אגרת "להשכילך בינה" - בענין בני חיי מזוני כתוב - “בטל רצונך מפני רצונו.” יש צער אחד שהוא אמת וזה צער שעבר רצון ה'. ומכל מקום - אל תעסוק בו הרבה.
קאטאלאג: TANYA ENGLISH כ"ו נומ׳ 42 פאקעט גייד ז׳ 77 ענגליש 48 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט תניא פרק כ"ו: דעם יצר הרע קען מען נאר איבערשטארקן מיט די זריזות וואס קומט פון שמחה, די איינציגע אמת'דיגע עצבות איז חרטה אויף עבירות אין באשטימטע צייטן, און יסורים פון עולם הזה ווערן גרינגער ווען מ'ווייסט אז זיי קומען פונעם עלמא דאתכסיא.
דער משגיח חזר'ט ווי פרק כ"ה האט געמאכט עבודת השם זעהן גרינג, און גייט אריבער צו פרק כ"ו: אזוי ווי ביי צוויי וואס ראנגלען זיך, אדער א אקס קעגן א לייב, פארלירט דער וואס איז פויל און שווער; ממילא קען מען דעם יצר הרע נאר באזיגן מיט זריזות וואס קומט פון שמחה, און עצבות אליין ברענגט תאוות. עצבות האט נאר א מעלה ווען זי איז חרטה אויף עבירות, און די מעלה איז נאר וואס זי ברענגט: תשובה און די שמחה פון זיך איבערבעטן, אין באשטימטע צייטן ווי תיקון חצות, וואס דער משגיח איז מסביר מיט א ברייטקייט. עצבות אויף פרנסה און אנדערע עניני עולם הזה איז לויטן תניא גארנישט. די עצה איז צו וויסן אז יסורים קומען פונעם עלמא דאתכסיא, וואס איז צו הויך פאר דער וועלט, און זיי מקבל זיין בשמחה, ווי די מעשיות פונעם גר צדק גראף פאטאצקי און פונעם אלטן רבי'נס ארעסט ווייזן. דער משגיח זאגט אז די מדריגה איז זייער שווער פאר אונזער דור.
ענינים: שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד) · עבודת השם בשמחה · תשובה · דער יצר הרע און נסיונות
סדר השיעור
-
0:00 איז עס גרינג? דער ראנגלער און דער לייב
דער משגיח חזר'ט פרק כ"ה, אז יעדע עבירה רייסט אפ דעם מענטש פון השם יתברך ווי עבודה זרה, וואס מאכט אויס אז צו זיין א צדיק איז גרינג. דערנאך עפנט ער פרק כ"ו מיטן משל פון ראנגלען: א שטארקערער וואס איז פויל און שווער פארלירט, ווי א אקס פארלירט קעגן א לייב.
-
4:18 דעם יצר הרע באזיגן מיט שמחה
דער משגיח ערקלערט אז פוילקייט קומט פון עצבות און א פארשטאפט הארץ, און זריזות קומט פון שמחה וואס א מענטש ווייסט אז ער האט א פאטרון אין הימל. ער ווייזט ווי עצבות אליין טרייבט א מענטש צו זוכן הנאות, און זאגט אז דעם תניא'ס פאדערונג פון א הארץ אן דאגות גילט, לויט אונזער מדריגה, אויך אין אונזער דור.
-
8:14 די איינציגע אמת'דיגע עצבות: חרטה אויף עבירות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח טייטשט דעם פסוק אז אין יעדן צער איז דא א מעלה: נישט אז עצבות איז גוט, נאר אז חרטה אויף עבירות ברענגט צו תשובה און צו די שמחה פון זיך איבערבעטן, ווי צוויי חברים וואס מאכן שלום. די עצבות געהערט נאר אין באשטימטע צייטן, און ער ווייזט עס אין די פסוקים פון תהלים נ"א פון א רוח נשברה וואס ברענגט צו שמחה.
-
14:48 תיקון חצות און די סעודה פון דוד המלך שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט תיקון חצות, דוד המלך'ס תפילה אין מיטן נאכט, און שטעלט די תפילות פון די אבות און פון דוד המלך קעגן די סעודות פון שבת און מלוה מלכה. תהלים נ"א איז א חלק פון תיקון חצות, וואו א מענטש קלאגט אויפן חורבן, און טיפער אויף זיין אייגענעם בית המקדש וואס ער האט חרוב געמאכט מיט זיינע עבירות, און דערנאך הייבט ער זיך אויף צו שמחה.
-
21:10 ליכט נאך חושך; עצבות פון עולם הזה איז גארנישט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז שמחה נאך עצבות איז ווי ליכט נאך חושך, און ברענגט דעם פסוק פון די קללות פאר נישט דינען השם בשמחה. לויטן תניא איז עצבות אויף פרנסה און אנדערע זאכן פון עולם הזה ווי א קינד וואס וויינט אז מ'האט אים צעבראכן זיין הייזל פון קלעצלעך; ער פרעגט צי מ'איז טרויעריג אויף די עבירות אדער אויף די פרנסה, און זאגט אז דער פרק פאדערט מער ווי מיר קענען געבן.
-
27:34 בני חיי ומזוני און דער עלמא דאתכסיא שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט ווי אזוי א מענטש קען זיך באפרייען פון עצבות אויף בני חיי ומזוני, און ברענגט חז"ל אז מ'דארף מקבל זיין דאס שלעכטע בשמחה אזוי ווי דאס גוטע. ער ערקלערט די צוויי העלפטן פונעם שם הוי"ה, עלמא דאתכסיא און עלמא דאתגליא: יסורים קומען פונעם העכערן באהאלטענעם עולם, וואס די וועלט קען נישט אויסהאלטן, און זיי ברענגען דעם מענטש נענטער צו השם יתברך.
-
34:03 די וואס פרייען זיך מיט יסורים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ווען מ'נעמט אן יסורים בשמחה ווערט דאס באהאלטענע פארוואנדלט אין נגלה'דיגע חסדים, און א מענטש זאל זאגן אפילו אויף נישט-געוואונטשענע זאכן אז זיי זענען לטובה. ער ברענגט די גמרא וועגן די וואס נעמען אן יסורים מיט אהבה, און דעם פסוק אז די וואס האבן ליב השם זענען ווי די זון וואס גייט ארויס מיט איר כח: דער צדיק שפירט דעם דרוק ווי א ענגער שוך, אבער ער קוקט נישט דערויף ווייל ער פרייט זיך מיט זיין קירבת השם.
-
37:30 דער גר צדק און דאס הייזל פון קלעצלעך מעשה
דער משגיח דערציילט בקיצור פון גראף פאטאצקי, א גרויסער פוילישער פריץ וואס איז געווארן א איד און מ'האט אים געמשפט צו פארברענען. ווען דער וואס האט אים געדארפט ווארפן אין פייער האט אים געפרעגט צי ער וועט זיך נוקם זיין, האט ער געענטפערט מיט א משל פון קינדער'ס הייזלעך פון קלעצלעך: די וועלט איז ביי אים גארנישט ווערט, און ער גייט צו א בעסערע וועלט.
-
40:50 די זון ארויסגענומען פון איר שייד שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ביי אזעלכע צדיקים זענען אלע יסורים יסורים של אהבה, און אז די רוחניות'דיגע זון וועט ארויסגענומען ווערן פון איר שייד, אזוי אז דער עלמא דאתכסיא וועט שיינען אין דער וועלט פאר די וואס זוכן שוץ אין השם'ס שאטן. ער פאסט צוזאם דעם תניא'ס עצה: צו פארשטיין אז די יסורים פון עולם הזה זענען גארנישט, און זיך פרייען מיט השם יתברך וואס איז באהאלטן אין זיי.
-
44:47 ר' שמואל מונקעס און דעם אלטן רבי'נס ארעסט
דער משגיח זאגט אז די מדריגה איז נישט פאר יעדן, און דערציילט ווי ר' שמואל מונקעס האט געזאגט דעם אלטן רבי'ן ער זאל זיך נישט באהאלטן פונעם ארעסט: אויב ער איז א רבי האט ער פאר קיינעם נישט מורא, און אויב נישט, מיט וועלכן רעכט האט ער צוגענומען פון טויזנטער אידן זייער חשיבות פון עולם הזה. ער שליסט אז דער שטיקל איז אפשר נישט פאר אונזער דור, און מ'וועט דארפן זוכן אנדערע עצות צו שמחה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
איז עס גרינג? דער ראנגלער און דער לייב
דער משגיח דערמאנט אז פרק כ"ה האט מסביר געווען דעם פסוק "כי קרוב אליך", ווי דער בעל התניא האט צוגעזאגט אויפן שער בלאט: יעדע עבירה, אפילו א קליינע, מאכט דעם מענטש בטל צו דער סטרא אחרא און רייסט אים אפ פון השם יתברך ווי עבודה זרה. ממילא זעט אויס אז צו זיין א צדיק איז גרינג. אבער דער יצר הרע שטעלט זיך אנטקעגן, און פרק כ"ו הייבט אן מיט א כלל גדול: ביי צוויי וואס ראנגלען זיך פארלירט דער פוילער און שווערער, אפילו ער איז שטארקער, אזוי ווי א אקס, וואס איז שטארקער פון א לייב, פארלירט קעגן דעם לייב'ס פייער. א,ב,ג
דעם יצר הרע באזיגן מיט שמחה
פוילקייט, ערקלערט דער משגיח, קומט פון עצבות און א הארץ פארשטאפט ווי א שטיין; דעם יצר הרע באזיגט מען נאר מיט זריזות פון שמחה, די שמחה פון וויסן אז מ'האט א פאטרון אין הימל. עצבות ברענגט אפילו צו עבירות: א מענטש וואס שפירט זיך אנטבערט כאפט נאך א שטיקל קוכן. דער תניא פאדערט א הארץ ריין פון יעדן שטיפל דאגה, און הגם מיר האבן נישט אזא רבי און זענען נישט אזעלכע חסידים, זאגט דער משגיח אז מ'דארף עס פרובירן לויט אונזער מדריגה.
די איינציגע אמת'דיגע עצבות: חרטה אויף עבירות
דער פסוק אין משלי זאגט אז אין יעדן צער איז דא א מעלה. דער משגיח באטאנט אז שלמה המלך הייסט נישט זיין בעצבות; עצבות איז נישט גוט, נאר מ'קען זי אויסנוצן. די איינציגע אמת'דיגע עצבות איז חרטה אויף עבירות, נישט אויף געלט אדער כבוד, און אפילו איר מעלה ליגט אין וואס זי ברענגט: ער נעמט זיך פאר זיך צו פאררעכטן, און די תשובה ברענגט אים צו שמחה, ווי צוויי טייערע חברים וואס קריגן זיך און מאכן שלום. ד
אפילו די עצבות געהערט נאר אין באשטימטע צייטן, ווי פארן שלאפן אדער ראש השנה, און נישט דעם גאנצן טאג. דאן צעברעכט דאס צעבראכענע הארץ די אייזערנע וואנט צווישן אים און השם יתברך, ווי דער פסוק זאגט אז השם שטופט נישט אוועק א רוח נשברה, און די פריערדיגע פסוקים אין יענעם קאפיטל, וועגן ווידער באקומען שמחה, ווערן מקוים ביי אים. ה,ו
תיקון חצות און די סעודה פון דוד המלך
דער משגיח ערקלערט תיקון חצות: דוד המלך איז אויפגעשטאנען חצות צו קלאגן אויפן חורבן און דערנאך זינגען שירות ותשבחות, א תפילה וואס דער רמח"ל רופט תפילה פון צדיקים. אזוי ווי יעקב אבינו'ס תפילה איז לויט דער גמרא רשות און מ'האט זי אנגענומען ווי א חיוב, אזוי שטייט די תפילה פון חצות קעגן מלוה מלכה, די סעודה פון דוד המלך, א מצוה אפילו מיט א גלעזל טיי. ז,ח
תהלים נ"א, דער קאפיטל פון תשובה, איז א חלק פון תיקון חצות. פארוואס זאל מען קלאגן אויף א בית המקדש טויזנטער מייל אוועק? אין טיפערן זין, זאגט דער משגיח, קלאגט א מענטש אויף זיין אייגענעם בית המקדש, זיין נשמה, וואס ער האט חרוב געמאכט מיט זיינע עבירות, און דערנאך הייבט ער זיך אויף מיט דער אמת'דיגער שמחה וואס קומט נאך עצבות. ט
ליכט נאך חושך; עצבות פון עולם הזה איז גארנישט
די שמחה איז ווי די ליכטיגקייט פון אינדערפרי נאך א פינצטערער נאכט, וואס מ'שעצט מער ווי שטענדיגע ליכט, ווי קהלת רעדט פון יתרון האור מן החושך. דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל'ס פשט אויף דער קללה וואס איז געקומען ווייל מ'האט נישט געדינט השם בשמחה: מ'האט יא געדינט, נאר נישט מיט שמחה. י,כ
לויטן תניא, וואס לערנט מיט אונז מיט ווי די גמרא זאגט אויף א צדיק וועמענס תורה מ'זאגט איבער, איז יעדע אנדערע עצבות הבל: השם יתברך שטעלט דעם מענטש מיט השגחה פרטית וואו עס איז אים בעסטער. אזעלכע טענות זענען ווי א קינד וואס וויינט אויף א צעבראכן הייזל פון קלעצלעך. לאמיר זיין ערליך, פרעגט דער משגיח: איז מען טרויעריג אויף די עבירות אדער אויף די פרנסה? ער זאגט אז דער פרק פאדערט מער ווי מיר קענען געבן, אבער מ'דארף גלייבן אז עס איז אמת. ל
בני חיי ומזוני און דער עלמא דאתכסיא
ווי אזוי קען א מענטש זיך באפרייען פון עצבות אויף בני חיי ומזוני, כדי ער זאל האבן כח צו באזיגן דעם יצר הרע? דער משגיח ברענגט די גמרא אז מ'דארף מקבל זיין דאס שלעכטע בשמחה אזוי ווי מ'בענטשט אויף דאס קלאר גוטע, ווייל וואס עס טרעפט איז גוט, נאר באהאלטן. מ
ער איז מסביר: דער שם הוי"ה האט צוויי העלפטן. די לעצטע צוויי אותיות געהערן צו דער וועלט, דער עלמא דאתגליא וואס מיר באגרייפן; די ערשטע צוויי זענען דער עלמא דאתכסיא, אזוי הויך אז ווען עס קומט אראפ קענען מיר עס נישט אויסהאלטן, און פון דארט קומען יסורים. אבער עס קומט פון השם יתברך וואס האט אים ליב און ווייסט וואס איז אים גוט אויף אייביג, און עס ברענגט אים נענטער, נאר ער איז נאך נישט גרייט מקבל צו זיין אזא גרויס ליכט.
די וואס פרייען זיך מיט יסורים
אז ער נעמט עס אן בשמחה, פארוואנדלט השם יתברך דאס באהאלטענע אין נגלה'דיגע חסדים, און ער זאל זאגן אפילו אויף נישט-געוואונטשענע זאכן אז עס איז לטובה. די גמרא זאגט אויף די וואס נעמען אן יסורים באהבה דעם פסוק אז די וואס האבן ליב השם זענען ווי די זון ווען זי גייט ארויס מיט איר כח; זיין חסד איז בעסער פון לעבן. דער צדיק שפירט די מחיצה ווי א ענגער שוך, אבער ער קוקט נישט דערויף ווייל ער פרייט זיך מיט זיין קירבה. מ,נ,ס,ע
דער גר צדק און דאס הייזל פון קלעצלעך
דער משגיח דערציילט פון גראף פאטאצקי, א גרויסער פוילישער פריץ וואס איז געווארן א איד און מ'האט אים געדארפט ווארפן אין פייער. דער תליין האט אים געפרעגט צי ער וועט זיך נוקם זיין אויף יענער וועלט. ער האט געענטפערט אז א טאטע לאכט ווען איין קינד צעברעכט דעם אנדערנ'ס הייזל פון קלעצלעך; די וועלט איז ביי אים גארנישט, און ער גייט צו א בעסערע וועלט. ביי אזעלכע מענטשן, זאגט דער משגיח, איז אפילו פארברענט ווערן גארנישט.
די זון ארויסגענומען פון איר שייד
ביי אזעלכע צדיקים זענען אלע יסורים יסורים של אהבה. די רוחניות'דיגע זון, ערקלערט דער משגיח, וועט ארויסגענומען ווערן פון איר שייד: דער עלמא דאתכסיא וועט שיינען אין דער וועלט פאר די וואס זוכן שוץ אין השם'ס שאטן. ממילא איז דעם תניא'ס עצה צו פארשטיין אז די יסורים פון עולם הזה זענען גארנישט, נישט קוקן דערויף, און זיך פרייען מיט השם יתברך וואס איז באהאלטן דערין.
ר' שמואל מונקעס און דעם אלטן רבי'נס ארעסט
דער משגיח זאגט אז די מדריגה איז נישט פאר יעדן. ווען די סאלדאטן פונעם צאר זענען געקומען נאכן אלטן רבי'ן, האט ער זיך געוואלט באהאלטן, אבער ר' שמואל מונקעס האט געזאגט: אויב איר זענט א רבי, פאר וואס האט איר מורא; און אויב נישט, מיט וואס פאר א רעכט האט איר צוגענומען פון טויזנטער אידן זייער חשיבות פון עולם הזה? ער האט זיינע חסידים אפגעהיטן קעגן דער וועלט, און דער כח ליגט אין די ווערטער, הגם דער שטיקל איז אפשר נישט פאר אונזער דור.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
- ד Mishlei 14:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:23
- ה Tehillim 51:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:11
- ו לכאורה Tehillim 51:10, 51:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:11
- ט Tehillim 51 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:33
- י Koheles 2:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:21
- ע Tehillim 63:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:07
תלמוד בבלי
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 2:55 אזוי ווי א ראנגלער וואס פארלירט ווען ער איז פויל און שווער, אפילו ער איז שטארקער, קען מען דעם יצר הרע נאר איבערשטארקן מיט זריזות וואס קומט פון שמחה און א אפן הארץ.
- 5:37 עצבות אליין שטארקט דעם יצר הרע, ווייל א מענטש וואס איז נישט צופרידן זוכט הנאה אנדערשוואו.
- 9:40 די איינציגע אמת'דיגע עצבות איז חרטה אויף עבירות, און איר מעלה איז נאר וואס זי ברענגט ארויס: תשובה און די שמחה וואס קומט דערנאך.
- 12:23 אפילו די חרטה געהערט נאר צו באשטימטע צייטן, ווי פארן שלאפן אדער ראש השנה, און נישט דעם גאנצן טאג.
- 24:14 עצבות אויף בני חיי ומזוני האט לויטן תניא קיין ארט נישט, ווייל השם יתברך פירט דעם מענטש מיט השגחה פרטית און שטעלט אים וואו עס איז אים בעסטער.
- 29:34 יסורים קומען פונעם עלמא דאתכסיא, וואס איז העכער פונעם עלמא דאתגליא; ווער עס נעמט זיי אן בשמחה וועט זעהן ווי זיי ווערן פארוואנדלט אין נגלה'דיגע חסדים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 1:59 אויב יעדע עבירה איז ווי עבודה זרה, איז דען גרינג צו זיין א צדיק?
תירוץ: 2:10 דער יצר הרע שטעלט זיך אנטקעגן, און מ'קען אים נאר איבערשטארקן מיט זריזות וואס קומט פון שמחה, נישט מיט שווערקייט וואס קומט פון עצבות.
-
קשיא: 8:41 אויב דער פסוק זאגט אז אין יעדן צער איז דא א מעלה, הייסט עס אז שלמה המלך הייסט זיין בעצבות?
תירוץ: 9:22 ניין; עצבות איז נישט גוט, נאר אמת'דיגע עצבות, חרטה אויף עבירות, האט א מעלה אין וואס זי ברענגט: תשובה און די שמחה דערנאך.
-
קשיא: 19:51 פארוואס זאל א מענטש קלאגן אויף א בית המקדש וואס איז טויזנטער מייל אוועק?
תירוץ: 19:43 ווייל זיין אייגענער בית המקדש, זיין נשמה, איז חרוב געווארן דורך זיינע עבירות; דער עיקר פון תיקון חצות איז צו קלאגן אויף זיי.
-
קשיא: 26:15 ווען א מענטש איז טרויעריג, איז עס אויף זיינע עבירות אדער אויף זיין פרנסה וואס קלעקט נישט?
תירוץ: 24:14 באמת איז עס געווענליך די פרנסה, און לויטן תניא איז אזא עצבות א טענה אויף גארנישט, ווייל השם יתברך ווייסט וואס איז אים בעסטער.
-
קשיא: 27:34 ווי אזוי קען א מענטש זיך באפרייען פון עצבות אויף בני חיי ומזוני?
תירוץ: 29:00 דורך וויסן אז וואס עס טרעפט קומט פונעם עלמא דאתכסיא, העכער פונעם עלמא דאתגליא, און עס מקבל זיין בשמחה, אזוי ווי מ'בענטשט אויף דאס גוטע.
מעשיות
-
37:38 גראף פאטאצקי און דאס הייזל פון קלעצלעך
גראף פאטאצקי, איינער פון די גרעסטע פריצים אין פוילן, איז געווארן א איד אין א צייט ווען מ'האט דערפאר געמשפט צום טויט. מ'האט אים געפונען און געוואלט ווארפן אין פייער. דער וואס האט אים געדארפט אריינווארפן האט געשפירט אז א הייליגער מענטש שטייט פאר אים, און האט אים, וואס האט שוין געהייסן אברהם, געפרעגט צי ער וועט זיך אויף אים נוקם זיין אויף יענער וועלט. ער האט געענטפערט: פארשטייט זיך נישט; ווען איין קינד צעברעכט דעם אנדערנ'ס הייזל פון קלעצלעך און דאס קינד לויפט וויינענדיג צום טאטן, לאכט דער טאטע; וואס איז ביי אים דאס לעבן אויף דער וועלט אז ער זאל נוקם זיין זיין טויט, ער גייט צו א בעסערע וועלט.
אין דער מעשה: דער גר צדק פון ווילנא
-
45:00 ר' שמואל מונקעס און דעם אלטן רבי'נס ארעסט
ווען די סאלדאטן פונעם צאר זענען געקומען נעמען דעם אלטן רבי'ן אין תפיסה, די מעשה וואס האט זיך געענדיגט מיט זיין באפרייאונג און י"ט כסלו, האט ער זיך געוואלט באהאלטן. דער גרויסער חסיד ר' שמואל מונקעס האט אים געזאגט אז ס'איז נישט כדאי זיך צו באהאלטן, מ'וועט אים געפינען. די סכנה איז געווען אמת, ערקלערט דער משגיח, ווייל די קעגנערישע כוחות האבן זיך קאנצענטרירט קעגן דעם אלטן רבי'ן, וועמענס תורה האט זיך צו פיל פארשפרייט פאר דער סטרא אחרא, אנגעטון אין די רוסישע מאכט. ר' שמואל האט געזאגט: אויב איר זענט א רבי, פאר וואס האט איר מורא; און אויב איר זענט נישט קיין רבי, מיט וועלכן רעכט האט איר צוגענומען פון טויזנטער אידן זייער חשיבות פון עולם הזה?
אין דער מעשה: דער בעל התניא, ר' שמואל מונקעס
געדאנקען
- 3:15 ביים ראנגלען באשטימט נישט דער כח נאר די זריזות: א אקס איז שטארקער פון א לייב און פארלירט פונדעסטוועגן, און אזוי אויך פארלירט א מענטש מיט מער כח צום יצר הרע אויב ער איז שווער פון עצבות.
- 5:37 עצבות איז נישט נאר א חסרון נאר א סיבה פאר עבירות: א מענטש וואס האט נישט קיין שמחה כאפט נאך הנאות, ווי א אומגליקלעכער מענטש וואס נעמט נאך א שטיקל קוכן.
- 10:30 די מעלה וואס דער פסוק געפינט אין צער איז נישט אין דער עצבות אליין נאר אין וואס זי ברענגט, תשובה, און די שמחה דערנאך איז ווי די פרייד פון צוויי נאנטע חברים וואס מאכן שלום נאך א מחלוקת.
- 19:43 אין טיפערן זין איז דאס קלאגן אויפן חורבן ביי תיקון חצות א קלאגן אויף זיין אייגענעם בית המקדש, וואס דער מענטש האט חרוב געמאכט מיט זיינע עבירות.
- 31:35 יסורים קומען פון דער העכערער באהאלטענער העלפט פונעם שם הוי"ה; זיי זענען א נענטערער קשר מיט השם יתברך וואס דער מענטש איז נאך נישט גרייט צו מקבל זיין, און דערפאר קומען זיי ווי ווייטאג.
- 46:56 דעם אלטן רבי'נס כח, וואס האט אים געמאכט פאר א ציל פון די קעגנער, איז געווען אז ער האט אפגעהיטן זיינע חסידים קעגן אלעס וואס עולם הזה האט צו געבן, און דער כח ליגט אין די ווערטער פון דעם פרק.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 7:19 דער משגיח זאגט אז לויט די מדריגה וואס מיר קענען דערגרייכן, דארף מען פרובירן אזוי צו קוקן אויף די זאכן און זיין בשמחה.
- 12:23 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט ארומגיין א גאנצן טאג בעצבות אויף עבירות, נאר עס שפירן אין באשטימטע צייטן, ווי פארן שלאפן אדער ראש השנה.
- 34:30 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל זאגן אפילו אויף נישט-געוואונטשענע זאכן אז דאס איז אויך לטובה, הגם זיינע אויגן פון בשר ודם קענען דאס נישט זעהן.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דוד המלך, דער בעל התניא, דער גר צדק פון ווילנא, דער הייליגער אר"י, יעקב אבינו, ר' שמואל מונקעס, רבי משה חיים לוצאטו, שלמה המלך
ערכים גרים, השגחה פרטית, זריזות, יסורים, יצר הרע, לב נשבר ונדכה, מלוה מלכה, סטרא אחרא, עבודה זרה, עלמא דאתגליא, עלמא דאתכסיא, עצבות, רבונו של עולם, שם הוי"ה, שמחה, תיקון חצות