בפרשה זו נטמן משיח בן יוסף ומשיח בן דוד. שייכות לחנוכה

קאטאלאג: פרשת השבוע וישב נומ׳ ⁨8⁩ פאקעט גייד ז׳ 7 תשנ"א (1990–91) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ווייזט אז אין פרשת וישב ליגן די שרשים פון משיח בן דוד און פון משיח בן יוסף, און אז דער אור פון משיח, וואס קומט אראפ ביז די נידריגסטע ערטער, ווערט נתגלה דורך די חנוכה ליכט.

דער משגיח עפנט אז די סדרה פון דער וואך האט א שייכות מיט די ענינים פון יענער וואך, און דערציילט ווי דער בעלזער רב האט פארבונדן א פארפרוירענעם טייך מיט דעם וואס די קינדער לערנען א ווינטערדיגע סדרה. וישב און מקץ זענען פארבונדן מיט חנוכה: פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה, א רמז אויף נשמות וואס נאר די ליכט פון חנוכה קען אנצינדן, און דער נר חנוכה שטייט למטה מעשרה, וואו די שכינה קומט אראפ צו די געפאלענע. ער פרעגט פארוואס די פרשה פון יהודה ותמר רייסט איבער די מעשה פון יוסף, ברענגט רש"י אז אשת פוטיפר האט אויך געמיינט לשם שמים, און דעם כד הקמח אז אין די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח. זיין תירוץ: אין איין פרשה ווערט געבוירן פרץ, דער שורש פון משיח בן דוד, און די אנדערע פירט צו אסנת און אפרים, דער שורש פון משיח בן יוסף, צוויי הנהגות פונעם רבונו של עולם. ער ענדיגט מיט יוסף'ס נסיון אויף דעם יום איד, דער תקופה, און די ליכט פון חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט.

ענינים: משיח בן יוסף און משיח בן דוד · יהודה און תמר · יוסף און זיינע ברידער · דער נס חנוכה און די יוונים

סדר השיעור

  1. 0:00 די סדרה פון דער וואך און דעם בעלזער רב'ס פארפרוירענער טייך מעשה

    דער משגיח זאגט אז די סדרה פון דער וואך איז פארבונדן מיט וואס עס פאסירט אין יענער וואך, און דערציילט פון האלץ-סוחרים וואס זענען געקומען צו רבי שלום פון בעלזא ווען דער טייך איז געבליבן פארפרוירן אין ניסן צייט; ער האט זיי געזאגט אז די קינדער לערנען א ווינטערדיגע סדרה, און מ'דארף לערנען די פרשה פון דער וואך.

  2. 4:58 פתילות ושמנים וואס מ'צינדט אן חנוכה און די נשמות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה, און ערקלערט לויט די ספרים אז זיי זענען א רמז אויף נשמות: שבת קען געוויסע נשמות נישט אנצינדן, אבער די ליכט פון חנוכה יא. ער לייגט צו אז דער נר חנוכה שטייט למטה מעשרה ווייל חנוכה קומט די שכינה אראפ צו די וואס קענען זיך אליין נישט אויפהייבן.

  3. 9:27 פארוואס די פרשה פון יהודה ותמר רייסט איבער די מעשה פון יוסף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די פרשה פון יהודה ותמר שטייט אינמיטן דער מעשה פון מכירת יוסף, און ברענגט רש"י אז פונקט ווי תמר האט געמיינט לשם שמים, אזוי האט אשת פוטיפר אויך געמיינט לשם שמים, ווייל זי האט געזען אין איר אצטגנינות אז זי וועט האבן קינדער פון יוסף. דערנאך ברענגט ער דעם כד הקמח פון רבינו בחיי, וואס דער בני יששכר רעדט אויך דערפון.

  4. 12:32 דער אור פון משיח אין די חנוכה ליכט שטייט אינעם קאטאלאג

    לויט דעם כד הקמח ערקלערט דער משגיח אז דער אור הגנוז פון די ששת ימי בראשית, דער אור פון משיח, ווערט נתגלה בשעת די חנוכה ליכט ברענען, און אויגן וואס זענען געלייטערט דורך תורה און מצוות קענען עס זען. ער זאגט אז אלע סימנים ווייזן אז מ'איז אינעם דור פון משיח, וואס קומט אראפ צו א גאר נידריגן דור, און אז די סימנים זענען געגעבן כדי מ'זאל תשובה טון.

  5. 16:23 צוויי פרשיות, צוויי משיחים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארענטפערט די קשיא: אין דער פרשה פון יהודה ווערט געבוירן פרץ, דער זיידע פון דוד און דער שורש פון משיח בן דוד, און וואס רש"י זאגט אז אשת פוטיפר האט געזען קינדער וואס וועלן קומען פון איר טאכטער אסנת, פירט צו אפרים און משיח בן יוסף. ביידע פרשיות הייבן זיך אן מיט א ירידה, א רמז אז דער אור פון חנוכה און פון ביידע משיחים קומט אראפ ביז דעם נידריגסטן דור, דער עקב.

  6. 22:13 די היסטאריע איז דעם רבונו של עולם'ס פלאן: דורך צדיקים און דורך רשעים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די צוויי פרשיות ווייזן צוויי הנהגות פונעם רבונו של עולם. די גאנצע היסטאריע פון כלל ישראל, פון אברהם אבינו דורך מצרים, די גלות'ן און די לעבעדיגע מסורה פון תורה, איז א וואונדערליכער פלאן; אמאל קומט א ישועה דורך די מעשים פון צדיקים, און אמאל ווערן די רשעים, אן זייער וויסן, די סיבה פון א ישועה, אזוי ווי ביי מכירת יוסף.

  7. 26:29 יהודה'ס תאוה, יוסף'ס אפזאג, און אסנת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אנטקעגן די צוויי לידות: יהודה איז איבערגענומען געווארן פון א מלאך פון תאוה, ווי דער מדרש זאגט, און פון דעם איז ארויסגעקומען פרץ; אשת פוטיפר האט טענה'ט אז משיח בן יוסף וועט ארויסקומען פון איר, אבער יוסף האט נישט געוואלט ברענגען משיח דורך אן עבירה. נישט ווי תמר, וואס האט נישט געוואלט פארשעמען יהודה, האט זי אריינגעווארפן יוסף אין תפיסה, וואס האט אים געבראכט צו ווערן משנה למלך און חתונה האבן מיט אסנת, די טאכטער פון דינה וואס איז אויפגעצויגן געווארן ביי פוטיפר.

  8. 33:20 יוסף'ס נסיון אויף דעם יום איד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס רש"י דערציילט אז דער טאג ווען יוסף איז געקומען אהיים איז געווען די מצריים'ס יום איד, און ענטפערט מיטן רמב"ם אז מחשבות פון עריות קומען נאר צו א לב וואס איז פנוי פון תורה: יענער טאג איז געווען די תקופה, ווען ס'איז א מנהג ביי אידן נישט צו לערנען. ער ברענגט די גמרא אין עבודה זרה אז דער יום טוב ביי דער תקופה האט זיך אנגעהויבן מיט אדם הראשון, און די גוים האבן עס געמאכט פאר א טאג פון עבודה זרה.

  9. 37:32 די ליכט פון חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יוסף איז געקומען מאכן זיינע חשבונות ווייל יענעם טאג האט ער נישט געקענט לערנען, און פארבינדט דעם טאג מיט חנוכה, וואס פאלט ארום דער תקופה. די סטרא אחרא מאכט אלעמאל נאך די קדושה, זאגט ער: זיי פארפינצטערן דעם פינף און צוואנציגסטן מיט זייערע ליכט אקעגן די ליכט פון חנוכה, און מאכן אפילו נאך דעם אכטן טאג חנוכה; אבער אין דער פינצטערסטער נאכט צינדן אידן אן דעם אור פון משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די סדרה פון דער וואך און דער פארפרוירענער טייך

0:00

דער משגיח עפנט אז די סדרה וואס מ'ליינט יעדן שבת האט א שייכות מיט די ענינים פון יענער וואך. ער דערציילט פון האלץ-סוחרים אין די צייטן פון רבי שלום פון בעלזא, וואס פלעגן שיקן די האלץ אויפן טייך צו די מילן. איין פרילינג איז דער טייך געבליבן פארפרוירן, און זיי זענען געקומען צום בעלזער רב. ער האט געפרעגט וועלכע סדרה די קינדער לערנען אין חדר, און ווען ער האט געהערט אז ס'איז א ווינטערדיגע סדרה, האט ער געהייסן לערנען די פרשה פון דער וואך, וועט דער טייך זיך עפענען.

פתילות ושמנים און די נשמות

5:03

אין וישב און מקץ, זאגט דער משגיח, זעט מען ענינים פון חנוכה. די גמרא אין שבת זאגט אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה, און די ספרים ערקלערן אז זיי זענען א רמז אויף נשמות, ווי "נר ה' נשמת אדם". געוויסע נשמות קען שבת נישט אנצינדן, אבער די ליכט פון חנוכה, אראפגעברענגט דורך דער מסירות נפש פון די חשמונאים, קען יא. א,ב

8:38

דערפאר, ערקלערט ער, שטעלט מען דעם נר חנוכה למטה מעשרה, כאטש די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה: חנוכה קומט זי אראפ צו די וואס האבן נישט קיין כח זיך אויפצוהייבן. ד,ה

פארוואס יהודה ותמר רייסט איבער די מעשה פון יוסף

10:23

דער משגיח פרעגט פארוואס די פרשה פון יהודה ותמר רייסט איבער די מעשה פון מכירת יוסף. ער ברענגט רש"י אויף בראשית ל"ט א': פונקט ווי תמר האט געמיינט לשם שמים, אזוי אויך אשת פוטיפר, וואס האט געזען אין איר אצטגנינות אז זי וועט האבן קינדער פון יוסף, נאר זיי זענען געקומען פון איר טאכטער. דערנאך ברענגט ער דעם כד הקמח פון רבינו בחיי, און ער מערקט אן אז דער בני יששכר רעדט אויך דערפון. ו,ח,ז

דער אור פון משיח אין די חנוכה ליכט

12:32

דער כד הקמח זאגט אז בשעת די חנוכה ליכט ברענען ווערט אין זיי נתגלה דער אור הגנוז, דער אור פון משיח, און אויגן וואס זענען געלייטערט דורך תורה און מצוות קענען עס זען. דער משגיח לייגט צו אז אלע סימנים ווייזן אז מ'איז אינעם דור פון משיח, וואס קומט אראפ צו א גאר נידריגן דור, און די סימנים זענען געגעבן כדי מ'זאל תשובה טון. ח

צוויי פרשיות, צוויי משיחים

17:22

יעצט פארענטפערט דער משגיח זיין קשיא. אין דער פרשה פון יהודה ווערט געבוירן פרץ, דער זיידע פון דוד, וואס מ'דערמאנט אין לכה דודי און וואס זיין הויז ווערט געבענטשט אין רות; ער איז דער שורש פון משיח בן דוד. ס'וועלן זיין צוויי משיחים, פריער בן יוסף און דערנאך בן דוד, און די אצטגנינות פון אשת פוטיפר איז מקוים געווארן דורך איר טאכטער אסנת, די מאמע פון אפרים, דער שורש פון משיח בן יוסף. נ,ס,ע

20:27

ממילא געפינען זיך ביידע משיחים אין דער סדרה. ביידע פרשיות הייבן זיך אן מיט א ירידה, "וירד יהודה" און "ויוסף הורד", א רמז אז דער אור פון חנוכה און פון ביידע משיחים קומט אראפ ביז דעם נידריגסטן דור, דער עקב. ל,מ

די היסטאריע איז דעם רבונו של עולם'ס פלאן

22:16

די צוויי פרשיות ווייזן צוויי הנהגות פונעם רבונו של עולם. דער משגיח שילדערט די היסטאריע פון כלל ישראל, די ירידה קיין מצרים, די גלות'ן און די לעבעדיגע מסורה פון תורה, ווי א וואונדערליכער פלאן. אמאל קומט א ישועה דורך די צדקות פון צדיקים, און אמאל ווערן די רשעים, אן זייער וויסן, די סיבה דערפון. אפילו מכירת יוסף, כאטש די שבטים הקדושים זענען נישט געווען קיין רשעים, איז נישט געווען קיין מעשה פון צדקות, און פון דעסטוועגן איז דורך דעם געקומען די ישועה.

יהודה'ס תאוה, יוסף'ס אפזאג, און אסנת

26:54

משיח בן דוד איז געקומען דורך יהודה, וואס דער מדרש זאגט אז א מלאך פון תאוה האט אים איבערגענומען; פון דעם איז ארויסגעקומען פרץ, דער שורש פון מלכות און פון משיח. אשת פוטיפר האט געזאגט צו יוסף אז משיח בן יוסף וועט ארויסקומען פון זיי, אבער יוסף האט געענטפערט אז ער טוט נישט קיין עבירה כדי צו ברענגען משיח, און ער האט זיך אפגעזאגט טאג איין טאג אויס. פ,צ

31:09

דער משגיח שטעלט זי אנטקעגן תמר, וואס איז געווען גרייט צו ווערן פארברענט אבי נישט פארשעמען יהודה, ווי די גמרא לערנט ארויס. אשת פוטיפר, וואס איר כוונה איז געווען געמישט מיט תאוה, האט אריינגעווארפן יוסף אין תפיסה, און דאס האט אים געבראכט צו ווערן משנה למלך און צו אסנת, די טאכטער פון דינה, וואס אשת פוטיפר האט אויפגעצויגן, ממילא הייסט זי איר טאכטער, ווי דער מדרש דערציילט. ק,ר,ש

יוסף'ס נסיון אויף דעם יום איד

33:58

דער משגיח פרעגט פארוואס רש"י דערציילט אז דער טאג ווען יוסף איז געקומען אהיים איז געווען די מצריים'ס יום איד. ער ברענגט דעם רמב"ם אז מחשבות פון עריות קומען נאר צו א לב וואס איז פנוי פון חכמה, און די עצה דערקעגן איז לערנען תורה. יענער טאג איז געווען די תקופה, ווען ס'איז א מנהג ביי אידן נישט צו לערנען. די גמרא אין עבודה זרה דערציילט אז אדם הראשון, ווען ער האט געזען אז די טעג ווערן לענגער, האט געמאכט א יום טוב ביי דער תקופה, און די גוים האבן עס געמאכט פאר עבודה זרה. ת,אא,אב,אד

די ליכט פון חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט

37:32

ממילא איז יוסף געקומען מאכן זיינע חשבונות, ווייל יענעם טאג האט ער נישט געקענט לערנען, און ער האט נישט געהאט די שמירה פון תורה. חנוכה פאלט ארום דער תקופה, און דער משגיח זאגט אז די סטרא אחרא מאכט אלעמאל נאך די קדושה: אקעגן כ"ה כסלו ביי אידן פארפינצטערן די גוים זייער פינף און צוואנציגסטן מיט זייערע ליכט, און מאכן אפילו נאך דעם אכטן טאג חנוכה. אבער אין דער פינצטערסטער נאכט צינדן אידן אן דעם אור פון משיח.

מראי מקומות

תורה

  1. ל Bereishis 38:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:27
  2. מ Bereishis 39:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:27
  3. צ Bereishis 39:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:54
  4. ת Bereishis 39:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:58
  5. אג לכאורה Bamidbar 15:39 35:07 מפתח

נביאים

  1. י Yeshayahu 52:8 13:53 טעקסט מפתח

כתובים

  1. ב Mishlei 20:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:03
  2. ס Rus 4:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:22

תלמוד בבלי

  1. א Shabbos 21a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:03
  2. ד לכאורה Shabbos 22a מפתח אינעם אויסשרייב: 8:38
  3. ה Sukkah 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:38
  4. כ לכאורה Sotah 49b 15:41 מפתח
  5. ע Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:22
  6. ק Sotah 10b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:09
  7. ש Sanhedrin 19b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:09
  8. אד Avodah Zarah 8a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:58

מדרש

  1. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) 13:00
  2. פ לכאורה Bereishis Rabbah 85:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:54
  3. ר Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 31:09

ראשונים

  1. ג Rashi (מקום נישט באשטימט) 6:36 מפתח
  2. ו Rashi on Bereishis 39:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:23
  3. אא Rashi on Bereishis 39:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:58
  4. אב Hilchos Issurei Biah 22:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:58

אחרונים און חסידות

  1. ז Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:23

תפילה און פיוט

  1. נ Lecha Dodi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:22

אנדערע

  1. ח לכאורה Kad HaKemach, Chanukah מפתח אינעם אויסשרייב: 10:23, 12:32

עיקרי הדברים

  1. 0:00 די סדרה פון דער וואך האט א שייכות מיט די ענינים פון דער וואך, און אין וישב און מקץ זעט מען ענינים וואס זענען שייך צו חנוכה.
  2. 7:52 די ליכט פון חנוכה, וואס איז אויסגעפועלט געווארן דורך דער מסירות נפש פון די חשמונאים, קען אנצינדן אפילו נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן.
  3. 12:32 לויט דעם כד הקמח זאגט דער משגיח אז בשעת די חנוכה ליכט ברענען ווערט אין זיי נתגלה דער אור הגנוז, דער אור פון משיח.
  4. 20:03 אין דער פרשה פון יהודה ותמר ווערט געבוירן משיח בן דוד דורך פרץ, און די פרשה פון יוסף מיט אשת פוטיפר פירט צו משיח בן יוסף דורך אסנת און אפרים, ממילא געפינען זיך ביידע משיחים אין דער סדרה.
  5. 22:16 דער רבונו של עולם פירט די היסטאריע אויף צוויי אופנים: אמאל קומט א ישועה דורך די צדקות פון צדיקים, און אמאל דורך די מעשים פון רשעים, וואס זענען אן זייער וויסן כלים אין זיין פלאן.
  6. 28:50 יוסף האט זיך נישט געלאזט איבררעדן פון אשת פוטיפר, כאטש זי האט טענה'ט אז משיח וועט ארויסקומען פון זיי, ווייל מ'טאר נישט ברענגען משיח דורך אן עבירה.
  7. 35:30 חנוכה פאלט געווענליך ארום דער תקופה, די לענגסטע נאכט פונעם יאר, און אין יענער פינצטערסטער נאכט צינדן אידן אן דעם אור פון משיח.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 5:13 פארוואס מעג מען אנצינדן חנוכה פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת?

    תירוץ: 5:41 וויבאלד מ'טאר זיך נישט באנוצן מיט דער ליכט פון חנוכה איז נישטא קיין חשש פון הטייה; און לויט דעם פנימיות'דיגן פשט קען די ליכט פון חנוכה אנצינדן נשמות וואס שבת קען נישט.

  2. קשיא: 9:29 פארוואס שטייט די פרשה פון יהודה ותמר אינמיטן דער מעשה פון מכירת יוסף?

    תירוץ: 20:03 ווייל אין איין פרשה ווערט געבוירן דער שורש פון משיח בן דוד, און אין דער אנדערער דער שורש פון משיח בן יוסף, ממילא קומען ביידע משיחים צוזאמען אין דער סדרה.

  3. קשיא: 29:09 ווי אזוי קען מען זאגן אויף אשת פוטיפר אז זי האט געמיינט לשם שמים, ווען זי האט געוואלט זינדיגן?

    תירוץ: 29:22 זי האט געזען אז פון איר וועט ארויסקומען א ישועה פאר דער גאנצער מענטשהייט דורך משיח בן יוסף, כאטש איר כוונה איז געווען געמישט מיט תאוה.

  4. קשיא: 34:29 פארוואס דארף רש"י דערציילן אז דער טאג ווען יוסף איז געקומען אהיים איז געווען די מצריים'ס יום איד?

    תירוץ: 34:42 יענער טאג איז געווען די תקופה, ווען מ'לערנט נישט, ממילא איז יוסף געגאנגען מאכן זיינע חשבונות און האט נישט געהאט די שמירה פון תורה קעגן מחשבות.

מעשיות

  1. 1:16 דער בעלזער רב און דער פארפרוירענער טייך

    אין די צייטן פון רבי שלום פון בעלזא פלעגן האלץ-סוחרים אפהאקן ביימער אין די וועלדער, זיי צובינדן און שיקן אויפן טייך צו די האלץ-מילן ווען דער טייך האט זיך געעפנט ניסן צייט. איין יאר איז שוין געווען פרילינג, אבער דער טייך איז נאך געווען פארפרוירן, און זיי האבן געהאט א קאנטראקט אז די האלץ מוז אנקומען ביז א געוויסן טאג, האבן זיי מורא געהאט פאר א גרויסן הפסד. זיי זענען געקומען צום בעלזער רב, און ער האט געפרעגט וועלכע סדרה די קינדער לערנען אין חדר. ווען ער האט געהערט אז מ'לערנט א ווינטערדיגע סדרה, האט ער געזאגט מ'זאל אנהייבן לערנען די פרשה פון דער וואך, וועט דער טייך זיך עפענען.

    אין דער מעשה: דער שר שלום פון בעלזא

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 6:16 די פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת אבער יא חנוכה, זענען א רמז אויף נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן, אבער די ליכט פון חנוכה, אראפגעברענגט דורך דער מסירות נפש פון די חשמונאים, קען יא.
  2. 8:44 כאטש די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה, שטעלט מען דעם נר חנוכה למטה מעשרה, ווייל חנוכה קומט די שכינה אראפ צו די וואס ליגן און האבן נישט קיין כח זיך אויפצוהייבן.
  3. 20:46 ביידע פרשיות הייבן זיך אן מיט א ירידה, "וירד יהודה" און "ויוסף הורד", א רמז אז דער אור פון ביידע משיחים קומט אראפ ביז דעם עקב, דעם נידריגסטן דור.
  4. 30:33 די כוונה לשם שמים פון אשת פוטיפר איז געווען פגום: תמר איז געווען גרייט צו ווערן פארברענט אבי נישט פארשעמען יהודה, אבער אשת פוטיפר, וואס איר כוונה איז געווען געמישט מיט תאוה, האט אריינגעווארפן יוסף אין תפיסה.
  5. 34:38 רש"י דערציילט אז ס'איז געווען דער מצריים'ס יום איד, ווייל אויף יענעם טאג, די תקופה, לערנט מען נישט, ממילא האט יוסף נישט געהאט דעם שמירה פון תורה קעגן מחשבות, וואס דער רמב"ם זאגט.
  6. 39:52 די סטרא אחרא מאכט אלעמאל נאך די קדושה: אזוי ווי אידן מאכן ליכטיג די פינצטערסטע נעכט כ"ה כסלו, פארפינצטערן די גוים זייער פינף און צוואנציגסטן מיט זייערע ליכט, דער היפוך פונעם אור וואס ווערט נתגלה חנוכה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 14:49 דער משגיח זאגט אז די סימנים פון משיח'ס קומען זענען געגעבן כדי ווען מ'זעט זיי זאל מען תשובה טון.
  2. 34:58 דער משגיח זאגט אז ווען מ'ווערט באאיינפלוסט פון נישט ריינע מחשבות, איז די עצה צו לערנען תורה, וואס טרייבט ארויס די מחשבות פונעם קאפ.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, אסנת, אפרים, די חשמונאים, דינה, דער בני יששכר, דער מלאך מיכאל, דער רמב"ם, דער שר שלום פון בעלזא, יהודה, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, פרץ, רבינו בחיי, רש"י, תמר

ערכים אור הגנוז, אורו של משיח, למטה מעשרה, מזל, מכירת יוסף, מסירות נפש, משיח בן דוד, משיח בן יוסף, ניטל, סטרא אחרא, פתילות ושמנים, תקופה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט