Fulfilling the Destiny of כלל ישראל - to Return to their Roots - the אבות
קאטאלאג: ZMANIM (English) שבועות נומ׳ 7 פאקעט גייד ז׳ 68 תשס"ד (2003–04) ענגליש 48 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז יובל, שבועות און די לעצטע גאולה מיינען אלע א צוריקקער פון כלל ישראל צו זייער שורש, צו דער מדרגה פון די אבות, און אז יעדער איד, אפילו דער נידריגסטער, טראגט אין זיך א באהאלטענע נקודה וואס וועט אמאל צוריקגעברענגט ווערן.
דער משגיח עפנט מיט דעם רמב"ן אז די גאולה פון מצרים איז ערשט געווען פולשטענדיג ביי הר סיני, ווען אידן זענען צוריקגעקומען צו דער מדרגה פון די אבות, און דאס רופט ער יובל. שבת און שמיטה זענען א צוריקקער וואס מען קען אפזאגן; יום כיפור און יובל ציען יעדן צוריק. לויט רש"י'ס קשיא, מה ענין שמיטה אצל הר סיני, פארבינדט ער יובל מיטן פופציגסטן טאג, שבועות, און מיט דער פופציגסטער מדרגה, וואס איז באהאלטן, ווי מען זעט פון "הוצאתי אותם" אין דריטן פערזאן און פונעם לעצטן ווארט פון אנא בכח, "תעלומות". דערנאך פרעגט ער פארוואס די קדושה פון יוסף און שרח האט באשיצט גאנץ כלל ישראל אבער נישט שלומית בת דברי, וועמענס זון דער אריז"ל זאגט איז געווען יש"ו. דער זון האט געדארפט די פופציגסטע מדרגה; פונדעסטוועגן האט אפילו ער א גוטע נקודה, ווי די גמרא ווייזט. דער משגיח פארבינדט יובל מיט השבת אבידה, מיט רות'ס צוריקקומען, מיט רחל אמנו אין בית לחם מיט א מעשה, און מיט דער נקודה אין יעדן איד וואס קען קיינמאל נישט פארווישט ווערן.
ענינים: שבועות און מתן תורה · שמיטה און יובל · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד
סדר השיעור
-
0:00 די גאולה איז א צוריקקער צו די אבות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז די גאולה פון מצרים איז פארענדיגט געווארן ביי סיני, ווען אידן זענען צוריקגעקומען צו דער מדרגה פון די אבות, און ער רופט דאס יובל. ער שטעלט אוועק שבת און שמיטה, וואס מען קען אפזאגן, קעגן יום כיפור און יובל, וואס ברענגען יעדן צוריק.
-
5:41 שמיטה, סיני און די פופציגסטע מדרגה שטייט אינעם קאטאלאג
פון רש"י'ס קשיא פארוואס שמיטה איז פארבונדן מיט סיני, פארבינדט דער משגיח יובל מיט שבועות, דעם פופציגסטן טאג, און מיט רבי שמעון בר יוחאי, וואס געפינט די גוטע נקודה אין יעדן איד. ער ברענגט דעם זוהר אויף די פופציג מאל יציאת מצרים, דעם רמ"ק אז דער פופציגסטער איז אין דער וואכעדיגער סדרה, און ערקלערט פארוואס עס שטייט אין דריטן פערזאן.
-
13:32 תעלומות, און שלומית בת דברי
דער משגיח ערקלערט אז דאס לעצטע ווארט פון אנא בכח, "תעלומות", איז די באהאלטענע פופציגסטע מדרגה וואס ווערט נתגלה צום סוף פון ספירה, און דערמאנט דעם אריז"ל'ס מנהג וועגן שערן. דערנאך גייט ער איבער צו שלומית בת דברי, וועמענס זון דער אריז"ל זאגט איז געווען יש"ו, און צו דער קדושה פון יוסף און שרח וואס האט באשיצט כלל ישראל אין מצרים.
-
21:20 פארוואס די קדושה האט נישט דערגרייכט שלומית
דער משגיח פרעגט פארוואס די קדושה פון יוסף און שרח האט נישט דערגרייכט שלומית, און ענטפערט אז איר זון האט געדארפט די פופציגסטע מדרגה, וואס זיי האבן נישט דערגרייכט. ער ברענגט וואס ער האט געהערט, אז יעדער איד קומט צוריק צו זיין שורש נאך פופציג טויזנט יובלות, און ווייזט פון דער גמרא וועגן אונקלוס און וועגן יהושע בן פרחיה אז אפילו יש"ו האט געהאט גוטס אין זיך.
-
26:55 יהודה און דן ביים משכן
דער משגיח ברענגט רש"י אז דער משכן איז געבויט געווארן דורך בצלאל פון יהודה, דעם חשובסטן שבט, און אהליאב פון דן, דעם נידריגסטן, און אז נחשון בן עמינדב און שלומית בת דברי זענען גלייך אין גימטריא. אין דער באהאלטענער נקודה איז אפילו דער גרעסטער רשע נישט קיין רשע, נאר מען דארף פופציג טויזנט יובלות כדי עס ארויסצוציען.
-
30:00 יובל איז השבת אבידה; רות קומט צוריק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט שמיטה און יובל א צווייג פון דער מצוה פון השבת אבידה, ברענגט דעם בעל הטורים אויפן שורש "גאולה" אין דער סדרה, און ערקלערט אז שבועות איז א צוריקקער פון וואס איז פארלוירן געגאנגען. ער פרעגט ווי אזוי רות קען "צוריקקומען" צו א לאנד וואו זי איז קיינמאל נישט געווען, און פארבינדט בית לחם און רחל אמנו מיט דער מצוה פון יובל.
-
35:24 רחל אמנו ביי דער ברית מעשה
דער משגיח דערציילט א מעשה וואס ער האט געהערט דורך רב מתי פינקלמאן: א פרוי וואס איז געהאלפן געווארן מיט א קינד נאכן דאווענען ביי קבר רחל האט איינגעלאדנט רחל צו דער ברית, און אן אומבאקאנטע פרוי מיט גרויס שיינקייט וואס האט זיך אריינגעשטעלט אין יעדן בילד איז אין אלע בילדער ארויסגעקומען ליידיג.
-
39:27 די נקודה וואס ווערט נישט פארווישט און יעדנס חלק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט דעם שופר פון יובל און די נקודה אין יעדן איד וואס שרייט "רוצה אני", וואס בלייבט אפילו ביי די וואס האבן נישט קיין חלק לעולם הבא, און ברענגט רבי שמעון בר יוחאי'ס ווארט אז ער קען פטור'ן די וועלט פון דין. ער שליסט מיט יעדן אידנס אות אין דער תורה און חלק אין ארץ ישראל, און מיט ספירה ווי א וועג צו פארדינען אליין וואס מען האט באקומען פסח.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די גאולה איז א צוריקקער צו די אבות
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז די גאולה פון מצרים איז ערשט געווען שלם ביי הר סיני, ווען כלל ישראל איז צוריקגעקומען צו דער מדרגה פון די אבות, וואס זענען געווען א כסא פארן רבונו של עולם אויף דער וועלט. נאכן חטא העגל האבן זיי עס פארלוירן, דורכן משכן צוריקבאקומען אין א קלענערער פארעם, און ביי משיח וועט עס צוריקקומען אינגאנצן. דער צוריקקער, זאגט ער, איז יובל. א
שבת און שמיטה זענען א צוריקקער וואס מען קען אפזאגן, אזוי ווי דער עבד וואס וויל בלייבן. יום כיפור און יובל ציען יעדן ארויס מיט געוואלד.
שמיטה, סיני און די פופציגסטע מדרגה
רש"י פרעגט, מה ענין שמיטה אצל הר סיני. דער משגיח ענטפערט אז שמיטה און יובל זענען א צוריקקער צום אייבערשטן, און יובל, דאס פופציגסטע יאר, איז קעגן שבועות, דעם פופציגסטן טאג, ווען סיני האט אידן צוריקגעברענגט צו די אבות; אלעס גייט צוריק צו סיני. רבי שמעון בר יוחאי, וועמענס טאג פאלט אין די טעג, געפינט א גוטע נקודה אין יעדן איד, די נקודה וואס האט זיך קיינמאל נישט געוואלט אפטיילן. ב,א
דער בני יששכר טיילט ספירה אין דריטלען, און נאך ל"ג בעומר איז דער פופציגסטער טאג שוין נאענט. דער זוהר רעכנט פופציג מאל יציאת מצרים קעגן פופציג מדרגות. דער רמ"ק געפינט דעם פופציגסטן אין דער וואכעדיגער סדרה: "אשר הוצאתי אותם". עס קומט נאך רש"י'ס ניין און פערציג קללות אין גרופעס פון זיבן, ווייל די סטרא אחרא האט שליטה אויף ניין און פערציג מדרגות אבער נישט אויף דער פופציגסטער. עס שטייט אין דריטן פערזאן ווייל די מדרגה איז באהאלטן. ג,ד,ה,ו
תעלומות, און שלומית בת דברי
די ניין און פערציג ווערטער פון אנא בכח זענען קעגן די טעג פון ספירה, און דאס לעצטע, "תעלומות", דאס באהאלטענע, פירט אריין אין שבועות. דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז דאס זענען ימי דין, דערפאר שערט מען זיך ערשט ערב שבועות, ווען די פופציגסטע מדרגה הייבט זיך אן. תעלומות איז די באהאלטענע נקודה אין יעדן איד וואס דער אייבערשטער זעט אפילו ביים גרעסטן רשע. ז
פארוואס די קדושה האט נישט דערגרייכט שלומית
דער משגיח פרעגט פארוואס די קדושה האט זיך אפגעשטעלט ביי שלומית. ער האט געהערט פון רב שרגא פייוול מענדלאוויטש אז יעדער איד קומט צוריק צו זיין שורש, אפילו יש"ו, נאך פופציג טויזנט יובלות, און ער טייטשט עס אויף מדרגות, נישט אויף צייט. יוסף און שרח האבן דערגרייכט יעדע מדרגה חוץ דער פופציגסטער, און איר זון האט געדארפט פונקט די מדרגה.
יהודה און דן ביים משכן
רש"י ברענגט אז דער משכן איז געבויט געווארן דורך בצלאל פון יהודה, דעם חשובסטן שבט, און אהליאב פון דן, דעם נידריגסטן. נחשון בן עמינדב פון יהודה איז גלייך אין גימטריא מיט שלומית בת דברי פון דן: אין דער באהאלטענער נקודה זענען זיי גלייך. דארט איז אפילו דער גרעסטער רשע נישט קיין רשע, נאר צו באפרייען די נקודה דארף מען פופציג טויזנט יובלות. כ
יובל איז השבת אבידה; רות קומט צוריק
רחל אמנו ביי דער ברית
רב מתי פינקלמאן האט דערציילט פאר דעם משגיח וועגן א פרוי וואס האט יארן נישט געהאט קיין קינדער, האט געבעטן ביי קבר רחל און געהאט א זון. פונעם שפיטאל איז זי גלייך געפארן אהין זיך באדאנקען ביי רחל און איר געזאגט אז די ברית וועט זיין אין אכט טעג. ביי דער ברית האט זיך אן אומבאקאנטע פרוי מיט זעלטענער שיינקייט אריינגעשטופט אין יעדן בילד, אבער אין אלע איז איר ארט ארויסגעקומען ליידיג.
די נקודה וואס ווערט נישט פארווישט
משיח'ס שופר גדול איז דער שופר פון יובל, וואס רופט אויס פרייהייט. יעדער איד האט א קליינע נקודה אין הארצן וואס מען קען נישט אוועקנעמען; זי שרייט "רוצה אני", ווי דער רמב"ם זאגט. אפילו די וועגן וועמען די גמרא זאגט אז זיי האבן נישט קיין חלק לעולם הבא בלייבט דער רושם, באהאלטן אונטער דער אויבערפלאך. נ,ס
מראי מקומות
תורה
כתובים
תלמוד בבלי
זוהר און קבלה
ראשונים
- א לכאורה Ramban, introduction to Shemos מפתח אינעם אויסשרייב: 0:21, 5:41, 34:33
- ב Rashi on Vayikra 25:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:41
- ו לכאורה Rashi on Vayikra 26 (the tochachah) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:57
- כ לכאורה Rashi on Shemos 35:34 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:24
- ל Baal HaTurim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:00
- נ Rambam, Hilchos Gerushin 2:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:53
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 0:21 לויטן רמב"ן איז די גאולה פון מצרים פארענדיגט געווארן ביי הר סיני, ווען כלל ישראל איז צוריקגעקומען צו דער מדרגה פון די אבות, און די לעצטע גאולה וועט דאס אינגאנצן צוריקברענגען.
- 3:34 שבת און שמיטה זענען א צוריקקער וואס א מענטש קען אפזאגן, אבער יום כיפור און יובל ברענגען יעדן צוריק, אפילו קעגן זיין ווילן.
- 6:30 שבועות, דער פופציגסטער טאג, איז יובל און די פופציגסטע מדרגה, א מדרגה וואס איז באהאלטן און וואו די קללות און די סטרא אחרא האבן נישט קיין אנגריף.
- 8:44 יעדער איד, אפילו דער ערגסטער, האט א באהאלטענע גוטע נקודה וואס האט זיך קיינמאל נישט געוואלט אפטיילן פונעם רבונו של עולם, און יובל וועט זי צוריקברענגען צו איר שורש.
- 30:00 יובל און שמיטה זענען א צווייג פון דער מצוה פון השבת אבידה: אלעס וואס איז פארלוירן גייט צוריק צו זיין ערשטן בעל הבית.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:41 וואס האט שמיטה צו טון מיט הר סיני, ווי רש"י פרעגט?
תירוץ: 6:17 שמיטה און יובל זענען א צוריקקער צום רבונו של עולם, און יובל איז דער פופציגסטער, אזוי ווי שבועות, דער פופציגסטער טאג, ווען סיני האט אידן צוריקגעברענגט צו דער מדרגה פון די אבות; אלעס גייט צוריק צו סיני.
-
קשיא: 12:49 פארוואס שטייט דער פופציגסטער מאל יציאת מצרים אין דריטן פערזאן, "הוצאתי אותם"?
תירוץ: 13:05 ווייל די פופציגסטע מדרגה איז באהאלטן און העכער פון אונז; מען קען זי נישט אנרעדן גלייך.
-
קשיא: 21:20 אויב די קדושה פון יוסף און שרח האט באשיצט יעדן איד אין מצרים, פארוואס האט זי נישט דערגרייכט שלומית בת דברי?
תירוץ: 23:56 זייער קדושה האט דערגרייכט יעדע מדרגה חוץ דער פופציגסטער, און איר זון האט געדארפט די מדרגה, דערפאר זענען זי און ער נכשל געווארן.
-
קשיא: 34:56 ווי אזוי קען דער פסוק זאגן אז רות איז "צוריקגעקומען" פון מואב, אויב זי איז קיינמאל נישט געווען אין ארץ ישראל?
תירוץ: 35:03 איר נשמה האט געהערט אין ארץ ישראל, ממילא איז איר קומען אהין געווען א צוריקקער צו איר שורש.
מעשיות
-
36:34 רחל אמנו קומט צו דער ברית
א פרוי אין ארץ ישראל, די ווייב פונעם ברודער פון א מגיד שיעור, האט עטליכע יאר נאך דער חתונה נישט געהאט קיין קינדער. זי איז געגאנגען צו קבר רחל, אויסגעגאסן איר הארץ און געבעטן א קינד, און זי איז געהאלפן געווארן. ווען זי איז ארויס פונעם שפיטאל מיטן קינד, איז זי גלייך געפארן צו קבר רחל זיך באדאנקען און האט רחל געזאגט אז די ברית וועט זיין אין אכט טעג. ביי דער ברית איז געקומען אן אומבאקאנטע פרוי מיט אויסערגעווענליכע שיינקייט, וואס האט זיך אריינגעשטעלט אין יעדן בילד; ווען מען האט ארויסגענומען די בילדער איז אלעס ארויסגעקומען חוץ דעם ארט וואו זי איז געשטאנען, וואס איז געווען ליידיג. דער משגיח האט עס געהערט דורך רב מתי פינקלמאן, וואס האט עס געהערט פונעם ברודער.
אין דער מעשה: רחל אמנו, ר' מאטי פינקעלמאן
געדאנקען
- 3:34 שבת איז א צוריקקער וואס מען קען אפזאגן, אזוי ווי דער עבד וואס וויל בלייבן ביי שמיטה, אבער יום כיפור און יובל ציען א מענטש ארויס מיט געוואלד, ממילא איז יובל דער צוריקקער וואס איז פאר יעדן.
- 12:54 ביים פופציגסטן מאל יציאת מצרים, לויטן רמ"ק, זאגט די תורה "הוצאתי אותם" אין דריטן פערזאן, ווייל די פופציגסטע מדרגה איז באהאלטן און העכער פון אונז.
- 11:45 נאך די ניין און פערציג קללות אין גרופעס פון זיבן קומט דער פופציגסטער מאל, וואס ווייזט אז די סטרא אחרא האט א שליטה אויף ניין און פערציג מדרגות אבער נישט אויף דער פופציגסטער.
- 23:43 די קדושה פון יוסף און שרח האט באשיצט יעדן איד אין מצרים ביז צו דער פופציגסטער מדרגה, אבער נישט מער, און שלומית'ס זון האט געדארפט פונקט די מדרגה, דערפאר איז זי נכשל געווארן.
- 34:56 ביי רות שטייט אז זי איז "צוריקגעקומען" פון מואב, הגם זי איז קיינמאל נישט געווען אין ארץ ישראל, ווייל איר נשמה האט דארט געהערט; בית לחם, וואו רחל ליגט, איז קעגן דער מצוה פון יובל.
- 22:48 די פופציג טויזנט יובלות וואס דער משגיח האט געהערט זענען נישט א מאס פון צייט נאר פון מדרגות: דער תיקון פונעם נידריגסטן פאדערט א מדרגה פון פופציג טויזנט יובלות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אהליאב בן אחיסמך, אונקלוס, בלעם, בצלאל, דער בני יששכר, דער הייליגער אר"י, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יהושע בן פרחיה, יוסף הצדיק, נחשון בן עמינדב, ר' מאטי פינקעלמאן, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי משה קורדובירו, רבי שמעון בר יוחאי, רות, רחל אמנו, רש"י, שלומית בת דברי, שרח בת אשר
ערכים אבות הקדושים, אנא בכח, השבת אבידה, יובל, יציאת מצרים, מדריגה, נקודה, רבונו של עולם, רוצה אני, רשימו, שמיטה