The Power of An Atmosphere of קדושה and Vice Versa (Explanation of the meaning of ויגדלו הנערים)

קאטאלאג: PARSHA (English) תולדות נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 55 תשס"ד (2003–04) ענגליש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 58 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעקב און עשו זענען "געוואקסן" דעם טאג וואס אברהם אבינו איז נפטר געווארן, יעדער האט איינגעזאפט די אטמאספער פון א פטירה, און ער לערנט ארויס אז א סביבה פון קדושה, אדער להבדיל פון טומאה, פועל'ט אויפן מענטש, און א איד דארף אריינברענגען קדושה אין די ערטער פון חושך, אזוי ווי די חנוכה ליכט.

דער משגיח עפנט מיט רש"י אויף "ויגדלו הנערים", אז ביי דרייצן יאר איז יעקב געגאנגען אין בית המדרש און עשו צו עבודה זרה, כאטש לויטן חשבון איז אברהם אבינו נפטר געווארן ווען זיי זענען געווען פופצן. כדי צו ערקלערן וואס איז געשען ביי פופצן ברענגט ער דעם פי שנים וואס אלישע האט געבעטן ביי אליהו'ס הסתלקות, און דעם בני יששכר אז ביים טאג פון א צדיק'ס פטירה קומען זיך צוזאם אלע זיינע מצוות, און ווער עס שטייט דארט קען זוכה זיין צו גרויסע מדריגות. יעדער צדיק האט א מתנגד אויף זיין מדריגה אין טומאה: אברהם און נמרוד, יצחק און ישמעאל, יעקב און עשו; גייט איינער אוועק, מוז דער אנדערער אויך אוועקגיין. דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן האט עשו געהרגעט נמרוד, און ממילא האט יעקב איינגעזאפט קדושה ביי אברהם'ס בעט, און עשו די רשעות פון נמרוד. פון דא רעדט דער משגיח וועגן אטמאספער: אין א אידישע שטוב, אין דער פארשמוצטער וועלט פון היינט, ביי פורים וואס קען נישט גיין ווייטער פונעם פופצנטן טאג, און ביי חנוכה וואס טראגט ליכט אריין אין רשות פון חושך.

ענינים: חברים און די סביבה · יצחק, יעקב און עשו · די הסתלקות פון א צדיק

סדר השיעור

  1. 0:00 ויגדלו ביי פופצן און א צדיק'ס פטירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט רש"י אז די ברידער האבן זיך צעשיידט ביי דרייצן, כאטש אברהם איז נפטר געווארן ווען זיי זענען געווען פופצן, און פרעגט ווי אזוי אלישע האט געקענט באקומען צוויי מאל אליהו'ס כח. ער ענטפערט מיטן בני יששכר אז ביי א פטירה קומען זיך צוזאם אלע מצוות, און מיטן חתם סופר וואס האט באדויערט אז ער איז נישט געווען ביי זיין רבי'ס פטירה.

  2. 6:00 יעדער צדיק האט זיין מתנגד

    דער משגיח ערקלערט אז יעדער צדיק האט א קעגנער פון דער זעלבער מדריגה אין טומאה: אברהם האט געהאט נמרוד, יצחק האט געהאט ישמעאל. ער מערקט אן אז אין דער תורה שבכתב זעט מען גארנישט שלעכטס ביי נמרוד, ישמעאל אדער עשו, און נאר די תורה שבעל פה ווייזט ווער זיי זענען.

  3. 13:04 ווען דער צדיק גייט אוועק, גייט זיין קעגנער אוועק

    דער משגיח ברענגט די גמרא פון רבי יהושע בן חנניה, וואס האט געזאגט פאר זיינע תלמידים אז די וויכוח'ניקעס פון די גוים וועלן אוועקגיין מיט אים, און רש"י אויף רבקה'ס ווערטער אז עשו איז געשטארבן דעם טאג וואס יעקב איז מקובר געווארן.

  4. 18:00 עשו הרגעט נמרוד; די רויטע קאליר

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן האט עשו געהרגעט נמרוד, און אז עשו האט געבעטן פון "דעם רויטן". ער גייט אריין אין דעם ש"ך וועגן טראגן רויט, און ערקלערט אז רויט איז מדת הדין און ווייס איז חסד, און אז אלעס ביי עשו איז רויט.

  5. 25:38 צוויי פטירות, צוויי ברידער וואקסן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט זיין ערשטע קשיא: יעקב איז געשטאנען ביי אברהם'ס בעט און האט איינגעזאפט זיין קדושה, און עשו איז געווען ביי נמרוד'ס טויט און האט איינגעזאפט זיין רשעות, אזוי אז ביידע זענען געוואקסן יענעם טאג. ער שליסט אז אטמאספער איז א גרויסער כח.

  6. 30:00 די אטמאספער פון א אידישע שטוב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט חנה וואס האט מתפלל געווען נעבן עלי, אלס מקור צו שטיין נעבן א צדיק, און באשרייבט די אטמאספער פון א שטוב מיט א מזוזה, ספרים און שבת, און ווי טעלעוויזיע און אינטערנעט פארשמוצן זי, אזוי ווי די גשמיות'דיגע פארשמוצונג שפיגלט אפ די רוחניות'דיגע.

  7. 35:34 גן עדן מיט יעקב, גיהנום מיט עשו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט רש"י אז יצחק האט געשפירט גן עדן ווען יעקב איז אריינגעקומען און גיהנום ווען עשו איז אריינגעקומען. ער רעדט וועגן די נסיונות פון דער פארשמוצטער סביבה היינט, און זאגט אז דער אויבערשטער שטעלט יעדע נשמה וואו זי געהערט, און די עבודה איז אריינצוברענגען קדושה דארט.

  8. 39:42 די וואקסנדיגע לבנה און עשו'ס רשות

    דער משגיח ערקלערט אז מ'שטעלט א חופה ווען די לבנה וואקסט, ווייל די לבנה איז א משל אויף כלל ישראל, און אז די ימים טובים פאלן אין דער ערשטער העלפט פונעם חודש. פורים קען נישט גיין ווייטער פונעם פופצנטן, ווייל דערנאך הייבט זיך אן די רשות פון עשו און דער סטרא אחרא.

  9. 46:01 חנוכה: ליכט אין רשות פון חושך

    דער משגיח ערקלערט אז חנוכה איז דער אויסנאם: אין סוף חודש, ביי נאכט און אין רשות הרבים, די רשות פון דער סטרא אחרא. ווייל די יוונים זענען אריינגעדרונגען אין דער קדושה, טראגן די חנוכה ליכט דעם בית המקדש אריין אין זייער רשות, קעגן זייער גזירה צו שרייבן אויף יעדע טיר אז אידן האבן נישט קיין חלק אין אלקי ישראל.

  10. 52:05 אונזער דור'ס תפקיד און די ליידיגע בעכערלעך פון דער מנורה

    דער משגיח ברענגט די ספרים אז נשמות פון פריערדיגע דורות קומען צוריק אויף א תיקון, און זאגט אז ס'איז דא א טעם פארוואס דער דור האט אזויפיל נסיונות. זיין תפקיד איז צו שאפן א אטמאספער פון קדושה וואו ס'איז דא טומאה, אזוי ווי די ליידיגע בעכערלעך פון דער מנורה, וואס זענען נשמות וואס ווארטן אנגעצונדן צו ווערן ביזן אכטן טאג, דער מספר פון משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

ויגדלו ביי פופצן און א צדיק'ס פטירה

0:02

דער משגיח עפנט מיט רש"י אויף "ויגדלו הנערים": ביי דרייצן יאר האבן זיך די ברידער צעשיידט, איינער צום בית המדרש און איינער צו עבודה זרה, און יענעם טאג איז אברהם נפטר געווארן און יעקב האט געקאכט די סעודת הבראה. אבער לויטן חשבון איז אברהם נפטר געווארן ווען זיי זענען געווען פופצן. ווייל "ויגדלו" מיינט דרייצן, ווען א מענטש ווערט א גדול, פרעגט דער משגיח וואס פופצן לייגט צו. א,ב

2:11

ער ברענגט אלישע, וואס האט געבעטן פי שנים פון אליהו'ס רוח: ווי אזוי קען אליהו געבן מער ווי ער האט? דער משגיח ברענגט משה רבינו'ס ווערטער אז ער איז היינט הונדערט און צוואנציג יאר אלט, און דעם בני יששכר: ביים טאג פון א מענטש'ס פטירה קומען אלעס וואס זיינע מצוות האבן באשאפן אים באגעגענען און באגלייטן. דער חתם סופר אין זיינע דרשות האט באדויערט וואס ער איז נישט געווען ביי זיין רבי'ס פטירה, ווייל ווער עס שטייט ביי א צדיק'ס פטירה קען זוכה זיין צו גרויסע מדריגות. ג,ד,ה,ו

יעדער צדיק האט זיין מתנגד

6:34

דער משגיח ערקלערט אז א צדיק'ס וועג איז פול מיט שטרויכלונגען: יעדער צדיק האט א קעגנער פון דער זעלבער מדריגה, נאר אין טומאה, וואס שטערט אים, און דער קאמף איז ווער וועט באזיגן וועמען. אברהם האט געהאט נמרוד, וואס, ווי חז"ל זאגן אויף זיין נאמען, האט מורד געמאכט די וועלט קעגן דעם אייבערשטן. ז

9:37

ער מערקט אן אז אין פשט פון דער תורה זעט מען גארנישט שלעכטס ביי נמרוד, ישמעאל אדער עשו; עשו זעט אפילו אויס ווי דער נעבעך וועמען מ'האט צוגענומען די בכורה און די ברכה. דער נביא מלאכי ווייזט אנדערש, און נאר די תורה שבעל פה ווייזט ווער עשו איז. זי לערנט אויך אז נמרוד איז אמרפל, וואס האט אנגעהויבן די ערשטע מלחמה. ח

12:04

יצחק'ס קעגנער איז געווען ישמעאל, וואס האט געשאסן פיילן אויף אים און זיך געטענה'ט וועמענס מילה איז גרעסער, וואס, ווי רש"י זאגט ביים אנהייב פון דער עקידה, האט געברענגט צו יצחק'ס גרייטקייט אוועקצוגעבן זיין לעבן. ט

ווען דער צדיק גייט אוועק, גייט זיין קעגנער אוועק

13:25

יעקב האט געהאט עשו. דער משגיח ברענגט די גמרא: רבי יהושע בן חנניה האט אלעמאל באזיגט די פילאסאפן פון די גוים, און ווען ער איז געגאנגען נפטר ווערן האבן די תלמידים געפרעגט ווער וועט זיך טענה'ן פאר זיי. ער האט געענטפערט פון עשו'ס ווערטער צו יעקב אז ער וועט גיין קעגן אים: דער רשע עקזיסטירט נאר אלס דער קעגנשטעל פונעם צדיק אויף דער זעלבער מדריגה, און גייט איינער אוועק מוז דער אנדערער אויך אוועקגיין. י,כ

16:24

אזוי אויך ערקלערט רש"י רבקה'ס נבואה אז עשו וועט שטארבן דעם טאג וואס יעקב: ביי יעקב'ס קבורה איז עשו געקומען זיך טענה'ן און מ'האט אים געהרגעט. יעקב איז נפטר געווארן זיבעציג טעג פריער, אבער עשו איז אוועק ערשט ווען יעקב איז מקובר געווארן. ל

עשו הרגעט נמרוד; די רויטע קאליר

18:08

אויך אברהם'ס קעגנער נמרוד איז געפאלן דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן: דער מדרש זאגט אז עשו האט אים יענעם טאג געהרגעט און צוגענומען זיינע בגדים. דאס איז דער טאג וואס יעקב האט געמאכט די סעודת הבראה און עשו האט געבעטן "הלעיטני נא מן האדום". מ,ב,ס

19:24

דא גייט דער משגיח אריין אין דעם ש"ך קעגן טראגן רויטע מלבושים. די קאלירן זענען קעגן די מדות: רויט איז מדת הדין, ווי אפילו די גוים שפירן ביי א רויטע לאמפ, און ווייס איז חסד, וואס מ'טראגט ראש השנה, יום כיפור און ביים סדר, און וואס דאקטוירים טראגן. מלחמה-לייט האבן געטראגן רויט, ווי די ענגלישע סאלדאטן. נ

24:19

אלעס ביי עשו איז רויט: זיין בגד, ווי ישעיה זאגט "מדוע אדום ללבושך", זיין עסן, און זיין לאנד, ווי דער מדרש רעכנט אויס. ע,ס,פ

צוויי פטירות, צוויי ברידער וואקסן

26:24

צוריק צום ענין, בינדט דער משגיח אלעס צוזאם. ווען א צדיק ווערט נפטר איז דא א גרויסע השראה פון קדושה, און ווען א רשע שטארבט קומען די מלאכי חבלה וואס זיינע עבירות האבן באשאפן אים שלעפן צו גיהנום. יענעם טאג זענען געווען צוויי אזעלכע קיבוצים. יעקב איז געשטאנען ביי אברהם'ס בעט און האט איינגעזאפט גרויס קדושה; עשו, וואס האט געהרגעט נמרוד, האט איינגעזאפט אלע עבירות פון נמרוד, ווייל ער איז געווען דער כלי וואס איז צוגעצויגן געווען דערצו.

28:47

ממילא זענען ביידע געוואקסן יענעם טאג, יעקב אין צדקות און עשו אין רשעות. דער משגיח שליסט אז אטמאספער איז א גרויסער כח: ווער עס איז מקבל דערויף ווערט פארבונדן דערמיט, צו קדושה אדער להבדיל צום היפוך.

די אטמאספער פון א אידישע שטוב

30:00

דער משגיח ברענגט פון די פסוקים אז חנה האט מתפלל געווען אין עלי'ס ד' אמות; דאס איז א מקור צו שטיין נעבן א צדיק, וועמענס השראה פון קדושה העלפט פאר די כוונה. א אידישע שטוב מיט א מזוזה, ספרים און שבת ליכט שאפט א אטמאספער; שבת שפירט מען עס, און אפילו אינמיטן וואך ביי אן ערליכן איד. צ

32:42

ווער עס ברענגט אריין טעלעוויזיע אדער אינטערנעט פארשמוצט די אטמאספער, און ברענגט אריין די טומאה פון דער גאנצער וועלט. די גשמיות'דיגע פארשמוצונג פון לופט, טייכן און וועלדער, זאגט ער, שפיגלט אפ די רוחניות'דיגע פארשמוצונג וואס די לופט טראגט.

גן עדן מיט יעקב, גיהנום מיט עשו

35:34

רש"י לערנט אז ווען יעקב איז געקומען צו די ברכות האט יצחק געשפירט גן עדן, און ווען עשו איז געקומען האט ער געשפירט גיהנום. דאס, זאגט דער משגיח, איז וואס פרשת תולדות, וואס מ'לייענט דעם ערשטן שבת פון כסלו, לערנט: אטמאספער. ק

36:38

א איד היינט האט נסיונות אין גאס, אין שטוב און ביי דער ארבעט. מ'קען נישט האבן קיין טענות צום רבונו של עולם; "צדיק אתה ה'" — ער שטעלט יעדע נשמה וואו זי געהערט, און די עבודה איז אריינצוברענגען קדושה אין די רשויות פון דער סטרא אחרא. ר

די וואקסנדיגע לבנה און עשו'ס רשות

40:00

דער משגיח ערקלערט אז, ווי דער שולחן ערוך און דער רמ"א זאגן, שטעלט מען א חופה ווען די לבנה וואקסט, ווייל די לבנה איז קעגן כלל ישראל. דער מדרש רעכנט פופצן דורות פון אברהם ביז שלמה, די פולע לבנה, און דערנאך א ירידה ביז צדקיהו און דעם חורבן. ת,אא

42:51

ממילא פאלן די ימים טובים ווען די לבנה וואקסט אדער איז פול. פורים האט עקסטערע טעג, אבער די גמרא לאזט נישט ווייטער פונעם פופצנטן, ווייל דערנאך ווערט די לבנה קלענער און ס'הייבט זיך אן עשו'ס רשות. פורים, א נצחון איבער עשו, קען נישט אריינגיין אין זיין רשות. אב

חנוכה: ליכט אין רשות פון חושך

46:01

חנוכה אליין פאלט אויס אין סוף חודש, ווען די לבנה פארשווינדט. עס איז אויך ביי נאכט, כאטש מצוות זענען געווענליך ביי טאג, ווען "יומם יצוה ה' חסדו"; מצה ביי נאכט איז אנדערש, ווייל די נאכט פון יציאת מצרים איז געווען א המשך פון מכת חושך, ווען אידן האבן געהאט ליכט. חנוכה צינדט מען אין רשות הרבים, די רשות פון דער סטרא אחרא. אג,אד,אה

49:24

דער משגיח ערקלערט אז די יוונים זענען אריינגעדרונגען אין דער קדושה פונעם בית המקדש, דערפאר גייט חנוכה אריין אין זייער רשות און ברענגט דארט קדושה; דער ר"ן גלייכט די חנוכה מנורה צו דער מנורה פונעם מקדש. די יוונישע גזירה צו שרייבן אויף יעדע טיר אז אידן האבן נישט קיין חלק אין אלקי ישראל איז געווען דאס היפוך פון דער מזוזה, און דאס חנוכה ליכט ענטפערט מיט כובש זיין שטח. או,אז

אונזער דור'ס תפקיד און די ליידיגע בעכערלעך

52:35

די ספרים זאגן אז נשמות פון פריערדיגע דורות, ווי דור המבול און דור הפלגה, זענען צוריקגעקומען אין מצרים אויף א תיקון, און די וואס האבן נישט געפאלגט רבן יוחנן בן זכאי זענען צוריקגעקומען אין די גזירות ת"ח ות"ט. דער משגיח זאגט אז ס'איז דא א טעם פארוואס דער דור האט אזויפיל נסיונות: דאס איז דער תיקון פאר וואס ער איז אראפגעקומען.

55:05

די עבודה איז צו שאפן א אטמאספער פון קדושה וואו ס'איז דא טומאה, אויך דורך מקרב זיין די וואס זענען אפגעפרעמדט. די ליידיגע בעכערלעך פון דער מנורה זענען נשמות וואס דארפן אנגעצונדן ווערן ביז אלע ברענען ביים אכטן טאג, דער מספר פון משיח. א איד, זאגט ער, מוז קעמפן זיך נישט לאזן משפיע זיין פון דער אטמאספער, נאר משפיע זיין אויף איר.

מראי מקומות

תורה

  1. ד Devarim 31:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:11
  2. כ לכאורה Bereishis 33:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:25
  3. ס Bereishis 25:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:08, 24:19
  4. ש לכאורה Devarim 23:10 39:27 מפתח
  5. אה Shemos 10:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:01

נביאים

  1. ג Melachim II 2:9-10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:11
  2. ח לכאורה Malachi 1:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:37
  3. ע Yeshayahu 63:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:19
  4. צ לכאורה Shmuel I 1:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:00

כתובים

  1. ר לכאורה Tehillim 119:137 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:38
  2. אג Tehillim 42:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:01

תלמוד בבלי

  1. ז לכאורה Eruvin 53a מפתח אינעם אויסשרייב: 6:34
  2. י לכאורה Chagigah 5b מפתח אינעם אויסשרייב: 13:25
  3. אב לכאורה Megillah 2a מפתח אינעם אויסשרייב: 42:51

מדרש

  1. מ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 18:08
  2. פ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 24:19
  3. אא Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 40:00
  4. אד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 46:01
  5. אז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 49:24

ראשונים

  1. א Rashi on Bereishis 25:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:02
  2. ב לכאורה Rashi on Bereishis 25:29-30 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:02, 18:08
  3. ט Rashi on Bereishis 22:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:04
  4. ל Rashi on Bereishis 27:45 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:24
  5. ק לכאורה Rashi on Bereishis 27:27, 27:33 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:34
  6. או Ran (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 49:24

אחרונים און חסידות

  1. ה Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:11
  2. ו Derashos Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:11
  3. נ Shach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:24
  4. ת Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:00

עיקרי הדברים

  1. 3:24 ביים טאג פון א צדיק'ס פטירה קומען זיך צוזאם אלע מצוות און מעשים פון זיין לעבן כדי אים צו באגלייטן, און א מענטש וואס שטייט דארט קען זוכה זיין צו גרויסע מדריגות.
  2. 6:34 יעדער צדיק האט א מתנגד פון דער זעלבער מדריגה אין טומאה, און ווען דער צדיק גייט אוועק פון דער וועלט מוז זיין קעגנער אויך אוועקגיין.
  3. 27:42 דעם טאג וואס אברהם אבינו איז נפטר געווארן איז יעקב, וואס איז געשטאנען ביי זיין בעט, געוואקסן אין צדקות, און עשו, וואס האט יענעם טאג געהרגעט נמרוד, האט איינגעזאפט נמרוד'ס רשעות; דאס איז "ויגדלו הנערים".
  4. 29:04 אטמאספער איז א גרויסער כח: א שטוב מיט א מזוזה, ספרים און שבת האט א אטמאספער פון קדושה, און ווען מ'ברענגט אריין טעלעוויזיע און אינטערנעט ווערט עס פארשמוצט.
  5. 44:23 די טעג נאכן פופצנטן פונעם חודש, ווען די לבנה ווערט קלענער, זענען די רשות פון דער סטרא אחרא, און דערפאר קען פורים נישט גיין ווייטער פונעם פופצנטן.
  6. 45:53 חנוכה אליין פאלט אויס אין סוף חודש, ביי נאכט און אין רשות הרבים, ווייל אירע ליכט טראגן אריין קדושה אין רשות פון חושך.
  7. 55:05 דער משגיח זאגט אז א איד היינט טאר זיך נישט לאזן משפיע זיין פון דער פארשמוצטער אטמאספער, נאר ער דארף משפיע זיין אויף איר און אריינברענגען קדושה וואו ס'איז דא טומאה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:35 אז רש"י זאגט אז די ברידער האבן זיך צעשיידט ביי דרייצן, ווי אזוי קען דאס זיין דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן, ווען זיי זענען געווען פופצן?

    תירוץ: 28:01 ביי פופצן, דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן, זענען ביידע געוואקסן: יעקב האט איינגעזאפט קדושה ביי אברהם'ס פטירה, און עשו רשעות ביי נמרוד'ס טויט.

  2. קשיא: 2:37 ווי אזוי האט אליהו געקענט געבן אלישע צוויי מאל זיין כח, מער ווי ער אליין האט געהאט?

    תירוץ: 3:24 ביי א צדיק'ס פטירה קומען זיך צוזאם אלע מצוות פון זיין לעבן, און ממילא קען דער וואס איז דערביי באקומען פיל מער ווי אין אן אנדער צייט.

  3. קשיא: 44:13 פארוואס קען מען נישט פארלענגערן פורים צום זעכצנטן און זיבעצנטן פונעם חודש?

    תירוץ: 44:35 נאכן פופצנטן, ווען די לבנה ווערט קלענער, הייבט זיך אן די רשות פון עשו און דער סטרא אחרא, און פורים, א נצחון איבער עשו, קען נישט אריינגיין אין זיין רשות.

  4. קשיא: 45:53 פארוואס איז חנוכה אליין אין סוף חודש, ביי נאכט און אין רשות הרבים?

    תירוץ: 49:24 ווייל די יוונים זענען אריינגעדרונגען אין דער קדושה, גייען די חנוכה ליכט אריין אין רשות פון חושך און ברענגען דארט אריין קדושה.

  5. קשיא: 55:59 פארוואס האט די מנורה אלע אכט בעכערלעך, וואס רוב פון זיי שטייען ליידיג ביז דער לעצטער נאכט?

    תירוץ: 56:10 די ליידיגע בעכערלעך זענען נשמות, און די מצוה איז זיי ווייטער אנצוצינדן ביז אלע ברענען ביים אכטן טאג, דער מספר פון משיח.

מעשיות

  1. 13:25 רבי יהושע בן חנניה'ס לעצטע ווערטער צו זיינע תלמידים

    רבי יהושע בן חנניה פלעגט האבן וויכוחים מיט די פילאסאפן פון די גוים, און ער האט אלעמאל געוואונען. ווען ער איז געגאנגען נפטר ווערן האבן די תלמידים אים געפרעגט ווער וועט זיך יעצט טענה'ן פאר זיי. ער האט געענטפערט פונעם פסוק פון עשו'ס ווערטער צו יעקב, אז די קעגנער עקזיסטירן נאר קעגן אים, און ווען ער גייט אוועק וועלן זיי אויך אוועקגיין, און מ'דארף נישט מורא האבן.

    אין דער מעשה: רבי יהושע בן חנניה

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 16:47 עשו ביי יעקב'ס קבורה

    ביי יעקב'ס קבורה איז עשו געקומען זיך טענה'ן קעגן יעקב'ס קבורה אין מערת המכפלה, אז ס'איז נאר געבליבן איין פלאץ און ער איז דער עלטערער, ממילא געהערט עס אים. מ'האט אים געהרגעט און זיין קאפ איז אריינגעפאלן אין דער מערה. דער משגיח מערקט אן אז יעקב איז נפטר געווארן זיבעציג טעג פריער, אבער עשו איז אוועק ערשט ווען יעקב איז מקובר געווארן.

    אין דער מעשה: יעקב אבינו, עשו

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 1:22 דער משגיח טייטשט "ויגדלו" אז ביידע ברידער זענען געוואקסן אין איין טאג, יעדער ביי אן אנדערער פטירה: יעקב האט איינגעזאפט אברהם'ס קדושה און עשו נמרוד'ס רשעות, און דאס ערקלערט אויך פארוואס דרייצן ביי רש"י מוז זיין פופצן.
  2. 26:54 אזוי ווי די מצוות פון א צדיק קומען זיך צוזאם אים צו באגלייטן ביי זיין פטירה, אזוי קומען די עבירות פון א רשע זיך צוזאם אים אראפצושלעפן, און יעדע פטירה שאפט א אטמאספער וואס ווער עס איז מקבל דערויף זאפט עס איין.
  3. 14:31 דער משגיח ערקלערט רבי יהושע בן חנניה'ס תשובה מיטן כלל פון פאראלעלן: די גרויסע קעגנער פון אידן עקזיסטירן נאר אלס דער קעגנשטעל פון א צדיק אויף דער זעלבער מדריגה, און ממילא גייען זיי אוועק מיט אים.
  4. 33:19 די גשמיות'דיגע פארשמוצונג פון לופט, וואסער און וועלדער שפיגלט אפ די רוחניות'דיגע פארשמוצונג וואס די כוואליעס פון דער לופט טראגן אריין אין די שטובער.
  5. 44:35 פורים טאר נישט גיין ווייטער פונעם פופצנטן ווייל די העלפט פונעם חודש ווען די לבנה ווערט קלענער איז עשו'ס רשות, און פונדעסטוועגן פאלט חנוכה דווקא ווען די לבנה פארשווינדט, ביי נאכט, אין רשות הרבים, כדי אריינצוברענגען קדושה אין רשות פון חושך.
  6. 51:29 די גזירה פון די יוונים צו שרייבן אויף יעדע טיר אז אידן האבן נישט קיין חלק אין אלקי ישראל איז געווען דאס היפוך פון דער מזוזה, און דאס חנוכה ליכט ענטפערט דערויף מיטן ארויסטראגן דעם בית המקדש אין זייער רשות.
  7. 55:59 די ליידיגע בעכערלעך פון דער מנורה, וואס מ'צינדט יעדע נאכט נאך איינס, זענען נשמות וואס ווארטן אנגעצונדן צו ווערן, ביז אלע ברענען ביים אכטן טאג, דער מספר פון משיח.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 30:15 דער משגיח זאגט אז ס'איז א מקור צו שטיין נעבן א צדיק ביים דאווענען, ווייל די אטמאספער פון קדושה דארט העלפט פאר די כוונה.
  2. 32:46 דער משגיח זאגט אז ווער עס ברענגט אריין טעלעוויזיע, אינטערנעט און ענליכעס אין שטוב פארשמוצט איר אטמאספער פאר לערנען און דאווענען, און מ'דארף אפהיטן די שטוב פון אזעלכע השפעות.
  3. 55:05 דער משגיח זאגט אז א איד מוז קעמפן זיך נישט לאזן משפיע זיין פון דער אטמאספער, נאר משפיע זיין אויף איר און אריינברענגען קדושה וואו ס'איז דא טומאה, אויך דורך מקרב זיין די וואס זענען אפגעפרעמדט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, אלישע הנביא, דער בני יששכר, דער חתם סופר, חנה, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, משה רבינו, נמרוד, עלי הכהן, עשו, צדקיהו המלך, רבי יהושע בן חנניה, רבי נתן אדלער, רבי עקיבא, רבן יוחנן בן זכאי, רבקה אמנו, שלמה המלך

ערכים טומאה, לבנה במילואה, מדת הדין, מערת המכפלה, סטרא אחרא, עבודה זרה, קדושה, רבונו של עולם, רשות הרבים, תורה שבעל פה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט