ביאור הזוהר “בשבועות יפקון מגלותא;“ הלכות טהרה וקדושה בפרשיות הספירה; לימוד פרקי אבות - דרך ארץ קדמה לתורה

קאטאלאג: זמנים ספירה נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 29 אידיש 52 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 52 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון דער טומאה פון א יולדת אין פרשת תזריע ווייזט דער משגיח אז די ימי הספירה זענען געציילטע טעג פון טהרה און פון מתקן זיין די מידות, כדי מ'זאל אריינגעלאזט ווערן קיין ירושלים און צום הר סיני אום שבועות.

דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון יולדת און פרעגט פארוואס א מאמע וואס האט געבראכט א אידיש קינד אויף דער וועלט ווערט טמא. לויט דעם אור החיים, וואס ערקלערט פארוואס א מת פון א איד איז מטמא באהל, איז ער מסביר אז די קדושה וואס זי האט געטראגן איז אויסגעליידיגט געווארן, און ער פרעגט פארוואס דען איז די טומאה ביי א זכר קלענער ווי ביי א נקבה. דער תירוץ איז די ברית: אליהו הנביא, וואס האט קיינמאל נישט געגעסן פון עץ הדעת, קומט, און די טומאה ווערט אפגעשניטן; דערפאר שטייט דער פסוק פון מילה אינמיטן. דערנאך גייט ער איבער צו די ימי הספירה ווי א הכנה צום פופציגסטן טאג, ער איז מסביר דעם זוהר "בשבועות יפקון מגלותא", און ווייזט אז אין די סדרות פון ספירה געפינט זיך דער ספר טהרה און דער ספר קדושה פונעם רמב"ם. די געציילטע טעג זענען צו חשוב כדי בטל צו ווערן. צום סוף רעדט ער וועגן פרקי אבות און דרך ארץ קדמה לתורה, די תלמידים פון רבי עקיבא, און לשון הרע וואס טרייבט א מענטש ארויס פון ירושלים.

ענינים: ספירת העומר · טומאה, טהרה און מקוה · הכנה צו קבלת התורה

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס ווערט א יולדת טמא?

    דער משגיח לערנט די ערשטע פסוקים פון תזריע און פרעגט פארוואס א מאמע וואס האט געבראכט א נפש אויף דער וועלט, און האט געטראגן א קינד וואס לערנט תורה מיט א מלאך, זאל ווערן טמא. ער פרעגט אויך פארוואס דער פסוק פון מילה ביום השמיני שטייט אינמיטן די דינים פון טומאה.

  2. 6:20 דער אור החיים: קדושה וואס איז אויסגעליידיגט געווארן

    דער משגיח ברענגט דעם משל פונעם אור החיים פון פליגן וואס קומען צו אן אויסגעליידיגטע פאס האניק, כדי צו ערקלערן פארוואס א מת פון א איד איז מטמא באהל און פון א גוי נישט, און ער לייגט עס צו צו דער יולדת. דערנאך פרעגט ער פארוואס ביי א זכר, וואס זיין קדושה איז גרעסער, איז נאר זיבן טעג טומאה און ביי א נקבה פערצן.

  3. 11:32 קירוב משפחה צווישן נשמות

    דער משגיח ערקלערט אז קירוב משפחה איז א קירוב צווישן די נשמות, און דאס שאפט הלכות, אזוי ווי ביי אבילות. ער פרעגט פארוואס די מאמע מעג זיך אנטון בגדי שבת ביי א ברית אום תשעה באב כאטש זי איז נישט מחויב אין דער מילה, און ענטפערט אז איר קירוב צום קינד ברענגט איר אריין אין זיין שמחה.

  4. 16:04 אליהו הנביא ביי דער ברית מאכט בטל די טומאה

    דער משגיח ערקלערט אז אליהו הנביא האט קיינמאל נישט געגעסן פון עץ הדעת, און דערפאר ווערט ביי א ברית, א רגע פון ימות המשיח, די טומאה בטל. דאס ענטפערט פארוואס ביי א זכר איז די טומאה קלענער און פארוואס דער פסוק פון מילה שטייט אינמיטן, און צוליב דעם כלל פון לא פלוג גילט עס אפילו ווען די מילה ווערט אפגעלייגט.

  5. 20:32 דער זוהר: בשבועות יפקון מגלותא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די ימי הספירה ווי א הכנה צום פופציגסטן טאג, דעם טאג פון יובל. ער ברענגט דעם זוהר "בשבועות יפקון מגלותא", שטעלט עס אקעגן דער גמרא פון ניסן אדער תשרי, און איז עס מסביר דורך דעם חילוק צווישן "בעתה" און "אחישנה": שבועות איז א בחינה וואס איז מסוגל אויף ביאת המשיח.

  6. 24:49 שבועות ווי דער אכטער טאג; צוויי ספרים פונעם רמב"ם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שבועות, דער פופציגסטער טאג און דער ערשטער פון דער אכטער וואך, איז ווי דער אכטער טאג וואס א טמא מעג זיך טובל זיין, און אז דער טאג אליין איז א מקוה. דערנאך טייטשט ער דעם נאמען יד החזקה, און ווייזט אז צוויי פון אירע פערצן ספרים, ספר טהרה און ספר קדושה, געפינען זיך אין די סדרות פון ספירה.

  7. 29:17 געציילטע טעג פון טהרה און קדושה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט דורך די סדרות פון שמיני ביז אמור און ווייזט אין יעדע איינע די דינים פון טומאה און טהרה און פון קדושה. ער ברענגט דעם גערער רבי'ן אז דאס זענען געציילטע טעג, און ערקלערט דורך דער הלכה פון דבר שבמנין אז געציילטע טעג זענען צו חשוב כדי בטל צו ווערן; אין זיי קען א מענטש זיך אינגאנצן באנייען.

  8. 35:32 אייר, דער חודש זיו

    דער משגיח ערקלערט פארוואס אייר הייסט חודש זיו: די פעלדער בליען דעמאלט ווייל אויך אין הימל איז דא א זיו, דער חודש וואס דער בית המקדש איז פארטיג געווארן. א מענטש איז ווי אן עץ השדה, און דורך דער מצוה פון ספירה, וואס פילט אן דעם גאנצן אייר, דארף ער בליען דורכן רייניגן זיינע זיבן מידות.

  9. 38:47 פרקי אבות: דרך ארץ קדמה לתורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער עיקר מנהג איז צו לערנען פרקי אבות צווישן פסח און שבועות, ווייל עס רעדט וועגן תיקון המידות, דרך ארץ וואס קומט פאר דער תורה. ער ברענגט רבי חיים וויטאל אז די תורה רעדט כמעט נישט וועגן מידות ווייל זיי זענען א תנאי פאר לערנען, און ערקלערט אז די תלמידים פון רבי עקיבא זענען געשטארבן אין די וואכן ווייל דעמאלט איז מען מקפיד מער אויף מידות.

  10. 43:15 לשון הרע און פארטריבן ווערן פון ירושלים

    דער משגיח ערקלערט אז צרעת קומט פון לשון הרע און אז א מצורע ווערט ארויסגעשיקט פון גאנץ ירושלים, און אז דער גאנצער גלות, מיט קמצא ובר קמצא אלס סימבאל, איז געקומען צוליב בין אדם לחבירו. היינט ווערט אזא מענטש פארטריבן פון ירושלים אין זיין שמונה עשרה און פון דער ליכטיקייט פון דער גמרא; צום סוף זאגט ער אז מ'דארף ציילן ספירה מיטן כוונה צו רייניגן די מידות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס ווערט א יולדת טמא?

0:07

דער משגיח עפנט מיט פרשת תזריע: א פרוי וואס געבוירט א זכר איז טמא זיבן טעג, און אום אכטן טאג מאכט מען אים א ברית. ער פרעגט: פארוואס זאל זי ווערן טמא? איינער וואס הרג'עט א נפש איז חייב מיתה, און די גמרא זאגט אז מדה טובה איז פיל גרעסער ווי מדת פורענות; זי האט דאך געבראכט א אידיש קינד אויף דער וועלט. א,ב

3:40

די גמרא אין נדה זאגט נאך אז א מלאך לערנט מיטן קינד די גאנצע תורה, אזוי אז ניין חדשים האט זי געטראגן מיט זיך א בית המדרש. ער פרעגט אויך פארוואס דער פסוק פון מילה שטייט אינמיטן די דינים פון טומאה. ד

דער אור החיים: קדושה וואס איז אויסגעליידיגט געווארן

6:24

צו ענטפערן ברענגט דער משגיח דעם אור החיים, וואס פרעגט פארוואס א מת פון א איד איז מטמא באהל און פון א גוי נישט. פליגן, ערקלערט ער, קומען פיל מער צו אן אויסגעליידיגטע פאס האניק ווי צו א פאס מיסט; אזוי קומען די כוחות הטומאה, וואס לעבן פון קדושה, צו א גוף פון וואנעט א הייליגע נשמה איז ארויס. ה

9:02

אזוי ווערט די יולדת טמא ווייל די קדושה פונעם קינד איז ארויס פון איר. אבער דא פרעגט דער משגיח: א זכר, וואס לערנט די גאנצע תורה מיטן מלאך, האט דאך מער קדושה ווי א נקבה, פארוואס איז דען ביי אים די טומאה קירצער?

קירוב משפחה צווישן נשמות

11:32

פריער ערקלערט דער משגיח אז קירוב משפחה איז א קשר צווישן די נשמות, און דאס שאפט הלכות. אבילות איז נאר אויף די זיבן נאנטסטע קרובים, און די גמרא זאגט אז עס איז א מדת הדין אין מדריגות: דריי טעג, זיבן, דרייסיג, צוועלף חדשים. ו

13:28

פארקערט, ביי א ברית אום תשעה באב מעג די מאמע, אזוי ווי דער אבי הבן, דער מוהל און דער סנדק, זיך אנטון בגדי שבת, כאטש זי איז נישט מחויב אין דער מילה. אזוי ווי זי וואלט געווען אן אבל אויפן קינד, אזוי האט זי א חלק אין זיין שמחה, ווייל ביי א ברית קומט אליהו הנביא און מ'בארגט אויס רגעים פון ימות המשיח.

אליהו הנביא ביי דער ברית מאכט בטל די טומאה

16:14

אליהו הנביא, ערקלערט דער משגיח, איז די איינציגע נשמה וואס האט נישט געגעסן פון עץ הדעת, דער שורש פון טומאה און מיתה, דערפאר שטארבט ער קיינמאל נישט; ווען ער וועט קומען וועט די טומאה אויפהערן, אזוי ווי דער פסוק אין זכריה זאגט. אויך ביי א ברית ווערט די טומאה בטל. ז

18:17

דאס איז דער תירוץ: דער פסוק שטעלט זיך אפ אינמיטן, מ'זאל נישט פרעגן פארוואס ביי א זכר איז די טומאה קלענער. אום אכטן טאג איז די ברית, און די קדושה פון אליהו שניידט אפ די טומאה. צוליב לא פלוג גילט עס אפילו ווען מ'דארף אפלייגן די מילה פאר א קראנק קינד.

דער זוהר: בשבועות יפקון מגלותא

20:46

די פרשיות לערנט מען אין די ימי הספירה, וואס זענען א הכנה צום פופציגסטן טאג, דער יובל ווען מ'קערט זיך צוריק צום רבונו של עולם. דער זוהר זאגט "בשבועות יפקון מגלותא", כאטש די גמרא רעדט פון ניסן אדער תשרי. ח,ט

22:31

דער משגיח איז מסביר מיט "בעתה אחישנה": ס'איז דא א באשטימטער טאג וואס משיח מוז קומען, און א פריערדיגער אויב אידן זענען זוכה, אזוי ווי די גמרא און דער רמב"ן זאגן. שבועות איז די צייט אין יאר פון זוכה זיין, ממילא מיינט דער זוהר א בחינה פון שבועות. י,כ,ל

שבועות ווי דער אכטער טאג; צוויי ספרים פונעם רמב"ם

24:54

א טמא איז געווענליך טמא זיבן טעג און טובלט זיך דעם אכטן. שבועות איז סיי דער פופציגסטער טאג און סיי דער ערשטער פון דער אכטער וואך, ממילא איז עס יענער אכטער טאג; דערפאר גייט מען אין מקוה ערב שבועות, און דער טאג אליין איז א מקוה.

26:53

דער רמב"ם האט גערופן זיין ספר יד החזקה צוליב אירע פערצן ספרים. צוויי פון זיי, ספר טהרה און ספר קדושה, זענען קעגן דער בקשה "לטהרנו ולקדשנו", און כמעט אלעס פון זיי שטייט אין די סדרות פון ספירה. מ

געציילטע טעג פון טהרה און קדושה

29:23

דער משגיח גייט דורך די סדרות: שמיני מיט טומאה און מאכלות אסורות, תזריע און מצורע מיט יולדת און צרעת, אחרי מיט די עריות, אמור מיט קדושת כהונה און דער מצוה פון ספירה. דאס זענען וואכן פון ווערן טהור און קדוש.

32:07

ער ברענגט דעם גערער רבי'ן, דעם לב שמחה, אז דאס זענען געציילטע טעג. א חשוב'ע זאך וואס מ'פארקויפט לויטן צאל, א דבר שבמנין, ווערט נישט בטל אפילו אין טויזנט, נישט ווי זאכן וואס מ'פארקויפט אויפן וואג. אזוי זענען די געציילטע טעג פון ספירה חשוב, און אין זיי קען א נשמה זיך אינגאנצן באנייען.

אייר, דער חודש זיו

35:44

אייר הייסט חודש זיו: די פעלדער בליען ווייל אויך אין הימל איז דא א זיו, דער חודש וואס דער בית המקדש איז פארטיג געווארן, אזוי ווי עס שטייט אין ספר מלכים. א מענטש איז ווי אן עץ השדה, און דורך ספירה, וואס פילט אן דעם גאנצן אייר, דארף ער בליען דורכן רייניגן זיינע זיבן מידות. נ,ס

פרקי אבות: דרך ארץ קדמה לתורה

38:57

דער עיקר מנהג איז צו לערנען פרקי אבות צווישן פסח און שבועות, ווייל עס לערנט תיקון המידות, דרך ארץ וואס קומט פאר דער תורה. רבי חיים וויטאל אין שערי קדושה פרעגט פארוואס די תורה רעדט כמעט נישט וועגן מידות, און ענטפערט אז זיי זענען א תנאי: נאר דער וואס האט גוטע מידות ווערט צוגעלאזט צו דער תורה. ע,פ

42:07

דערפאר זענען די תלמידים פון רבי עקיבא געשטארבן דווקא אין די וואכן: דורכן יאר האט מען נישט אזוי געקוקט אויף זייער חסרון אין כבוד, אבער פאר מתן תורה פאדערט מען מידות. צ

לשון הרע און פארטריבן ווערן פון ירושלים

43:32

צרעת קומט פון לשון הרע, אזוי ווי די גמרא און רש"י זאגן. דער פסוק שיקט ארויס די טמאים פון די מחנות: א טמא לנפש טאר נישט זיין אין דער עזרה, א זב אויך נישט אויפן הר הבית, אבער א מצורע נישט אין גאנץ ירושלים, ווייל זיין חטא איז בין אדם לחבירו. ק

45:52

דער גאנצער גלות איז געקומען צוליב לשון הרע, און די מעשה פון קמצא ובר קמצא אין דער גמרא איז א סימבאל דערפון: א מענטש וואס מ'האט נישט אריינגעלאזט צו א סעודה האט מסור געווען צום רוימישן קיסר, און ירושלים איז חרוב געווארן. ר

48:15

היינט, ווי דער רמב"ם זאגט, קומט שוין נישט קיין צרעת, אבער אזא נשמה איז פארט פארטריבן. ביי שמונה עשרה דארף מען זיך פארשטעלן אז מ'שטייט אין ירושלים, און ווי דער בעל שם טוב האט געזאגט, א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז; א בעל לשון הרע לאזט מען נישט צו צו דער כוונה און צו דער ליכטיקייט פון דער גמרא. ש,ת

50:57

צום סוף זאגט דער משגיח אז מ'זאל נישט ציילן ספירה ווי א געוווינהייט; מ'זאל טראכטן פון רייניגן די מידות און בעטן דעם רבונו של עולם צו ווערן א בעסערער מענטש און אריינגעלאזט ווערן קיין ירושלים און צום הר סיני.

מראי מקומות

תורה

  1. א Vayikra 12:2-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07
  2. ג Shemos 20:5-6 2:50 טעקסט מפתח
  3. ס Devarim 20:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:44
  4. ק Bamidbar 5:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:32

נביאים

  1. ז לכאורה Zechariah 13:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:14
  2. י Yeshayahu 60:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:31
  3. נ לכאורה Melachim I 6:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:44

תלמוד בבלי

  1. ב Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07
  2. ד Niddah 30b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:40
  3. ו לכאורה Moed Katan 27b מפתח אינעם אויסשרייב: 11:32
  4. ט Rosh Hashanah 11a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:46
  5. כ Sanhedrin 98a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:31
  6. צ לכאורה Yevamos 62b מפתח אינעם אויסשרייב: 42:07
  7. ר Gittin 55b-56a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:52
  8. ת לכאורה Berachos 30a מפתח אינעם אויסשרייב: 48:15

מדרש

  1. ע לכאורה Vayikra Rabbah 9:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:57

זוהר און קבלה

  1. ח Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:46

ראשונים

  1. ל לכאורה Ramban on Devarim 32:43 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:31
  2. מ לכאורה Mishneh Torah, Sefer Taharah and Sefer Kedushah מפתח אינעם אויסשרייב: 26:53
  3. ש Rambam (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 48:15

אחרונים און חסידות

  1. ה לכאורה Ohr HaChaim, parshas Chukas מפתח אינעם אויסשרייב: 6:24
  2. פ Shaarei Kedushah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:57

עיקרי הדברים

  1. 4:12 א יולדת ווערט טמא ווייל די גרויסע קדושה וואס זי האט געטראגן, א קינד וואס לערנט די גאנצע תורה מיט א מלאך, איז ארויס פון איר.
  2. 18:17 ביי א ברית קומט אליהו הנביא און די טומאה ווערט אפגעשניטן, און דערפאר שטייט דער פסוק פון מילה ביום השמיני אינמיטן די דינים פון יולדת.
  3. 20:59 די ימי הספירה זענען א הכנה צום פופציגסטן טאג, א טאג פון יובל, תשובה און גאולה; אזוי טייטשט דער משגיח דעם זוהר אז די גאולה וועט קומען אום שבועות.
  4. 28:20 די סדרות וואס מ'לערנט אין ספירה-צייט אנטהאלטן כמעט דעם גאנצן ספר טהרה און ספר קדושה פונעם רמב"ם, ווייל דאס זענען די וואכן פון טהרה און קדושה.
  5. 33:42 די טעג פון ספירה זענען געציילטע טעג, א דבר שבמנין, און אזוי ווי יעדע זאך וואס מ'ציילט זענען זיי צו חשוב כדי בטל צו ווערן.
  6. 39:33 גוטע מידות זענען א תנאי פאר קבלת התורה, און דערפאר לערנט מען פרקי אבות און מ'איז מתקן די מידות אין די וואכן פאר שבועות.
  7. 45:52 לשון הרע האט פארטריבן די אידן פון ירושלים, און היינט לאזט עס נישט א מענטש צוקומען קיין ירושלים אין זיין תפילה און צו דער ליכטיקייט פון א בלאט גמרא.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:58 פארוואס זאל א פרוי וואס האט געבוירן, און געבראכט א נפש אויף דער וועלט, ווערן טמא?

    תירוץ: 8:55 ווייל די גרויסע קדושה פונעם קינד וואס האט געלערנט תורה אין איר איז ארויס, און טומאה קומט צו אויסגעליידיגטע קדושה, אזוי ווי דער אור החיים ערקלערט.

  2. קשיא: 6:24 פארוואס איז א מת פון א איד מטמא באהל און פון א גוי נישט?

    תירוץ: 6:43 אזוי ווי פליגן קומען מער צו אן אויסגעליידיגטע פאס האניק ווי צו א פאס מיסט, קומען די כוחות הטומאה צום גוף פון וועלכן א הייליגע נשמה איז ארויס.

  3. קשיא: 9:42 אויב טומאה קומט פון אויסגעליידיגטע קדושה, פארוואס איז ביי א זכר, וואס זיין קדושה איז גרעסער, נאר זיבן טעג טומאה און ביי א נקבה פערצן?

    תירוץ: 18:30 צוליב דער ברית: אליהו הנביא קומט, און זיין קדושה שניידט אפ די טומאה.

  4. קשיא: 5:02 פארוואס שטייט דער פסוק פון מילה ביום השמיני אינמיטן די דינים פון טומאה?

    תירוץ: 18:17 דער פסוק שטעלט זיך אפ אינמיטן כדי צו ענטפערן די קשיא פארוואס ביי א זכר איז די טומאה קלענער: די ברית אום אכטן טאג ענדיגט זי.

  5. קשיא: 14:13 פארוואס מעג די מאמע זיך אנטון בגדי שבת ביי א ברית אום תשעה באב, אויב זי איז נישט מחויב אין דער מילה?

    תירוץ: 14:36 נישט צוליב דער מצוה נאר צוליב איר קירוב משפחה צום קינד: אזוי ווי זי וואלט געווען אן אבל אויף אים, אזוי האט זי א חלק אין זיין שמחה.

  6. קשיא: 40:04 פארוואס רעדט די תורה אזוי ווייניק וועגן מידות?

    תירוץ: 40:37 רבי חיים וויטאל ענטפערט אז גוטע מידות זענען א תנאי: נאר דער וואס האט זיי שוין ווערט צוגעלאזט צו דער תורה.

מעשיות

  1. 46:11 קמצא ובר קמצא

    דער משגיח דערמאנט דעם מאורע וואס האט געברענגט דעם חורבן פון ירושלים. מ'האט א מענטש נישט געלאזט קומען צו א סעודה, און דערפאר איז ער געגאנגען רעדן לשון הרע צום רוימישן קיסר. דער משגיח ערקלערט אז די מעשה איז א סימבאל: ירושלים איז חרוב געווארן צוליב בין אדם לחבירו, שנאת חנם און לשון הרע.

    אין דער מעשה: קמצא, בר קמצא

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 8:39 דער משגיח לייגט צו דעם משל פונעם אור החיים פון פליגן ביי אן אויסגעליידיגטע פאס האניק צו דער יולדת: איר טומאה איז נישט קיין חסרון, נאר דאס וואס בלייבט איבער פון דער גרויסער קדושה פון טראגן א קינד וואס האט געלערנט תורה מיט א מלאך.
  2. 15:03 ווייל ביי א ברית בארגט מען אויס עטליכע רגעים פון ימות המשיח, ווען אליהו הנביא, וואס האט קיינמאל נישט געגעסן פון עץ הדעת, איז דארט, ווערט די טומאה וואס קומט פונעם חטא פון אדם הראשון אפגעשניטן; דערפאר איז די יולדת פון א זכר טמא א קורצערע צייט.
  3. 18:03 דער פסוק פון מילה ביום השמיני שטייט אינמיטן די דינים פון יולדת כדי צו ענטפערן די קשיא וואס דער לערנער וועט באלד פרעגן, פארוואס ביי א זכר איז די טומאה קלענער ווי ביי א נקבה.
  4. 25:10 שבועות איז סיי דער פופציגסטער טאג און סיי דער ערשטער טאג פון דער אכטער וואך, ווי דער אכטער טאג וואס א טמא טובלט זיך; דער טאג פון שבועות אליין איז די מקוה.
  5. 33:42 די טעג פון ספירה זענען א דבר שבמנין: אזוי ווי א חשוב'ע זאך וואס מ'ציילט ווערט קיינמאל נישט בטל אפילו אין טויזנט, אזוי זענען די געציילטע טעג צו חשוב כדי פארלוירן צו ווערן.
  6. 42:15 די תלמידים פון רבי עקיבא זענען געשטארבן דווקא צווישן פסח און שבועות, ווייל אין די וואכן פון הכנה צו מתן תורה איז מען מער מקפיד אויף מידות ווי דורכן גאנצן יאר.
  7. 49:17 ווייל א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז, לאזט מען נישט א בעל לשון הרע מכוון זיין זיין שמונה עשרה צו ירושלים, און ממילא איז ער פארטריבן פון ירושלים אפילו היינט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 47:24 דער משגיח זאגט אז אין די וואכן פון ספירה דארף מען ארבעטן אויף די מידות וואס האבן אונז פארטריבן פון ירושלים: נישט פארגינען און געפינען חסרונות אין יענעם.
  2. 50:57 ער זאגט אז מ'זאל נישט ציילן ספירה ווי א געוווינהייט; פאר דער ספירה זאל מען טראכטן פון רייניגן די מידות און בעטן דעם רבונו של עולם אז מ'זאל ווערן א בעסערער מענטש.
  3. 42:01 ער זאגט אז אין די וואכן דארף מען זיך מיה געבן צו ווערן א פיינער מענטש מיט גוטע מידות, אלס הכנה צו קבלת התורה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, אליהו הנביא, בר קמצא, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער לב שמחה, דער רמב"ם, דער רמב"ן, קמצא, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי חיים ויטאל, רבי יהושע בן חנניה, רבי עקיבא, רבי שמעון בר יוחאי, שלמה המלך

ערכים אבילות, בעתה אחישנה, דרך ארץ קדמה לתורה, טומאת מת, לשון הרע, מצורע, עץ הדעת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט