The Great Effect of Tekias Shofar. The נסיון of עקידת יצחק as Applicable to our Generation
קאטאלאג: ZMANIM (English) ראש השנה נומ׳ 1 פאקעט גייד ז׳ 62 תשנ"ז (1996–97) ענגליש 1 שעה 15 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די עקידה איז געווען א נסיון צו טון דעם רצון השם ווען דער אויבערשטער זעט אויס ווייט און פול מיט סתירות, אז אונזער דור פון עקבתא דמשיחא גייט אדורך דעם זעלבן נסיון, און אז דער שופר וואס מיר האבן באקומען פון דער עקידה צעטרייבט די וואלקנס און באנייט די וועלט.
דער משגיח עפנט מיט דעם זוהר אז ביים סוף יאר איז די השפעה וואס איז באשטימט געווארן פאריגן ראש השנה שוין כמעט אויסגעלאפן, און וואלקנס שטעלן זיך צווישן דעם אויבערשטן און כנסת ישראל. אונזער שופר דא אונטן וועקט אויף דעם שופר של מעלה, צעטרייבט די וואלקנס און ברענגט אראפ נייע השפעה, און מיט די הונדערט קולות און די פסוקים פון מלכיות זכרונות און שופרות באשאפט כלל ישראל די וועלט אויפסניי מיט די עשרה מאמרות. כדי דאס צו ערקלערן גייט ער צו דער עקידה. נסיון מיינט אויך דערהויבן. פארוואס איז די עקידה, א קלארער באפעל פונעם אויבערשטן, געווען דער שווערסטער נסיון? דער זוהר ענטפערט אז אברהם אבינו האט געזען דעם מקום פון דער ווייטנס: דער באפעל האט זיך געשטויסן מיט דער הבטחה אויף יצחק, און ער האט געפאלגט אן פארשטיין. לויט דעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, לערנט דער משגיח אז דער לעצטער דור פאר משיח, די פיאטע פונעם גוף פון אדם הראשון, שטייט אין דעם זעלבן נסיון. די אמונה פון אברהם אבינו וואס איז אראפ ביז דער פיאטע גיט אונז כח זיך צו האלטן, און דער איל פון דער עקידה האט אונז געגעבן דעם שופר.
ענינים: עקידת יצחק · ראש השנה · די עבודה פונעם לעצטן דור · הסתר פנים און יסורים
סדר השיעור
-
0:00 דער שופר צעטרייבט די וואלקנס פונעם סוף יאר שטייט אינעם קאטאלאג
לויטן זוהר שילדערט דער משגיח ווי די השפעה פונעם פאריגן יאר לויפט אויס און וואלקנס שטעלן זיך צווישן דעם אויבערשטן און כנסת ישראל. דער שופר דא אונטן וועקט אויף דעם שופר של מעלה, צעטרייבט די וואלקנס און ברענגט נייע השפעה, און מיט די הונדערט קולות און די פסוקים פון מלכיות זכרונות און שופרות באשאפט כלל ישראל די וועלט אויפסניי מיט די עשרה מאמרות.
-
8:13 נסיון מיינט דערהויבן; דער ערשטער נסיון און דער לעצטער שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח גייט צו דער עקידה, ערקלערט אז נסיון מיינט אויך דערהויבן, אזוי ווי א קינד וואס ווערט העכער געשטעלט נאך א פרוב, און שילדערט דעם ערשטן נסיון אין אור כשדים, וואו אברהם אבינו האט מוסר נפש געווען פאר א באשעפער וואס האט קיינמאל נישט גערעדט מיט אים. ער פרעגט פארוואס די עקידה, וואס דער אויבערשטער אליין האט באפוילן, זאל זיין שווערער.
-
16:24 וירא את המקום מרחוק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אויף "וירא את המקום מרחוק": אברהם אבינו האט געזען דעם אויבערשטן ווייט, ווייל דער באפעל צו ברענגען יצחק האט זיך געשטויסן מיט דער הבטחה "כי ביצחק יקרא לך זרע", און דער אויבערשטער טוישט נישט זיין מיינונג. אברהם אבינו האט נישט געוואלט טראכטן אין דער קשיא און האט געפאלגט מיט פארמאכטע אויגן.
-
20:01 פארוואס אברהם אבינו האט נישט געזען דעם תירוץ שטייט אינעם קאטאלאג
דורך רש"י ווייזט דער משגיח אז דער תירוץ איז געווען פשוט: דער אויבערשטער האט געזאגט ארויפברענגען יצחק, נישט שעכטן. אברהם אבינו האט עס נישט געזען ווייל ביי א נסיון זענען די תירוצים באהאלטן; דאס איז הסתר פנים, וואס קען קומען אויף א יחיד אדער אויף א דור, און אברהם אבינו האט געזאגט דעם שטן אז ער הערט אים נישט.
-
24:18 מעשה אבות סימן לבנים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם כלל פונעם רמב"ן אז אלעס וואס איז געשען מיט די אבות איז א סימן פאר די קינדער, מיט דעם ביישפיל פון אברהם אבינו'ס אראפגיין קיין מצרים. ממילא מוז כלל ישראל אדורכגיין צען נסיונות, און דער לעצטער, פאר משיח, איז דער נסיון פון דער עקידה: א פארוואלקנטער מוח און א הארץ אן הרגשה.
-
28:04 מלאכי: מאמינים אינעם לעצטן דור שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז מלאכי, דער לעצטער נביא, שילדערט דעם דור פאר משיח וואס זאגט אז עס לוינט נישט צו דינען דעם אויבערשטן, אבער ער זאגט צו אז די יראי השם וועלן זיך צוזאמקומען און מחזק זיין איינער דעם אנדערן. אזוי ווי אברהם אבינו האט זיך געהאלטן אין אמונה, וועט בלייבן א שדרה פון מאמינים, און דער מדרש זאגט אז זיי וועלן זיך מער פרייען וואס זיי האבן אפגעהיטן די אמונה ווי מיט דער גאולה אליין.
-
32:45 אונזערע קשיות און די פיאטע פון אדם הראשון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז אונזער דור איז פול מיט קשיות אויפן אויבערשטן, וואס מ'קען לייכט פארענטפערן ערשט נאכן נסיון. יעדער דור איז קעגן אן אבר פונעם גוף פון אדם הראשון, און דער לעצטער דור איז די פיאטע, וואס האט נישט קיין הרגשה. ביי דער עקידה איז אברהם אבינו אריינגעשטעלט געווארן אין דעם מצב, און די ברכה "עקב אשר שמעת" ווייזט דערויף.
-
37:48 די עקידה האט מקיים געווען די הבטחה שטייט אינעם קאטאלאג
מיט דעם זוהר ערקלערט דער משגיח אז יצחק האט פאר דער עקידה נישט געקענט האבן קינדער; דארט איז זיין נשמה ארויס און צוריקגעקומען מיט א הוספה, און דערפאר ווערט גלייך דערנאך דערציילט אז רבקה איז געבוירן געווארן. די עקידה, וואס האט אויסגעזען ווי זי איז מבטל די הבטחה, איז אדרבה געווען דער קיום דערפון, און וואס עס זעט אויס שלעכט פאר א איד מיט אמונה ווייזט זיך ארויס פאר זיין טובה.
-
42:04 אמת, דאס לעצטע ווארט פון קריאת שמע שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז היינט איז דער אויבערשטער ווייט און דאס איז אונזער תפקיד אין א וועלט פון כפירה. די רמ"ח ווערטער פון קריאת שמע זענען קעגן די רמ"ח אברים; דאס ערשטע ווארט איז דער קאפ און דאס לעצטע, אמת, איז די פיאטע, און אין עקבתא דמשיחא זאגט די גמרא אז די אמת וועט זיין נעדרת, און מ'מוז גלייבן אין איר אינעם פינצטערניש.
-
46:21 חבקוק'ס איין מצוה: אמונה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די שפעטערדיגע דורות האבן צוזאמגענומען די תרי"ג מצוות, ביז חבקוק האט געשטעלט די גאנצע תורה אויף אמונה, ווייל קליינע דורות קענען נישט אריינלייגן אלע כוחות אין יעדע מצוה. ריינע אמונה איז היינט שווער, אבער ווייל די אמונה פון אברהם אבינו איז אראפ ביז דער פיאטע, איז די אמונה נצחי ביי כלל ישראל און גיט אונז כח היינט.
-
50:39 משיח באגורט מיט צדקה און אמונה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט ווי משיח בעט צו קומען און דער שטן איז מקטרג, און זאגט אז ער וועט זיגן מיטן כח פון צדקה און אמונה, וואס זענען נישט צו צעטיילן, אזוי ווי דער פסוק אין ישעיה רופט זיי דער גארטל פון זיינע לענדן. ער זאגט מ'זאל זיך שטארקן אין אמונה און לערנען ספרים וואס זענען מחזק אין אמונה.
-
54:11 דער איל פון דער עקידה און שמע ישראל שטייט אינעם קאטאלאג
צוריק צום אנהייב ערקלערט דער משגיח אז ביי דער עקידה האט אברהם אבינו צעטריבן די וואלקנס פון בלבול הדעת און זיין אמונה איז באנייט געווארן, און פונעם איל וואס איז געהאנגען מיט די הערנער האבן מיר באקומען דעם שופר, וואס באנייט די וועלט יעדעס יאר. ראש השנה איז דער קאפ פונעם יאר אזוי ווי אמונה איז דער קאפ פון די מצוות; "שמע ישראל", דער לעצטער פסוק פון מלכיות, איז בגימטריא "שופר של איל", און די גמרא זאגט אז מ'נעמט אויף די מלכות דורכן שופר.
-
1:02:07 דאס יאר ווי א קליינע בילד פון די וועלט'ס יארן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דאס יאר איז א קליינע בילד פון די גאנצע יארן פון דער וועלט, וואס ענדיגן זיך ביי אחרית הימים און הייבן זיך אן פון דאס ניי. "בראשית" איז מרמז "ברא תיש", דער איל וואס איז באשאפן געווארן פון אנהייב פאר אברהם אבינו, אז די וועלט הייבט זיך אן מיטן כח פונעם שופר, און די נייע וועלט וועט זיך אויך אנהייבן מיטן שופר גדול. היינט האלט דאס גרויסע יאר ביים סוף, באדעקט מיט געדיכטע וואלקנס.
-
1:06:31 חבלי משיח און דעם אויבערשטנס אהבה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח גלייכט אונזער צייט צו די זיבעציג קרעכצן פון א יולדת, קעגן די זיבעציג ווערטער פון "למנצח" וואס ענדיגט זיך מיט "ביום קראנו", וואו מיר האלטן היינט. מלאכי עפנט מיט "אהבתי אתכם", און די הפטרה פונעם צווייטן טאג ראש השנה זאגט אז דער אויבערשטער באווייזט זיך פון דער ווייטנס מיט אן אייביגע אהבה; די צרות זענען פאר אונזער טובה אזוי ווי די עקידה. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף תשובה שלמה און דעם שופר גדול.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דער שופר צעטרייבט די וואלקנס פונעם סוף יאר
דער משגיח עפנט מיט דעם וואס דער זוהר זאגט אויף ראש השנה. פאריגן ראש השנה איז באשטימט געווארן א מאס השפעה און ברכה אויפן גאנצן יאר, און ביים סוף יאר איז כמעט גארנישט געבליבן; די וועלט איז פארלוירן סיידן איינער ברענגט אראפ נייע השפעה. דערצו שטעלן זיך וואלקנס צווישן דעם אויבערשטן, די זון, און כנסת ישראל, די לבנה, און זיי לאזן נישט דורך זיין ליכט. א
אונזער שופר דא אונטן וועקט אויף דעם שופר של מעלה, אזוי ווי צוויי סטרונעס וואס זענען געשטימט אויף איין טאן. ער ברענגט אראפ נייע השפעה און צעטרייבט די וואלקנס. דער אויבערשטער האט געגעבן כלל ישראל די עבודה צו באשאפן די וועלט אויפסניי יעדעס יאר: די הונדערט קולות זענען די עשרה מאמרות, יעדער מאמר כולל אלע צען, און די צען פסוקים פון מלכיות זכרונות און שופרות זענען יעדער קעגן א מאמר.
נסיון מיינט דערהויבן; דער ערשטער נסיון און דער לעצטער
כדי דאס בעסער צו ערקלערן גייט דער משגיח צו דער עקידה, די קריאה פון ראש השנה, און פרעגט וואס איז געווען איר גרויסער נסיון. אברהם אבינו איז אדורך צען נסיונות, ווי די משנה אין אבות זאגט. אין לשון הקודש מיינט נסיון אויך דערהויבן, ווי רש"י ערקלערט, אזוי ווי א נס וואס מ'הייבט הויך, אדער א קינד אין חדר וואס מ'פרובירט אים און מ'שטעלט אים העכער ביז ער ענדיגט. די עקידה איז געווען דער לעצטער, און לויטן מדרש האט דער אויבערשטער אים געבעטן ער זאל עס באשטיין כדי די אנדערע זאלן נישט פארלוירן גיין. ב,ג,ד
דער ערשטער נסיון איז געווען אין אור כשדים. אברהם אבינו האט אויסגעפרובירט די עבודה זרות, געפונען א חסרון אין יעדע, און מיט א ריינעם שכל דערגרייכט צו איין באשעפער. ער האט עס געפרעדיגט, מ'האט פון אים געלאכט, און נמרוד האט אים אריינגעווארפן אין פייער; ערשט דאן, זאגט דער מדרש, האט זיך דער אויבערשטער באוויזן. ער האט מוסר נפש געווען פאר א באשעפער וואס האט קיינמאל נישט גערעדט מיט אים. ביי דער עקידה האט דער אויבערשטער אליין געזאגט "קח נא את בנך", און יעדער איד וואלט געפאלגט. פארוואס זשע איז עס געווען שווערער? ו,ה
וירא את המקום מרחוק
דער משגיח ענטפערט מיטן זוהר אויף "וירא את המקום מרחוק": אברהם אבינו האט געזען דעם אויבערשטן ווייט, זיין מוח פארוואלקנט מיט קשיות. מ'האט אים צוגעזאגט "כי ביצחק יקרא לך זרע", און דער אויבערשטער, וואס טוישט נישט זיין מיינונג, האט יעצט באפוילן דאס פארקערטע. אברהם אבינו האט נישט געוואלט טראכטן דערין; ער האט פארמאכט די אויגן און געפאלגט. ז,ח,ט,י
פארוואס אברהם אבינו האט נישט געזען דעם תירוץ
די קשיא האט געהאט א פשוטן תירוץ. רש"י ברענגט אז נאכדעם האט אברהם אבינו געפרעגט אויף דער סתירה, און דער אויבערשטער האט געענטפערט אז ער האט געזאגט ארויפברענגען יצחק, נישט שעכטן. אברהם אבינו האט עס נישט געזען ווייל עס איז געווען א נסיון, און ביי א נסיון זענען די תירוצים באהאלטן. דער משגיח רופט דאס הסתר פנים, וואס קען קומען אויף א יחיד אדער אויף א דור; אברהם אבינו האט געזאגט דעם שטן אז ער הערט נישט צו א באקאנטן ליגנער. כ,ל,מ
מעשה אבות סימן לבנים
דער משגיח ברענגט דעם כלל פונעם רמב"ן אז אלעס וואס איז געשען מיט די אבות איז א סימן פאר די קינדער: אברהם אבינו'ס אראפגיין קיין מצרים, שרה'ס געפאנגענשאפט, די מכות און די מתנות האבן געוויזן אויף גלות מצרים און די גאולה. ממילא מוז כלל ישראל אויך אדורכגיין צען נסיונות, און דער לעצטער, ביי אחרית הימים, איז דער נסיון פון דער עקידה: א פארוואלקנטער מוח און א הארץ אן הרגשה. נ
מלאכי: מאמינים אינעם לעצטן דור
מלאכי, דער לעצטער נביא, האט איבערגעלאזט א נבואה פארן דור פאר משיח. ער שילדערט מענטשן וואס זאגן אז עס לוינט נישט צו דינען דעם אויבערשטן, א דור וואו די אמונה איז אויסגעטריקנט. פונדעסטוועגן זאגט ער צו אז די יראי השם וועלן זיך צוזאמקומען און מחזק זיין איינער דעם אנדערן. ווייל אברהם אבינו האט זיך געהאלטן אין אמונה ביים לעצטן נסיון, וועט בלייבן א שדרה פון מאמינים, און דער מדרש זאגט אז זיי וועלן זיך מער פרייען וואס זיי האבן אפגעהיטן די אמונה ווי מיט דער גאולה. ס,פ
אונזערע קשיות און די פיאטע פון אדם הראשון
די עקידה האט מקיים געווען די הבטחה
דער משגיח לייגט צו אז די עקידה האט נישט צעבראכן די הבטחה. דער זוהר ערקלערט אז יצחק איז געבוירן געווארן אן א כח צו האבן קינדער; ביי דער עקידה איז זיין נשמה ארויס און צוריקגעקומען מיט א הוספה. גלייך דערנאך דערציילט די תורה אז רבקה איז געבוירן געווארן. די עקידה איז אדרבה געווען דער קיום פון דער הבטחה, און אזוי אויך וואס עס זעט אויס שלעכט פאר א איד מיט אמונה ווייזט זיך ארויס פאר זיין טובה. ש,אא
אמת, דאס לעצטע ווארט פון קריאת שמע
היינט איז דער אויבערשטער ווייט, און דורכצוגיין דעם נסיון איז אונזער תפקיד אין א וועלט פון כפירה. דער שולחן ערוך זאגט אז די רמ"ח ווערטער פון קריאת שמע זענען קעגן די רמ"ח אברים; דאס לעצטע, אמת, איז די פיאטע. די גמרא אין סוטה זאגט אז אין עקבתא דמשיחא וועט די אמת זיין נעדרת. אמת שטייט נישט אין ספר תורה; מיר לייגן עס צו, און מ'גלייבט אין איר אינעם פינצטערניש. אב,אג
חבקוק'ס איין מצוה: אמונה
די שפעטערדיגע דורות האבן צוזאמגענומען די תרי"ג מצוות, ביז חבקוק האט געשטעלט די גאנצע תורה אויף אמונה, ווייל קליינע דורות קענען נישט אריינלייגן אלע כוחות אין יעדע מצוה. ריינע אמונה איז היינט שווער; אסאך פאלן דורך ווען מ'פרובירט זיי. אבער אברהם אבינו'ס אמונה איז געגאנגען פון שמע ביז אמת, אראפ ביז דער פיאטע, און דערפאר איז די אמונה נצחי ביי כלל ישראל און גיט אונז כח היינט.
משיח באגורט מיט צדקה און אמונה
דער איל פון דער עקידה און שמע ישראל
צוריק צום אנהייב ערקלערט דער משגיח אז די עקידה אליין איז געווען א סוף יאר פון בלבול הדעת און וואלקנס. אברהם אבינו האט זיי צעטריבן, און זיין אמונה איז באנייט געווארן ווען ער האט דערזען דעם איל געהאנגען מיט די הערנער. פון יענעם איל האט כלל ישראל באקומען דעם שופר, וואס צעטרייבט יעדעס יאר די וואלקנס, ממתיק די מדת הדין מיט רחמים און ברענגט א נייעם יאר מיט ברכה. אז
ראש השנה איז דער קאפ פונעם יאר אזוי ווי אמונה איז דער קאפ פון די מצוות, דערפאר באנייט מען דעמאלט די אמונה און מ'חזר'ט איבער אז דער אויבערשטער איז דער מלך און גיט אלעס. דער לעצטער פסוק פון מלכיות, "שמע ישראל", איז בגימטריא "שופר של איל", און די גמרא זאגט אז מ'נעמט אויף זיין מלכות דורכן שופר. אח,אט
דאס יאר ווי א קליינע בילד פון די וועלט'ס יארן
דאס יאר איז א קליינע בילד פון די גאנצע יארן פון דער וועלט, וואס ענדיגן זיך ביי אחרית הימים און הייבן זיך אן פון דאס ניי. דער תיקוני זוהר לערנט "בראשית" אלס "ברא תיש", דער איל וואס איז באשאפן געווארן פאר אברהם אבינו; די וועלט האט זיך אנגעהויבן מיטן כח פונעם שופר און וועט זיך ווידער אנהייבן מיטן שופר גדול. יעצט האלט דאס גרויסע יאר ביים סוף, באדעקט מיט געדיכטע וואלקנס. אי,אכ
חבלי משיח און דעם אויבערשטנס אהבה
אונזער צייט איז חבלי משיח. דער זוהר זאגט אז א יולדת קרעכצט זיבעציג מאל, קעגן די זיבעציג ווערטער פון "למנצח" וואס ענדיגט זיך "ביום קראנו"; דער משגיח זאגט אז מיר האלטן יעצט ביי דעם לעצטן ווארט, ווען דער אויבערשטער זעט אויס ווייט. אל,אמ
דעם אויבערשטנס אהבה איז נישט פארלאשן; ער האט אונז נאך מער ליב ווייל ער זעט אונזער געראנגל. מלאכי עפנט מיט "אהבתי אתכם אמר השם", און די הפטרה פונעם צווייטן טאג, וואס מ'לייענט נאך דער עקידה, זאגט אז דער אויבערשטער באווייזט זיך פון דער ווייטנס מיט אן אהבת עולם. די צרות זענען פאר אונזער טובה, אזוי ווי די עקידה פאר אברהם אבינו. דער משגיח ענדיגט מיט א ברכה אויף תשובה שלמה און דעם שופר גדול. אנ,אע
מראי מקומות
תורה
- ה Bereishis 22:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:37
- ח Bereishis 22:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:27
- ט Bereishis 21:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:27
- י Bamidbar 23:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:27
- ל Bereishis 22:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:01
- מ Devarim 31:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:01
- ר Bereishis 22:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:59
- ת Bereishis 22:20 40:07 טעקסט מפתח
- אא Bereishis 22:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:35
- או Bereishis 22:19 55:38 טעקסט מפתח
- אז Bereishis 22:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:12
- אח Devarim 6:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:31
- אס Devarim 4:7 1:10:18 טעקסט מפתח
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
- א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:26
- ז לכאורה Zohar on Bereishis 22:4 (Vayera) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:27
- ש Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:35
- אי Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:10
- אל Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:13
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 2:33 ביים סוף יאר איז די השפעה אויסגעלאפן און וואלקנס טיילן אפ דעם אויבערשטן פון כלל ישראל; דער שופר צעטרייבט זיי און ברענגט אראפ נייע השפעה אויפן קומענדיגן יאר.
- 5:52 דורכן שופר און די צען פסוקים פון יעדע ברכה פון מלכיות זכרונות און שופרות באשאפט כלל ישראל די וועלט אויפסניי מיט די עשרה מאמרות.
- 17:06 דער נסיון פון דער עקידה איז געווען אז דער באפעל פונעם אויבערשטן האט זיך געשטויסן מיט זיין הבטחה אויף יצחק, און אברהם אבינו האט געפאלגט פארמישט און אן פארשטיין.
- 24:25 ווייל מעשה אבות סימן לבנים, מוז דער דור פון עקבתא דמשיחא אדורכגיין דעם נסיון פון דער עקידה: אמונה צווישן קשיות און הסתר פנים.
- 48:39 די אמונה פון אברהם אבינו איז אראפ ביז דער פיאטע, און דאס גיט זיינע קינדער דעם כח צו האלטן אמונה אין די שווערסטע מצבים; די אמונה וועט קיינמאל נישט אוועקגיין פון כלל ישראל.
- 56:52 דער שופר פון ראש השנה קומט פונעם איל פון דער עקידה, און ער באנייט סיי דאס יאר און סיי, ביים סוף פון די טעג, די גאנצע וועלט.
- 1:08:35 אפילו ווען דער אויבערשטער זעט אויס ווייט, איז זיין אהבה צו כלל ישראל נישט פארלאשן; ער האט זיי נאך מער ליב ווייל ער זעט זייער געראנגל.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 15:45 פארוואס איז די עקידה, א קלארער באפעל פונעם אויבערשטן וואס יעדער איד וואלט געפאלגט, געווען א שווערערער נסיון ווי אור כשדים?
תירוץ: 16:14 ווייל אברהם אבינו האט געזען דעם אויבערשטן פון דער ווייטנס: דער באפעל האט זיך געשטויסן מיט דער הבטחה אויף יצחק, און ער האט געמוזט פאלגן פארמישט.
-
קשיא: 21:14 ווי אזוי האט אברהם אבינו, וואס האט פארשטאנען די גאנצע תורה, נישט געזען דעם פשוטן תירוץ אז מ'האט אים נאר געהייסן ארויפברענגען יצחק?
תירוץ: 21:31 ווייל עס איז געווען א נסיון, און ביי א נסיון איז דער תירוץ באהאלטן; דער אויבערשטער האט געמאכט אז ער זאל נישט טראכטן דערפון.
-
קשיא: 30:00 וועט קיינער נישט גלייבן אינעם דור פון עקבתא דמשיחא?
תירוץ: 30:21 עס וועלן בלייבן יראי השם וואס זענען מחזק איינער דעם אנדערן, ווייל אברהם אבינו האט זיך געהאלטן אין אמונה ביים לעצטן נסיון.
-
קשיא: 38:20 איז די עקידה מבטל געווען די הבטחה "כי ביצחק יקרא לך זרע"?
תירוץ: 38:35 אדרבה, זי האט זי מקיים געווען: יצחקס נשמה איז צוריקגעקומען מיט א הוספה וואס האט אים מעגליך געמאכט צו האבן קינדער, און דערנאך איז רבקה געבוירן געווארן.
-
קשיא: 1:08:35 יעצט וואס דער אויבערשטער זעט אויס ווייט, איז זיין אהבה צו כלל ישראל פארלאשן געווארן?
תירוץ: 1:08:59 ניין; ער האט אונז נאך מער ליב ווייל ער זעט אונזער געראנגל, אזוי ווי מלאכי'ס "אהבתי אתכם" און די הפטרה'ס "אהבת עולם" ווייזן.
געדאנקען
- 9:47 א נסיון איז אויך א דערהויבונג: אזוי ווי א קינד ווערט העכער געשטעלט נאך יעדן פרוב, האט יעדער נסיון דערהויבן אברהם אבינו, און די עקידה איז געווען זיין לעצטע מדרגה.
- 16:08 די עקידה איז געווען שווערער ווי אור כשדים נישט צוליב דעם קרבן, נאר ווייל אברהם אבינו האט געמוזט פאלגן ווען דער אויבערשטער האט אויסגעזען ווייט און פול מיט סתירות, אן די קלארקייט וואס ער האט אלעמאל געהאט.
- 21:25 די קשיות וואס מענטשן האבן אויפן אויבערשטן האבן נישט קיין ממשות; בשעת א נסיון זענען די תירוצים באהאלטן על פי גזירה, און זיי ווערן פשוט ערשט נאכדעם, אזוי ווי מ'זעט פון רש"י ביי דער עקידה.
- 36:21 ביי דער עקידה איז אברהם אבינו אריבערגעפירט געווארן אינעם מצב פון עקבתא דמשיחא, און "עקב אשר שמעת" מיינט אז ער האט געפאלגט אינעם מצב פון דער פיאטע; דערפאר האלט זיין אמונה וואס איז אראפ ביז דער פיאטע אויף דעם לעצטן דור.
- 44:15 אמת, דאס לעצטע ווארט פון קריאת שמע, איז קעגן דער פיאטע; עס שטייט נישט אין ספר תורה נאר מיר לייגן עס צו, אזוי ווי אינעם לעצטן דור זעט מען נישט די אמת און מ'מוז גלייבן אין איר אינעם פינצטערניש.
- 59:47 "שמע ישראל", דער לעצטער פסוק פון מלכיות, איז בגימטריא "שופר של איל": דער שופר פונעם איל פון דער עקידה איז דער מיטל וואס דורך אים נעמט כלל ישראל אויף מלכות שמים.
- 1:02:10 דאס יאר איז א בילד פון די וועלט'ס גאנצע געשיכטע: אזוי ווי דער שופר צעטרייבט די וואלקנס פונעם סוף יאר, וועט דער שופר גדול צעטרייבן די וואלקנס פון אחרית הימים און די וועלט וועט זיך אנהייבן פון דאס ניי, מיטן כח פונעם איל וואס איז מרמז אין "בראשית".
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 53:49 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך באגורטן מיט אמונה: זיך שטארקן אין איר, ארבעטן אויף איר, זיך איבן אין איר און לערנען ספרים וואס זענען מחזק אין אמונה.
- 58:40 דער משגיח זאגט אז ראש השנה ארבעט מען אויף אמונה, מ'באנייט און מ'שטארקט זי, מיט'ן איבערחזר'ן אז דער אויבערשטער איז דער מלך, ער באשאפט אונז און גיט אונז אלעס וואס מיר דארפן אויפן נייעם יאר.
- 31:47 לויטן משגיח זאלן די יראי השם אינעם לעצטן דור זיך צוזאמקומען און מחזק זיין איינער דעם אנדערן זיך צו האלטן אין אמונה, ווי קינדער פון אברהם אבינו.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, דער רמב"ן, חבקוק, יצחק אבינו, מלאכי, משה רבינו, נמרוד, פרעה, רבקה אמנו, רש"י, שרה אמנו
ערכים אדם הראשון, אחרית הימים, אמונה, בטחון, הסתר פנים, השפעה, זכרונות, מסירות נפש, מעשה אבות סימן לבנים, נסיון, עקבתא דמשיחא, עקידה, עשרה מאמרות, צדקה, קטרוג, רבונו של עולם, שופר