מקבלים תורה מחדש; נחיצות הכנה לשבועות; לא לעשות מעיקר טפל ומטפל עיקר; לשפוך נפשו באהבה רבה

קאטאלאג: זמנים שבועות נומ׳ ⁨6⁩ פאקעט גייד ז׳ 31 תשס"ח (2007–08) אידיש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אום ראש חודש סיון לערנט דער משגיח אז מתן תורה קומט באמת צוריק יעדעס יאר, אז שבועות הייסט נאך זיין הכנה, און אז מען טאר נישט לאזן דאס וואכן ביינאכט קאליע מאכן דאס דאווענען און קריאת התורה אינדערפרי, וואס דאס איז דער עיקר פון קבלת התורה.

דער משגיח עפנט מיט רש"י אויף דעם וואס אידן זענען אנגעקומען קיין מדבר סיני אום ראש חודש סיון, און ער ערקלערט אז יעדער יום טוב חזר'ט זיך איבער יעדעס יאר, אזוי ווי א דרייענדיגע קארטל־קאסטן וואו יעדן טאג'ס קארטל קומט נאכאמאל ארונטער. ממילא איז יעדעס יאר מתן תורה: צדיקים ווי דער בעלזער רב זעען עס, און אפילו א גראבער מענטש'ס נשמה באקומט עס, אזוי ווי א צאן וואס מען האט פארנומט. ווייל דער יום טוב הייסט שבועות נאך די וואכן פון הכנה, לייגט דער משגיח א דגוש אויף תשובה אום ראש חודש סיון, אחדות, די באזונדערע מקוה פון שבועות און אן אהבה רבה מיט'ן גאנצן הארץ. ער ווארנט מען זאל נישט מאכן פונעם עיקר א טפל: וואכן א גאנצע נאכט און דערנאך שלאפן ביים דאווענען, ביי קריאת התורה און ביי דער קדושה פון מוסף, אזוי ווי א חתן וואס האט אויסגעגעבן אויף אלעס און פארגעסן דעם רינג. צום סוף רעדט ער וועגן פרשת נשא וואס קומט די יאר פאר שבועות, און בעט אויף ישועות.

ענינים: הכנה צו קבלת התורה · מתן תורה ביי הר סיני · כוונה אין דאווענען

סדר השיעור

  1. 0:00 יעדער יום טוב קומט נאכאמאל צוריק שטייט אינעם קאטאלאג

    אום ראש חודש סיון ברענגט דער משגיח רש"י אז מען איז געקומען קיין סיני בתשובה, און ערקלערט אז יעדער יום טוב חזר'ט זיך איבער יעדעס יאר, מיט א משל פון א דרייענדיגע קארטל־קאסטן. ממילא איז יעדעס יאר מתן תורה.

  2. 5:21 זען מתן תורה: דער שינאווער רב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער שינאווער רב האט געוואלט פארן קיין בעלזא כדי דורכצולעבן מתן תורה, און זיין טאטע דער צאנזער רב האט עס אים געוויזן אינדערהיים. ער ערקלערט אז יעדער איד לעבט דורך מתן תורה לויט זיין מדרגה, און די וואס שפירן גארנישט גלייכט ער צו א פארנומטן צאן; די גאנצע ספירה איז א הכנה צו דער קריאה פון די עשרת הדברות.

  3. 10:35 א יום טוב וואס הייסט נאך זיין הכנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז אויף קיין מצוה גרייט מען זיך נישט צו אזוי ווי אויף שבועות, און אז דער יום טוב הייסט נאך די וואכן פון הכנה און נישט נאך דער תורה. ער מאנט תשובה פון ראש חודש סיון, ווי רש"י לערנט, און די אחדות פון "לב אחד" וואס איז געווען פאר מתן תורה.

  4. 15:00 די מקוה פון שבועות און אהבה רבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א מקוה, אזוי ווי א סוכה, איז הייליג דורך די שמות הקדושים וואס די הלכות ברענגען אריין, און אז די מקוה פון שבועות אינדערפרי איז אן אנדער סארט מקוה. ער לייגט צו אז פסוקי דזמרה און אהבה רבה פון שבועות זענען א חלק פון דער הכנה, און דערמאנט ווי לאנג אהבה רבה האט געדויערט אין צאנז.

  5. 21:16 דאס וואכן און דער פארגעסענער רינג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווארנט אז מען זאל נישט וואכן א גאנצע נאכט און דערנאך דרעמלען ביים דאווענען און ביי דער קדושה פון מוסף, וואו עס איז דער גרויסער יחוד, און ברענגט פונעם ראפשיצער, פונעם בעל שם טוב און פונעם מנחת אלעזר. ער גלייכט עס צו א חתן וואס האט באצאלט פאר אלעס ביי דער חתונה, נאר דעם רינג פארגעסן.

  6. 26:19 דער אהבת ישראל און דער עיקר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער אהבת ישראל פון וויזשניץ האט געשיקט א גרופע ישיבה בחורים שלאפן, כדי זיי זאלן קענען דאווענען ווי עס דארף צו זיין, און זאגט אז ווער עס ווייסט אז א קורצע רו וועט אים נישט קלעקן זאל נישט וואכן שבועות ביינאכט. ער דערמאנט די תקנה פונעם אמרי אמת צו דאווענען פרי, און חזר'ט איבער: מען זאל נישט מאכן פונעם עיקר א טפל.

  7. 31:25 שבועות א טאג פון דין; טרערן ביי אהבה רבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט אז מען דארף זיך מורא האבן פאר שבועות מער ווי פאר ראש השנה, ווייל דעמאלט ווערט מען גע'דן אויף תורה און מצוות, און א בחור'ס הצלחה אין לערנען דאס גאנצע יאר קומט דערפון. ער מאנט אהבה רבה מיט טרערן, און קומט צוריק צו תשובה אום ראש חודש סיון, וואס אין אים ליגט שוין דער גאנצער שבועות.

  8. 35:08 פרשת נשא פאר שבועות; א תפילה אויף ישועות

    דער משגיח מערקט אן אז די יאר לייענט מען פרשת נשא פאר שבועות, וואס דאס טרעפט כמעט קיינמאל נישט, און זאגט אז אפשר איז עס כדי דער זכות פון די צוועלף נשיאים זאל מבטל זיין די צוועלף נשיאים פון ישמעאל אין א צייט פון סכנה. ער פארבינדט שבועות מיט משיח דורך דוד המלך און דעם בעל שם טוב, און ענדיגט מיט א מאנונג צו נוצן די קומענדיגע טעג און א ברכה מקבל צו זיין די תורה מיט שמחה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעדער יום טוב קומט נאכאמאל צוריק

0:04

היינט איז ראש חודש סיון, ווען אידן זענען אנגעקומען צום מדבר סיני (שמות יט, א). דער משגיח ברענגט רש"י (שמות יט, ב), וואס פרעגט פארוואס עס שטייט נאכאמאל אז מען איז אוועק פון רפידים, און ענטפערט אז דאס אוועקגיין איז געווען בתשובה פונקט ווי דאס אנקומען קיין סיני. א,ב

1:28

אלע ספרים זאגן אז יעדער יום טוב חזר'ט זיך איבער יעדעס יאר; "שנה" איז פון איבערחזר'ן. דאס יאר איז ווי א דרייענדיגע קארטל־קאסטן: יעדער טאג האט א קארטל וואס דערציילט וואס איז דעמאלט געשען, און ווען עס קומט ארונטער געשעט עס נאכאמאל. ממילא איז יעדעס יאר מתן תורה.

זען מתן תורה

5:21

דער שינאווער רב, דער זון פונעם צאנזער רב, האט געוואלט פארן שבועות קיין בעלזא, ווייל דארט זעט מען די קולות און די לפידים (שמות כ, טו) און מען הערט "אנכי" (שמות כ, ב). דער טאטע האט אים געהייסן בלייבן, און ביי דער קריאה האט ער עס אים געוויזן. ג,ד

7:01

גרויסע צדיקים זעען מתן תורה ממש; אנדערע שפירן א פחד אדער א ליכטיגקייט לויט זייער מדרגה. א גראבער מענטש שפירט גארנישט, ווי איינער וואס דער דענטיסט האט פארנומט, אבער זיין נשמה באקומט די אורות. די גאנצע ספירה איז א הכנה צו דעם מאמענט ווען מען לייענט די עשרת הדברות.

א יום טוב וואס הייסט נאך זיין הכנה

10:41

אויף קיין מצוה גרייט מען זיך נישט צו אזוי ווי אויף שבועות. רבי שמשון רפאל הירש שרייבט אז יעדער יום טוב הייסט נאך זיין ענין, אבער דער יום טוב הייסט שבועות, נאך די געציילטע וואכן (דברים טז, ט-י), און נישט "תורה": די הכנה גיט אים דעם נאמען. ה

12:54

דערפאר דארף מען פון ראש חודש סיון, ווי רש"י לערנט, תשובה טאן און נעמען אויף זיך צו לערנען מיט חיות. רש"י אויף "ויחן" לייגט צו די אחדות פון לב אחד, אן מחלוקת. ב,ו

די מקוה פון שבועות

15:10

דאס וואכן שבועות ביינאכט, זאגט דער משגיח, איז כדי מקבל צו זיין די תורה, און דערנאך גייט מען אין מקוה, וואס שבועות איז זי אן אנדער סארט מקוה. א מקוה איז נישט דאס וואסער נאר די שמות הקדושים וואס א כשר'ע מקוה האט, אזוי ווי א סוכה איז נישט די ברעטער מיט'ן שטרוי נאר די שכינה וואס רוט אין איר. אויך א מטבע פאר צדקה באקומט שמות, און פורים נאך מער.

18:39

רבי אהרן פון קארלין האט געזאגט אז מקוה איז נישט קיין מצוה, אבער זי ברענגט צו די גרעסטע מצוות. מיט רבי עקיבא'ס "מקוה ישראל" (משנה יומא ח, ט) זאגט דער משגיח אז די מקוה פון יום החמישים האט אנדערע שמות. אויך פסוקי דזמרה און אהבה רבה זענען הכנה; אין צאנז האט אהבה רבה געדויערט צוויי שעה, פון פאמעלעך זאגן, נישט פונעם זייגער. ז

דאס וואכן און דער פארגעסענער רינג

21:18

עס זענען דא נארישע מענטשן, זאגט דער משגיח, וואס מאכן פונעם עיקר א טפל: זיי וואכן א גאנצע נאכט און דרעמלען ביים דאווענען, כאטש דער גרויסער יחוד איז ביי דער קדושה פון מוסף. דער ראפשיצער האט געזאגט אז ער ווערט שיכור פון דער מגילה און פון יענער קדושה. דער בעל שם טוב האט געהייסן נישט רעדן און נישט שלאפן ביז נאך איר; פאר פשוט'ע אידן האט דער מנחת אלעזר געשריבן צו שלאפן פאר'ן דאווענען. ח

24:32

אזא איינער איז ווי א חתן וואס האט באצאלט פאר'ן קעיטערער, די פאטאגראפן און די בלומען, און דעם רינג פארגעסן. כלל ישראל איז דער חתן און די תורה די כלה; שלאפן ביי קריאת התורה איז קומען אן רינג.

דער אהבת ישראל און דער עיקר

26:39

ישיבה בחורים ביים אהבת ישראל פון וויזשניץ האבן געוואלט דאווענען פארטאגס און דערנאך עסן און שלאפן. ער האט זיי געזאגט אז מען עסט און שלאפט כדי צו דאווענען, נישט פארקערט, און זיי זענען געגאנגען שלאפן און געקומען דאווענען.

28:46

רוב יונגע לייט קומען אויס מיט דריי פיר שעה רו. אבער ווער עס ווייסט אז עס קלעקט אים נישט, זאגט דער משגיח, זאל נישט וואכן. דער אמרי אמת האט מתקן געווען צו דאווענען האלב זיבן, ממילא האבן חסידים געשלאפן שבועות ביינאכט. דער עיקר איז נישט צו פארביטן עיקר און טפל.

טרערן ביי אהבה רבה

31:25

רבי משה פון קאברין האט געזאגט אז מען דארף זיך מורא האבן פאר שבועות מער ווי פאר ראש השנה: דעמאלט ווערט מען גע'דן אויף ברויט, שבועות אויף תורה און מצוות. א בחור'ס הצלחה אין לערנען דאס גאנצע יאר קומט פון שבועות, דערפאר דארף מען זאגן אהבה רבה מיט כוונה; דער משגיח קען נישט פארשטיין ווי אן ערליכער בחור גיסט דארט נישט קיין טרערן.

33:25

צוריק צו רש"י, זאגט ער אז דער קארטל וואס פאלט היינט ביינאכט איז ראש חודש סיון, ווען אידן האבן תשובה געטאן; און ראש חודש, ווי ראש השנה, האט שוין אין זיך דעם גאנצן שבועות. ב

פרשת נשא פאר שבועות

36:00

די יאר קומט נשא, די לענגסטע סדרה, פאר שבועות, וואס דאס טרעפט כמעט קיינמאל נישט. ווען אידן זענען אין סכנה פון ישמעאל, זאגט דער משגיח א טעם: דער זוהר לערנט אז די צוועלף נשיאים פון נשא זענען מבטל די צוועלף נשיאים פון ישמעאל (בראשית יז, כ). שבועות איז א טאג פון משיח, דוד המלך'ס יארצייט, דערפאר ענדיגט רות מיט דוד (רות ד, כב), און דעם בעל שם טוב'ס יארצייט. ט,י,כ

38:25

ער מאנט נישט צו פארלירן די טעג פון תשובה און דערנאך די שלשת ימי הגבלה (שמות יט, טו), און בענטשט אז מען זאל מקבל זיין די תורה מיט שמחה. ל

מראי מקומות

תורה

  1. א Shemos 19:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04
  2. ג Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:21
  3. ד Shemos 20:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:21
  4. ה Devarim 16:9-10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:41
  5. י Bereishis 17:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:00
  6. ל לכאורה Shemos 19:15 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:25

כתובים

  1. כ Rus 4:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:00

משנה

  1. ז Mishnah Yoma 8:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:39

זוהר און קבלה

  1. ט Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:00

ראשונים

  1. ב Rashi on Shemos 19:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04, 12:54, 33:25
  2. ו Rashi on Shemos 19:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:54

אחרונים און חסידות

  1. ח Minchas Elazar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 21:18

עיקרי הדברים

  1. 1:28 יעדער יום טוב חזר'ט זיך איבער יעדעס יאר, אזוי ווי א קארטל אויף א דרייענדיגן ראד וואס קומט נאכאמאל צוריק, און ממילא איז יעדן שבועות באמת מתן תורה.
  2. 7:01 גרויסע צדיקים זעען מתן תורה אזוי ווי ביי הר סיני; אנדערע שפירן עס לויט זייער מדרגה, און אפילו די וואס שפירן גארנישט באקומען עס פונדעסטוועגן אין דער נשמה.
  3. 12:04 דער יום טוב הייסט שבועות, נאך די וואכן פון הכנה, ווייל די הכנה איז אזוי וויכטיג אז דער יום טוב ווערט אנגערופן נאך איר.
  4. 12:54 די הכנה נעמט אריין תשובה פון ראש חודש סיון, אחדות צווישן אידן, און די באזונדערע מקוה פון שבועות אינדערפרי.
  5. 21:18 דאס וואכן די גאנצע נאכט טאר נישט קומען אויפ'ן חשבון פון דאווענען, קריאת התורה און דער קדושה פון מוסף, וואס זיי זענען דער עיקר פון שבועות.
  6. 31:48 א איד'ס הצלחה אין לערנען דאס גאנצע יאר קומט פון שבועות, און אהבה רבה שבועות דארף מען זאגן מיט אן אויסגיסן פונעם הארץ.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:45 פארוואס שטייט נאכאמאל "ויסעו מרפידים", אז עס שטייט שוין אז מען איז געקומען קיין מדבר סיני?

    תירוץ: 0:55 רש"י ערקלערט אז דאס אוועקגיין פון רפידים איז געווען בתשובה, פונקט ווי דאס אנקומען קיין סיני איז געווען בתשובה.

  2. קשיא: 11:59 פארוואס הייסט דער יום טוב שבועות און נישט "תורה" אדער "מתן תורה", אז יעדער אנדער יום טוב הייסט נאך זיין ענין?

    תירוץ: 12:07 ווייל די הכנה צו מתן תורה איז אזוי וויכטיג אז דער יום טוב ווערט אנגערופן נאך איר.

  3. קשיא: 15:45 וואס איז א מקוה: סתם א זאמלונג פון וואסער?

    תירוץ: 16:16 ניין; די מקוה איז די שמות הקדושים וואס זענען אין וואסער דורכדעם וואס מען האט עס געמאכט על פי הלכה, אזוי ווי א סוכה איז די שמות און די שכינה וואס רוען אין איר.

מעשיות

  1. 5:21 דער שינאווער רב בלייבט אין צאנז

    דער שינאווער רב, הגם זיין טאטע איז געווען דער צאנזער רב, איז געווען א בעלזער חסיד און איז געפארן שבועות קיין בעלזא. ווען ער האט נאכאמאל געוואלט פארן, האט אים דער טאטע געפרעגט פארוואס. ער האט געענטפערט אז ביים בעלזער רב, ווען מען לייענט די פרשה פון מתן תורה, זעט מען און שפירט מען די קולות און די ברקים, און מען הערט ווי השם יתברך זאגט "אנכי", און מען לעבט דורך מתן תורה ממש. דער טאטע האט אים געזאגט ער זאל בלייבן, ער וועט עס דא אויך האבן; ער איז געבליבן, און ביי דער קריאה האט אים דער טאטע עס געוויזן.

    אין דער מעשה: דער שינאווער רב, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, the Belzer Rav

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

  2. 26:19 דער אהבת ישראל שיקט די בחורים שלאפן

    א גרופע תלמידים פון א ישיבה זענען געקומען צום אהבת ישראל פון וויזשניץ אויף שבועות. זיי זענען געווען געוואוינט צו דאווענען שחרית גלייך נאך עלות השחר, מאכן קידוש, עסן עפעס מילכיגס און גיין שלאפן. ווען דער רבי איז אריינגעקומען אין בית המדרש פארטאגס און געזען אז זיי גרייטן זיך צו מאכן אן אייגענעם מנין ווייל זיי זענען מיד, האט ער געזאגט אז מען עסט און מען שלאפט כדי צו דאווענען, און מען דאווענט נישט כדי צו עסן און שלאפן. זיי האבן עס פארשטאנען, זענען געגאנגען שלאפן, און געקומען צו שחרית.

    אין דער מעשה: דער אהבת ישראל

געדאנקען

  1. 1:43 דער משגיח טייטשט דאס ווארט "שנה" פון "שונה", איבערחזר'ן: דאס יאר איז ווי א דרייענדיגע קארטל־קאסטן, און ווען א טאג'ס קארטל קומט ארונטער צו דער אונטערשטער וועלט, געשעט נאכאמאל וואס עס איז געשען אין יענעם טאג.
  2. 7:33 אזוי ווי א פאציענט וואס דער דענטיסט האט אים געגעבן א נאדל, קען א גראבער מענטש גארנישט שפירן ביי מתן תורה, אבער עס געשעט באמת: זיין נשמה באקומט די אורות פון מתן תורה און נעמט זיי מיט אויפ'ן גאנצן יאר.
  3. 11:36 נישט אזוי ווי יעדער אנדער יום טוב וואס הייסט נאך דעם וואס געשעט אויף אים, הייסט שבועות נאך די וואכן פון ציילן פאר אים, און דאס ווייזט ווי וויכטיג די הכנה איז.
  4. 16:16 א מקוה, אזוי ווי א סוכה, איז נישט דאס וואסער אדער די ברעטער מיט'ן שטרוי, נאר די שמות הקדושים וואס די הלכות ציען אריין; די מקוה פון שבועות האט אנדערע שמות ווי א גאנץ יאר.
  5. 24:32 וואכן א גאנצע נאכט און שלאפן ביי קריאת התורה איז ווי א חתן וואס האט באצאלט פאר'ן קעיטערער, די פאטאגראפן און די בלומען, און איז געקומען צו דער חופה אן דעם רינג, ווייל כלל ישראל איז דער חתן און די תורה איז די כלה.
  6. 34:40 ראש חודש סיון, דער ראש פונעם חודש, האט שוין אין זיך דעם גאנצן שבועות, אזוי ווי ראש השנה האט אין זיך דאס גאנצע יאר.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 12:54 דער משגיח זאגט אז פון ראש חודש סיון דארף מען תשובה טאן און נעמען אויף זיך שטארקער צו האלטן די תורה, לערנען מיט חיות און מיט א געשמאק.
  2. 28:43 לויט דעם משגיח, ווער עס ווייסט אז די פאר שעה רו נאך דער נאכט וועט אים נישט קלעקן צו דאווענען מיט כוונה און זיך צוהערן צו קריאת התורה, זאל נישט וואכן שבועות ביינאכט.
  3. 32:17 דער משגיח זאגט אז שבועות אינדערפרי דארף מען זיין וואך און אויפגעלעבט, און זאגן אהבה רבה מיט גרויס כוונה, אויסגיסן דאס הארץ, אויב מעגליך מיט טרערן.
  4. 34:57 דער משגיח מאנט מען זאל נישט פארלירן די הייליגע טעג פאר שבועות אויף נארישקייטן, ווייל זיי זענען טעג פון הכנה און תשובה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער אהבת ישראל, דער אמרי אמת, דער בעלזער רב, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מנחת אלעזר, דער שינאווער רב, משה רבינו, רבי אהרן קארלינער, רבי משה קאברינער, רבי נפתלי ראפשיצער, רבי עקיבא, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י

ערכים אהבה רבה, כתר, מקוה, מתן תורה, נשיאים, פסוקי דזמרה, קריאת התורה, רבונו של עולם, שבועות, שלשת ימי הגבלה, שמות הקדושים, תשובה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט