אור המשיח נתגלה ע”י מסירת נפש (שייכות לפרשת וישב)

קאטאלאג: זמנים חנוכה נומ׳ ⁨14⁩ פאקעט גייד ז׳ 19 תשע"א (2010–11) אידיש 36 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 36 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דאס אורו של משיח וואס איז באהאלטן אין חנוכה און אין פרשת וישב ווערט נתגלה נאר דורך מסירת נפש, און דאס איז דער קשר צווישן וישב, חנוכה און י"ט כסלו.

דער משגיח עפנט מיט דעם מגיד'ס פאדערונג אז א בעל קורא זאל וויסן דעם שייכות פון יעדע פרשה מיט איר וואך, און פרעגט וואס איז דער שייכות פון וישב צו י"ט כסלו. חנוכה, ערקלערט ער, איז די התגלות פונעם אור הגנוז, דאס אורו של משיח: די מצוה גייט ארונטער למטה מעשרה טפחים אין רשות הרבים, כדי אנצוצינדן נשמות וואס זענען אראפגעפאלן אונטער די סטרא אחרא. דערפאר רעדט די איינציגע משנה וואס רירט אן חנוכה פון א נר למטה מעשרה, און דערפאר האט מען וועגן חנוכה ווייניג גערעדט ביז די דורות וואס זענען נאנט צו משיח. אין וישב זענען באהאלטן די נשמות פון ביידע משיחים: יהודה גייט ארונטער, און תמר ווארט ביז זי ברענט שוין איידער זי שיקט צו אים, ווייל קעגן מסירת נפש קען דער בעל דבר נישט מקטרג זיין. אויך יוסף ביי אשת פוטיפר, און די חשמונאים, זענען געגאנגען מיט מסירת נפש. צום סוף דערציילט ער פון דער מסירת נפש פונעם אלטן רבי'ן, פונעם צמח צדק און פונעם ריי"ץ, און זאגט אז א איד היינט מוז האבן מסירת נפש.

ענינים: דער באהאלטענער שורש פון משיח · מסירת נפש · יהודה און תמר · חודש כסלו און י"ט כסלו · משיח בן יוסף און משיח בן דוד

סדר השיעור

  1. 0:00 דעם מגיד'ס בעל קורא און די שאלה פון וישב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער מזריטשער מגיד האט געפרעגט דעם יונגן שניאור זלמן צי ער ווייסט דעם שייכות פון יעדע פרשה מיט איר וואך, איידער ער האט אים גענומען פאר א בעל קורא, און פרעגט וואס איז דער שייכות פון פרשת וישב צו י"ט כסלו. ער הייבט אן מיטן ווארט פון די ספרים הקדושים אז חנוכה איז די התגלות פונעם אורו של משיח.

  2. 3:30 חנוכה גייט ארונטער למטה מעשרה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אנטקעגן די גמרא אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה, מיט דער חנוכה ליכט וואס ווערט געשטעלט למטה מעשרה אין רשות הרבים כדי אנצוצינדן אראפגעפאלענע נשמות מיטן אור הגנוז. דערנאך מערקט ער אן אז די משנה און די קדמונים רעדן כמעט נישט פון חנוכה, נישט אזוי ווי פורים, בשעת די תלמידי הבעל שם טוב און דער בני יששכר רעדן דערפון באריכות.

  3. 6:44 פארוואס חנוכה איז געווען באהאלטן, און די איינציגע משנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער אור הגנוז פון חנוכה איז געבליבן באהאלטן ביי די קדמונים, וואס זענען נאך נישט געווען נאנט צו משיח; חנוכה דערגרייכט אפילו די פסולת שמנים וואס שבת קען נישט אנצינדן, די נשמות וואס משיח וועט קיבוץ מאכן פון קצה השמים. דערנאך ערקלערט ער פארוואס די איינציגע הלכה פון חנוכה אין דער משנה איז די הלכה פונעם גמל מיטן נר למטה מעשרה: אין דער הלכה ליגט דער גאנצער מהות פון חנוכה.

  4. 11:32 די נשמה פון משיח באהאלטן אין וישב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז די נשמות פון ביידע משיחים זענען באהאלטן אין וישב: יהודה גייט ארונטער, און פרץ ווערט געבוירן פון תמר אויף אן אופן פון גניזה, כדי עס זאל נישט זיין קיין קטרוג, מיט א משל פון איינעם וואס האט באהאלטן זיין געלט אינעם גנב'ס אייגענעם רענצל. דערנאך פרעגט ער פארוואס תמר האט געווארט ביז מ'האט זי ארויסגעפירט צו שריפה איידער זי האט געשיקט צו יהודה.

  5. 16:00 תמר'ס מסירת נפש באזיגט דעם בעל דבר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז דאס פייער האט שוין געכאפט תמר'ס בגדים ווען זי האט געשיקט צו יהודה, און ער האט תיכף מודה געווען. ער ערקלערט אז דער בעל דבר האט אפגעשטעלט משיח דורך ער און אונן, וואס זענען שפעטער געקומען אלס פרץ און זרח, דערפאר האט תמר גענוצט די איינציגע זאך וואס דער בעל דבר קען זיך נישט קעגנשטעלן, מסירת נפש, און יהודה האט אויך מקבל געווען די בושה מיט מסירת נפש.

  6. 20:15 יוסף און די חשמונאים: משיח דורך מסירת נפש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט די זעלבע מסירת נפש ביי יוסף, דער שורש פון משיח בן יוסף, וואס איז געשטאנען קעגן די סטראשונגען פון אשת פוטיפר און איז אנטלאפן אן זיין בגד. ביידע משיחים האבן געמוזט ארונטערגיין; אויך די חשמונאים האבן מלחמה געהאלטן קעגן דער מעכטיגער מלכות יון מיט מסירת נפש, און דערפאר איז חנוכה דאס אורו של משיח וואס א איד ציט אריין ווען ער צינדט חנוכה ליכט.

  7. 24:26 דער אלטער רבי און דער צמח צדק מעשה

    דער משגיח דערציילט אז דער ערשטער חסידישער ספר, תולדות יעקב יוסף, האט אנגעהויבן מגלה זיין די תורה של משיח, פנימיות התורה, וואס האט אויפגעוועקט א קטרוג אין הימל, און אז דאס וואס דער אלטער רבי האט עס פארשפרייט טיפער האט געפירט צו זיין ארעסט אין רוסלאנד, וואו ער האט זיך מודה געווען אז ער איז א תלמיד פונעם בעל שם טוב, און מ'האט אים באשולדיגט פאר'ן שיקן געלט קיין ארץ ישראל. דערנאך דערציילט ער ווי דער צמח צדק האט זיך אין מאסקווע נישט געוואלט אונטערשרייבן אויף א ליידיגן בריוו, און מ'האט אים געלאזט גיין.

  8. 30:54 דער ריי"ץ, די שלוחים, און מסירת נפש היינט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט די מסירת נפש פונעם ריי"ץ צו פארשפרייטן תורה אונטער די קאמוניסטן, און ווי ער האט געפאדערט די זעלבע פון זיינע חסידים, און פארבינדט חנוכה, כסלו, וישב און י"ט כסלו אלס טעג פון מסירת נפש. ער דערמאנט די שלוחים וואס פארן מיט מסירת נפש צו וויסטע ערטער אנצוצינדן אויסגעלאשענע נשמות מיטן כח פון פנימיות התורה, זאגט אז א איד היינט מוז האבן מסירת נפש, און ענדיגט מיט א ברכה אויפן אורו של משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דעם מגיד'ס בעל קורא און די שאלה פון וישב

1:30

דער משגיח דערציילט אז ווען דער מזריטשער מגיד האט געדארפט א בעל קורא, האט ער געפרעגט דעם יונגן שניאור זלמן צי ער ווייסט דעם שייכות פון יעדע פרשה און יעדע עליה מיט איר צייט, און ערשט ווען ער האט געענטפערט יא האט ער אים גענומען. אויב אזוי, פרעגט דער משגיח, וואס איז דער שייכות פון פרשת וישב צו י"ט כסלו? ער הייבט אן מיט די ספרים, בפרט דער בני יששכר, אז חנוכה איז די התגלות פונעם אורו של משיח. א

חנוכה גייט ארונטער למטה מעשרה

3:35

די גמרא אין סוכה זאגט אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה, אבער די חנוכה ליכט שטעלט מען למטה מעשרה אין רשות הרבים, אין דער רשות פון דער סטרא אחרא. דארט צינדט זי אן אראפגעפאלענע נשמות מיטן אור הגנוז וואס יעדער איד האט באהאלטן. פון דער אנדערער זייט מערקט ער אן אז אויף חנוכה, נישט אזוי ווי פורים, איז נישטא קיין מסכתא און כמעט קיין הלכה אין דער משנה. ב

פארוואס חנוכה איז געווען באהאלטן

6:48

דער אור הגנוז בלייבט באהאלטן אין גלות, ערקלערט ער, דערפאר האבן די קדמונים, וואס זענען נאך נישט געווען נאנט צו משיח, ווייניג גערעדט פון חנוכה, בשעת דער בני יששכר רעדט דערפון באריכות. חנוכה דערגרייכט אפילו די פסולת שמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת, ווי די גמרא אין שבת זאגט: נשמות וואס שבת דערגרייכט נישט, וואס משיח וועט קיבוץ מאכן אפילו פון קצה השמים, ווי דער פסוק אין דברים זאגט. א,ה,ו

9:42

דערפאר איז די איינציגע הלכה פון חנוכה אין דער משנה דער נר וואס האט אנגעצונדן דעם פלאקס פון א גמל, פון וואו די גמרא לערנט אפ אז מ'שטעלט עס למטה מעשרה: אין דער הלכה ליגט דער גאנצער מהות פון חנוכה. ג,ד

די נשמה פון משיח באהאלטן אין וישב

11:32

אין וישב, זאגט דער משגיח, זענען באהאלטן די נשמות פון ביידע משיחים. פרץ, דער שורש פון מלכות בית דוד, ווערט געבוירן פון יהודה און תמר אויף אן אופן פון גניזה, נאכן "וירד יהודה", כדי עס זאל נישט זיין קיין קטרוג; אזוי ווי איינער וואס האט באהאלטן זיין געלט איבער שבת אינעם רענצל פונעם גנב אליין, וואו דער גנב וועט קיינמאל נישט זוכן. ז

15:09

דערנאך פרעגט ער: פארוואס האט תמר, פאר א בית דין פון יצחק, יהודה און שם ווי דער מדרש זאגט, אזוי לאנג געווארט איידער זי האט געשיקט צו יהודה? ט

תמר'ס מסירת נפש באזיגט דעם בעל דבר

16:03

לויטן מדרש האט דאס פייער שוין געכאפט אירע בגדים, און יהודה האט תיכף מודה געווען. דער משגיח ערקלערט אז דער בעל דבר, וואס ווייסט אז משיח וועט אים מאכן א סוף, האט אפגעשטעלט משיח דורך ער און אונן, וואס זענען שפעטער געקומען אלס פרץ און זרח. דערפאר האט תמר גענוצט די איינציגע זאך וואס ער קען נישט מקטרג זיין, מסירת נפש, און אויך יהודה האט מקבל געווען די בושה מיט מסירת נפש. י

יוסף און די חשמונאים

20:32

אויך יוסף, דער שורש פון משיח בן יוסף, האט געהאט מסירת נפש: ער האט נישט געפאלגט אשת פוטיפר הגם זי האט אים געסטראשעט, און איז אנטלאפן און געלאזט זיין בגד אין איר האנט. ביידע משיחים האבן געמוזט ארונטערגיין, ווייל א ברענגער פון משיח דארף האבן מסירת נפש. אזוי אויך די חשמונאים, א קליין הייפעלע קעגן דער שטארקסטער מלוכה, און א איד וואס צינדט חנוכה ליכט ציט אריין דאס אורו של משיח.

דער אלטער רבי און דער צמח צדק

24:31

ווען דער ספר תולדות יעקב יוסף איז ארויס, דערציילט דער משגיח, האבן די צדיקים געזאגט אז מ'הייבט אן מגלה זיין די תורה של משיח, פנימיות התורה, און עס איז געווען א קטרוג אין הימל. ווען דער אלטער רבי האט עס פארשפרייט פיל טיפער, איז דער קטרוג אראפגעקומען אלס זיין ארעסט אין רוסלאנד. ר

26:18

ביים פארהער האט מען אים געפרעגט צי ער איז א תלמיד פונעם בעל שם טוב; ער האט געקענט זאגן ניין, ווייל ער איז א תלמיד פונעם מגיד, און ארויסגיין פריי, אבער ער האט געזאגט יא. מ'האט אים אויך באשולדיגט פאר'ן שיקן געלט קיין ארץ ישראל, נאנט צו די טערקן, רוסלאנד'ס שונאים, און נאך זיין באפרייאונג האט ער ווייטער געשיקט.

28:49

אזוי אויך דער צמח צדק, וואס מ'האט גערופן מיט נאך צוויי גדולים קיין מאסקווע: ער אליין האט זיך נישט געוואלט אונטערשרייבן אויף א ליידיגן בריוו צום צאר, און די באאמטע האבן זיי געלאזט גיין.

דער ריי"ץ, די שלוחים, און מסירת נפש היינט

31:14

דער ריי"ץ, זאגט ווייטער דער משגיח, איז ארעסטירט געווארן פאר'ן פארשפרייטן תורה, ישיבות און מקוואות אונטער די קאמוניסטן, און האט געפאדערט די זעלבע מסירת נפש פון זיינע חסידים, אפילו פארשיקט ווערן קיין סיביר. ממילא זענען חנוכה, כסלו, וישב און י"ט כסלו טעג פון מסירת נפש, ווען שלוחים פארן צו וויסטע ערטער אנצוצינדן אויסגעלאשענע נשמות מיט פנימיות התורה.

33:40

ער ענדיגט אז א איד היינט מוז האבן מסירת נפש, און בענטשט אז אלע אידן זאלן זוכה זיין צום אורו של משיח.

מראי מקומות

תורה

  1. ו Devarim 30:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:48
  2. ז Bereishis 38:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:32
  3. ח Bereishis 38:15 12:44 טעקסט מפתח
  4. כ Bereishis 38:25 16:12 טעקסט מפתח
  5. מ Bereishis 46:12 18:59 טעקסט מפתח
  6. פ לכאורה Bereishis 39:3 21:28 מפתח
  7. צ Bereishis 39:12 21:47 טעקסט מפתח
  8. ק Devarim 6:5 23:38 טעקסט מפתח

תרגום

  1. ל לכאורה Targum Onkelos, Bereishis 38:26 16:38 מפתח

משנה

  1. ג Mishnah Bava Kamma 6:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:42

תלמוד בבלי

  1. ב Sukkah 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:35
  2. ד לכאורה Bava Kamma 62b מפתח אינעם אויסשרייב: 9:42
  3. ה לכאורה Shabbos 21a מפתח אינעם אויסשרייב: 6:48
  4. ס לכאורה Sotah 10b 20:04 מפתח

מדרש

  1. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 15:09
  2. י Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 16:03
  3. ע Midrash (מקום נישט באשטימט) 20:41

אחרונים און חסידות

  1. א Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:30, 6:48
  2. ר Toldos Yaakov Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:31

תפילה און פיוט

  1. נ לכאורה Haggadah, Chad Gadya 18:27 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 3:12 חנוכה איז די התגלות פונעם אור הגנוז, דאס אורו של משיח, וואס יעדער איד טראגט באהאלטן אין זיך.
  2. 3:35 נישט אזוי ווי די שכינה וואס איז קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה, גייט די חנוכה ליכט ארונטער למטה מעשרה אין רשות הרבים, צו דערגרייכן נשמות וואס זענען אראפגעפאלן אונטער די סטרא אחרא.
  3. 11:32 די נשמות פון משיח בן דוד און משיח בן יוסף זענען באהאלטן אין פרשת וישב: אין דער ירידה פון יהודה און אין דער לידה פון פרץ, און אין יוסף'ס ירידה קיין מצרים.
  4. 19:29 קעגן מסירת נפש קען דער בעל דבר נישט מקטרג זיין, דערפאר מוז א ברענגער פון משיח האבן מסירת נפש, אזוי ווי תמר, יהודה און יוסף.
  5. 23:14 דער נס חנוכה אליין איז געקומען דורך דער מסירת נפש פון די חשמונאים, און א איד וואס צינדט חנוכה ליכט ציט אריין דאס אורו של משיח.
  6. 28:13 די נשיאי חב"ד, פונעם אלטן רבי'ן און ווייטער, האבן פארשפרייט פנימיות התורה מיט מסירת נפש, און דאס פארבינדט י"ט כסלו מיט וישב און חנוכה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:50 וואס איז דער שייכות פון פרשת וישב צו י"ט כסלו?

    תירוץ: 32:16 ביידע זענען וועגן דעם אורו של משיח וואס ווערט נתגלה דורך מסירת נפש, דער ענין פון וישב, פון חנוכה און פון די נשיאי חב"ד.

  2. קשיא: 9:53 פארוואס איז די איינציגע הלכה פון חנוכה אין דער משנה א דין נזיקין וועגן א נר למטה מעשרה?

    תירוץ: 10:17 ווייל אין דער הלכה ליגט דער מהות פון חנוכה: א ליכט וואס גייט ארונטער למטה מעשרה אין רשות הרבים, צו אידן וואס זענען אונטער דער שליטה פון דער סטרא אחרא.

  3. קשיא: 5:02 פארוואס האבן די קדמונים אזוי ווייניג גערעדט פון חנוכה?

    תירוץ: 6:44 ווייל חנוכה איז דער אור הגנוז פון משיח, וואס בלייבט באהאלטן אין די ימי הגלות; די קדמונים זענען נאך נישט געווען נאנט צו משיח.

  4. קשיא: 15:42 פארוואס האט תמר געווארט ביז מ'האט זי שוין געפירט צום פייער איידער זי האט געשיקט צו יהודה?

    תירוץ: 19:18 דער בעל דבר האט שוין צוויי מאל אפגעשטעלט משיח דורך ער און אונן; נאר מסירת נפש, וואס קעגן דעם קען ער נישט מקטרג זיין, האט געקענט ברענגען משיח, האט זי עס מקבל געווען.

מעשיות

  1. 1:30 דער מגיד פרובירט זיין בעל קורא

    דער מזריטשער מגיד האט אמאל געדארפט א בעל קורא, און מ'האט אים געזאגט אז דער יונגער שניאור זלמן קען ליינען. דער מגיד האט אים אריינגערופן אליין און אים געפרעגט צי ער ווייסט דעם שייכות פון יעדע פרשה מיט איר וואך, פון יעדע עליה מיט איר טאג, און דעם שייכות לויט דעם שורש פון זיין נשמה. יעדעס מאל האט ער געענטפערט יא, און דער מגיד האט געזאגט אז אויב אזוי קען ער זיין זיין בעל קורא.

    אין דער מעשה: דער מעזריטשער מגיד, דער בעל התניא

    דערציילט אין נאך 5 שיעורים ←

  2. 12:56 געלט באהאלטן אינעם גנב'ס רענצל

    א רייכער מאן איז געקומען אויף א חתונה מיט געלט וואס ער האט געדארפט באהאלטן איבער שבת, און ער האט אויסגעפונען אז צווישן די געסט געפינט זיך א גנב. האט ער באהאלטן זיין געלט אינעם גנב'ס אייגענעם רענצל, ווייל דארט וועט דער גנב נישט זוכן. גלייך נאך שבת האט ער צוריקגענומען זיין געלט פונעם גנב'ס רענצל; זיין אייגענער רענצל איז שוין געווען איבערגעדרייט און דורכגעזוכט, און מ'האט גארנישט געפונען.

  3. 26:05 דעם אלטן רבי'נס פארהער

    ווען דער אלטער רבי איז געשטאנען צום פארהער ביי זיין פראצעס אין רוסלאנד, האט מען אים געפרעגט צי ער איז א תלמיד פונעם בעל שם טוב. ווען ער וואלט געענטפערט ניין, וואלט מען אים פריי געלאזט, און ער האט באמת געקענט זאגן אז ער איז א תלמיד פונעם מגיד, אבער ער האט געזאגט אז ער איז א תלמיד פונעם הייליגן בעל שם טוב. איינע פון די טענות איז געווען אז ער האט געשיקט געלט קיין ארץ ישראל, וואס איז דעמאלט געווען אונטער די טערקן מיט וועמען רוסלאנד האט מלחמה געהאלטן, און אפן געמאנט אין בריוו מ'זאל שיקן; אפילו נאך זיין באפרייאונג האט ער ווייטער געשיקט געלט קיין ארץ ישראל.

    אין דער מעשה: דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מעזריטשער מגיד

  4. 28:42 דער צמח צדק וויל זיך נישט אונטערשרייבן

    דריי פון די גרעסטע גדולים פון רוסלאנד און ליטע האט מען גערופן קיין מאסקווע צו א פארהער, און איינער פון זיי איז געווען דער צמח צדק. מ'האט זיי געבעטן זיך אונטערשרייבן אונטן אויף א לאנגן בריוו צום צאר, און דעם תוכן וועט מען אריינשרייבן שפעטער, מיט א הבטחה אז עס וועט זיין גוטע זאכן. די אנדערע צוויי האבן זיך אונטערגעשריבן, דער צמח צדק האט זיך נישט אונטערגעשריבן. דערנאך האבן די באאמטע געזאגט אז ווייל דער קליינער רב וויל זיך מוסר נפש זיין, וועלן זיי אים נישט נאכגעבן, און מ'האט זיי געלאזט גיין.

    אין דער מעשה: דער צמח צדק

געדאנקען

  1. 9:53 די איינציגע הלכה אין דער משנה וואס רירט אן חנוכה, דער נר למטה מעשרה וואס צינדט אן דעם פלאקס פונעם גמל, איז נישט קיין צופאל: אין איר ליגט דער גאנצער מהות פון חנוכה, א ליכט וואס גייט ארונטער אין רשות הרבים.
  2. 6:29 די קדמונים האבן כמעט נישט גערעדט פון חנוכה ווייל איר ליכט איז דער אור הגנוז פון משיח; ערשט די דורות וואס זענען נאנט צו משיח, פון די תלמידי הבעל שם טוב און ווייטער, רעדן דערפון באריכות.
  3. 12:03 משיח'ס ייחוס איז געקומען דורך באהאלטענע זאכן וואס זעען אויס נידעריג, כדי דער בעל דבר, וואס ווייסט אז משיח וועט אים מאכן א סוף, זאל עס נישט באמערקן, אזוי ווי געלט וואס מ'באהאלט אינעם גנב'ס אייגענעם רענצל וואו ער וועט קיינמאל נישט זוכן.
  4. 19:18 תמר האט געווארט ביז זי האט שוין געברענט איידער זי האט געשיקט צו יהודה, ווייל דער בעל דבר האט שוין צוויי מאל אפגעשטעלט משיח דורך ער און אונן, און מסירת נפש איז די איינציגע זאך וואס ער קען זיך נישט קעגנשטעלן.
  5. 18:54 ער און אונן, דורך וועמען דער בעל דבר האט אפגעשטעלט משיח, זענען צוריקגעקומען בסוד הגלגול אלס פרץ און זרח, און תמר'ס מסירת נפש האט פארריכט דעם פריערדיגן דורכפאל.
  6. 24:53 דעם אלטן רבי'נס ארעסט איז געווען דער אפשפיגל אויף דער וועלט פון א קטרוג אין הימל קעגן מגלה זיין פנימיות התורה, די תורה של משיח, וואס ברענגט נענטער משיח.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 33:30 דער משגיח זאגט אז כדי צו זיין א איד היינט, מיט אלע נייע נסיונות וואס קומען אויף, מוז א איד האבן מסירת נפש.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אונן, די חשמונאים, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מעזריטשער מגיד, דער צמח צדק, דער ריי"ץ, זרח, יהודה, יוסף הצדיק, ער, פוטיפר, פרץ, רבי יהודה בר אילעאי, תמר

ערכים אור הגנוז, אורו של משיח, בעל דבר, למטה מעשרה, מסירות נפש, סודות התורה, סטרא אחרא, פסולת, קטרוג, רשות הרבים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט