The Seven Middos of Sefirah; The קדושה of כלל ישראל vs. the טומאה of ישמעאל

קאטאלאג: ZMANIM (English) ספירה נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 67 תשס"ב (2001–02) ענגליש 55 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 55 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט די זיבן מדות וואס מ'דארף מתקן זיין אין די זיבן וואכן פון ספירה, און ווייזט אז ישמעאל איז די קליפה פון יסוד, דערפאר ברענגט דער היינטיגער גלות אזעלכע שווערע נסיונות אין קדושה, און דאס היטן זיך אין דעם באשטימט דעם קאמף איבער ארץ ישראל.

דער משגיח וויל ערקלערן, אין א פשוטן פשט, וואס די זיבן וואכן פון ספירה מיינען. די מדות פון השם יתברך קומען אראפ אויף דער וועלט אין א פארקלענערטער פארעם, אזוי ווי פארע וואס ווערט וואסער און אייז, און זיי זענען דא ביי יעדן מענטש ווי זיבן מדות וואס מ'קען נוצן צום גוטן אדער צום שלעכטן. ער גייט דורך חסד, גבורה, תפארת, נצח, הוד, יסוד און מלכות, מיט די אבות, די אברים און משלים, און זאגט אז יעדע וואך דארף מען מטהר זיין איין מדה. דערנאך שטעלט ער די זיבן אושפיזין קעגן די כוחות פון טומאה און קומט צו ישמעאל: דער רמב"ם אין אגרת תימן רופט זיי שונאי שלום, און דער זוהר ערקלערט אז זייער ליידיגע מילה האט זיי געגעבן ארץ ישראל נאר בשעת זי איז ליידיג. ישמעאל איז די קליפה פון יסוד, ער האט פארקויפט יוסף קיין מצרים, ערות הארץ. די נסיונות פון צניעות יעדן זומער זענען א טייל פון א דין תורה אין הימל איבער ארץ ישראל, און דער דין ווערט באשלאסן אין די ישיבות דורך תורה, תפילה און שמירת עינים.

ענינים: ספירת העומר · די ספירות · די גלותן און די מלכיות · מידות טובות · שמירת עינים

סדר השיעור

  1. 0:00 זיבן מדות, פון הימל ביזן מענטש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט אז אסאך ציילן ספירה אן וויסן וואס די ווערטער מיינען, און ער זאגט צו א פשוטן פשט. ער ערקלערט אז די מדות פון השם יתברך קומען אראפ פארקלענערט, מיטן משל פון פארע, וואסער און אייז, און אז פון די עשרה מאמרות זענען זיבן אראפגעקומען אויף דער וועלט און אין דעם כאראקטער פון א מענטש.

  2. 6:22 קיין רשות: יעדע זאך איז א מצוה אדער אן עבירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א מענטש קען נוצן זיינע זיבן מדות פאר עבודת השם אדער פאר עבירות, ווייל עס איז נישטא קיין רשות. עסן כדי געזונט צו זיין צו דינען השם יתברך איז א מצוה, און זיך איבערעסן אפילו מיט כשר'ע זאכן איז וואס דער רמב"ן אין דער סדרה פון דער וואך שילט; די זיבן וואכן זענען געגעבן מקדש צו זיין יעדע וואך איין מדה.

  3. 9:57 חסד, גבורה און תפארת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט חסד אלס אהבה, פארבונדן מיט אברהם און מיט שיר השירים פון פסח; גבורה אלס יראה און פחד יצחק, מיטן משל פון א דיין וואס האט אומרעכט מורא פון א שטארקן בעל דין; און תפארת אלס הארמאניע און שטאלץ, ווי ביי א זונען אונטערגאנג און ביי ניגון, וואס געהערט נאר צו השם יתברך.

  4. 14:02 נצח, הוד, יסוד און מלכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט צו די מדות צו די אברים און ערקלערט נצח אלס קעמפן און געווינען און הוד אלס נאכגעבן, די צוויי פיס וואס א מענטש שטייט אויף זיי; יסוד אלס דער כח פון המשך, פארבונדן מיט ברית מילה; און מלכות אלס ביטול צו השם יתברך, די מדה פון שבת און פון דוד המלך. דערנאך זאגט ער אז די וואך פון נצח וואס הייבט זיך אן היינט ביי נאכט מיינט אויפשטיין קעגן דעם יצר הרע.

  5. 18:52 גבורה שבחסד, און קדושים תהיו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעדע מדה האט אונטער-טיילן, און ווייזט גבורה שבחסד מיט א מאמע וואס האלט שטארק איר קינד אויף די טרעפ פון ליבשאפט. ער ערקלערט די בקשה נאך דעם ציילן אז דער פגם אין דער מדה פונעם טאג זאל מתוקן ווערן, און ברענגט רש"י און דעם רמב"ן אויף קדושים תהיו.

  6. 22:31 ישמעאל, דער שונא שלום שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט די זיבן אושפיזין קעגן די שבעה עממים אלס די מדות אין טומאה, און קומט דערנאך צום רמב"ם אין אגרת תימן, וואס זאגט אז גלות ישמעאל איז שווערער פון גלות אדום. ער ערקלערט פונעם פסוק וועגן די אהלי קדר אז ישמעאל איז א שונא שלום, און ווענדט עס אן אויף דעם היינטיגן קאמף.

  7. 27:15 ישמעאלס ליידיגע מילה און ארץ ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס נאר ישמעאל האט געהאלטן ארץ ישראל זינט דעם חורבן, און ברענגט דעם זוהר: דער שר פון ישמעאל האט געטענה'ט אויף דעם לאנד ווייל ער היט מילה, און מען האט אים געענטפערט אז זיין מילה איז ליידיג, ממילא וועט ער האלטן דאס לאנד בשעת עס איז ליידיג. ער ערקלערט אז ישמעאלס מדה איז יסוד אין טומאה, און ברענגט די גמרא אז ניין פון צען קבין זנות האט ישמעאל גענומען.

  8. 32:12 עזאזל און דער נס פונעם כהן גדול שטייט אינעם קאטאלאג

    פון דער קריאה פון יום כיפור ערקלערט דער משגיח אז מ'לייגט די עבירות אויף עשו, ווייל דער פנימיות פון א איד וויל טון רצון השם און דער יצר הרע, דער שר פון עשו, ברענגט אים צו זינדיגן, ווי דער רמב"ם ווייזט ביי כופין אותו עד שיאמר רוצה אני. דערנאך ברענגט ער דעם תוספות יום טוב'ס תירוץ פארוואס עס איז געווען א נס אז דער כהן גדול איז קיינמאל נישט געווארן טמא אום יום כיפור: דער שטן האט זיך קאנצענטרירט מיט זיין גאנצן כח אויף אים.

  9. 39:19 ישמעאל, יוסף און מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט וואס א קליפה איז מיטן משל פון א שאלעכץ, און אז ישמעאל, די קליפה פון יסוד, יאגט נאך יוסף, דעם צדיק פון יסוד: ישמעאלים האבן פארקויפט יוסף קיין מצרים. לויט די דריי בחינות פון מקום, זמן און נפש, רופט ער מצרים דעם מקום פון דער קליפה פון יסוד, ערות הארץ, קעגן ציון.

  10. 43:57 דער זמן פון דער קליפה פון יסוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס יעדן זומער ווערן די נסיונות פון צניעות שווערער, און דערמאנט ווי אנדערש די גאס איז געווען ווען ער איז געווען א יונגל, און ענטפערט אז דער סוף פונעם גלות איז גלות ישמעאל, דער זמן פון דער קליפה פון יסוד. ער ערקלערט אז דאס וואס די וועלט איז פארנומען מיט ארץ ישראל ווייזט אויף א דין תורה אין הימל, וואס ווערט נישט געקעמפט דורך מיליטער נאר אין די ישיבות, דורך תורה, תפילה און שמירת עינים.

  11. 49:37 די גאולה ליגט אין די הענט פונעם בחור שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שליסט אז א איד וואס דרייט אוועק די אויגן קעמפט די מלחמה קעגן ישמעאל, און אז די גאולה הענגט נישט אין וואשינגטאן נאר אין תורה, תפילה, צדקה און שמירת היסוד. ער ברענגט דעם בני יששכר אז די גאנצע ספירה איז צו מתקן זיין יסוד, דערמאנט ווי יוסף'ס קדושה האט געראטעוועט די אידן אין מצרים, און ענדיגט מיט א ברכה אז די בחורים זאלן דורכגיין דעם נסיון פונעם זומער און ברענגען משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

זיבן מדות, פון הימל ביזן מענטש

0:01

דער משגיח עפנט אז אסאך זאגן דעם רבונו של עולם נאך ספירת העומר אן וויסן וואס זיי זאגן. די ענינים זענען טיפע קבלה, זאגט ער, אבער ער וועט געבן נאר דעם פשוטן פשט, און מען זאל נישט מיינען אז מ'ווייסט שוין אלעס. דער רבונו של עולם האט באשאפן די וועלט אין זיבן טעג, יעדער טאג מיט זיין מדה, און די הימלישע מדות קומען אראפ אויף דער וועלט פארקלענערט.

2:47

כדי צו ווייזן ווי אזוי א זאך קען זיין אנדערש און דאך די זעלבע, ברענגט ער וואסער וואס קאכט אין א קעסל: ביים שנאבל זעט מען גארנישט, דערנאך דאמף, דערנאך וואסער, דערנאך אייז. וואס הייסער, אלץ רוחניות'דיגער; וואס קעלטער, אלץ גשמיות'דיגער. אזוי אויך פון די עשרה מאמרות זענען דריי געבליבן אויבן, און זיבן זענען אראפגעקומען אויף דער וועלט און אין דעם כאראקטער פון יעדן מענטש. א

קיין רשות

6:34

א מענטש קען נוצן די מדות פאר עבודת השם אדער פאר עבירות, און לויט דעם משגיח איז נישטא קיין רשות. עסן כדי געזונט צו זיין און קענען לערנען און דאווענען איז א מצוה; זיך איבערעסן, אפילו מיט כשר'ע עסן, איז וואס דער רמב"ן אין דער סדרה שילט. די זיבן וואכן ספירה זענען געגעבן מקדש צו זיין יעדע וואך איין מדה. ב

חסד, גבורה און תפארת

10:00

חסד איז אהבה, די מדה פון אברהם אבינו, וואס מ'דארף נוצן פאר אהבת השם, אהבת התורה און אהבת ישראל; דערפאר זאגט מען שיר השירים אום פסח, אין דער ערשטער וואך. גבורה איז יראה, פחד יצחק, מורא האבן פון אן עבירה; אומרעכט גענוצט איז עס א דיין וואס האט מורא פון א שטארקן בעל דין. תפארת איז הארמאניע, ווי די פארבן פון א זונען אונטערגאנג אדער א ניגון, און אויך שטאלץ, וואס געהערט נאר צום רבונו של עולם. אג,ת

נצח, הוד, יסוד און מלכות

14:31

יעדע מדה שטימט מיט אן אבר. נצח און הוד זענען די צוויי פיס מיט וואס א מענטש עקזיסטירט: דורך קעמפן און געווינען, אדער דורך נאכגעבן. יסוד איז דער כח פון המשך, פארבונדן מיט ברית מילה. מלכות איז גארנישט פאר זיך און נעמט דאך אריין אלעס: ביטול צום רבונו של עולם, די מדה פון שבת, ווען מ'שאפט נישט, און פון דוד המלך.

17:52

די וואך פון נצח הייבט זיך אן היינט ביי נאכט, ממילא זאגט דער משגיח אז מ'זאל קעמפן קעגן דעם יצר הרע וואס רעדט איין אינדערפרי ווייטער צו שלאפן.

גבורה שבחסד

18:58

יעדע מדה האט אונטער-טיילן. א מאמע האלט שטארק איר קינד אויף די טרעפ ווייל זי האט מורא עס זאל נישט פאלן, און זי האט מורא ווייל זי האט עס ליב: גבורה שבחסד. נאכן ציילן בעט מען אז דאס ציילן זאל מתקן זיין דעם פגם אין דער מדה פונעם טאג. אויף קדושים תהיו ערקלערט רש"י פרושים פון ערוה, און דער רמב"ן הייליגן אפילו דאס וואס איז מותר. ג,ב

ישמעאל, דער שונא שלום

22:42

זיבן אושפיזין שטעלן מיט די מדות אין קדושה, און די שבעה עממים וואס מ'האט געדארפט אויסראטן שטעלן זיי מיט אין טומאה. דער משגיח קומט צום רמב"ם אין אגרת תימן, וואס קלאגט אז גלות ישמעאל איז ערגער פון גלות אדום: מיט זיי קען מען זיך נישט אויסגלייכן, ווייל זיי האבן פיינט שלום. אב,ד

25:18

דוד המלך קלאגט אז ער וואוינט ביי די אהלי קדר, א זון פון ישמעאל, מיט שונאי שלום, און דער משגיח זעט דאס היינט, ווען מ'האט אוועקגעשטויסן א פארשלאג פון אלעס. ה,ו

די ליידיגע מילה

27:35

פארוואס האט נאר ישמעאל געהאלטן ארץ ישראל זינט דעם חורבן? דער זוהר זאגט אז דער שר פון ישמעאל האט געטענה'ט אז זיי היטן מילה, און מען האט געענטפערט אז זיין מילה, אן א ברית, איז ליידיג, ממילא וועט ער האלטן דאס לאנד בשעת עס איז ליידיג. יעצט אז אידן קומען צוריק, פילן די אומות אז זיי מוזן עס אפגעבן, און דערפאר קעמפן זיי. ז

30:57

ישמעאלס מדה איז יסוד אין טומאה; די גמרא זאגט אז ניין פון צען קבין זנות האט ישמעאל גענומען. ח

עזאזל און דער כהן גדול

32:16

די קריאה פון דער עבודה פון יום כיפור לייגט די עבירות פון כלל ישראל אויפן שעיר לעזאזל, די סטרא אחרא, עשו און ישמעאל. דער משגיח פרעגט פארוואס עשו זאל ליידן פאר א אידס זינד, און ענטפערט פונעם רמב"ם ביי כופין אותו עד שיאמר רוצה אני: אינעווייניג וויל יעדער איד רצון השם, נאר דער גוף און דער יצר הרע שטערן אים. ט,י

35:23

דער יצר הרע איז דער שר פון עשו, ממילא איז יעדע עבירה באמת עשו'ס שולד, און אום יום כיפור, ווען דער פנימיות פון א איד קומט ארויס, לייגט מען די עבירות אויף עשו.

36:24

צווישן די נסים אין דער משנה איז אז דער כהן גדול איז קיינמאל נישט געווארן טמא אום יום כיפור. דער תוספות יום טוב פרעגט וואס איז דער נס, ווען מ'האט אים אפגעזונדערט זיבן טעג און נישט געלאזט שלאפן די נאכט, און ענטפערט אז דער שטן האט זיך קאנצענטרירט מיט זיין גאנצן כח אויף אים. כ,ל,מ

ישמעאל, יוסף און מצרים

39:26

א קליפה איז א שאלעכץ, דאס וואס מ'קען נישט עסן. ישמעאל איז די קליפה פון יסוד און יאגט זיך נאך יוסף, דעם צדיק פון יסוד. יוסף איז ארויס פון זיין נסיון מיט א קליינעם פגם, ווי די גמרא זאגט, און ישמעאלים האבן אים פארקויפט קיין מצרים. נ

41:57

יעדע זאך איז דא אין מקום, זמן און נפש. יוסף איז דער נפש פון יסוד אין קדושה און ציון איז זיין מקום; מצרים, ערות הארץ, איז זיין מקום אין קליפה. ישמעאלס ווייב איז געקומען פון מצרים. ע,ס

דער זמן פון דער קליפה פון יסוד

44:16

דער משגיח פרעגט פארוואס די נסיונות פון צניעות ווערן ערגער יעדן זומער. ווען ער איז געווען א יונגל, וואלט מען ארעסטירט א מאנספערשוין וואס גייט אין גאס נאר מיט א העמדל. ער ענטפערט אז דער לעצטער גלות איז גלות ישמעאל, און די צייט איז דער זמן פון דער קליפה פון יסוד.

46:51

דאס וואס די וועלט איז פארנומען מיט דעם קליינעם ארץ ישראל ווייזט אויף א דין תורה אין הימל איבער דעם לאנד. דער קאמף איז נישט ביי די סאלדאטן, וואס זענען נאר ליאלקעס, נאר אין די ישיבות און בתי מדרשים, דורך תורה, דאווענען און צעברעכן די קליפה פון ישמעאל.

די גאולה ליגט אין די הענט פונעם בחור

50:07

א איד וואס דרייט אוועק די אויגן, ווי דער פסוק רעדט פון עוצם עיניו מראות ברע, און היט זיינע מחשבות, באזיגט ישמעאל אין דזשענין אדער ראמאללא. אונזער צייט איז א זמן פון ערוה ווי קיינמאל, און די גאולה הענגט נישט אין וואשינגטאן אדער אין סימנים, נאר אין תורה, דאווענען מיט כוונה, צדקה און שמירת היסוד. פ

52:21

דער בני יששכר זאגט אז דער כלל פון ספירה איז מתקן צו זיין יסוד. יוסף האט זיך געהאלטן הייליג אין מצרים, און דורך אים זענען די אידן ארויס. דער משגיח זאגט די בחורים אז אברהם אבינו און יוסף קוקן ווי זיי שטייען איין א שווערן זומער, און האפט אז ווען משיח קומט וועט ער זאגן אז זיי האבן אים געברענגט. צ

מראי מקומות

תורה

  1. ו Bereishis 25:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:18
  2. ט Vayikra 16:21-22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:16
  3. ס Bereishis 21:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:57
  4. ע Bereishis 42:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:57
  5. ר Devarim 6:5 11:43 טעקסט מפתח
  6. ש לכאורה Devarim 6:13 11:46 מפתח
  7. ת Bereishis 31:42 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00
  8. אב לכאורה Devarim 20:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:42

נביאים

  1. פ Yeshayahu 33:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:07

כתובים

  1. ה Tehillim 120:5-6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:18
  2. ק לכאורה Tehillim 114:3 53:31 מפתח
  3. אג Shir HaShirim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00

משנה

  1. א Avos 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:47
  2. כ Avos 5:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:24
  3. מ Yoma 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:24

תלמוד בבלי

  1. ח Kiddushin 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:57
  2. נ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:26
  3. אא Gemara (מקום נישט באשטימט) 15:35 מפתח

זוהר און קבלה

  1. ז לכאורה Zohar II 32a מפתח אינעם אויסשרייב: 27:35

ראשונים

  1. ב Ramban on Vayikra 19:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:34, 18:58
  2. ג Rashi on Vayikra 19:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:58
  3. ד Iggeres Teiman (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:42
  4. י לכאורה Rambam, Hilchos Gerushin 2:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:16

אחרונים און חסידות

  1. צ Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 52:21

אנדערע

  1. ל לכאורה Tosfos Yom Tov on Avos 5:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:24

עיקרי הדברים

  1. 2:24 די זיבן מדות ביי א מענטש זענען א פארקלענערטע פארעם פון די מדות פון השם יתברך, די זעלבע זאך אין א מער גשמיות'דיגער פארעם, אזוי ווי פארע, וואסער און אייז.
  2. 6:34 יעדע מדה קען מען נוצן פאר עבודת השם אדער פאר אומרעכטע זאכן, און יעדע פון די זיבן וואכן פון ספירה איז געגעבן כדי מטהר צו זיין איין מדה, אלס הכנה צו מתן תורה.
  3. 22:42 אזוי ווי זיבן אושפיזין שטעלן מיט די זיבן מדות אין קדושה, אזוי זענען דא זיבן אומות וואס שטעלן זיי מיט אין טומאה, און ישמעאל איז די קליפה פון יסוד.
  4. 28:31 ישמעאל האט געהאלטן ארץ ישראל דורכן גאנצן גלות נאר ווייל זיין ליידיגע מילה האט אים פארדינט דאס לאנד בשעת עס איז ליידיג; יעצט אז אידן קומען צוריק, ווערט דער טענה געקעמפט.
  5. 45:31 די היינטיגע צייט איז דער זמן פון דער קליפה פון יסוד, און דערפאר ווערן די נסיונות פון צניעות שווערער יעדן זומער.
  6. 47:58 דער דין תורה אין הימל איבער ארץ ישראל ווערט באשלאסן אין די ישיבות און בתי מדרשים, דורך תורה, תפילה און היטן די אויגן און די מחשבות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 27:30 פארוואס האט פון אלע אומות דווקא ישמעאל געהאלטן ארץ ישראל זינט דעם חורבן?

    תירוץ: 28:31 דער זוהר זאגט אז ישמעאלס ליידיגע מילה האט אים פארדינט דאס לאנד נאר בשעת עס שטייט ליידיג.

  2. קשיא: 33:12 פארוואס איז עס יושר אז די עבירות פון כלל ישראל ווערן געלייגט אויפן שעיר לעזאזל, וואס שטעלט מיט עשו?

    תירוץ: 35:15 דער פנימיות פון א איד וויל טון רצון השם; דער יצר הרע, דער שר פון עשו, איז דער וואס ברענגט צו דער עבירה.

  3. קשיא: 36:57 פארוואס איז עס געווען א נס אז דער כהן גדול איז נישט געווארן טמא אין דער נאכט פון יום כיפור, ווען מען האט אים אפגעזונדערט און נישט געלאזט שלאפן?

    תירוץ: 38:28 דער תוספות יום טוב ענטפערט אז דער שטן האט זיך קאנצענטרירט מיט זיין גאנצן כח אויפן כהן גדול, ממילא האט נאר א נס אים געקענט באשיצן.

  4. קשיא: 44:56 פארוואס ווערן די נסיונות פון צניעות ערגער יעדן זומער?

    תירוץ: 45:29 דער סוף פונעם גלות איז גלות ישמעאל, דער זמן פון דער קליפה פון יסוד, און יעצט איז דא א דין תורה אין הימל איבער ארץ ישראל.

  5. קשיא: 48:19 וויאזוי געווינט מען דעם קאמף איבער ארץ ישראל?

    תירוץ: 48:25 נישט דורך די מיליטער, נאר אין די ישיבות און בתי מדרשים, דורך תורה, דאווענען און צעברעכן די קליפה פון ישמעאל.

מעשיות

  1. 44:24 א טי-שירט אין גאס, מיט יארן צוריק

    דער משגיח דערמאנט אז ווען ער איז געווען א יונגל, אויף א הייסן טאג, אויב א מאנספערשוין וואלט ארויסגעגאנגען אין גאס נאר מיט א העמדל, וואלט ער נישט אויסגעהאלטן פינף מינוט; מען וואלט אים ארעסטירט. ער ברענגט דאס צו ווייזן ווי שטארק די גאס איז זינט דעמאלט אראפגעפאלן.

געדאנקען

  1. 2:47 דער משגיח פארגלייכט דאס אראפקומען פון די מדות פון השם יתברך אין די מדות פון א מענטש צו וואסער וואס גייט פון אומזיכטבארע פארע צו דאמף, וואסער און אייז: די זעלבע זאך, נאר וואס טיפער עס קומט אראפ אלץ מער גשמיות'דיג.
  2. 19:17 א מאמע וואס האלט שטארק איר קינד אויף די טרעפ ווייזט גבורה שבחסד: איר מורא ווערט אויפגעוועקט דורך איר ליבשאפט.
  3. 28:31 לויט דעם משגיח איז ישמעאלס מילה אן א ברית א ליידיגע מילה, און דערפאר האט זי אים פארדינט ארץ ישראל נאר בשעת דאס לאנד איז געווען ליידיג פון אידן.
  4. 34:40 דער שעיר לעזאזל טראגט די עבירות פון כלל ישראל צו עשו, ווייל דער פנימיות פון א איד וויל אלעמאל טון רצון השם; די עבירה געהערט צום יצר הרע, דעם שר פון עשו.
  5. 40:07 ישמעאל, די קליפה פון יסוד, יאגט זיך אלעמאל נאך יוסף, דעם צדיק פון יסוד; ישמעאלים האבן אראפגעברענגט יוסף קיין מצרים, ערות הארץ.
  6. 47:58 דער משגיח טייטשט אז דאס וואס די וועלט איז פארנומען מיט ארץ ישראל איז נאר א שפיגל פון א דין תורה אין הימל, און דער אמת'ער פראנט דערפון איז א בחור אין גאס וואס דרייט אוועק די אויגן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:26 דער משגיח זאגט אז מ'זאל עסן כדי געזונט צו זיין און קענען דינען השם יתברך, נישט צוליב תאוה, אפילו ביי כשר'ע עסן.
  2. 18:05 דער משגיח זאגט אז אין דער וואך פון נצח זאל מען זיין שטארק קעגן דעם יצר הרע, למשל אויפשטיין אינדערפרי ווען ער זאגט מ'זאל ווייטער שלאפן.
  3. 20:50 דער משגיח זאגט אז נאכן ציילן זאל מען בעטן אז דאס ציילן זאל מתקן זיין וואס מ'האט פוגם געווען אין דער מדה פונעם טאג.
  4. 50:07 דער משגיח זאגט אז א בחור וואס דרייט אוועק די אויגן אין גאס און היט זיינע מחשבות קעמפט די מלחמה קעגן ישמעאל.
  5. 51:45 דער משגיח זאגט אז די גאולה הענגט אין לערנען תורה, דאווענען מיט כוונה, געבן צדקה און היטן דעם יסוד, נישט אין לאביירן אדער אין סימנים.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהוד ברק, אהרן הכהן, דוד המלך, דער בני יששכר, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער תוספות יום טוב, הגר, יאסער אראפאט, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, משה רבינו, עשו, רבי מאיר, רש"י

ערכים אושפיזין, ביטול, גבורה, הוד, חסד, טומאה, יסוד, מילה, מלכות, נסיון, נצח, ספירת העומר, ערות הארץ, עשרה מאמרות, פחד יצחק, קדושה, קליפה, רבונו של עולם, שעיר לעזאזל, תפארת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט