חיבת הקב”ה לנו במראות הלילה

קאטאלאג: זמנים סעודת זאת חנוכה נומ׳ ⁨16⁩ פאקעט גייד ז׳ 21 תשע"א (2010–11) אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה, וואס עפנט דעם פינצטערן חודש טבת, ווייזט אידן די אהבה פונעם אייבערשטן, אזוי ווי דער אייבערשטער האט גערעדט מיט יעקב אבינו מיט חיבה "במראות הלילה" ווען ער איז אראפ קיין מצרים, און אז די ליכטיגקייט דארף מען מיטנעמען אין טבת אריין.

דער משגיח עפנט מיט וואס די ספרים זאגן, אז טבת איז א שווערער חודש, די צייט פון דער לענגסטער נאכט, פון חושך און הסתר פנים, און אז חנוכה שטייט ביים אנהייב דערפון כדי צו צעהאקן דעם קאפ פונעם רשע און ממתיק זיין די דינים, אז אידן זאלן קענען אדורכגיין טבת. ער פארבינדט דאס מיט פרשת ויגש: יעקב אבינו גייט אראפ אין גלות מצרים, דער חושך פון מקום, אזוי ווי טבת איז דער חושך פון זמן, און דער אייבערשטער זאגט אים "במראות הלילה" ער זאל נישט מורא האבן, ווייל דער אייבערשטער גייט מיט אים. חנוכה, וואס דער רמב"ם רופט א מצוה חביבה, איז א סימן פון דעם אייבערשטנס ליבשאפט, אזוי ווי "יעקב יעקב" און "אברהם אברהם" ביי דער עקידה. דער משגיח זאגט אז א איד דארף מיטנעמען די חביבות און ליכטיגקייט אין טבת אריין, זיך מחזק זיין אין תורה און תפילה, אויסנוצן די לעצטע שעות פון זאת חנוכה מיט אמונה פשוטה, ווי דער רוזשינער האט געזאגט, און מיטנעמען די גמרא, דעם סידור און דעם תהלים דורכן פינצטערן תקופה ביז משיח.

ענינים: דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · חודש טבת און עשרה בטבת · זאת חנוכה · הסתר פנים און יסורים

סדר השיעור

  1. 0:00 חנוכה ביים קאפ פונעם פינצטערן טבת

    דער משגיח שילדערט טבת אלס א שווערער חודש פון דער לענגסטער נאכט און הסתר פנים, און ער ערקלערט אז חנוכה, מיט וואס דער חודש הייבט זיך אן, צעהאקט דעם קאפ פונעם חושך און איז ממתיק די דינים, אז אידן זאלן עס קענען אדורכגיין.

  2. 7:01 יעקב גייט אראפ: "אל תירא" שטייט אינעם קאטאלאג

    פון פרשת ויגש ווייזט דער משגיח ווי יעקב אבינו גייט אראפ קיין מצרים, דער חושך פון מקום אזוי ווי טבת איז דער חושך פון זמן, און דער אייבערשטער זאגט אים במראות הלילה ער זאל נישט מורא האבן ווייל ער גייט מיט אים; א איד מיט אמונה קען זיך דערמיט דערקוויקן.

  3. 10:07 א מצוה חביבה: "יעקב יעקב" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז חנוכה איז א מצוה חביבה, א סימן אז דער אייבערשטער האט ליב די אידן, און ער גלייכט עס צו דעם טאפלטן "יעקב יעקב" פארן אראפגיין קיין מצרים און "אברהם אברהם" נאך דער עקידה, ביידע א לשון חיבה.

  4. 13:19 מיטנעמען די ליכטיגקייט פון זאת חנוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז א איד דארף מיטנעמען די חביבות פון מראות הלילה אין טבת אריין און זיך מחזק זיין אין תורה און תפילה; זאת חנוכה איז די גרעסטע ליכטיגקייט, און ער בעט אז דער הלל פון מארגן, דער לעצטער פון חנוכה, זאל באלייכטן די שווערע צייטן.

  5. 16:33 דורך טבת מיט אמונה פשוטה

    דער משגיח ברענגט דעם רוזשינערס ווארט אז א פשוטער איד קען אויפטאן מיט זיינע תפילות אום זאת חנוכה וואס א גרויסער צדיק טוט אויף ראש השנה, ער דערמאנט די ספרים אז טבת איז די שליטה פון די "כלבים" און א מעשה פונעם בני יששכר, און ער שליסט אז מ'גייט אדורך טבת דורך מיטנעמען חנוכה, די גמרא, דעם סידור און דעם תהלים ביז משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

חנוכה ביים קאפ פונעם פינצטערן טבת

4:15

דער משגיח שילדערט טבת אלס א שווערער חודש: תקופת טבת, די לענגסטע נאכט, א צייט פון חושך און הסתר פנים, ווען מ'גייט אריין אין דער רשות פון דער סטרא אחרא. דער חודש הייבט זיך אן מיט חנוכה, וואס איז גאנץ ליכטיג.

4:49

ער ברענגט דעם פסוק אין חבקוק "מחצת ראש מבית רשע": מיט חנוכה צעהאקט מען דעם קאפ פון טבת. חנוכה איז ממתיק די דינים און ממשיך חסדים, אז אידן זאלן קענען אריינגיין אין טבת און עס אדורכגיין. ווייל ראש חודש טבת פאלט אין חנוכה, און דער ערשטער טאג איז כולל דעם גאנצן חודש, ציט זיך דער כח פון חנוכה דורכן גאנצן טבת, און איר ליכטיגקייט איז דוחה דעם חושך. א

יעקב גייט אראפ: "אל תירא"

7:12

יעדע זאך וואס אידן גייען אדורך, זאגט דער משגיח, שעפט מען פון דער פרשה. אין ויגש גייט יעקב אבינו אראפ קיין מצרים, אריין אין דעם חושך און הסתר פנים פונעם גלות. טבת איז חושך אין זמן, און מצרים איז חושך אין מקום, דאס לאנד וואו די סטרא אחרא הערשט.

8:05

דארט רעדט דער אייבערשטער צו יעקב "במראות הלילה", וואס דער משגיח פארבינדט מיט די נעכט פון טבת, און זאגט אים ער זאל נישט מורא האבן אראפצוגיין, ווייל דער אייבערשטער גייט מיט אים און וועט אים ארויפברענגען. דאס דארף א איד אלעמאל וויסן, אזוי ווי דער פסוק אין תהלים "גם כי אלך בגיא צלמות" אז מ'האט נישט מורא ווייל דער אייבערשטער איז מיט אים; א איד מיט אמונה קען זיך דערמיט דערקוויקן. צער קען זיין, זאגט ער, אבער נישט קיין מורא. ד,ב,ה,ג

א מצוה חביבה: "יעקב יעקב"

10:07

דערנאך קומט חנוכה. דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז ס'איז א מצוה חביבה, און ער ערקלערט אז דערמיט ווייזט דער אייבערשטער די אידן אז ער האט זיי ליב; דאס איז א סימן פון חיבה. ו

11:00

די זעלבע חיבה ליגט אין דעם טאפלטן "יעקב יעקב", א לשון חיבה, אז יעקב זאל וויסן אויפן וועג קיין מצרים אז ער איז דעם אייבערשטנס קינד און וועט נישט פארלאזט ווערן. אזוי אויך ביי דער עקידה, וואו דער עיקר נסיון איז געווען דער הסתר פנים: מ'האט אברהם אבינו צוגעזאגט "כי ביצחק יקרא לך זרע" און דערנאך געהייסן "והעלהו שם לעולה", און פונדעסטוועגן האט ער זיך נישט געקימערט וועגן די קשיות און געטון דעם רצון השם. דערנאך איז געקומען "אברהם אברהם", וואס רש"י זאגט איז א לשון חיבה. ד,ז,ח,ט

12:21

דער נס פון חנוכה האט געוויזן אז דער אייבערשטער האט ליב די אידן אין יעדן מצב, ווי די גמרא זאגט אז אפילו בנים משחיתים ווערן קרויים בנים. ממילא, ווען טבת קומט מיט קעלט, ווינטן און לאנגע נעכט, דארף א איד מיטנעמען די ליכטיגקייט און חביבות פון חנוכה. י

מיטנעמען די ליכטיגקייט פון זאת חנוכה

13:25

דאס, זאגט דער משגיח, איז די שייכות פון פרשת ויגש צו דער צייט: ווען ס'ווערט טונקל, זאל מען קוקן אויף "יעקב יעקב", זיך דערמיט מחזק זיין און זיך נעמען צו תורה און תפילה. ד

14:13

זאת חנוכה איז א גרויסער זמן, ווייל זי פירט אריין אין טבת, און איר ליכטיגקייט איז די גרעסטע: די ליכטיגקייט פון שמונה, למעלה מן הטבע, העכער פון די זיבן. דערמיט גייט מען אריין אין דער געדיכטקייט פון טבת.

15:08

דאס צינדן איז שוין פארטיג, אבער להלל ולהודות איז נאך געבליבן. דער משגיח בעט מ'זאל מארגן פרי קומען צום לעצטן הלל פון חנוכה, ווייל הלל מיינט באלייכטן, ווי אין איוב "בהלו נרו עלי ראשי", אז עס זאל באלייכטן דעם גאנצן טבע אין די זייער שווערע צייטן פאר אידן און פאר דער וועלט. כ

דורך טבת מיט אמונה פשוטה

16:39

מ'דארף קוקן אויף דעם חושך פון טבת מיט דער ליכטיגקייט פון חנוכה, "כי נר מצוה ותורה אור" אין משלי. דער משגיח ברענגט דעם הייליגן רוזשינער, אז וואס א גרויסער צדיק קען אויפטאן ראש השנה מיט זיינע תפילות, קען א פשוטער איד יעצט אויפטאן מיט זיינע תפילות. מ'דארף נישט אריינגיין פארוואס; גענוג אז דער רוזשינער האט עס געזאגט, און מיט אמונה פשוטה זאל מען זיך נעמען צו זאת חנוכה ביזן לעצטן הלל און על הניסים. ל

18:33

אין ספרים שטייט אז תקופת טבת איז די שליטה פון די "כלבים", און דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר וועגן א גרויסן צדיק וואס האט געלערנט ביינאכט אין תקופת טבת, אין דער צייט פון ניטל, ווען א הונט איז אים אריינגעקומען אין שטוב.

19:21

אין דער צייט, שליסט דער משגיח, נעמט מען מיט חנוכה, די גמרא, דעם סידור און דעם תהלים, און אזוי גייט מען אדורך דעם טבת פון עקבתא דמשיחא, ביז עס וועט מקוים ווערן "וארח צדיקים כאור נגה" פון משלי. מ

מראי מקומות

תורה

  1. ב Bereishis 46:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:05
  2. ג Bereishis 46:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:05
  3. ד Bereishis 46:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:05, 11:00, 13:25
  4. ז Bereishis 21:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:00
  5. ח לכאורה Bereishis 22:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:00

נביאים

  1. א לכאורה Chavakuk 3:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:49

כתובים

  1. ה Tehillim 23:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:05
  2. כ לכאורה Iyov 29:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:08
  3. ל לכאורה Mishlei 6:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:39
  4. מ לכאורה Mishlei 4:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:21

תלמוד בבלי

  1. י לכאורה Kiddushin 36a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:21

ראשונים

  1. ו לכאורה Rambam, Hilchos Megillah v'Chanukah 4:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:07
  2. ט לכאורה Rashi, Bereishis 22:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:00

עיקרי הדברים

  1. 4:15 טבת איז א שווערער חודש פון לאנגע נעכט און הסתר פנים, און חנוכה ביים אנהייב דערפון צעהאקט דעם קאפ פונעם חושך און איז ממתיק די דינים, אז אידן זאלן עס קענען אדורכגיין.
  2. 8:56 מצרים איז דער חושך פון מקום אזוי ווי טבת איז דער חושך פון זמן, און ווען יעקב אבינו איז אראפ אהין האט אים דער אייבערשטער געזאגט "במראות הלילה" ער זאל נישט מורא האבן.
  3. 10:11 חנוכה איז א מצוה חביבה, מיט וואס דער אייבערשטער ווייזט די אידן אז ער האט זיי ליב.
  4. 13:00 א איד דארף מיטנעמען די ליכטיגקייט און חביבות פון חנוכה אין טבת אריין און זיך מחזק זיין אין תורה און תפילה.
  5. 14:16 די ליכטיגקייט פון זאת חנוכה איז די גרעסטע ליכטיגקייט, די שמונה וואס איז למעלה מן הטבע, און זי פירט אריין אין טבת.
  6. 18:33 טבת איז א צייט וואס די "כלבים" הערשן, און מ'גייט עס אדורך דורך מיטנעמען די ליכטיגקייט פון חנוכה, די גמרא, דעם סידור און דעם תהלים ביז משיח.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:15 ווי אזוי קענען אידן אדורכגיין טבת, דעם פינצטערן חודש פון הסתר פנים?

    תירוץ: 5:14 חנוכה ביים אנהייב דערפון איז ממתיק די דינים און ממשיך חסדים, און איר ליכטיגקייט איז דוחה דעם חושך פון טבת.

  2. קשיא: 10:11 פארוואס הייסט די מצוה פון חנוכה א מצוה חביבה?

    תירוץ: 10:15 ווייל דערמיט ווייזט דער אייבערשטער די אידן אז ער האט זיי ליב, אזוי ווי ביי "יעקב יעקב".

מעשיות

  1. 18:51 דער צדיק וואס האט געלערנט א טבת נאכט

    דער משגיח דערמאנט אז דער בני יששכר ברענגט וועגן איינעם פון די גרויסע צדיקים, אז ער האט געלערנט ביינאכט אין תקופת טבת, אין דער צייט פון ניטל. א הונט איז אים אריינגעקומען אין שטוב. דער משגיח דערציילט עס אין צוזאמענהאנג מיט די ספרים וואס זאגן אז די תקופה איז אונטער דער שליטה פון די "כלבים".

געדאנקען

  1. 8:53 טבת איז אין זמן וואס מצרים איז אין מקום: ביידע זענען די רשות פון חושך און הסתר פנים, ממילא איז יעקב אבינוס אראפגיין קיין מצרים אין פרשת ויגש דער דוגמא פאר'ן אריינגיין אין טבת.
  2. 4:52 חנוכה פאלט ביים קאפ פון טבת כדי די ליכטיגקייט זאל צעהאקן דעם "קאפ" פונעם חודש, און איר כח ציט זיך דורכן גאנצן חודש, אזוי ווי ראש חודש כולל דעם גאנצן חודש.
  3. 9:29 די "מראות הלילה" וואו דער אייבערשטער האט גערעדט צו יעקב זענען אנטקעגן די לאנגע נעכט פון טבת, און דאס טאפלטע "יעקב יעקב" איז א לשון חיבה וואס ווערט געזאגט גראד ביים שוועל פונעם גלות.
  4. 10:11 חנוכה הייסט א מצוה חביבה ווייל איר ענין איז צו ווייזן אידן אז דער אייבערשטער האט זיי ליב, פאר זיי גייען אריין אין דעם חושך.
  5. 15:55 הלל מיינט באלייכטן, ממילא דארף דער לעצטער הלל פון חנוכה באלייכטן דעם גאנצן טבע אין שווערע צייטן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 12:57 דער משגיח זאגט אז א איד דארף מיטנעמען די ליכטיגקייט און חביבות פון חנוכה אין טבת אריין.
  2. 13:59 ער זאגט אז מ'מוז זיך דערמיט מחזק זיין און זיך נעמען צו תורה און תפילה אינמיטן הסתר פנים.
  3. 15:35 ער בעט אז מ'זאל מארגן פרי קומען אין בית המדרש צום לעצטן הלל פון חנוכה.
  4. 17:43 ער זאגט אז מ'זאל זיך נעמען מיט אמונה פשוטה צו די לעצטע שעות פון זאת חנוכה, ביזן לעצטן על הניסים.
  5. 19:21 ער זאגט אז מ'זאל מיטנעמען די גמרא, דעם סידור און דעם תהלים דורך דער תקופה פון טבת.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער בני יששכר, דער רוזשינער, דער רמב"ם, יעקב אבינו, רש"י

ערכים המתקת הדינים, הסתר פנים, זאת חנוכה, טבת, למעלה מן הטבע, לשון חיבה, מצוה חביבה, סטרא אחרא, תקופת טבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט