The 6th Month Corresponds to the 6th אושפיזין - Yosef הצדיק

קאטאלאג: ZMANIM (English) אלול נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 62 תשנ"ו (1995–96) ענגליש 1 שעה 10 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 10 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אלול, דער זעקסטער חודש, איז כנגד יוסף הצדיק, דער זעקסטער פון די אושפיזין, וואס איז דער סדר טהרות, און דערפאר איז אלול א חודש פון טהרה וואס גרייט צו צו דער קדושה פון ראש השנה.

דער משגיח עפנט מיט "לחזות בנעם ה'" וואס מ'זאגט אין אלול, און מיט דעם קשר פון "אני לדודי ודודי לי". לויט דעם אריז"ל זענען די זיבן חדשים פון ניסן ביז תשרי כנגד די זיבן אושפיזין, ממילא איז אלול דער חודש פון יוסף. דערנאך פרעגט ער פארוואס יעקב האט יוסף געלערנט נאר פינף סדרים משניות, ווי דער בעל הטורים טייטשט "זקונים", און פארוואס יעקב האט בכלל געדארפט האבן רבי'ס, נישט ווי אברהם. דער תירוץ קומט פון די שטאפלען פון כלל ישראל: די אבות און די זיבן רועים זענען איינצלנע שטאמען, די שבטים זענען צווייגן. יוסף איז געווען א רועה און נישט קיין שבט, און ער איז כנגד סדר טהרות, וואס ער האט געוואוסט פון זיך אליין. אברהם, דער ערשטער, נעמט ארום אלע טעג. די טהרה פון יוסף ערקלערט ווי אזוי יעקב האט אים דערשפירט אין די פירות פון מצרים, פארוואס מ'רופט אים "צדיק", און די מעלה פון משכן שילה. אלול, די טהרה פון יוסף, גרייט צו צו דער קדושה פון ראש השנה, און דער משגיח מוטשעט זיך מען זאל אויסנוצן די פערציג טעג.

ענינים: חודש אלול · יוסף און זיינע ברידער · טומאה, טהרה און מקוה

סדר השיעור

  1. 0:00 אלול, דער זעקסטער חודש, און יוסף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "לחזות בנעם ה'" אז מ'וויל אז דער אויבערשטער זאל האבן נחת פון אונז, און ער שילדערט אלול אלס די צייט פון "אני לדודי ודודי לי". דערנאך זאגט ער אז אלול איז דער זעקסטער חודש, און לויט דעם אריז"ל איז ער כנגד יוסף, דער זעקסטער פון די אושפיזין.

  2. 5:46 בן זקונים און דער פעלנדיגער סדר טהרות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די צוויי פשטים פון רש"י אויף "בן זקונים", דער צווייטער אז יעקב האט איבערגעגעבן צו יוסף די גאנצע תורה וואס ער האט מקבל געווען. דערנאך ברענגט ער דעם רמז פונעם בעל הטורים אז "זקונים" איז ראשי תיבות פון פינף סדרים, און פרעגט וואו איז סדר טהרות.

  3. 10:53 אברהם האט געוואוסט די תורה פון זיך אליין

    דער משגיח ערקלערט דעם מאמר חז"ל אז אברהמ'ס כליות האבן אים געלערנט תורה: ער האט געוואוסט די גאנצע תורה פון זיין נאטור, אזוי ווי א באשעפעניש ווייסט וואס עס ליגט אין אים. ער פרעגט פארוואס יעקב, דער בחיר שבאבות, האט געדארפט האבן רבי'ס, און פרעגט אויך פארוואס יעקב האט ערשט דעמאלט דערשפירט אז יוסף איז אין מצרים.

  4. 18:25 שטאם און צווייגן: אבות, שבטים, זיבן רועים

    דער משגיח שילדערט די שטאפלען פון כלל ישראל: איינצלנע אבות, דערנאך צוועלף שבטים ווי צווייגן פון יעקב'ס שטאם, דערנאך שבעים נפש, און דערנאך א פאלק. אויף די שלש רגלים קערן זיך די שבטים אום צו זייער שטאם, און די זיבן רועים, די אושפיזין, זענען איינצלנע וואס שפייזן יעדן איד; ער דערמאנט די צוויי סדרים פון די אושפיזין.

  5. 24:07 צוועלף וועגן און זיבן: די עליה לעתיד

    דער משגיח שטעלט אוועק די צוועלף וועגן פון קריעת ים סוף קעגן די זיבן נחלים פון דער קריעה לעתיד אין ישעיה י"א, ווען די שבטים וועלן אויפגעהויבן ווערן צו דער מדריגה פון די רועים און די קנאה פון אפרים און יהודה וועט אויפהערן. ער פארגלייכט די צוועלף בקשות פון שמונה עשרה וואכנטאג מיט דער איין ברכה פון שבת, און מוסף פון ראש חודש מיט דער אחדות פון ירושלים.

  6. 31:17 יוסף א רועה און נישט קיין שבט; חק לישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יוסף איז געווען איינער פון די זיבן רועים און נישט קיין שבט, דערפאר האבן אפרים און מנשה איבערגענומען זיין ארט; די ברידער האבן געמיינט אז זיין העכערע הנהגה איז גאוה, און רש"י'ס פשט אז "אבן ישראל" איז אב און בן ווייזט אז ער האט געהאט די מדריגה פון אן אב. דערנאך שילדערט ער דעם סדר פון חק לישראל לויט דעם אריז"ל, וואס פארבינדט יעדן טאג מיט א רועה און א סדר משניות.

  7. 36:09 דער ערשטער נעמט ארום אלעס: פארוואס טהרות פעלט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אברהם, ווייל ער איז דער ערשטער, "בא בימים", גייט מיט אלע טעג, דערפאר האט ער געוואוסט די גאנצע תורה פון זיך אליין, בשעת יצחק האט געוואוסט נאר סדר מועד און די שבטים האט מען געדארפט אלעס לערנען. דערמיט איז די קשיא אויפן בעל הטורים מתורץ: יעקב האט נישט געדארפט לערנען מיט יוסף טהרות, און ער האט אים ליב געהאט ווייל ער האט אים געדארפט ווייניגער לערנען.

  8. 42:28 יעדער אב מיט זיין סדר משניות

    דער משגיח גייט דורך די שייכותן: אברהם איז זרעים און אמונה, דערפאר הייבט זרעים אן מיט ברכות; יצחק איז מועד; יעקב איז נשים, ווי מ'זעט ביי זיין מי פאר זיינע ווייבער; נזיקין, וואס שארפט דעם שכל, געהערט צו משה; און קדשים צו אהרן.

  9. 47:25 טהרה גיט טעם און ריח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דוד איז דער באהאלטענער "סוד" פון שבת, און ברענגט דעם סוף פון סוטה אז ווען די טהרה איז אוועקגענומען געווארן האבן די פירות פארלוירן זייער טעם און ריח. יוסף איז טהרה: די פירות וואס ער האט באהאנדלט אין מצרים האבן געהאט א הייליגן ריח, און דערפון האט יעקב געוואוסט אז יוסף לעבט, און אזוי גייען צוזאמען דער פשט פון רש"י און פונעם תרגום יונתן אויף "וירא יעקב".

  10. 53:06 יוסף הצדיק און די ווייב פון פוטיפר מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס נאר יוסף טראגט דעם טיטל "צדיק": א בחור פון זיבעצן יאר, אוועקגעריסן פון זיין טאטנס הויז, האט ער זיך געהאלטן קעגן די ווייב פון פוטיפר א גאנץ יאר. ער דערציילט פון חז"ל אירע סטראשונקעס און זיינע תשובות פון פסוקים, ביז "ה' אהב צדיקים".

  11. 56:24 משכן שילה, דער משכן פון יוסף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק משכן שילה, וואס איז געווען אין יוסף'ס חלק, קעגן דעם בית המקדש אין ירושלים: שילה איז געווען צייטווייליג, אבער מ'האט געקענט עסן קדשים וואו נאר מ'האט עס געזען, א זכות פון יוסף'ס היטן די אויגן. ער קערט זיך אום צו אלול, דער זעקסטער חודש כנגד יוסף, און תשרי, דער זיבעטער, דוד און מלכות.

  12. 1:00:00 אלול גרייט צו: טהרה פאר קדושה שטייט אינעם קאטאלאג

    אזוי ווי ערב שבת גרייט צו צו שבת, אזוי גרייט אלול צו צו ראש השנה; דער משגיח ברענגט דעם לקוטי תורה אז אין אלול איז דער מלך אין פעלד און יעדער קען צוגיין צו אים. טהרה קומט פאר קדושה, און ער ברענגט די גמרא אויף די דודאים, ריינע בחורים אדער בעלי תשובה, און דעם ריח פון דער קטורת וואס מ'האט געשמעקט ביי שילה.

  13. 1:05:28 די פערציג טעג און די ברכה צום סוף

    דער משגיח ערקלערט אז די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור האבן איינגעזאפט די תשובה פון משה'ס לעצטע פערציג טעג אויפן בארג, און ער רופט אויף זיי אויסצונוצן. די דרייסיג טעג פון אלול זענען שילה און די צען טעג זענען ירושלים, און ראש השנה איז דער בית המקדש פון דער צייט; ער ענדיגט מיט א ברכה אויף א גוט יאר.

דער שיעור, אויסגעשריבן

אלול, דער זעקסטער חודש, און יוסף

0:29

דער משגיח עפנט מיטן פסוק וואס מ'זאגט אין אלול, "לחזות בנעם ה'" (תהלים כז, ד). חוץ פונעם פשוטן פשט, אז מ'בענקט צו פילן דעם נועם פונעם אויבערשטן, טייטשט ער אז מ'וויל אז דער אויבערשטער זאל האבן נחת פון אונז. אלול, ערקלערט ער, ברענגט ארויס "אני לדודי ודודי לי" (שיר השירים ו, ג), די געטריישאפט פון חתן און כלה צווישן דעם אויבערשטן און כלל ישראל. א,ב

4:07

אלול איז דער זעקסטער חודש פון ניסן, און דער זעקסטער פון די אושפיזין איז יוסף. ווי דער אריז"ל לערנט, זענען די זיבן חדשים פון ניסן ביז תשרי כנגד די זיבן אושפיזין, ממילא איז אלול דער חודש פון יוסף. כדי צו פארשטיין דאס, גייט דער משגיח צו פרשת וישב צו געפינען וואס איז דער עצם פון יוסף.

בן זקונים און דער פעלנדיגער סדר טהרות

6:32

ישראל האט ליב געהאט יוסף מער פון אלע זיינע זין ווייל ער איז געווען א "בן זקונים" (בראשית לז, ג). רש"י ברענגט צוויי פשטים: א זון געבוירן אויף דער עלטער, אדער אז יעקב האט איבערגעגעבן צו יוסף די גאנצע תורה וואס ער האט מקבל געווען פון שם ועבר. דער משגיח פרעגט פארוואס יעקב האט עס נישט געלערנט מיט אלע זיינע קינדער. ג,ד

8:09

דער בעל הטורים ברענגט א רמז אז "זקונים" איז ראשי תיבות פון זרעים, קדשים, נשים, ישועות (נזיקין) און מועד, די סדרים וואס יעקב האט אים געלערנט. אבער ווי די מפרשים האבן שוין געפרעגט, דאס זענען נאר פינף: וואו איז טהרות? ה

אברהם האט געוואוסט די תורה פון זיך אליין

11:20

חז"ל זאגן אז אברהמ'ס צוויי כליות זענען געווען ווי צוויי רבי'ס וואס האבן אים געלערנט תורה (בראשית רבה סא, א). דער משגיח טייטשט עס אלס א נאטור: א ביבער דארף נישט גיין אין קאלעדזש צו בויען א דאמבע, און קיינער דארף נישט לערנען עסן אדער אטעמען, אבער בבא מציעא מוז מען לערנען. אברהם איז געווען אזוי צוגעבינדן צום אויבערשטן אז די גאנצע תורה איז געווען זיין נאטור, אפילו עירוב תבשילין; לויט דעם מדרש האט ער אפילו געוואוסט די חידושים וואס דער אויבערשטער איז מחדש יעדן טאג אין הימל. ו,ז

14:55

ממילא פרעגט ער: פארוואס האט יעקב, דער בחיר שבאבות, "בני יעקב בחיריו" (תהלים קה, ו), געדארפט האבן רבי'ס? און נאך א קשיא: אויף "וירא יעקב כי יש שבר במצרים" (בראשית מב, א) זאגט דער תרגום יונתן אז סוחרים האבן געברענגט שפייז, און רש"י זאגט אז יעקב האט דערשפירט אז ס'איז דא א האפענונג, אז יוסף לעבט. אויב יעקב האט געהאט אזא הרגש, פארוואס ערשט יעצט? ח,ט,י,כ

שטאם און צווייגן

18:36

צו ענטפערן שילדערט דער משגיח ווי כלל ישראל האט זיך אנטוויקלט: צום ערשט איינצלנע, אברהם, יצחק, יעקב; דערנאך יעקב'ס צוועלף זין, צווייגן פון איין שטאם; דערנאך שבעים נפש וואס זענען אראפ קיין מצרים (דברים י, כב); און דערנאך א פאלק פון זעקס הונדערט טויזנט. יעדער שבט האט זיינע אייגענע מנהגים און נוסח התפילה, אבער אויף די שלש רגלים הייבן זיי זיך אויף איבער צווייגן און ווערן פאראייניגט אין ירושלים. ל

21:58

עס זענען אויך דא זיבן רועים, וואס אום חנוכה בעט מען אין מעוז צור אז דער אויבערשטער זאל זיי ברענגען; דאס זענען די זיבן אושפיזין. אשכנזים ציילן זיי לויטן סדר הזמנים, יוסף פאר משה און אהרן, אבער ספרדים און די חסידים פונעם בעל שם טוב גייען לויט זייערע מדות, מיט יוסף אלס דער זעקסטער. מ

צוועלף וועגן און זיבן

24:15

חז"ל לערנען אז ביי קריעת ים סוף האט זיך דער ים געשפאלטן אויף צוועלף וועגן, איינער פאר יעדן שבט. לעתיד לבוא, ווי ישעיה זאגט (ישעיה יא, א; יא, טו), וועט דער אויבערשטער אים שפאלטן אויף זיבן נחלים. זיבן איז העכער: דאס זענען די זיבן רועים, איינצלנע פון וועמען יעדער איד באקומט זיין פרנסה, נישט אפגעטיילטע צווייגן, און דעמאלט וועט אויפהערן די קנאה צווישן אפרים און יהודה (ישעיה יא, יג). נ,ס,ע

27:52

דאס זעלבע זעט מען אין תפילה. שמונה עשרה פון וואכנטאג האט צוועלף בקשות; אום שבת איז דא איין ברכה, ווייל שבת הייבט אונז אויף צו אחדות, ווי ירושלים. יעדער חודש איז כנגד א שבט, ווי דער שולחן ערוך זאגט, אבער מוסף פון ראש חודש רעדט פון די שירי דוד אין ירושלים, דערפאר האט עס איין ברכה אין מיטן און מ'נעמט אראפ די תפילין, ווי אום שבת. אין ירושלים זענען די שבטים אויפגעהויבן געווארן צו דער מדריגה פון די אבות. פ,צ

יוסף א רועה, נישט קיין שבט

31:56

יוסף, ערקלערט דער משגיח, איז נישט געווען נאר א שבט; אפרים און מנשה האבן איבערגענומען זיין ארט, און ער איז געווען פון די זיבן רועים, א "רועה" שוין מיט זיבעצן יאר (בראשית לז, ב). די ברידער האבן געמיינט אז זיין העכערע הנהגה איז גאוה, אבער ער איז טאקע געווען העכער פון זיי. דאס ווייזט די ברכה פון יעקב, "משם רועה אבן ישראל" (בראשית מט, כד), ווייל רש"י טייטשט "אבן" אב און בן: יוסף האט געהאט די מדריגה פון אן אב. ק,ר,ש

34:13

דערנאך שילדערט דער משגיח דעם חק לישראל, וואס פאסט צו דאס לערנען פון יעדן טאג צו זיין רועה: זרעים זונטאג פאר אברהם, ביז טהרות פרייטאג, און סודות התורה אום שבת. ת

דער ערשטער נעמט ארום אלעס

36:40

אברהם איז נאר איינער פון די זיבן, און אנדערע זענען געווען אין געוויסע זאכן גרעסער, פונדעסטוועגן נעמט ער ארום אלעס ווייל ער איז דער ערשטער: "ואברהם זקן בא בימים" (בראשית כד, א), ער קומט מיט אלע טעג, אזוי ווי אום סוכות קומט ער מיטן אושפיזא פון יעדן טאג. דערפאר האט ער נישט געדארפט קיין רבי'ן און האט געוואוסט אפילו עירוב תבשילין, וואס די גמרא נעמט ווייל עס געהערט צו מועד, דער סדר פון מאנטאג (יומא כח, ב). אא,אב

40:00

יצחק, דער צווייטער, האט פון זיך אליין געוואוסט נאר סדר מועד; די שבטים האט מען געדארפט אלעס לערנען. יעצט איז די קשיא אויפן בעל הטורים מתורץ: יוסף איז כנגד טהרות און האט עס געוואוסט פון זיך אליין, דערפאר האט יעקב אים געלערנט נאר פינף סדרים, און דערפאר האט ער אים מערסטנס ליב געהאט. ה

יעדער אב מיט זיין סדר

42:33

אברהם איז זרעים, וואס איז אמונה; יעדער איד ירשנט די אמונה פון אברהם, כאטש זיינע עבירות קענען זי פארשטעלן. דערפאר הייבט זרעים אן מיט ברכות, און דער רמב"ם ערקלערט אז די הונדערט ברכות א טאג זענען כדי מ'זאל זיך שטענדיג דערמאנען אז דער אויבערשטער גיט אונז אלעס.

44:32

יצחק איז מועד. יעקב איז נשים, ווי מ'זעט פון די פערצן יאר וואס ער האט געארבעט פאר זיינע ווייבער, וואס דער נביא לויבט (הושע יב, יג). נזיקין, וואס שארפט דעם שכל, געהערט צו משה, און קדשים צו אהרן. אג

טהרה גיט טעם און ריח

47:27

דוד איז כנגד שבת און כנגד סוד, דער באהאלטענער חלק פון דער תורה; אפילו שמואל האט נישט געוואוסט אז דוד איז דער וועמען מ'דארף זאלבן, און נאר דוד האט געוואוסט וואו דער בית המקדש געהערט. דערנאך ברענגט דער משגיח דעם סוף פון סוטה: זינט די טהרה איז אוועקגענומען געווארן, האבן די פירות פארלוירן זייער טעם און ריח (סוטה מח, א). אה

50:00

יוסף איז טהרה. פירות זענען אנגעקומען צו יעקב פון מצרים, א לאנד פול מיט טומאה, און פונדעסטוועגן האבן זיי געהאט א ריח פון גן עדן. יעקב, וואס האט שטארק געפילט טהרה, האט פארשטאנען אז דאס קען נאר קומען פון יוסף, וואס האט אליין באהאנדלט און פארקויפט די תבואה. ממילא זענען די סוחרים פונעם תרגום יונתן און די האפענונג אין מצרים פון רש"י איין פשט. י,כ

יוסף הצדיק

53:43

נאר יוסף רופט מען "הצדיק". מיט זיבעצן יאר איז ער אוועקגעריסן געווארן פון זיין טאטנס הייליגע שטוב און געברענגט קיין מצרים, א לאנד פון פריצות. ווי די גמרא דערציילט (יומא לה, ב), האט די ווייב פון פוטיפר אים געמוטשעט און געסטראשעט א גאנץ יאר, און ער האט געענטפערט אויף יעדע סטראשונקע מיט א פסוק (תהלים קמו, ז-ח), ווייל ה' האט ליב צדיקים. או,אז

משכן שילה

56:49

משכן שילה איז געשטאנען אין יוסף'ס חלק, דער בית המקדש אין יהודה'ס. שילה איז געווען א צייטווייליגע "מנוחה" (דברים יב, ט), פונדעסטוועגן האט מען געקענט עסן קדשים וואו נאר מ'האט עס געזען, און אין ירושלים נאר אינעווייניג אין די מויערן (זבחים קיח, ב), א זכות פון יוסף'ס היטן די אויגן. אלול, דער זעקסטער חודש, איז יוסף; תשרי, דער זיבעטער, איז דוד און מלכות. אח,אט

טהרה פאר קדושה

1:00:06

אזוי ווי ערב שבת גרייט צו צו שבת (שמות טז, ה), אזוי גרייט אלול צו צו ראש השנה. דער לקוטי תורה לערנט אז אין אלול איז דער מלך אין פעלד, און יעדער קען צוגיין און בעטן ער זאל אים צוריקנעמען, בשעת אום ראש השנה איז ער אין פאלאץ. אכ,אי

1:02:36

טהרה קומט פאר קדושה, אזוי ווי מ'גייט אין מקוה איידער מ'גייט אריין אין הייליגן ארט: אלול איז טהרה, ראש השנה איז "המלך הקדוש". די דודאים וואס געבן ריח זענען די וואס האבן קיינמאל נישט געזינדיגט (עירובין כא, ב), אריינגערעכנט די וואס האבן תשובה געטון און באשלאסן צו זיין ריין ווי יוסף. און די גמרא דערציילט אז ביי שילה האט מען געשמעקט די קטורת פון אינדרויסן פון דער שטאט, וואס מ'זאגט נישט אויף ירושלים. אל,אמ

די פערציג טעג

1:05:51

אין די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, די לעצטע פערציג טעג פון משה אויפן בארג, האט כלל ישראל תשובה געטון אויפן עגל, דערפאר האבן די טעג איינגעזאפט תשובה. די דרייסיג טעג פון אלול זענען שילה, די עשרת ימי תשובה זענען ירושלים, און ראש השנה איז דער בית המקדש אין דער צייט. דער משגיח מוטשעט זיך מ'זאל אויסנוצן יעדן מינוט, און ענדיגט מיט א ברכה אויף א גוטן ראש השנה.

מראי מקומות

תורה

  1. ג Bereishis 37:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:32
  2. ט Bereishis 42:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:55
  3. ל Devarim 10:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:36
  4. ק Bereishis 37:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:56
  5. ר Bereishis 49:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:56
  6. אא Bereishis 24:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:40
  7. אח לכאורה Devarim 12:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 56:49
  8. אכ Shemos 16:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:06

נביאים

  1. נ Yeshaya 11:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:15
  2. ס Yeshaya 11:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:15
  3. ע Yeshaya 11:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:15
  4. אג לכאורה Hoshea 12:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 44:32

כתובים

  1. א Tehillim 27:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:29
  2. ב Shir HaShirim 6:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:29
  3. ח Tehillim 105:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:55
  4. אז לכאורה Tehillim 146:7-8 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:43

תרגום

  1. י לכאורה Targum Yonasan on Bereishis 42:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:55, 50:00

תלמוד בבלי

  1. אב לכאורה Yoma 28b מפתח אינעם אויסשרייב: 36:40
  2. אה לכאורה Sotah 48a מפתח אינעם אויסשרייב: 47:27
  3. או לכאורה Yoma 35b מפתח אינעם אויסשרייב: 53:43
  4. אט לכאורה Zevachim 118b מפתח אינעם אויסשרייב: 56:49
  5. אל לכאורה Eruvin 21b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:36
  6. אמ Gemara Yoma (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:36

מדרש

  1. ו לכאורה Bereishis Rabbah 61:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:20
  2. ז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 11:20

ראשונים

  1. ד לכאורה Rashi on Bereishis 37:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:32
  2. ה לכאורה Baal HaTurim on Bereishis 37:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:09, 40:00
  3. כ לכאורה Rashi on Bereishis 42:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:55, 50:00
  4. ש לכאורה Rashi on Bereishis 49:24 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:56

אחרונים און חסידות

  1. פ Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:52
  2. ת Chok LeYisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:13
  3. אי Likutei Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:06

תפילה און פיוט

  1. מ לכאורה Maoz Tzur, last stanza מפתח אינעם אויסשרייב: 21:58
  2. צ לכאורה Musaf of Rosh Chodesh מפתח אינעם אויסשרייב: 27:52
  3. אד Tikkun Chatzos (מקום נישט באשטימט) 45:21 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 4:07 לויט דעם אריז"ל זענען די זיבן חדשים פון ניסן ביז תשרי כנגד די זיבן אושפיזין, און אלול, דער זעקסטער חודש, איז דער חודש פון יוסף.
  2. 18:36 די אבות און די זיבן רועים זענען איינצלנע, דער שטאם פונעם בוים, און די צוועלף שבטים זענען צווייגן; יוסף איז נישט געווען קיין שבט נאר איינער פון די זיבן רועים.
  3. 34:26 יעדער פון די זיבן רועים איז כנגד א טאג פון דער וואך און א סדר משניות, און יוסף, דער זעקסטער, איז כנגד סדר טהרות.
  4. 9:45 יעקב האט יוסף געלערנט נאר פינף סדרים, ווי דאס ווארט "זקונים" ווייזט אן, ווייל סדר טהרות האט יוסף געוואוסט פון זיך אליין.
  5. 50:24 יעקב האט דערשפירט אז יוסף לעבט אין מצרים פון דער טהרה, דעם טעם און דעם ריח, פון די פירות וואס יוסף האט אליין באהאנדלט.
  6. 1:00:24 אלול, דער חודש פון יוסף און פון טהרה, איז די הכנה צו ראש השנה, ווייל טהרה מוז קומען פאר קדושה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 10:19 אויב "זקונים" ווייזט אן אז יעקב האט יוסף געלערנט די סדרים משניות, פארוואס זענען דארט נאר פינף, אן טהרות?

    תירוץ: 41:12 יוסף, דער זעקסטער רועה, איז כנגד סדר טהרות און האט עס געוואוסט פון זיך אליין, ממילא האט יעקב עס אים נישט געדארפט לערנען.

  2. קשיא: 14:55 אברהם האט געוואוסט די גאנצע תורה פון זיך אליין; פארוואס האט יעקב, דער בחיר שבאבות, געדארפט געלערנט ווערן?

    תירוץ: 36:40 אברהם, ווייל ער איז דער ערשטער, נעמט ארום אלע טעג און אלע סדרים; יעדער שפעטערדיגער אב האט פון זיך אליין געוואוסט נאר דעם סדר פון זיין טאג, און דאס איבריגע האט מען אים געדארפט לערנען.

  3. קשיא: 18:00 אויב יעקב האט געהאט א הרגש אז יוסף איז אין מצרים, פארוואס האט ער עס דערשפירט ערשט ווען די פירות זענען אנגעקומען?

    תירוץ: 50:24 די פירות וואס יוסף האט אליין באהאנדלט האבן געטראגן זיין טהרה, א ריח און א טעם וואס יעקב, וואס איז געווען שטארק אפגעהיט צו טהרה, האט דערקענט אז עס קומט פון יוסף.

  4. קשיא: 6:29 פארוואס האט יעקב ליב געהאט יוסף מער פון אלע אנדערע קינדער?

    תירוץ: 42:10 ווייל יוסף האט ער געדארפט לערנען נאר פינף סדרים משניות, בשעת די אנדערע ברידער האט ער געדארפט אלעס לערנען.

  5. קשיא: 57:35 וואספארא מעלה האט משכן שילה געהאט וואס דער בית המקדש אין ירושלים האט נישט געהאט, און פארוואס?

    תירוץ: 57:58 ביי שילה האט מען געקענט עסן קדשים וואו נאר מ'האט געזען דעם משכן, און אין ירושלים נאר אינעווייניג אין די מויערן; דאס איז א זכות פון יוסף, אין וועמענס חלק שילה איז געשטאנען, פארן היטן די אויגן.

מעשיות

  1. 54:45 יוסף און די ווייב פון פוטיפר

    דער משגיח דערציילט פון חז"ל אז די ווייב פון פוטיפר האט געמוטשעט יוסף נישט איין מאל נאר א גאנץ יאר, און האט געטוישט אירע קליידער עטליכע מאל א טאג. זי האט געסטראשעט אז זי וועט אים נישט געבן צו עסן, און ער האט זיך נישט געלאזט. זי האט געסטראשעט אים צו בלענדן, אים צו קייטלען אנגעבויגן, און אים צו ווארפן אין תפיסה, וואס זי האט שפעטער טאקע געטון; אויף יעדע סטראשונקע האט ער געענטפערט מיט א פסוק אז דער אויבערשטער מאכט זעענדיג בלינדע, גלייכט אויס די אנגעבויגענע, און באפרייט ארעסטאנטן. דער טעם, ענדיגט דער משגיח, איז ווייל ה' האט ליב צדיקים.

    אין דער מעשה: יוסף הצדיק

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 41:12 דער "זקונים" פונעם בעל הטורים לאזט אויס טהרות נישט ווייל יעקב האט עס פארהאלטן, נאר ווייל יוסף, דער רועה כנגד סדר טהרות, האט עס שוין געוואוסט פון זיך אליין; און דערפאר האט יעקב אים מער ליב געהאט, ווייל ער האט אים געדארפט ווייניגער לערנען.
  2. 31:56 יוסף איז נישט געווען פון די צוועלף שבטים נאר פון די זיבן רועים, דערפאר האבן זיינע קינדער איבערגענומען זיין ארט צווישן די שבטים, און דערפאר האבן די ברידער געמיינט אז זיין העכערע הנהגה איז גאוה.
  3. 25:20 די קריעה לעתיד אויף זיבן נחלים אנשטאט צוועלף וועגן באצייכנט ווי די שבטים וועלן אויפגעהויבן ווערן פון אפגעטיילטע צווייגן צו דער מדריגה פון די זיבן רועים, א מדריגה וואס מ'רירט שוין אן אום שבת, ווען די צוועלף בקשות פון וואכנטאג ווערן איין ברכה.
  4. 36:40 ווייל דער ערשטער נעמט ארום אלעס, גייט אברהם, "בא בימים", מיט אלע זיבן טעג און האט געוואוסט די גאנצע תורה פון זיך אליין, בשעת יעדער שפעטערדיגער אב האט פון זיך אליין געוואוסט נאר דעם סדר משניות פון זיין טאג.
  5. 48:44 טהרה גיט טעם און ריח: יעקב האט דערקענט פונעם הייליגן ריח פון די פירות וואס זענען געקומען פונעם טמא'ן מצרים, אז יוסף, דער סדר טהרות אליין, האט זיי באהאנדלט, און אזוי ווערן דער פשט פון רש"י און פונעם תרגום יונתן איינס.
  6. 57:40 משכן שילה, דער משכן פון יוסף, האט געהאט א מעלה וואס ירושלים האט נישט געהאט: זיין קדושה האט געלאנגט אזוי ווייט ווי מ'האט אים געזען, א זכות פון יוסף'ס הייליגע אויגן; ממילא איז אלול שילה און די עשרת ימי תשובה זענען ירושלים.
  7. 1:00:13 אלול שטייט צו ראש השנה ווי ערב שבת צו שבת און ווי טהרה צו קדושה: אן דער טהרה פון אלול קען מען נישט צוקומען צו "המלך הקדוש" פון ראש השנה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 35:46 דער משגיח זאגט אז מ'זאל יעדן טאג לערנען עפעס וואס פאסט צום סדר פון יענעם טאג, ווי עס איז אויסגעשטעלט אין חק לישראל, נישט דווקא דעם גאנצן טאג.
  2. 1:01:27 דער משגיח מוטשעט זיך מען זאל אויסנוצן אלול, ווען דער מלך איז אין פעלד און יעדער קען צוגיין צו אים און בעטן אז ער זאל אים צוריקנעמען בתשובה.
  3. 1:04:10 דער משגיח זאגט אז ווער עס טוט תשובה זאל באשליסן צו זיין ווי יוסף, ריין און איבערגעגעבן.
  4. 1:07:04 דער משגיח זאגט אז מ'זאל וויסן די מעלה פון די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור און זיי אויסנוצן אן פארלירן קיין מינוט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, אפרים, דוד המלך, דער בעל הטורים, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער רמב"ם, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, מנשה, משה רבינו, רש"י, שמואל הנביא

ערכים אושפיזין, אני לדודי ודודי לי, בן זקונים, גאוה, טהרה, מלך בשדה, קדושה, רבונו של עולם, שבטים, שבעה רועים, תשובה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט