אין ארץ ישראל העלפט דער אייבערשטער און מ'כאפט רוב פון זיי פריער. ו,ז

יצחק, ישמעאל און די צייט פון מילה

25:01

אבער די קינדער פון ישמעאל זענען אויך מוסר נפש, איז וואס איז אונזער שטאלץ? דער משגיח ברענגט רש"י: ישמעאל האט זיך באריימט אז ער האט זיך געלאזט מל זיין ביי דרייצן יאר, ווען ער האט געקענט מוחה זיין, און יצחק איז נימול געווארן ביי אכט טעג; האט יצחק געענטפערט אז ער איז גרייט אוועקצוגעבן אלע רמ"ח אברים. דא פרעגט ער: מילה איז די גרעסטע מצוה, ווי דער שולחן ערוך שרייבט, פארוואס נעמט מען צו פון א אידיש קינד די געלעגנהייט צו ווייזן מסירות? ח,ט

א איד ווערט געבוירן א איד

30:04

דער תירוץ איז אז א אידס מילה ווייזט אז ער איז געבוירן א איד. דער רמב"ם פרעגט ווי אזוי מ'קען שלאגן א מענטש ביז ער זאגט רוצה אני צו ברענגען זיין קרבן, ווי די גמרא זאגט, און ענטפערט אז יעדער איד וויל דעם רצון השם; דער יצר הרע קומט פונעם גוף, ממילא שלאגט מען דעם גוף ביז דער אמת'ער רצון פון דער נשמה קומט ארויס. י

32:56

די גמרא אין מגילה רופט ביידע, מילה און תפילין, אן אות. מילה ביי אכט טעג, אן דעת, ווייזט אז א איד בלייבט א איד אפילו ווען ער שמד'ט זיך; תפילין, ערשט נאענט צו בר מצוה, איז מיט דעת און בחירה, און נאר אזא מסירות האט ישמעאל. דערפאר הייבט זיך אן די סדרה מיט אברהמס מילה און וירא אליו ה', און ענדיגט זיך מיט דער עקידה. כ,ל

אהבה עצמית און איינגעלערנטע שנאה

36:08

מענטשן זענען שטענדיג מוסר נפש געווען פאר א קעניג, א פאלק און אידעאלן. דער משגיח מאכט א חילוק צווישן אן אהבה שכלית, וואס איז געבויט אויף א סיבה ווי גוטסקייט, שכל אדער שיינקייט, און אן אהבה עצמית, ווי א מאמע וואס קעמפט פאר איר קינד אדער א מענטש וואס האט זיך ליב. א קינד איז א טייל פון די עלטערן, ממילא פלעגט א פראפעסארין אין הארווארד א קינד פונקט ווי א מאמע אין די וועלדער פון אפריקע.

41:11

אזוי האט א איד ליב דעם אייבערשטן: יעדער איד איז א חלק אלוק ממעל, און "בנים אתם לה' אלקיכם". עבירות קענען פארטונקלען די אהבה, אבער בפנימיות איז זי דא אפילו ביים ערגסטן רשע. דערפאר האבן אין די צייטן פון די קרייצצוגן גאנצע קהילות אוועקגעגעבן זייער לעבן אן אן אויסנאם, בשעת די אראבער מוז מען איינלערנען אין לאגערן, ווי סאלדאטן; דא ברעכט זיך איבער דער שיעור. מ

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 21:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:00
  2. ה לכאורה Devarim 12:31 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:22
  3. ז Bereishis 22:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:12
  4. ל Bereishis 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:56
  5. מ Devarim 14:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:11

נביאים

  1. ב Yeshayahu 58:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:31

תלמוד בבלי

  1. י Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:04
  2. כ Megillah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:56

מדרש

  1. ו Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 21:12

ראשונים

  1. ג לכאורה Rashi on Bereishis 18:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:31
  2. ח לכאורה Rashi on Bereishis 22:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:01

אחרונים און חסידות

  1. א Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:21
  2. ט לכאורה Shulchan Aruch Yoreh De'ah, beginning of Hilchos Milah מפתח אינעם אויסשרייב: 25:01

עיקרי הדברים

  1. 0:02 יעדער שבת איז געוועבט פון זיין סדרה, האט זיין אייגענע עבודה, און חזר'ט זיך קיינמאל נישט איבער.
  2. 14:54 שבת פרשת וירא האט אין זיך די קריאות פון ביידע טעג ראש השנה, און ממילא איז ער א קליינער ראש השנה.
  3. 18:22 דאס אויסטערלישע פון דער עקידה איז נישט געווען די גרייטקייט אוועקצוגעבן א קינד, וואס אומות האבן אויך געטון, נאר אז אברהם און יצחק זענען געגאנגען מיט שמחה און אן קיין שום נערוועזקייט.
  4. 30:04 א איד איז א איד פון געבורט, אן זיין דעת און בחירה, און דערפאר איז מילה ביי אכט טעג און תפילין ערשט ביי בר מצוה.
  5. 40:00 א אידס אהבה צום אייבערשטן איז אן אהבה עצמית, אזוי ווי עלטערן האבן ליב א קינד, ווייל אידן זענען א חלק פונעם אייבערשטן און זיינע קינדער.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 18:19 וואס איז אויסטערליש אז אברהם אבינו איז געווען גרייט צו מקריב זיין יצחק'ן, אז אומות האבן אויך אזוינס געטון און סאלדאטן גייען אוועק מיט זייער לעבן?

    תירוץ: 19:29 אברהם און יצחק זענען געגאנגען מיט שמחה און רואיג, אינאיינעם אין איין טעמפא, און צוריקגעקומען ווי גארנישט איז געשען, נישט ווי די נערוועזע מערדער.

  2. קשיא: 28:00 פארוואס גיט דער אייבערשטער א אידיש קינד די גרעסטע מצוה, מילה, ביי אכט טעג, און נעמט אים צו די געלעגנהייט וואס ישמעאל האט געהאט צו ווייזן מסירות ביי דרייצן יאר?

    תירוץ: 29:46 מילה ווייזט אז א איד איז א איד פון געבורט, אן דעת און אן בחירה; ישמעאל, וואס איז בפנימיות נישט קיין איד, קען נאר ווייזן מסירות פון שכל, דערפאר ווארט זיין מילה ביז ער האט דעת.

  3. קשיא: 31:02 אויב א קרבן דארף זיין לרצונו, ווי אזוי העלפט עס מ'שלאגט אים ביז ער זאגט רוצה אני, ס'איז דאך בכפיה?

    תירוץ: 31:20 דער רמב"ם ענטפערט אז יעדער איד וויל באמת טון דעם רצון השם; דער יצר הרע קומט פונעם גוף, מ'שלאגט דעם גוף, און דעמאלט קומט ארויס דער אמת'ער רצון פון דער נשמה.

  4. קשיא: 33:06 מילה און תפילין זענען ביידע אן אות; פארוואס איז מילה ביי אכט טעג און תפילין ערשט ביי בר מצוה?

    תירוץ: 33:52 מילה ווייזט אז א איד איז א איד אן דעת, פון געבורט; תפילין פאדערט דעת און דריקט אויס דעם מענטשנס אייגענע בחירה.

  5. קשיא: 37:55 פארוואס האט א מאמע ליב איר קינד און איז אפילו מוסר נפש פאר אים?

    תירוץ: 38:51 ס'איז אן אהבה עצמית: דאס קינד איז א פארלענגערונג פון די עלטערן, און אזוי ווי א מענטש האט זיך ליב אן א סיבה, אזוי האבן עלטערן ליב א קינד.

מעשיות

  1. 12:00 דער בעלזער רב און דער פארפרוירענער טייך

    סוחרים וואס האבן געפלעצט האלץ אויפן טייך צו די מילן זענען געקומען צום בעלזער רב אין פרילינג: דער טייך איז נאך געווען פארפרוירן, און אויב די האלץ קומט נישט אן צו דער צייט אין קאנטראקט פארלירן זיי אלעס. דער רבי האט געפרעגט וואס די קינדער אין חדר לערנען, און זיי האבן געזאגט פרשת מקץ. האט ער געזאגט אז דערפאר איז קאלט, ווייל מקץ איז א ווינטער סדרה ארום חנוכה. זיי האבן געהייסן דעם מלמד לערנען די סדרה פון דער וואך, עס איז געקומען א היץ, דאס אייז איז צעגאנגען, און די האלץ איז אנגעקומען אין צייט.

    אין דער מעשה: the Belzer Rav

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 0:33 דער משגיח פארבינדט די זעכציג ריבוא שבתים פון דער וועלט מיט די זעכציג ריבוא נשמות און די זעכציג ריבוא אותיות פון דער תורה: אזוי ווי יעדע נשמה איז באזונדער, חזר'ט זיך קיין שבת נישט איבער.
  2. 5:57 וואס די סדרה דערציילט קומט פאר נאכאמאל ברוחניות יענע וואך: שבת וירא באזוכט דער אייבערשטער א קראנקן דור, אזוי ווי ער האט באזוכט אברהם אבינו בשלישי למילה.
  3. 15:14 ווייל ביידע קריאות פון ראש השנה שטייען אין וירא, האט דער שבת א בחינה פון ראש השנה, און ווער עס שפירט אז זיין ראש השנה איז געווען חסר, קען דעמאלט משלים זיין.
  4. 21:12 די ראיה אויף אברהם אבינוס שמחה איז אז ער איז געגאנגען אין דעם זעלבן טעמפא ווי יצחק, וואס האט נישט געוואוסט, און אז ער איז צוריקגעקומען "יחדו" ווי ער האט גארנישט אויסטערליש געטון.
  5. 30:00 יצחקס מילה ביי אכט טעג איז נישט קיין פארלוסט פון א געלעגנהייט צו ווייזן מסירות: זי ווייזט אז א איד איז א איד פון געבורט, העכער פון בחירה, בשעת ישמעאלס מסירות איז נאר א זאך פון שכל, ווי תפילין.
  6. 31:20 דער רמב"ם'ס הסבר אויף כפיה ווייזט אז דער אמת'ער רצון פון א איד איז אלעמאל צו טון דעם רצון השם; די מלקות מאכן נאר אונטערטעניג דעם גוף פון וואנעט דער יצר הרע קומט.
  7. 41:28 די מסירות נפש פון גאנצע קהילות אן אן אויסנאם קומט פון אן אהבה עצמית וואס דארף נישט קיין סיבה, נישט ווי א מסירות וואס מ'מוז איינלערנען און איינטריכטערן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 5:21 דער משגיח זאגט אז עונג שבת דארף זיין א פרייד מיטן רבונו של עולם, און דער שבת אליין זאל הנאה האבן פון דעם ווי מ'היט אים.
  2. 15:39 דער משגיח זאגט אז ווער עס שפירט אז זיין ראש השנה איז געווען חסר, קען עס משלים זיין שבת פרשת וירא.
  3. 10:28 דער משגיח ברענגט פון צדיקים אז מ'זאל לעבן מיט דער פרשה פון דער וואך.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער בעלזער רב, דער ישמח משה, דער רמב"ם, יצחק אבינו, ישמעאל, רש"י, שרה אמנו

ערכים אות, בחירה, דעת, חלק אלוק ממעל, מסירות נפש, עונג שבת, עקבתא דמשיחא, עקידה, רבונו של עולם, רוצה אני, רמ"ח אברים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט