נסתמו עיניהם ולבם של ישראל מצרות השעיבוד- ובכל זאת -ויחי יעקב

קאטאלאג: פרשת השבוע ויחי נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 8 תשמ"א (1980–81) אידיש 1 שעה 14 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 14 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס פרשת ויחי איז סתומה און פארוואס דער קץ איז באהאלטן, און לערנט אז אין דעם פארמאכטן ארט גופא שטייט "ויחי יעקב": די אמונה פון יעקב לעבט ביי כלל ישראל אפילו אין דער פינצטערסטער נאכט פונעם גלות.

דער משגיח עפנט מיט די צוויי טעמים פון רש"י פארוואס פרשת ויחי איז סתומה: ווייל עס זענען נסתמו עיניהם ולבם של ישראל פון צרת השעבוד, און ווייל יעקב האט געוואלט מגלה זיין דעם קץ און עס איז פון אים פארמאכט געווארן. ווייל אידן זענען די תורה, שפיגלט זיך זייער מצב אפ אין דער תורה. יעקב האט נישט געפונען קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים, ממילא איז וויסן דעם קץ נישט זייער שליחות. ער ברענגט טעמים פארוואס דער קץ איז באהאלטן: עס מוז בלייבן אפן פאר "אחישנה", נישט וויסן איז א חלק פונעם גלות, און יעדע גרויסע טובה ווערט באהאלטן פונעם שטן. א לאנגער אגב וועגן צודעקן משקאות, די גמרא פון פילגש בגבעה און די תכונות פון א גר, פירט צו דער אלמנה, א משל אויף כנסת ישראל אין גלות וואס איז אויסגעשטעלט צום נחש. ער ענדיגט אז אין דעם פארמאכטן ארט שטייט "ויחי יעקב": יעקב לעבט, די אמונה בלייבט, און די וואס האבן געווארט אויף דער גאולה וועלן זיין די חשובסטע.

ענינים: ויחי און די שבטים · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · ווארטן אויף משיח · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס פרשת ויחי איז סתומה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט א מדרש דורך רבינו בחיי אז יעקבס זיבעצן יאר אין מצרים זענען געווען קעגן די זיבעצן יאר וואס ער האט אויפגעהאדעוועט יוסף, און דערנאך דעם טעם פון רש"י אז די פרשה איז סתומה ווייל עס זענען נסתמו עיניהם ולבם של ישראל. ווייל אידן זענען די תורה, זעט מען זייער מצב אין איר; ער לייגט צו דעם מ"ם סתומה פון "למרבה המשרה" און אז די פרשה רעדט פון דער גאולה.

  2. 4:02 קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעקב האט געוואלט מגלה זיין דעם קץ, אבער ער האט נישט געזען קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים. א מענטשנס נאמען איז מרמז אויף זיין שליחות, ממילא האט ער פארשטאנען אז וויסן דעם קץ איז נישט די שליחות פון א איד; מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם ווי א קינד ביי א טאטן, אן מחשב זיין דעם קץ.

  3. 8:02 פארוואס דער קץ איז באהאלטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט טעמים פארוואס דער קץ איז באהאלטן: אן אנטפלעקטער קץ וואלט געווען מוכרח און נישט געקענט קומען פריער, דער מהר"ל זאגט אז נישט וויסן איז א חלק פונעם גלות, און יעדע גרויסע טובה ווערט באהאלטן כדי דער שטן זאל נישט מקטרג זיין. ער ווייזט עס אין משיחס באהאלטענעם יחוס, אין צודעקן דעם שופר, די מצה און די חלות, און אין כשר'ן וויין וואס ווערט פארדארבן פון א גוי'ס אנרירן.

  4. 16:12 צודעקן משקאות פונעם נחש

    דער משגיח ערקלערט פארוואס די גמרא פארלאנגט צודעקן משקאות מפני הנחש: א איד איז איידל און סענסיטיוו, און וואס הייליגער א זאך איז אלץ לייכטער ווערט זי פארדארבן, בשעת א גוי ווערט נישט געשעדיגט. ער ברענגט פונעם של"ה אז דער נחש איז א רוחניות'דיגער כח, ממילא איז א בעל נפש זיך נזהר אפילו היינט.

  5. 20:07 דער זבוב און די נימא פון דער פילגש

    אלס אגב נעמט דער משגיח פאר די שווערע גמרא פון פילגש בגבעה, וואו רבי אביתר זאגט אז מ'האט געפונען א זבוב און רבי יונתן א נימא, און ביידע זענען אמת, און ער פרעגט וואס איז פארגעקומען אויב ער איז נישט מקפיד געווען אויפן זבוב. ער ברענגט תוספות אז זי איז געווען א בת יפת תואר, און ערקלערט אז א גר איז מחויב אין אלע מצוות ווי א איד, אבער די תכונות וואס גייען איבער בירושה פון זרע אבות, ווי רחמנות און בושה, קומען פונעם יחוס.

  6. 25:35 איז א גר א קינד פון אברהם אבינו?

    דער משגיח פרעגט צי א גר באקומט די תכונות פון דער אידישער נשמה. די משנה אין ביכורים זאגט אז א גר קען נישט זאגן "אבותינו", און דער ירושלמי זאגט אז ער קען יא, ווייל אברהם איז "אב המון גוים", און דער רמב"ם און שולחן ערוך פסק'נען אזוי. דערנאך ברענגט ער די גמרא אז שמואל האט נישט געטרונקען וואסער ביי אן אלמנה, וואס איז נישט מקפיד אויף גילוי, אבער ער האט יא געטרונקען ביי א גוי.

  7. 31:55 נקיות, און דער תירוץ אויף דער פילגש

    דער משגיח מערקט אן אז גוים זענען מער מקפיד אויף אויסערליכע ריינקייט, ווי עשו וואס ווייזט זיינע "כשר'ע טלפים", כאטש נקיות איז באמת א וועג צו קדושה. צוריק צו דער גמרא ענטפערט ער אז דער מאן איז נישט מקפיד געווען אויפן זבוב, אבער די נימא האט געוויזן אז זי האט נישט די תכונות פון בנות ישראל, ממילא איז למפרע נתגלה געווארן אז דער זבוב איז געווען א פשיעה: ביידע זענען אמת.

  8. 38:15 פארוואס דער עונש פאר פסל מיכה האט געווארט

    דער משגיח שטרייכט אונטער אז גארנישט טרעפט זיך נישט פון זיך אליין, און ברענגט דעם מהר"ל אז פונעם עונש קען מען וויסן די עבירה, ווי ביי קמצא ובר קמצא. די גמרא אין חלק זאגט אז די צענדליגע טויזנטער זענען געפאלן ביי גבעה ווייל מ'האט נישט מוחה געווען אויף פסל מיכה; דער עונש האט געווארט ביז אידן האבן ביי גבעה געוויזן אז זיי קענען קעמפן פאר כבוד בשר ודם, און ממילא איז למפרע נתגלה געווארן אז זיי האבן געקענט קעמפן פאר כבוד שמים.

  9. 45:48 כנסת ישראל ווי אן אלמנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די אלמנה איז נישט מקפיד אויף גילוי, ווען גילוי איז דאך אן ערנסטער איסור. ער ערקלערט אז כנסת ישראל אין גלות ווערט אנגערופן אן אלמנה, "כי אין האיש בביתו": אין גלות זענען די אויגן און דאס הארץ פארמאכט, דער יצר הרע ווערט שטארק, און די יראת שמים וואס איז געקומען פון ירושלים פעלט.

  10. 53:28 די לענגסטע נאכט פונעם גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט דעם סוף פונעם גלות ווי די לענגסטע נאכט, וואס פאלט ארום פרשת ויחי, פינצטערער ווי אפילו די חנוכה ליכט קענען דערגרייכן. אידן זענען אויסגעשטעלט צום נחש און דער קץ איז באהאלטן; ער ברענגט דעם מדרש פון יעקבס לייטער, וואו דער היינטיגער גלות האט אויסגעזען אן א סוף.

  11. 58:53 אין דעם פארמאכטן ארט: "ויחי יעקב" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט אז אין דעם פעלנדיגן ארט פון ניין אותיות שטייען די ווערטער "ויחי יעקב": יעקב לעבט, און די אמונה וואס ער האט איינגעפלאנצט לעבט. ער פארבינדט יעקב מיט שבת און מיטן דריטן בית המקדש, ערקלערט פארוואס ביי מלוה מלכה דערמאנט מען יעקב וואס "לא מת", און דערציילט פונעם קאצקער און ר' מאיר'ל אפטער צו ווייזן אז גלויבן איז גרעסער ווי זען.

  12. 1:07:42 דער שכר פון די וואס האבן געווארט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענדיגט אז דווקא זיך האלטן ביי דער אמונה אין די פינצטערסטע צייטן קען ברענגען משיח, און אז די וואס האבן געווארט וועלן זיין די חשובסטע ווען מ'וועט זען משיח מיטן כתר מלכות. פאר זיי האט השם יתברך אפגעהיט דעם וויין וואס "עין לא ראתה"; דאס איינציגע וואס ראטעוועט אין די לאנגע נעכט איז זיך האלטן ביי אמונה און בטחון.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס פרשת ויחי איז סתומה

0:07

דער משגיח עפנט מיט א מדרש וואס רבינו בחיי ברענגט: יעקב האט געלעבט זיבעצן יאר אין מצרים קעגן די זיבעצן יאר וואס ער האט אויסגעהאלטן יוסף ווען ער איז געווען א קינד. יוסף איז געווען דער משפיע, אבער יעדער משפיע איז אמאל געווען א מקבל, און די יארן האט ער געמוזט צוריקגעבן. א

1:27

דערנאך ברענגט ער רש"י פארוואס די פרשה איז סתומה: ווייל עס זענען נסתמו עיניהם ולבם של ישראל פון צרת השעבוד. אידן זענען די תורה אליין, ממילא שפיגלט זיך אפ אין דער תורה אלץ וואס טוט זיך ביי זיי. רבינו בחיי ברענגט דעם מ"ם סתומה פון "למרבה המשרה" אין ישעיה, וואס רעדט פון משיח, און דער משגיח מערקט אן אז אויך ויחי רעדט פון דער גאולה, ווי "עד כי יבא שילה". א,ב,ג,ד

קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים

4:21

יעקב האט געוואלט מגלה זיין דעם קץ, אבער חז"ל זאגן אז ער האט נישט געפונען קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים. א נאמען איז מרמז אויף דער שליחות פאר וואס מ'איז געקומען, ווי רש"י זאגט אז די נעמען פון די מלאכים טוישן זיך לויט זייער שליחות. ממילא האט יעקב פארשטאנען אז וויסן דעם קץ איז נישט די שליחות פון א איד. ה

6:36

דער משגיח ברענגט רש"י אויף "תמים תהיה": א מענטש איז ווי א קינד ביי טאטע־מאמע און דארף נישט חוקר זיין די עתידות. מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם אויף דער ישועה אן מאכן חשבונות אז מ'האט שוין גענוג זכותים, און דער רמב"ם אין הלכות מלכים רעדט שארף קעגן די מחשבי קיצין. ו,ז

פארוואס דער קץ איז באהאלטן

8:02

דער משגיח פרעגט פארוואס דער קץ איז בכלל באהאלטן. ווען יעקב וואלט אים מגלה געווען אין דער תורה, וואלט ער געווען מוכרח, אבער דער קץ קען קומען פריער: "זכו אחישנה". דער מהר"ל זאגט אז נישט וויסן דעם קץ איז אליין א חלק פון דער גזירה פון גלות, ווייל א גלות וואס מ'ווייסט זיין סוף הייסט שוין נישט גלות. ח

10:02

נאך א טעם: די וועלט ווערט געפירט ווי א בית דין, "מלך במשפט יעמיד ארץ", וואו מקטרגים קומען זיך מעלד'ן. וואס מ'באמערקט נישט, ברענגט נישט קיין מקטרג; דערפאר האבן צדיקים באהאלטן זייערע וועגן, און דערפאר טאר מען נישט גורם זיין קיין עין הרע. אין זרע קודש שטייט אז ווער עס רעדט שלעכטס אויף אנדערע שאפט א מקטרג אין הימל. ט,י

12:33

ממילא ווערט יעדע גרויסע טובה באהאלטן. משיח קומט פון לוטס טעכטער און פון רות, כדי דער שטן זאל נישט חושד זיין; דעם שופר, די מצה און די חלות דעקט מען צו; דניאל זאגט "סתומים וחתומים הדברים עד עת קץ". כשר'ער וויין, וואס מ'מאכט אויף אים קידוש, איז אזוי הייליג אז אפילו א גוי'ס אנרירן פארדארבט אים. כ

צודעקן משקאות פונעם נחש

16:31

די גמרא פארלאנגט צודעקן משקאות מפני הנחש. א גוי מעג זיי טרינקען און ווערט נישט געשעדיגט, ווייל ער האט נישט קיין שייכות צו דער קדושה וואס זיי זענען מרמז. א איד איז איידל און סענסיטיוו, און וואס הייליגער א זאך, פון חולין צו תרומה צו קדשים, אלץ לייכטער ווערט זי פארדארבן. מ

18:44

געוויסע זאגן אז היינט, וואו נחשים זענען נישט מצוי, איז מען נישט מקפיד, אבער דער של"ה שרייבט אז דער נחש איז א רוחניות'דיגער כח, ממילא איז א בעל נפש זיך נזהר אפילו היינט, און חסידישע אידן זענען זיך נזהר. נ

דער זבוב און די נימא פון דער פילגש

20:21

אגב נעמט דער משגיח פאר א שווערע גמרא אין גיטין. ביי פילגש בגבעה זאגט רבי אביתר אז דער מאן האט געפונען א זבוב, רבי יונתן זאגט א נימא, און דער אייבערשטער זאגט אז ביידע זענען אמת: אויפן זבוב איז ער נישט מקפיד געווען, אויף דער נימא יא. פרעגט דער משגיח: אויב ער איז נישט מקפיד געווען אויפן זבוב, וואס איז דען פארגעקומען? ס

22:20

ער ברענגט תוספות וואס פרעגט ווי אזוי האט זי געהאט א נימא, ווען די גמרא אין סנהדרין זאגט אז בנות ישראל האבן נישט געהאט, און ענטפערט אז זי איז געווען א בת יפת תואר. א גר האט אלע דינים פון א איד, "כגר כאזרח", אבער תכונות ווי רחמנות גייען איבער בירושה פון די אבות, און דער שולחן ערוך ווארנט נישט חתונה צו האבן מיט אן אכזריות'דיגער משפחה. ע,פ,צ,ק

איז א גר א קינד פון אברהם אבינו?

26:12

באקומט א גר די תכונות? די משנה אין ביכורים זאגט אז א גר קען נישט זאגן "אבותינו", ווייל די אבות זענען נישט זיינע עלטערן. דער ירושלמי זאגט אז ער קען יא, ווייל אברהם איז "אב המון גוים". רבי צדוק הכהן ערקלערט אז די אבות זענען באמת טאטעס פון יעדן איד. ר,ש,ת

28:29

דער רמב"ם פסק'נט ווי דער ירושלמי, און דער שולחן ערוך דן לויט דעם צי א גר מעג זיין א שליח ציבור. דערנאך ברענגט דער משגיח די גמרא אז שמואל האט נישט געטרונקען וואסער ביי אן אלמנה, ווייל זי איז נישט מקפיד אויף גילוי, אבער ביי א גוי, וואס איז מקפיד אויף ריינקייט, האט ער יא געטרונקען. אא,אב,אג

נקיות, און דער תירוץ אויף דער פילגש

32:01

דער משגיח רופט עס אן אינטערעסאנטע זאך אז גוים זענען מער מקפיד אויף אויסערליכע ריינקייט, ווי עשו, וואס דער מדרש גלייכט אים צו א חזיר וואס ווייזט זיינע כשר'ע טלפים. נקיות איז באמת א וועג צו קדושה: דער אידישער טיש דארף זיין ריין, און ריינקייט פון אויסן וועקט אויף ריינקייט פון אינעווייניג. ביי גוים אבער איז עס נאר דער אויסערליכער שיין. אד

35:06

צוריק צו דער גמרא: ווי תוספות זאגט, איז די פילגש געווען א גיורת. א זבוב אין א משקה קען פאסירן אין דער בעסטער שטוב, און דער מאן איז נישט מקפיד געווען. אבער די נימא האט געוויזן אז זי האט נישט די תכונות פון בנות ישראל, ממילא איז למפרע נתגלה געווארן אז דער זבוב איז געווען א פשיעה, און ביידע זענען אמת. ע

פארוואס דער עונש פאר פסל מיכה האט געווארט

38:18

גארנישט טרעפט זיך פון זיך אליין; אלץ איז השגחה פרטית, אפילו די צענדליגע טויזנטער וואס זענען געפאלן אין דער מלחמה איבער דער פילגש. דער מהר"ל אין נצח ישראל לערנט אז פונעם עונש ווייסט מען די עבירה: ירושלים איז חרוב געווארן דורך קמצא ובר קמצא ווייל די עבירה איז געווען שנאת חנם און לשון הרע. די גמרא אין גיטין לייגט עס אויף דעם מאנס איבריגע אימה. אה,ס

40:58

די גמרא אין חלק זאגט אז די אמת'ע סיבה איז געווען פסל מיכה, וואס זיין רויך האט זיך געמישט מיטן רויך פונעם מזבח, און קיינער האט נישט מוחה געווען: אויף כבוד שמים האט מען נישט מוחה געווען, אויף כבוד בשר ודם יא. פארוואס האט דער עונש געווארט? נישט יעדער איז א קעמפער, און שטילע מענטשן האט מען געקענט דן זיין לכף זכות. ערשט ווען זיי האבן געקעמפט ביי גבעה איז נתגלה געווארן אז זיי האבן געקענט קעמפן פארן אייבערשטן, ווי א ווייב וואס איז נאר האלב געטריי. או

כנסת ישראל ווי אן אלמנה

45:48

צוריק צו שמואל און דער אלמנה: גילוי איז אן ערנסטער איסור, און דער רמב"ם זאגט אז ווער עס איז נישט מקפיד קומט אים מכת מרדות. פארוואס זשע איז די אלמנה נישט מקפיד? על פי פשט איז אן אלמנה און א יתום סענסיטיוו, אבער דער משגיח ברענגט א רמז. אג,אז

48:40

כנסת ישראל אין גלות ווערט אנגערופן אן אלמנה, ווי אין איכה, "היתה כאלמנה" און "אמותינו כאלמנות", ווייל "כי אין האיש בביתו". אין גלות, ווי ווען אידן זענען אראפ קיין מצרים, זענען די אויגן און דאס הארץ פארמאכט, און דער יצר הרע ווערט שטארק; רש"י סוף שלח זאגט אז די אויגן און דאס הארץ פירן צו עבירות. אח,אט,אי,אכ

51:28

די יראת שמים וואס א איד דארף האבן איז געקומען פון ירושלים און פונעם בית המקדש. אין גלות פעלט די אימה פון "דעם מאן". די אלמנה האפט און גרייט זיך מיט מצוות אויף זיין צוריקקומען, אבער דער קץ איז פארמאכט.

די לענגסטע נאכט פונעם גלות

53:33

אין עקבתא דמשיחא ווערן די נסיונות גרויס און דער גלות ווערט א לאנגע נאכט, "שומר מה מלילה", וואס ווערט אלץ לענגער, ווי די נעכט ביז פרשת ויחי, די לענגסטע פונעם יאר. מ'האט אנגעצונדן חנוכה ליכט כדי צו באלייכטן די פינצטערניש, אבער היינט איז זי נידעריגער ווי זיי דערגרייכן. דאס איז "כי אין האיש בביתו": אידן זענען אויסגעשטעלט צום נחש און דער קץ איז באהאלטן. אל,אי

57:35

דער משגיח ברענגט דעם מדרש פון יעקבס לייטער, וואו יעקב האט געזען די מלכיות ארויפגיין און אראפגיין, אבער דער היינטיגער גלות פון אדום האט אויסגעזען אן א סוף. אמ

אין דעם פארמאכטן ארט: "ויחי יעקב"

59:10

יעקב האט געזען אז די שליחות פון די שבטים איז "צדיק באמונתו יחיה": זיך פעסט האלטן ביי אמונה אין די נסיונות. וואס שטייט אין דעם פעלנדיגן ארט פון ניין אותיות? צוויי ווערטער: "ויחי יעקב", יעקב לעבט. דארט וואו די פרשה איז פארמאכט, זעט מען אז די אמונה וואס יעקב האט איינגעפלאנצט לעבט. אנ

1:00:49

יעקב איז די בחינה פון משיח און פון שבת, "נחלת יעקב", און דער דריטער בית המקדש איז בית אלקי יעקב. ווי רבי צדוק הכהן זאגט, ווער עס גלייבט אין א זאך האט א שייכות צו איר. מוצאי שבת, ווען די ליכט איז אוועק, באגלייטן אידן דעם שבת מיט אמונה ביי מלוה מלכה, און דערמאנען דוד, אליהו און יעקב וואס "לא מת", ווי חז"ל לערנען פון "ואתה אל תירא עבדי יעקב": ווי זיין זרע לעבט, לעבט ער. אס,אע,אפ

1:05:04

ר' מאיר'ל אפטער האט געשיקט צום קאצקער: מיט מיר האסטו א מחלוקת, וואס איך זע די אושפיזין אין סוכה? דער קאצקער האט געענטפערט אז ער גלייבט אז זיי קומען, און גלויבן איז גרעסער ווי זען.

דער שכר פון די וואס האבן געווארט

1:07:42

דאס וויל דער רבונו של עולם אין אזא צייט, און דווקא דאס קען ברענגען משיח, ווען עס איז אם פינצטערסטן. צדיקים האבן געזאגט קיצין וואס זענען אדורך, אבער "אם יתמהמה חכה לו". אין מדרש שטייט אז די וואס האבן געווארט אויף מלכות שמים וועלן זיין די חשובסטע, ווי "וקויתי לו" כאטש ער האט באהאלטן זיין פנים, און ווי דניאל זאגט "אשרי המחכה". אצ,אק,אר

1:09:38

ווען משיח וועט באקרוינט ווערן, וועט מען זאגן "הנה אלקינו זה קוינו לו". פאר זיי האט השם יתברך אפגעהיט דעם וויין וואס "עין לא ראתה", וואס דער נחש האט נישט אנגערירט. "כי לישועתך קוינו כל היום" איז פון די ערשטע שאלות ביים יום הדין, און אין די לאנגע נעכט ראטעוועט נאר איין זאך: זיך האלטן ביי אמונה און בטחון. אש,ל,את

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 49:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:27
  2. צ לכאורה Bamidbar 15:15 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:20
  3. ת Bereishis 17:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:12

נביאים

  1. ג Yeshayahu 9:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:27
  2. ל Yeshayahu 64:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:38
  3. אל Yeshayahu 21:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:33
  4. אנ Chavakuk 2:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 59:10
  5. אס Yeshayahu 58:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:49
  6. אפ Yirmeyahu 30:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:49
  7. אצ Chavakuk 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:42
  8. אק Yeshayahu 8:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:42
  9. אש Yeshayahu 25:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:38

כתובים

  1. ט Mishlei 29:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:02
  2. כ Daniel 12:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:33
  3. אח Eichah 5:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:40
  4. אט Eichah 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:40
  5. אי Mishlei 7:19-20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:40, 53:33
  6. אר Daniel 12:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:42

משנה

  1. ר Mishnah Bikkurim 1:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:12

תלמוד בבלי

  1. ח Sanhedrin 98a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:02
  2. מ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:31
  3. ס Gittin 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:21, 38:18
  4. פ Sanhedrin 21a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:20
  5. אג Gemara Avodah Zarah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29, 45:48
  6. או Sanhedrin 103b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:58
  7. אע Taanis 5b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:49
  8. את לכאורה Shabbos 31a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:38

תלמוד ירושלמי

  1. ש לכאורה Yerushalmi Bikkurim 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:12

מדרש

  1. אד לכאורה Bereishis Rabbah 65:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:01
  2. אמ לכאורה Vayikra Rabbah 29:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 57:35

ראשונים

  1. א לכאורה Rabbeinu Bachya on Bereishis 47:28 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07, 1:27
  2. ב Rashi on Bereishis 47:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:27
  3. ה Rashi on Bereishis 32:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:21
  4. ו Rashi on Devarim 18:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36
  5. ז לכאורה Rambam, Hilchos Melachim 12:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36
  6. ע לכאורה Tosafos on Gittin 6b מפתח אינעם אויסשרייב: 22:20, 35:06
  7. אא לכאורה Rambam, Hilchos Bikkurim 4:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  8. אז לכאורה Rambam, Hilchos Rotzeach 11:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:48
  9. אכ לכאורה Rashi on Bamidbar 15:39 מפתח אינעם אויסשרייב: 48:40

אחרונים און חסידות

  1. י Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:02
  2. נ Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:44
  3. ק לכאורה Shulchan Aruch, Even HaEzer 2:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:20
  4. אב לכאורה Shulchan Aruch, Orach Chaim 53:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  5. אה Netzach Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:18

עיקרי הדברים

  1. 1:27 פרשת ויחי איז סתומה ווייל עס זענען נסתמו עיניהם ולבם של ישראל פון שעבוד, און ווייל אידן זענען די תורה, שפיגלט זיך זייער מצב אפ אין איר.
  2. 4:24 יעקב האט נישט געזען קיין ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים; וויסן דעם קץ איז נישט די שליחות פון א איד, וואס דארף בעטן אויף דער ישועה אן מאכן חשבונות.
  3. 8:17 דער קץ איז באהאלטן כדי ער זאל נישט זיין מוכרח און זאל קענען קומען פריער, ווייל נישט וויסן איז א חלק פונעם גלות, און ווייל יעדע גרויסע טובה דארף זיין באהאלטן פונעם שטן.
  4. 48:40 כנסת ישראל אין גלות ווערט אנגערופן אן אלמנה; אזוי ווי אן אלמנה איז נישט מקפיד אויף גילוי, איז אין גלות די יראת שמים געשוואכט און אידן זענען אויסגעשטעלט צום נחש.
  5. 1:00:05 אין דעם ארט וואו די פרשה דארף זיין אפן שטייען די ווערטער "ויחי יעקב": די אמונה וואס יעקב האט איינגעפלאנצט לעבט ביי כלל ישראל אפילו ווען מ'זעט גארנישט.
  6. 1:08:27 די אידן וואס האבן געווארט אויף דער גאולה דורך די פינצטערסטע צייטן וועלן זיין די חשובסטע, און פאר זיי האט השם יתברך צוגעגרייט דעם יין המשומר.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:27 פארוואס איז פרשת ויחי סתומה, אן דעם געווענליכן רווח פאר איר?

    תירוץ: 1:36 ווייל עס זענען נסתמו עיניהם ולבם של ישראל פון שעבוד, און ווייל יעקב האט געוואלט מגלה זיין דעם קץ און עס איז אים פארמאכט געווארן; אבער אין דעם ארט שטייט "ויחי יעקב".

  2. קשיא: 8:02 פארוואס איז די צייט פונעם קץ באהאלטן?

    תירוץ: 8:17 כדי ער זאל נישט זיין מוכרח און זאל קענען קומען פריער דורך "אחישנה", ווייל נישט וויסן איז א חלק פונעם גלות, און ווייל יעדע גרויסע טובה ווערט באהאלטן פונעם שטן.

  3. קשיא: 21:30 אין דער גמרא פון פילגש, אויב דער מאן איז נישט מקפיד געווען אויפן זבוב, וואס איז דען פארגעקומען?

    תירוץ: 36:59 די נימא האט אנטפלעקט אז זי האט נישט די תכונות פון בנות ישראל, ממילא איז דער זבוב למפרע נתגלה געווארן ווי א פשיעה, און ביידע זענען אמת.

  4. קשיא: 42:25 אויב די עבירה איז געווען וואס מ'האט נישט מוחה געווען אויף פסל מיכה, פארוואס האט דער עונש געווארט ביז פילגש בגבעה?

    תירוץ: 42:49 נישט יעדער איז א קעמפער, און שטילע מענטשן האט מען געקענט דן זיין לכף זכות; ערשט ווען זיי האבן ביי גבעה געקעמפט פאר כבוד בשר ודם איז נתגלה געווארן אז זיי האבן געקענט קעמפן פאר כבוד שמים.

  5. קשיא: 46:50 פארוואס איז אן אלמנה נישט מקפיד אויף גילוי, ווען גילוי איז דאך אן ערנסטער איסור?

    תירוץ: 48:40 זי איז א רמז אויף כנסת ישראל אין גלות, וואס ווערט אנגערופן אן אלמנה ווייל "אין האיש בביתו", און זי באקומט די תכונות פון יענעם מצב, אן אימת בעל.

  6. קשיא: 1:03:35 פארוואס דערמאנט מען יעקב אין די זמירות פון מלוה מלכה?

    תירוץ: 1:03:47 יעקב אבינו לא מת: ווי זיין זרע לעבט, לעבט ער, און מוצאי שבת, ווען די ליכט פון שבת איז אוועק, באגלייט א איד דעם שבת מיט אמונה אין יעקב, וואס איז די בחינה פון שבת און פונעם דריטן בית המקדש.

מעשיות

  1. 1:05:04 דער קאצקער און ר' מאיר'ל אפטער וועגן די אושפיזין

    דער קאצקער האט געהאט א גרויסע מחלוקת מיט אנדערע צדיקים איבער זיין נייעם דרך. איינער פון זיי, ר' מאיר'ל אפטער, האט אים געשיקט א שליח צו פרעגן צי ער האט א מחלוקת מיט איינעם וואס זעט די זיבן אושפיזין קומען אריין אין זיין סוכה. דער קאצקער האט געענטפערט אז ער גלייבט אז די אושפיזין קומען אריין צו אים אין סוכה, און גלויבן איז גרעסער ווי זען.

    אין דער מעשה: the Kotzker Rebbe, Reb Meir of Apta

    דערציילט אין נאך 5 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 1:53 ווייל אידן זענען די תורה אליין, שפיגלט זיך זייער רוחניות'דיגער מצב אפ אין דעם אויסשטעל פון דער תורה: דאס פארמאכן פון זייערע הערצער אין מצרים ווייזט זיך ווי א פרשה סתומה.
  2. 5:00 יעקב האט געלייענט פון דעם וואס עס פעלן ח' און ט' אין די נעמען פון די שבטים אז וויסן דעם קץ איז נישט א חלק פון א אידנס שליחות, ווייל יעדער נאמען איז מרמז אויף זיין שליחות.
  3. 12:42 צודעקן דעם שופר ביז מ'בלאזט, די מצה ביים סדר און די חלות, און משיחס באהאלטענער יחוס, גייען אלע לויט איין כלל: די גרעסטע טובה ווערט באהאלטן כדי דער שטן זאל נישט מקטרג זיין.
  4. 36:59 ביידע דעות ביי פילגש בגבעה זענען אמת: דער מאן איז נישט מקפיד געווען אויפן זבוב, אבער די נימא האט אנטפלעקט אז זי האט נישט די תכונות פון בנות ישראל, און ממילא איז דער זבוב למפרע געווארן א פשיעה.
  5. 42:25 דער עונש פאר נישט מוחה זיין אויף פסל מיכה האט געווארט ביז גבעה, ווייל ערשט ווען אידן האבן געקעמפט פאר כבוד בשר ודם איז קלאר געווארן אז זיי האבן געקענט קעמפן פאר כבוד שמים.
  6. 48:57 די אלמנהס פארלאזנקייט אויף גילוי איז א רמז אויף כנסת ישראל אין גלות: אן אימת בעל איז זי אויסגעשטעלט צום סם פונעם נחש.
  7. 59:44 דער פעלנדיגער ארט פון ניין אותיות פאר ויחי ווערט אנגעפילט מיט די ווערטער "ויחי יעקב": וואו די סתימה איז, דארט געפינט מען אז יעקב לעבט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 6:41 דער משגיח זאגט אז א איד זאל בעטן דעם רבונו של עולם אויף דער ישועה ווי א קינד וואס פארלאזט זיך אויף די עלטערן, און נישט מאכן חשבונות פונעם קץ אדער פון זיינע זכותים.
  2. 12:01 דער משגיח זאגט אז א איד זאל אכטונג געבן נישט גורם צו זיין קיין עין הרע און נישט רעדן שלעכטס אויף אנדערע, ווייל דאס שאפט א מקטרג אין הימל.
  3. 59:18 דער משגיח זאגט אז אין די פינצטערסטע צייטן פונעם גלות דארף מען זיך האלטן ביי אמונה און בטחון און גלויבן אז השם יתברך וועט העלפן, אפילו ווען מ'שפירט נישט קיין ליכט אין תורה און אין דאווענען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, דוד המלך, דער מהר"ל פון פראג, דער קאצקער רבי, דער רמב"ם, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, מיכה, עשו, רבי אביתר, רבי יהודה בר אילעאי, רבי יונתן, רבי מאיר אפטער, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבינו בחיי, רש"י

ערכים אושפיזין, בעתה אחישנה, טבת, יין המשומר, יין נסך, מלוה מלכה, עקבתא דמשיחא, פרשה סתומה, קטרוג, קץ, רחמנים ביישנים וגומלי חסדים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט