“אנה לידו ושמתי לך מקום” - The Essence of the מצוה of ערי מקלט: Seek Hashem as your Refuge.
קאטאלאג: ZMANIM (English) אלול נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 62 תשס"ח (2007–08) ענגליש 1 שעה 18 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז אלול איז אן עיר מקלט פארן שטן, און אז דער אמת'ער מקלט אין מקום, אין זמן, אין דער תורה און אין נפש איז אלעמאל מלכות שמים, וואס משיח, וועמענס אייגענע מצוה איז ערי מקלט, וועט פארענדיגן.
דער משגיח עפנט מיט דעם רמז אז אלול איז אן עיר מקלט, פונעם פסוק "אנה לידו ושמתי לך מקום", און ער ערקלערט אז דער גואל הדם איז דער שטן און דער יצר הרע. ער ברענגט די גמרא אין מכות אז דער שטן וועט טועה זיין און אנטלויפן קיין בצרה אנשטאט קיין בצר, און ער פרעגט ווי אזוי א למדן ווי ער קען זיך אזוי טועה זיין. דורך די דריי ערטער אין דער תורה וואס דער רמב"ם ברענגט אויף משיח, ווייזט ער אז די מצוה צו צולייגן דריי שטעט ווארט נאך אויף משיח, און ער איז מחדש אז דאס איז משיח'ס אייגענע מצוה. לויט ספר יצירה, עולם שנה נפש, געפינט ער אן עיר מקלט אין יעדן איינעם, און אין דער תורה איז עס קריאת שמע; אלע זענען זיי מלכות שמים. דער שטן ווערט צעטומלט אין בצר ווייל ער שפירט דארט משיח, און ער לויפט קיין בצרה, דער מקור פון מואב'ס מלכות פון טומאה. דער משגיח רופט צו לויפן צו תורה און תשובה, נישט צו די שוצן פון די גוים, און ער ענדיגט מיט די קכ"ב טעג פון תשובה וואס זענען אנגעדייט אין די סדרות.
ענינים: חודש אלול · משיח און ימות המשיח · תשובה
סדר השיעור
-
0:00 אלול אלס אן עיר מקלט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז אלול הייבט שוין אן און פורעמט דאס נייע יאר, ער ברענגט דעם רמז פון "אני לדודי", און דערנאך דעם רמז פון "אנה לידו ושמתי לך", וואס מאכט אלול פאר אן עיר מקלט. דער גואל הדם וואס יאגט נאך א מענטש איז דער שטן, דער יצר הרע און דער מלאך המות.
-
5:31 יעקב'ס אנטלויפן קיין סוכות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז דער סדר פון אלול, ראש השנה, יום כיפור און סוכות געפינט זיך ביי יעקב'ס באגעגעניש מיט עשו: די ברכות, די מתנה פאר עשו'ס שר, און צום סוף דאס אנטלויפן קיין סוכות, וואו ער ווערט באשיצט פון דער שכינה. אויף סוכות באהאלטן זיך אידן אונטער די כנפי השכינה ווי א קינד אונטער דער מאמע'ס פארטעך.
-
8:35 דעם שטן'ס טעות: בצרה, נישט בצר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין מכות אז ביי דער גאולה וועט דער שטן אנטלויפן קיין בצרה און זיך טועה זיין אין דריי זאכן. ער שטעלט זיך אויפן טעות פון בצרה: דער שטן איז א גרויסער למדן וואס קען אנטון אן עבירה ווי א מצוה, און יעדער קינד ווייסט אז דער פסוק זאגט בצר; פארוואס זשע לויפט ער קיין בצרה?
-
14:30 דער רמב"ם: דריי ערטער וואס זאגן צו משיח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז דריי ערטער אין דער תורה זאגן צו משיח, און דאס דריטע איז די מצוה צו צולייגן דריי ערי מקלט, וואס איז קיינמאל נישט מקוים געווארן. דערנאך ברענגט ער די דריי סימנים פון משיח אינעם רמב"ם, פאסט זיי צו צו די דריי ערטער, און ערקלערט דורך ערבות אז כלל ישראל האט מקיים געווען אלע מצוות חוץ די איינע, וואס ווארט אויף משיח.
-
23:39 משיח'ס אייגענע מצוה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די זעכציג ריבוא שורשי נשמות זענען אנטקעגן די אותיות פון ספר תורה, און אז יעדער איד איז איינגעווארצלט אין איין באזונדערע מצוה, ווי די גמרא "אבוך במאי זהיר טפי". ער פרעגט וואס איז משיח'ס אייגענע מצוה, און איז מחדש אז דאס איז עיר מקלט, ווייל דערמיט פארענדיגט ער די תורה, און ער איז דער מציל וואס איז דער מקלט פון כלל ישראל.
-
28:54 א מקלט אין מקום, זמן, תורה און נפש שטייט אינעם קאטאלאג
פון ספר יצירה, עולם שנה נפש, ווייזט דער משגיח אז אן עיר מקלט איז דא אין מקום (די שטעט), אין דער תורה (די ו' און מ"ב ווערטער פון קריאת שמע אנטקעגן די מ"ח שטעט), אין זמן (אלול ביז יום כיפור) און אין נפש (משיח). אלע זענען זיי קבלת עול מלכות שמים, און ער ברענגט פונעם צמח צדק אז א מלך, און בפרט מלך המשיח, איז אינגאנצן בטל צום רבונו של עולם.
-
38:32 משה הייבט אן, משיח ענדיגט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דעם מלך'ס יראת שמים גייט אריבער אויפן עולם, אז משה רבינו איז געווען דער ערשטער מלך און גואל ראשון, און משיח דער גואל אחרון, מיט איין נשמה. משה האט אפגעזונדערט די ערשטע ערי מקלט, און משיח וועט צולייגן די לעצטע דריי; ער ווייזט מיט א גימטריא אז ביידע לשונות זענען גלייך צו "שום תשים עליך מלך".
-
43:03 פארוואס דער שטן אנטלויפט פון בצר קיין בצרה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אז דער שופר צעטומלט דעם שטן ווייל ער דערמאנט אים אינעם שופר פון משיח. צוריק צו דער קשיא פונעם אנהייב, ערקלערט ער אז אין בצר שפירט דער שטן משיח, ווייל בצר אין דעם זוהר'ס גימטריא פון ריבוע איז גלייך צו דוד בן ישי; ער ווערט צעטומלט און מאכט א פלפול אז בצרה איז די נקבה פון בצר, ווייל אין טומאה איז די נקבה שטארקער, ווי דער אור החיים דערציילט. אבער בצרה איז פונקט דער ארט וואו דער רבונו של עולם וועט שעכטן דעם שטן.
-
53:01 מואב שיקט ארויס מלוכה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם שם משמואל אין נאמען פון זיין שווער, דעם קאצקער, אז מלכות איז נישט שייך צו אידן און איז אריינגעברענגט געווארן פון מואב דורך רות. רש"י ערקלערט אז בצרה, א שטאט אין מואב, האט געגעבן פאר אדום א מלך, יובב בן זרח; ממילא לויפט דער שטן פון דער מלכות דקדושה אין בצר צו דער מלכות פון טומאה אין בצרה, וואס משיח וועט חרוב מאכן.
-
58:36 לויפט צו דער תורה, נישט קיין בצרה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט דעם פחד וואס הערשט היינט אין דער וועלט און אין ארץ ישראל, און זאגט אז די וואס פעלט זיי אמונה לויפן קיין בצרה. ער ברענגט די גמרא אין מכות אז די תורה איז אן עיר מקלט, און דערמאנט ווי גדולי ישראל, צווישן זיי ר' חיים קניעווסקי, זענען געזעסן און געלערנט בשעת די ראקעטן, אנשטאט צו לויפן אין די פארשלאסענע צימערן; דער אמת'ער מקלט איז תורה, מצוות, תשובה און אמונה.
-
1:05:40 ל', מ', נ"ב און קכ"ב טעג פון תשובה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז צדיקים דארפן נאר די ל' טעג פון אלול, בינונים דארפן מ', און אז דער זוהר און דער אריז"ל ציען די תשובה ביז שמיני עצרת און אפילו ביזן לעצטן טאג חנוכה. ער ווייזט אז די סדרות וואס מ'לייענט יעצט האבן פונקט אזויפיל פסוקים: וילך ל', נצבים מ', האזינו נ"ב, און צוזאמען קכ"ב, די טעג ביז חנוכה; און ער דערמאנט זיין איידעמ'ס הערה אז כי תבוא האט אויך קכ"ב.
-
1:13:02 כי תבוא: די קכ"ב טעג פונעם פאריגן יאר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ענטפערט אז די קכ"ב פסוקים פון כי תבוא, וואס מ'לייענט כדי תכלה שנה וקללותיה, ווייזן אויף די קכ"ב טעג פון תשובה פונעם פאריגן יאר און די צרות וואס זענען נאכגעקומען, אלס א תוכחה נישט צו איבערחזרן דעם טעות. ער רופט אז יעדער זאל אויסנוצן אלול און תשרי, אנטלויפן אינעם מקלט אונטער דער שכינה'ס פארטעך, און ענדיגט מיט ברכות אויף א גוט יאר און אויף ביאת המשיח.
דער שיעור, אויסגעשריבן
אלול אלס אן עיר מקלט
דער משגיח ערקלערט אז אלול, די ימי הרחמים והסליחות, הייבט שוין אן און פורעמט דאס נייע יאר, אזוי ווי דער ערשטער אות פון א ווארט אנטהאלט דאס גאנצע ווארט. דער באקאנטסטער רמז איז "אני לדודי ודודי לי", ראשי תיבות אלול. נאך א רמז איז דער פסוק ביי א רוצח בשוגג, "אנה לידו ושמתי לך", אויך ראשי תיבות אלול: אלול איז אן עיר מקלט. א,ב
ממילא, כדי צו פארשטיין אלול, וויל דער משגיח פארשטיין וואס מאכט א שטאט פאר אן עיר מקלט. דער גואל הדם איז דער שטן, דער יצר הרע און דער מלאך המות, וואס וויל נעמען נקמה פאר די עבירות; אין אלול אנטלויפט א איד און ווערט באשיצט פון אים.
יעקב'ס אנטלויפן קיין סוכות
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז דער סדר געפינט זיך ביי יעקב'ס באגעגעניש מיט עשו: אויף ראש השנה האט ער באקומען די ברכות, און זיין מתנה פאר עשו'ס שר איז וואס מ'גיט דעם שטן אויף יום כיפור, אז ער זאל זיין פארנומען. נאך אלץ האט יעקב מורא געהאט און איז אנטלאפן קיין סוכות, באשיצט פון דער שכינה. אזוי באהאלטן זיך אידן אויף סוכות אונטער די כנפי השכינה, ווי א קינד אונטער דער מאמע'ס פארטעך. ד
דעם שטן'ס טעות
דער משגיח ברענגט די גמרא אין מכות אז ביי דער גאולה, ווען דער שטן ווייסט אז דער רבונו של עולם וועט אים שעכטן, וועט ער אנטלויפן אין אן עיר מקלט און זיך טועה זיין דריי מאל: ער מיינט אז זי באשיצט א מזיד, הגם זי איז נאר פאר א שוגג; ער מיינט אז זי באשיצט א מלאך, הגם זי איז נאר פאר א מענטש; און ער לויפט קיין בצרה, הגם דער עיר מקלט איז בצר. ה
דריי ערטער וואס זאגן צו משיח
כדי צו ענטפערן ברענגט דער משגיח דעם רמב"ם אין הלכות מלכים, וואס שרייבט אז די תורה זאגט קלאר צו משיח אין דריי ערטער. איינס איז דער פסוק אין בלק; דאס דריטע איז די פרשה פון ערי מקלט, וואו משה רבינו באפעלט צולייגן נאך דריי שטעט ווען מ'וועט באקומען דאס לאנד פון קיני קניזי וקדמוני. דאס איז קיינמאל נישט געשען, און דער רבונו של עולם האט נישט געגעבן א מצוה אומזיסט; ממילא ווארט זי אויף משיח. ז,ח,ט
דערנאך ברענגט דער רמב"ם די סימנים פון משיח: א מלך וואס איז הוגה בתורה און ברענגט אלע אידן צו האלטן די תורה אינגאנצן, וואס איז נלחם מלחמות השם, און אויב ער בויט דעם בית המקדש און מקבץ נדחי ישראל איז ער משיח בודאי. דער משגיח פרעגט פארוואס איין צוזאג איז נישט גענוג, און ער זאגט אז די דריי ערטער זענען אנטקעגן די דריי סימנים: די מלחמה אין בלק, דאס צוריקקומען קיין ירושלים אין נצבים, און דאס פארענדיגן די תורה ביי ערי מקלט. ז,ח,י
ער ערקלערט אז קיין יחיד קען נישט מקיים זיין אלע מצוות, נאר דורך ערבות האלטן זיי אלע אידן פון אלע דורות צוזאמען. נאר איין מצוה איז נאך קיינמאל נישט מקוים געווארן, די דריי צוגעלייגטע שטעט, און זי ווארט אויף משיח, וואס וועט פארענדיגן די תורה.
משיח'ס אייגענע מצוה
דער משגיח ערקלערט אז ס'איז דא זעכציג ריבוא שורשי נשמות, אנטקעגן זעכציג ריבוא אותיות אין ספר תורה, ווי דער רמז אינעם נאמען ישראל, און אז יעדער איד איז אויך איינגעווארצלט אין איין מצוה. ווי די גמרא פרעגט, וואס דער תניא ברענגט, "אבוך במאי זהיר טפי", ציט זיך יעדע נשמה צו איין מצוה וואס זי זאל האלטן מיט באזונדערע הידור. כ,ל
דערנאך פרעגט ער וואס איז משיח'ס אייגענע מצוה, און ער זאגט, אלס א זאך וואס ער שפירט איז קרוב לאמת, אז דאס איז עיר מקלט: קיינער האט זי נאך נישט מקיים געווען בשלימות, און מיט צולייגן די דריי שטעט פארענדיגט משיח די תורה. משיח איז דער מציל פון ישראל; ער איז דער מקלט.
א מקלט אין מקום, זמן, תורה און נפש
דער משגיח ברענגט פון ספר יצירה אז דער רבונו של עולם האט באשאפן די וועלט אין דריי: עולם, שנה, נפש. דער הייליגסטער מקום איז דער קודש הקדשים, דער הייליגסטער זמן איז יום כיפור, און אויף יום כיפור גייט דער כהן גדול, די הייליגסטע נפש, אריין אין קודש הקדשים. אזוי אויך איז דא אן עיר מקלט אין מקום, געוויסע ערטער אין ארץ ישראל. מ
ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן לויט דער תורה, איז דא אן עיר מקלט אויך אין דער תורה. ווען דער יצר הרע יאגט נאך א מענטש, זאגט די גמרא ער זאל לייענען קריאת שמע, און די ספרים ערקלערן אז די זעקס ווערטער פון שמע און די מ"ב פון ואהבת זענען אנטקעגן די זעקס שטעט און די מ"ב ערי הלויים, צוזאמען מ"ח. קבלת עול מלכות שמים איז דער מקלט. נ
אין זמן איז דער מקלט אלול און עשרת ימי תשובה, מיטן הויכפונקט אויף ראש השנה ווען מ'קרוינט דעם רבונו של עולם פאר מלך. אין נפש, ווען אידן זענען ארומגערינגלט מיט שונאים, איז עס משיח, דער מלך וואס וועט ממשיך זיין מלכות שמים אין כלל ישראל. דער משגיח ברענגט פונעם צמח צדק אז א מלך, און בפרט מלך המשיח, איז אינגאנצן בטל צום רבונו של עולם, און דאס איז מלכות שמים.
משה הייבט אן, משיח ענדיגט
פארוואס דער שטן לויפט קיין בצרה
דער משגיח ברענגט די גמרא אז ווען אידן בלאזן שופר צוויי מאל אויף ראש השנה, ווערט דער שטן מבולבל און נבהל. ער פרעגט פארוואס, נאך צוויי טויזנט יאר גלות, זאל דער שטן מורא האבן פון א פשוט'ן אידנס שופר, און ענטפערט אז עס דערמאנט אים אינעם שופר פון דער גאולה, וואס וועט זיין זיין סוף. צ
צוריק צום שטן'ס אנטלויפן, ערקלערט דער משגיח אז ער גייט טאקע צום ערשט קיין בצר, די ערשטע שטאט וואס משה האט אפגעזונדערט, נאר דארט שפירט ער א ריח פון משיח, ווייל משה און משיח ביידע זונדערן אפ ערי מקלט. אין דעם זוהר'ס גימטריא פון ריבוע איז בצר גלייך צו דוד בן ישי. ער ווערט נבהל און מאכט א פלפול: בצרה, מיט א ה' צום סוף, איז פשוט די נקבה פון בצר. ו,ר
אין קדושה איז דער זכר דער שטארקער, אבער אין טומאה איז די נקבה שטארקער, ווי דער אור החיים דערציילט אז דער שטן איז צו אים געקומען אלס זכר און אלס נקבה, און די נקבה האט ער נישט געקענט אינגאנצן באזיגן. ממילא לויפט דער שטן קיין בצרה אין מואב. אבער בצרה איז פונקט דער ארט וואו דער רבונו של עולם וועט שעכטן דעם שטן, ווי ישעיה זאגט, "חמוץ בגדים מבצרה". ק,ש
מואב שיקט ארויס מלוכה
לויפט צו דער תורה, נישט קיין בצרה
דער משגיח שילדערט דעם פחד היינט, אין ארץ ישראל און אין דער גאנצער וועלט, פון איראן, חמאס, חיזבאללה און על-קאעדא, הגם ארץ ישראל איז נאך אלץ דער זיכערסטער ארט. די וואס ווייסן נישט בעסער לויפן קיין בצרה, צו דער סטרא אחרא. אבער אידן האבן בצר, וואס איז קדושה, ווי דער פסוק זאגט "שובו לבצרון אסירי התקוה". אג
די גמרא אין מכות רעכנט די תורה פאר אן עיר מקלט צוזאמען מיט בצר, ראמות און גולן. דער אמת'ער מקלט איז לערנען תורה און האלטן מצוות, וואס הייבט זיך אן אין אלול, ווען מ'זאגט "לדוד ה' אורי". דער משגיח דערמאנט אז בשעת די ראקעטן פון עיראק זענען גדולים ווי ר' חיים קניעווסקי געזעסן און געלערנט ביים פענסטער, אנשטאט צו לויפן אין די פארשלאסענע צימערן. אד,אה
דער משגיח רופט צו לויפן צו אלול און אלעס וואס ער שטייט פאר, תורה, מצוות, תשובה, בטחון און אמונה, און נישט צו די שוצן פון די גוים, וואס זענען בכלל נישט קיין שוץ.
ל', מ', נ"ב און קכ"ב טעג
דער משגיח ברענגט די גמרא אז צדיקים ווערן גלייך נכתב אויף ראש השנה, ווייל זיי האבן אויסגענוצט די ל' טעג פון אלול, און בינונים דארפן מ' טעג, ביז יום כיפור. רבי שמעון בר יוחאי אינעם זוהר איז מגלה אז מ'קען נאך פארענדיגן די תשובה ביז שמיני עצרת, און דער אריז"ל אז מ'קען זי נאך פאלירן ביזן לעצטן טאג חנוכה. או,אז
די שטאפלען זענען אנגעדייט אין די סדרות וואס מ'לייענט יעצט, בשעת וזאת הברכה שטייט העכער פון די נ"ג סדרות וואס דער זוהר רעכנט. וילך האט ל' פסוקים, נצבים מ' און האזינו נ"ב, און צוזאמען קכ"ב, די טעג ביזן סוף חנוכה, וואס איז א חזרה פון די ימי תשובה. ווען ער האט דאס אמאל געזאגט, האט זיין איידעם אנגעמערקט אז כי תבוא האט אויך קכ"ב. אח
כי תבוא: די קכ"ב טעג פונעם פאריגן יאר
פארוואס דארף מען דען כי תבוא? די גמרא זאגט אז מ'לייענט עס פאר ראש השנה כדי תכלה שנה וקללותיה, און דער משגיח ערקלערט אז אירע קכ"ב פסוקים ווייזן אויף די קכ"ב טעג פון תשובה פונעם פאריגן יאר און די צרות וואס זענען נאכגעקומען: א תוכחה נישט איבערצוחזרן דעם טעות. ער זאגט אז יעדער זאל באשליסן היי יאר צו טון אן אמת'ע תשובה, ווייל דער זוהר זאגט אז איין בית המדרש קען ברענגען משיח. אט,אי
ער ענדיגט מיט א רוף צו אויסנוצן אלול און תשרי און אנטלויפן אונטער דער שכינה'ס פארטעך, מיט ברכות אויף א גוט יאר, און אז אלע זאלן זיך זאמלען ארום משיח צום קול פונעם שופר.
מראי מקומות
תורה
- ב Shemos 21:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02
- ו Devarim 4:41-43 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:19, 41:51, 45:52
- ח Bamidbar 24:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:30, 18:05
- ט Devarim 19:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:30, 41:51
- י לכאורה Devarim 30 (Parshas Nitzavim) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:05
- ס Devarim 17:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:32, 41:51
- אא Bereishis 36:33 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:12
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
- ה Makkos 12a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:35
- כ Shabbos 118b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39
- נ Berachos 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:04
- צ Rosh Hashanah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:03
- אד Makkos 10a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:02
- או Rosh Hashanah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:24
- אט Megillah 31b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:04
זוהר און קבלה
- ד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:31
- מ Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:07
- ע Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:32
- ר Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 45:52
- אז Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:24
- אח Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:08:35
- אי Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:04
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 3:04 אלול איז אן עיר מקלט, אנגעדייט אינעם פסוק "אנה לידו ושמתי לך", און דער גואל הדם פון וועמען ער באשיצט איז דער שטן, דער יצר הרע און דער מלאך המות.
- 8:35 די גמרא אין מכות זאגט אז דער שטן וועט טועה זיין און אנטלויפן קיין בצרה, מיינענדיג אז דאס איז אן עיר מקלט, הגם די תורה זאגט בצר.
- 16:52 די מצוה צו צולייגן נאך דריי ערי מקלט איז קיינמאל נישט מקוים געווארן און ווארט אויף משיח; דער משגיח איז מחדש אז דאס איז משיח'ס אייגענע מצוה, מיט וואס ער פארענדיגט די תורה.
- 31:12 ס'איז דא אן עיר מקלט אין מקום, אין זמן (אלול ביז יום כיפור), אין דער תורה (קריאת שמע) און אין נפש (משיח), און אלע זענען זיי מלכות שמים.
- 59:37 אין א צייט פון פחד, זאגט דער משגיח, דארפן אידן לויפן צו תורה, מצוות, תשובה, בטחון און אמונה, און נישט צו די שוצן פון די גוים, וואס זענען בצרה.
- 1:07:48 די צייט פון תשובה ציט זיך פון אלול ביז חנוכה, און די קכ"ב פסוקים פון כי תבוא זענען א תוכחה אויף די קכ"ב טעג פונעם פאריגן יאר וואס מ'האט נישט אויסגענוצט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 12:38 פארוואס זשע וועט דער שטן, א גרויסער למדן וואס ווייסט אז דער פסוק זאגט בצר, אנטלויפן קיין בצרה?
תירוץ: 46:17 אין בצר שפירט ער משיח און קען דאס נישט אויסהאלטן, ממילא טענה'ט ער אז בצרה, די נקבה, איז דאס זעלבע, ווייל אין טומאה איז די נקבה שטארקער; אבער בצרה איז פונקט וואו מ'וועט אים שעכטן.
-
קשיא: 19:54 פארוואס דארף די תורה דריי ערטער צו צוזאגן משיח, ווען איינס וואלט גענוג געווען?
תירוץ: 20:01 זיי זענען אנטקעגן די דריי סימנים פון משיח אינעם רמב"ם.
-
קשיא: 26:54 אויב יעדער איד האט זיין אייגענע מצוה, וואס איז משיח'ס מצוה?
תירוץ: 27:44 עיר מקלט, די איינציגע מצוה וואס איז נאך נישט מקוים געווארן, מיט וואס ער וועט פארענדיגן די תורה.
-
קשיא: 44:19 פארוואס זאל דער שופר מבהיל זיין דעם שטן, ווען ער הערט אים שוין יעדעס יאר צוויי טויזנט יאר אין גלות?
תירוץ: 44:04 ווייל דאס בלאזן דערמאנט אים אינעם שופר פון דער גאולה, וואס וועט זיין זיין סוף.
-
קשיא: 1:12:28 אויב נצבים, וילך און האזינו האבן שוין צוזאמען קכ"ב פסוקים, פארוואס דארף מען אויך לייענען כי תבוא מיט אירע קכ"ב פסוקים?
תירוץ: 1:13:04 די קכ"ב פון כי תבוא גייען נישט אויף די קומענדיגע טעג, נאר אויף די קכ"ב טעג פון תשובה פונעם פאריגן יאר, א תוכחה נישט איבערצוחזרן דעם טעות.
מעשיות
-
48:09 דעם אור החיים'ס מלחמה מיטן שטן
דער משגיח דערציילט אז דער אור החיים, אין פרשת ויחי, דערציילט פון א מלחמה וואס ער האט געהאט מיטן שטן, וואס איז צו אים געקומען אין צוויי פארמען, א זכר און א נקבה. דעם זכר האט ער גלייך באוויזן, אבער מיט דער נקבה האט ער געהאט א שווערע מלחמה און האט נישט אינגאנצן געוואונען. דער משגיח ברענגט עס צו ווייזן אז אין דער סטרא אחרא איז די נקבה שטארקער.
אין דער מעשה: the Ohr HaChaim
-
1:02:13 גדולי ישראל לערנען בשעת די ראקעטן
דער משגיח דערמאנט אז מיט יארן צוריק, ביי דער מלחמה מיט עיראק, האט יעדע דירה געהאט א פארשלאסענעם צימער קעגן א גאז אטאקע, און היינט איז עס א געזעץ ביי יעדן נייעם בנין. ווען מ'האט געשאסן די ראקעטן, זענען גדולי ישראל געזעסן אין בית המדרש און געלערנט, און זענען נישט געלאפן אין די פארשלאסענע צימערן. ער דערמאנט ר' חיים קניעווסקי און אנדערע וואס זענען געזעסן ביים פענסטער אן קיין מורא, ווייל די תורה איז געווען זייער מקלט.
אין דער מעשה: ר' חיים קניעווסקי
געדאנקען
- 20:01 די דריי ערטער אין דער תורה וואס זאגן צו משיח זענען אנטקעגן די דריי סימנים פונעם רמב"ם: די מלחמה אין בלק, דאס קיבוץ גליות אין נצבים, און דאס מחזק זיין די גאנצע תורה ביי דער מצוה פון די נאך ערי מקלט.
- 22:53 ווייל יעדער איד איז איינגעווארצלט אין איין מצוה, איז דער משגיח מחדש אז משיח'ס מצוה איז עיר מקלט: דאס איז די איינציגע מצוה וואס אלע דורות צוזאמען האבן נאך נישט מקיים געווען, און מיט צולייגן די דריי שטעט פארענדיגט ער די תורה.
- 33:14 קריאת שמע איז דער עיר מקלט אין דער תורה: די זעקס ווערטער פון שמע און די מ"ב ווערטער פון ואהבת זענען אנטקעגן די זעקס שטעט און די מ"ב ערי הלויים, צוזאמען מ"ח, ווייל קבלת עול מלכות שמים איז דער מקלט פונעם יצר הרע.
- 41:49 מיט גימטריא איז "ויספת לך עוד שלש" און "אז יבדיל משה שלש ערים" ביידע גלייך צו "שום תשים עליך מלך", וואס בינדט די ערי מקלט צו דער מצוה פון מלך, צו משה און צו משיח.
- 46:17 דער שטן גייט טאקע צום ערשט קיין בצר, נאר ער שפירט דארט משיח, ווייל בצר אין גימטריא פון ריבוע איז דוד בן ישי; ממילא טענה'ט ער אז בצרה איז די נקבה פון בצר, ווייל אין טומאה איז די נקבה די שטארקערע.
- 53:17 מלכות איז נישט קיין אידישע זאך, נאר אריינגעברענגט פון מואב, דורך רות צו אידן און דורך בצרה צו אדום; ממילא אנטלויפט דער שטן פון דער מלכות דקדושה צו איר אנטקעגן אין טומאה.
- 1:09:29 די פסוקים פון די סדרות וואס מ'לייענט אין דער צייט זענען אנטקעגן די שטאפלען פון תשובה: וילך ל', נצבים מ', האזינו נ"ב, צוזאמען קכ"ב, די טעג ביזן סוף חנוכה; און די קכ"ב פון כי תבוא גייען אויפן פאריגן יאר.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 33:50 דער משגיח זאגט אז ווען דער יצר הרע יאגט נאך א מענטש, זאל ער לויפן צו קריאת שמע, צו קבלת עול מלכות שמים.
- 26:13 דער משגיח זאגט אז יעדער זאל געפינען די מצוה צו וואס זיין נשמה ציט זיך, און זי מקיים זיין מיט באזונדערע הידור און מסירות נפש.
- 1:03:17 דער משגיח זאגט אז אין צייטן פון פחד זאלן אידן לויפן צו תורה, מצוות, תשובה, בטחון און אמונה, און נישט צו די שוצן פון די גוים.
- 1:15:22 דער משגיח רופט אז יעדער זאל באשליסן היי יאר צו טון אן אמת'ע תשובה און צולייגן זיין חלק, ווייל איין בית המדרש וואס טוט תשובה קען ברענגען משיח.
- 1:16:20 דער משגיח רופט צו אויסנוצן אלול און תשרי אלס א מקלט, אנטלויפן אונטער דעם שוץ פון דער שכינה און זיך אומקערן צום שורש.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען בלק, דוד המלך, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער צמח צדק, דער קאצקער רבי, דער רמב"ם, דער שם משמואל, יובב בן זרח, יעקב אבינו, משה רבינו, עגלון מלך מואב, עשו, ר' חיים קניעווסקי, ר' מרדכי סילווער, רבי שמעון בר יוחאי, רות
ערכים אלול, יצר הרע, ניצוצות, עולם שנה נפש, עיר מקלט, קבלת עול מלכות שמים, תוכחה