ביאור "כשם שהקב"ה לכל כך רשב"י לכל" (בית אהרן)
קאטאלאג: זמנים ל"ג בעומר נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 30 תשנ"ב (1991–92) אידיש 44 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט דעם בית אהרן'ס ווארט אז אזוי ווי דער אייבערשטער איז גוט צו אלעמען, אזוי איז רבי שמעון בן יוחאי פאר אלעמען, אפילו פאר די נידריגסטע: ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז דער טאג פונעם סוד, און יעדער איד טראגט אין זיך א סוד וואס נאר די בעלי הסוד זענען מבין.
דער משגיח עפנט מיטן בית אהרן: ווער ס'האט אמונה אין רבי שמעון בן יוחאי האט פון אים חיזוק, ווייל ער איז פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים. דערצו ברענגט ער דעם קאזשניצער מגיד, וואס האט געטייטשט "מתי אבוא ואראה פני אלקים" אויף דעם בענקען צו ל"ג בעומר. לויטן סידור פונעם בעל התניא איז די וואך פון הוד א צווייטער תיקון המידות, און ווייל דער סוף איז פארבונדן מיטן אנהייב, ווערט ביים נידריגסטן ארט נתגלה דאס העכסטע. אזוי ווי די תורה האט פשט און סוד, אזוי האט די וועלט אין מקום, זמן און נפש: דער קודש הקדשים, דער יום החמישים, און אהרן הכהן, די נשמה פונעם סוד, ביי וועמען ס'איז נישטא קיין אבילות. רבי שמעון בן יוחאי, וואס האט מגלה געווען די סודות, איז די בחינה פונעם כהן גדול, דערפאר איז אין מירון נישטא קיין אבילות. אין פשט איז איין איד גרעסער פונעם אנדערן, אבער אין סוד איז יעדער איד אן אות אין דער תורה וואס מ'קען נישט פעלן. דערפאר גיט רשב"י'ס טאג חיזוק אפילו דעם נידריגסטן איד.
ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · פשט, רמז, דרש און סוד · די מעלה פון יעדן איד
סדר השיעור
-
0:00 דער בית אהרן און דאס בענקען צו ל"ג בעומר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט מיטן בית אהרן: ווער ס'האט אמונה אין רשב"י האט פון אים חיזוק, ווייל ער איז פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים. ער ברענגט דעם מגיד'ס פשט אין "מתי אבוא ואראה פני אלקים" אויפן בענקען צו ל"ג בעומר, און דעם סידור פונעם בעל התניא אז מיט דער וואך פון הוד הייבט זיך אן א צווייטער תיקון המידות.
-
3:55 דער סוף פארבונדן מיטן אנהייב
דער משגיח ערקלערט אז יעדער סוף איז פארבונדן מיטן אנהייב: די לעצטע פרשה פון דער תורה, וואס האט שייכות מיט די נידריגסטע נשמות, ווערט פארבונדן מיט בראשית, די בחינה פון משה רבינו און משיח. אזוי ווערט ביי הוד שבהוד, דעם נידריגסטן פונקט פונעם תיקון, נתגלה די העכסטע ליכטיגקייט פון משה, משיח און רשב"י, מיט שמחה און המתקת הדינים.
-
7:01 פרד"ס אין דער וועלט: מקום און זמן
דער משגיח ערקלערט אז די תורה האט פשט, רמז, דרוש און סוד, און ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן פון דער תורה אין עולם, שנה און נפש, האט די וועלט אויך די מדריגות. אין מקום איז ארץ ישראל דרוש און דער קודש הקדשים איז סוד, העכער פון טבע; אין זמן איז דער יום החמישים נאך זיבן מאל זיבן העכער פון זמן, און דערפאר האט משה געקענט צולייגן א טאג פאר מתן תורה.
-
11:50 אהרן הכהן, די נשמה פונעם סוד
אין נפש, ערקלערט דער משגיח, איז אהרן דער סוד: נאר ער גייט אריין אין קודש הקדשים, וואו אפילו מלאכים טארן נישט אריין. אהרן איז הוד, און די גמרא רופט דעם בית המקדש הוד, ממילא איז ער הוד שבהוד. דערפאר גייט דער כהן גדול נישט ארויס פונעם מקדש און מעג מקריב זיין ווען ער איז אן אונן: אין עולם הסוד איז נישטא קיין אבילות, ווייל דארט איז אלץ חסד.
-
17:42 רשב"י ווי דער כהן גדול: קיין אבילות אין מירון
דער משגיח ערקלערט אז רשב"י, וואס האט ל"ג בעומר מגלה געווען די סודות התורה, איז די בחינה פונעם כהן גדול, אזוי ווי מ'זינגט אין "בר יוחאי". ער ברענגט דעם בני יששכר אז די שמחה פון ל"ג בעומר איז העכער פון דרך הטבע, און דערציילט ווי דער אר"י הקדוש האט נישט געלאזט א צדיק זאגן נחם אין מירון, און ווי דער סאטמארער רב האט אין די ניין טעג געהייסן זינגען "בר יוחאי" דארט. ל"ג בעומר ווערט נתגלה די גאולה, און שבועות קומט מען צום יובל און צום בית המקדש.
-
23:36 א חלק פונעם שיעור וואס ווערט איבערגעחזר'ט (נישט קלאר אויפגענומען)
-
27:33 דעם מגיד'ס ווארט ערקלערט
דער משגיח ערקלערט דעם מגיד: דורך ספירה בענקען אידן צו הוד שבהוד, דער בית המקדש, און "פני אלקים" מיינט דאס אינעווייניגסטע פונעם שם אלקים, וואס איז אינגאנצן רחמים. דעמאלט ווערט נתגלה די בחינה פון משיח, רשב"י'ס בחינה, און די אבילות ווערט בטל. ער לייגט צו אז יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה, אזוי אז אויב איין אות פעלט איז דער ספר תורה פסול.
-
31:46 כבוד פאר יעדן איד: פשט און סוד
דער משגיח ערקלערט אז די תלמידי רבי עקיבא האבן זיך נישט געגעבן כבוד איינער דעם אנדערן, און אין די ימי הספירה איז דאס געווען שווערער. אין פשט איז איין איד גרעסער פונעם אנדערן, אזוי ווי די גרויסע ב' פון בראשית; אין סוד זענען אלע גלייך, אזוי ווי דער מחול פון די צדיקים ארום דעם אייבערשטן, און יעדער האט א שליחות וואס נאר ער קען אפטון. רשב"י, א תלמיד פון רבי עקיבא, האט מגלה געווען דעם סוד, און דערמיט אז מ'דארף מכבד זיין יעדן איד.
-
36:58 רשב"י איז פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים שטייט אינעם קאטאלאג
צוריק צום בית אהרן ערקלערט דער משגיח אז אפילו ווער ס'ווייסט נישט פון רשב"י'ס תורה, נאר ער האט אמונה אין אים, ציט ער חיזוק: יעדער איד טראגט מיט זיך א סוד, און רשב"י איז מבין אויף יעדן איד. אזוי ווי פורים, א טאג פאר די פחותים, פאלט ל"ג בעומר אויף דעם זעלבן טאג אין דער וואך ווי פורים, און "גל" איז א רמז דערויף. ער שליסט מיט דער וואך פון הוד ווי א צייט ווען יעדער איד קען אריינגיין אין די שערי צדק, און קומט צוריק צום מגיד'ס בענקעניש.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דער בית אהרן און דאס בענקען צו ל"ג בעומר
דער סוף פארבונדן מיטן אנהייב
יעדער סוף, ערקלערט דער משגיח, איז פארבונדן מיטן אנהייב. די לעצטע פרשה פון דער תורה, וואס האט שייכות מיט די נידריגסטע נשמות, ווערט צוגעבינדן צו בראשית, די בחינה פון משה רבינו און משיח. ממילא ביי הוד שבהוד, דער נידריגסטער פונקט פונעם תיקון, שיינט די העכסטע ליכטיגקייט: משה, משיח און רשב"י, מיט שמחה און המתקת הדינים.
פרד"ס אין דער וועלט: מקום און זמן
אהרן הכהן, די נשמה פונעם סוד
רשב"י ווי דער כהן גדול: קיין אבילות אין מירון
רשב"י, וואס האט ל"ג בעומר מגלה געווען די סודות התורה פאר זיינע תלמידים, איז די בחינה פון אהרן הכהן גדול, אזוי ווי מ'זינגט אין "בר יוחאי". דער בני יששכר שרייבט אז די שמחה פון ל"ג בעומר איז העכער פון דרך הטבע. ר,ש
רבי חיים וויטאל ברענגט פון א צדיק וואס האט געזאגט נחם אין מירון. דער אר"י הקדוש האט אים געזאגט אז דארט זאגט מען נישט קיין נחם, און ווען באלד דערנאך איז ביי אים נפטר געווארן א קרוב, האט ער געזאגט אז דאס איז געווען אן עונש: דארט איז דער בית המקדש נישט חרוב געווארן. אין דעם סאטמארער רב'ס ביאגראפיע ווערט געבראכט אז ער האט אין מירון געהייסן זינגען "בר יוחאי" מיט טאנצן אינמיטן די ניין טעג. ש
דעם מגיד'ס ווארט ערקלערט
יעצט ערקלערט דער משגיח דעם מגיד: די גאנצע ספירה בענקען אידן צו הוד שבהוד, דער בית המקדש. "פני אלקים" איז דאס אינעווייניגסטע פונעם שם אלקים, וואס איז אינגאנצן רחמים; נאר דאס אויסערליכע איז דין. דעמאלט ווערט נתגלה די בחינה פון משיח, רשב"י'ס בחינה, און די אבילות ווערט בטל. ב,ג
ער לייגט צו אז יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה, און אויב איין אות פעלט איז דער ספר תורה פסול.
כבוד פאר יעדן איד: פשט און סוד
די תלמידים פון רבי עקיבא האבן זיך נישט געגעבן כבוד איינער דעם אנדערן, און אין ספירה, ווען די מידת הדין איז שטארקער, איז דאס געווען שווער. אין פשט איז איין איד גרעסער פונעם אנדערן, אזוי ווי די גרויסע ב' פון בראשית איז גרעסער פון דעם לעצטן ל' פון דער תורה; אין סוד זענען אלע גלייך, אזוי ווי דער מחול וואס דער אייבערשטער וועט מאכן פאר די צדיקים (תענית לא.). אא,אב
יעדער איד האט עפעס וואס נאר ער קען אפטון, ממילא דארף מען אים מכבד זיין אפילו ווען מ'זעט נישט זיין מעלה. רשב"י, א תלמיד פון רבי עקיבא, האט מגלה געווען דעם סוד, און דערמיט דעם כבוד.
רשב"י איז פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים
צוריק צום בית אהרן ערקלערט דער משגיח אז אפילו ווער ס'ווייסט נישט רשב"י'ס תורה, נאר ער גלייבט אין אים, ציט חיזוק. ווען ער פרעגט זיך צו וואס דארף דער אייבערשטער אים האבן, ווייסט ער אז יעדער איד טראגט א סוד וואס קיינער ווייסט נישט, חוץ בעלי הסוד ווי רשב"י. א
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
תלמוד ירושלמי
מדרש
- ו Midrash (מקום נישט באשטימט) 4:48
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 0:27 דער בית אהרן לערנט אז ווער ס'האט אמונה אין רבי שמעון בן יוחאי ציט פון אים חיזוק, ווייל אזוי ווי דער אייבערשטער איז ער גוט צו אלעמען, אפילו צו די פחותים.
- 3:24 די וואך פון הוד אין ספירה איז א צווייטער כללות'דיגער תיקון המידות, און ביים נידריגסטן פונקט, הוד שבהוד, ווערט נתגלה די העכסטע ליכטיגקייט, ווייל יעדער סוף איז פארבונדן מיטן אנהייב.
- 8:08 די וועלט האט, אזוי ווי די תורה, מדריגות פון פשט ביז סוד אין מקום, זמן און נפש: דער קודש הקדשים, דער יום החמישים, און די נשמה פון אהרן הכהן.
- 16:10 אין דעם עולם פונעם סוד איז נישטא קיין אבילות, ווייל באמת איז אלץ פונעם אייבערשטן חסד; דערפאר האט דער כהן גדול נישט געהאט קיין דין אבילות, און ביי רשב"י אין מירון טרויערט מען נישט.
- 31:26 יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה מיט א מעלה וואס קיין אנדער איד האט נישט, ממילא זענען אין סוד אלע אידן גלייך און מ'דארף מכבד זיין יעדן איד, און דאס האט געפעלט ביי די תלמידי רבי עקיבא.
- 38:32 ל"ג בעומר איז, אזוי ווי פורים, א טאג פאר די פחותים: יעדער איד טראגט מיט זיך א סוד וואס נאר בעלי הסוד ווי רשב"י זענען מבין, און דאס גיט אפילו דעם נידריגסטן חיזוק אז מ'דארף אים האבן.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 2:40 פארוואס בענקען אידן די גאנצע ספירה צו ל"ג בעומר, און פארוואס פאסט "מתי אבוא ואראה פני אלקים" דערויף?
תירוץ: 28:11 ל"ג בעומר איז הוד שבהוד, די בחינה פונעם בית המקדש, און "פני" איז דאס פנימיות פונעם שם אלקים, וואס איז אלץ רחמים; דארט ווערט נתגלה די בחינה פון משיח און רשב"י.
-
קשיא: 10:38 וויאזוי קען מען זאגן אז שבועות איז א באשטימטע צייט פון מתן תורה, אז די תורה איז נישט געגעבן געווארן אין יענעם טאג, ווייל משה האט צוגעלייגט א טאג?
תירוץ: 10:55 דער יום החמישים איז העכער פון זמן, העכער פון די זיבן מאל זיבן פון בריאת העולם, ממילא איז דער צוגעלייגטער טאג נישט נאך א טאג, נאר דער זעלבער טאג.
-
קשיא: 15:18 פארוואס מעג דער כהן גדול מקריב זיין אפילו ווען ער איז אן אונן, אן די דינים פון אבילות?
תירוץ: 16:10 ער איז א נשמה פונעם סוד און פון עולם הבא, וואו אלץ איז חסד און ס'איז נישטא קיין אבילות.
-
קשיא: 38:06 וויאזוי קען רשב"י, דער בעל הסוד, זיין פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים וואס ווייסן גארנישט פון זיין תורה?
תירוץ: 37:56 יעדער איד איז אן אות אין דער תורה און טראגט א סוד וואס קיינער זעט נישט; רשב"י, א בעל הסוד, איז מבין אויף יעדן איד און גיט אים חיזוק אז מ'דארף אים האבן.
מעשיות
-
20:18 דער אר"י הקדוש און דער צדיק וואס האט געזאגט נחם אין מירון
רבי חיים וויטאל ברענגט פון א גרויסן צדיק וואס האט א גאנץ יאר געטרויערט אויפן חורבן, און אלעמאל ווען ער האט געבענטשט האט ער געזאגט נחם. איינמאל איז ער געווען אין מירון ביי רבי שמעון בן יוחאי, האט דארט געבענטשט און געזאגט נחם. האט אים דער אר"י הקדוש געזאגט אז דארט זאגט מען נישט קיין נחם. א קורצע צייט שפעטער איז ביי אים נפטר געווארן א קרוב, און דער אר"י הקדוש האט געזאגט אז דאס איז געווען אן עונש, ווייל ביי רשב"י איז נישטא קיין אבילות: דארט איז דער בית המקדש נישט חרוב געווארן.
אין דער מעשה: דער הייליגער אר"י, רבי חיים ויטאל
-
21:22 דער סאטמארער רב זינגט "בר יוחאי" אין די ניין טעג
אין דעם סאטמארער רב'ס ביאגראפיע ווערט געבראכט אז ער איז געקומען קיין צפת צום יארצייט פונעם אר"י הקדוש, און דערנאך איז ער געגאנגען קיין מירון צו רבי שמעון בן יוחאי. דארט האט ער געהייסן זינגען "בר יוחאי" מיט טאנצן, אינמיטן די ניין טעג. ער האט געזאגט אז ביי רשב"י גייט נישט אן קיין אבילות, ווייל דארט איז "עוז וחדוה במקומו".
אין דער מעשה: the Satmar Rav, דער הייליגער אר"י
געדאנקען
- 3:59 דער נידריגסטער פונקט פונעם תיקון פון ספירה, הוד שבהוד, איז פונקט דער ארט וואו עס שיינט די העכסטע ליכטיגקייט, פון משה, משיח און רשב"י, אזוי ווי די לעצטע פרשה פון דער תורה, וואס איז פארבונדן מיט די נידריגסטע נשמות, ווערט צוגעבינדן צו בראשית.
- 10:55 ווייל דער יום החמישים איז למעלה מן הזמן, איז דער טאג וואס משה האט צוגעלייגט פאר מתן תורה נישט באמת נאך א טאג: מ'קען עס נישט מעסטן ווי מ'מעסט אויף א לוח מיט אפגעריסענע בלעטער.
- 13:30 אהרן אליין איז "קודש קדשים": ווייל ער איז הוד, און דער בית המקדש איז הוד, איז ער דער בית המקדש אין נפש, און דערפאר מעג נאר ער אריינגיין אין קודש הקדשים.
- 17:10 אבילות איז נאר א זאך לויט עולם הזה; דער קודש הקדשים איז ווי א שגרירות פון עולם הבא אויף דער וועלט, דערפאר שטייען דער כהן גדול, און רשב"י'ס ארט אין מירון, אויסער אבילות.
- 33:34 אין פשט איז די גרויסע ב' פון בראשית גרעסער פונעם ל' פון "לעיני כל ישראל", אבער אין סוד איז דער סוף פארבונדן מיטן אנהייב, און דער ל' האט א מעלה וואס אפילו דער ב' האט נישט; ממילא קען מען נישט פעלן קיין איד, ווי קליין ער זאל נישט זיין.
- 28:56 די "פני אלקים" וואס אידן בענקען צו זען איז דאס אינעווייניגסטע פונעם שם אלקים, וואס איז אינגאנצן רחמים; נאר דאס אויסערליכע דערפון איז דין.
- 39:29 ל"ג בעומר פאלט אלעמאל אויף דעם זעלבן טאג אין דער וואך ווי פורים, און ביידע זענען טעג פאר די פחותים, וועמענס באהאלטענע חשיבות קען א פרעמדער ווי עמלק נישט זען.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אהרן הכהן, דער בית אהרן, דער בני יששכר, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער סאטמארער רב, דער קאזשעניצער מגיד, יעקב אבינו, משה רבינו, עמלק, רבי חיים ויטאל, רבי עקיבא, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי
ערכים אבילות, הוד שבהוד, יובל, יום החמישים, ל"ג בעומר, מדות, עוז וחדוה במקומו, עולם שנה נפש, עלמא דאתכסיא, פרד"ס, קודש הקדשים