“מי לה' אלי” - מסירת נפש ע"י דביקות בה'

קאטאלאג: זמנים חנוכה נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 18 תשכ"ט (1968–69) אידיש 59 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 59 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה איז געקומען דורך דער מסירת נפש פון די חשמונאים מיט'ן געשריי "מי לה' אלי", און אז יעדער איד קען דאס יעדעס יאר באנייען ווען ער גיט אוועק שטיקלעך פון זיין אייגענעם רצון פאר'ן אייבערשטן, בפרט אין די צייטן פון בלבול פאר משיח.

דער משגיח עפנט אז פון אלע מצוות איז חנוכה געבויט אויף מסירת נפש: די חשמונאים זענען ארויס צו א מלחמה וואס על פי טבע האט מען נישט געקענט געווינען, נאכ'ן געשריי "מי לה' אלי", וואס איז א איבערחזרונג פון דער מסירת נפש פון שבט לוי ביים עגל. יעדעס יאר קומען צוריק די זעלבע אורות, און די מצוות און מנהגים פון חנוכה זענען די עצות ווי אזוי מ'זאל זיי מקבל זיין. מסירת נפש, ערקלערט ער, מיינט נישט נאר שטארבן; נפש מיינט רצון, און ווער עס גיט אוועק זיין רצון פאר'ן אייבערשטן, אפילו אין קליינע שטיקלעך יעדן טאג, האט מסירת נפש. א רוטינע אידישקייט איז נאך נישט קיין עבודת השם. דורך דעם רמב"ם וועגן שבט לוי לערנט ער אז יעדער איינער וואס גיט זיך אוועק פאר'ן אייבערשטן ווערט ווי א לוי, און השם איז זיין חלק. חנוכה קומט אין די פינסטערסטע צייט, ווי דער "ערב" פון בלבול פאר משיח, וועמענס נסיון איז, ווי די עקידה פון אברהם אבינו, דער נסיון פון אמונה.

ענינים: מסירת נפש · דער נס חנוכה און די יוונים

סדר השיעור

  1. 0:00 חנוכה איז געבויט אויף מסירת נפש שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א אומקלארן אנהייב זאגט דער משגיח אז חנוכה, מער ווי יעדע מצוה, איז געקומען פון מסירת נפש: די חשמונאים האבן געשריגן "מי לה' אלי" און זענען ארויס צו א מלחמה וואס על פי טבע איז נישט געווען צו געווינען. ער ברענגט דעם רמב"ם אז נר חנוכה איז א מצוה חביבה, זאגט אז די זעלבע אורות קומען יעדעס יאר צוריק, און בינדט די חשמונאים צו שבט לוי ביים עגל.

  2. 6:51 זיך אנגרייטן מקבל צו זיין די אורות פון חנוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די הדלקה און די אנדערע מצוות און מנהגים פון חנוכה זענען די עצות וואס חז"ל האבן געגעבן כדי צו ווערן א כלי פאר איר ליכט. ער ווייזט אן אז מענטשן אויף דער וועלט געבן זיך אוועק פאר אלערליי אידעאלאגיעס, און זאגט אז כל שכן דארף א איד זיך אידענטיפיצירן מיט "מי לה' אלי" און זיין גרייט צו דער מסירת נפש וואס זיין צייט פאדערט.

  3. 10:22 נפש מיינט רצון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מסירת נפש מיינט נישט נאר זיך לאזן הרג'ענען; פון "אם יש את נפשכם" ווייזט ער אז נפש מיינט רצון, ממילא איז אוועקגעבן דעם רצון פאר'ן אייבערשטן מסירת נפש. ער זאגט אז א רוטינע אידישקייט איז נישט קיין עבודת השם, און אז א גאנצן טאג קליינע שטיקלעך מסירת נפש קען זיין גרעסער ווי איינמאל אוועקגעבן דאס לעבן.

  4. 15:10 דער בן מלך און דער צעבראכענער שטיין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט א משל פון די ספרים פון א בן מלך וואס איז געמשפט געווארן אז מ'זאל אויף אים אראפווארפן א שווערן שטיין; וויבאלד מ'האט נישט געקענט טוישן דעם געזעץ, האט מען צעבראכן דעם שטיין אויף קליינע שטיקלעך און זיי געווארפן איינס נאכ'ן אנדערן, און ער איז געבליבן לעבן. אזוי, זאגט ער, שטעלן זיך צוזאם די טעגליכע אנשטרענגונגען פון א איד קעגן זיין רצון, ביים דאווענען און אזוי ווייטער, צו א גרויסע מסירת נפש.

  5. 19:00 התקשרות צום צדיק און עפעס אוועקגעבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז משה רבינו האט געציילט די אידן כדי יעדער זאל האבן א קשר מיט אים און מיט זיינע ברכות, און זאגט אז די הצלחה פון א איד הענגט אין זיין קשר מיט'ן צדיק. ער דערציילט פון א איד וואס איז געקומען צום חידושי הרי"ם אנגעשפארט אויף א שטעקן, און שליסט אז יעדער איינער דארף אויף זיך נעמען, לויט זיין מדריגה, עפעס אוועקצוגעבן פון זיך; ווער עס האלט דעם "שטעקן" אין האנט איז נאך נישט גרייט.

  6. 23:57 חנוכה און די פנימיות פון א איד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט א קבלה פונעם בעל שם טוב דורכ'ן מגיד פון מעזריטש אז חנוכה קען מען מקבל זיין די פנימיות. ער ערקלערט אז די אינערליכסטע נקודה פון יעדן איד ווערט נתגלה דורך חנוכה און מסירת נפש. דער איבעריגער טייל פון דעם חלק איז צו קאליע אין דער אויפנאמע.

  7. 28:53 יעדער איד קען ווערן ווי שבט לוי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז שבט לוי האט נישט באקומען קיין חלק אין ארץ ישראל ווייל ער איז אפגעשיידט געווארן צו דינען דעם אייבערשטן, און אז יעדער מענטש וואס גיט זיך אזוי אוועק ווערט הייליג און השם איז זיין חלק, אזוי ווי דוד המלך האט געזאגט הגם ער איז נישט געווען פון שבט לוי. ער שטעלט אוועק מענטשן וואס לייגן אריין אלע כוחות אין פרנסה קעגן איינעם וואס קוקט ארויף צום רבונו של עולם אלס זיין נחלה, און בעט אז יעדער זאל חנוכה געבן דעם אייבערשטן א גרעסערן חלק פון זיין צייט און כוח.

  8. 35:21 ליכט אין דער פינסטערניש פון "ערב" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז חנוכה קומט אין דער פינסטערסטער צייט פון יאר און ברענגט אביסל ליכט פונעם רבונו של עולם אין דער פינסטערניש. ער ערקלערט אז "ערב" איז א צייט פון אויסמישעניש ווען מ'קען נישט אונטערשיידן, און "בוקר" קומט פון באקוקן, און זאגט אז די וועלט שטייט יעצט אין אזא "ערב" פאר משיח, ווען אלעס ווערט אויסגעפרואווט און מ'דארף זיך מחזק זיין אין אמונה.

  9. 40:16 אנצינדן פון אינעווייניג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק די מצוה צו אנצינדן אין דרויסן, ווען די אידישע שטוב איז געווען פול מיט ליכט וואס האט אריינגעלייכטן אין גאס, קעגן היינט, ווען דער "חוץ" איז אריינגעקומען אין שטוב. יעצט דארף מען אנצינדן פון אינעווייניג און אריינברענגען די ליכט פון תורה און חביבות התורה. אונזערע מנורות זענען אונז טייערער ווי די שיינערע ליכט פון גאס, ווייל הינטער זיי שטייט מסירת נפש.

  10. 44:35 דער ערשטער און לעצטער נסיון פון אברהם אבינו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק דעם ערשטן נסיון פון אברהם אבינו, ווען ער האט זיך געלאזט ארייווארפן אין פייער פון אור כשדים פאר א רבונו של עולם וואס ער האט אליין דערקענט, מיט דעם לעצטן, די עקידה, נאכדעם וואס השם האט אים צוגעזאגט "כי ביצחק". ער ברענגט פון ברסלב אז פאר משיח וועט דער עיקר נסיון זיין אמונה, און דעם רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים, ממילא איז די עקידה קעגן דעם לעצטן נסיון פאר משיח.

  11. 52:12 "קח נא": דער לעצטער נסיון פון אמונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז "קח נא" איז א בקשה: דער אייבערשטער האט געבעטן אברהם אבינו ער זאל באשטיין דעם לעצטן נסיון כדי מ'זאל נישט זאגן אז די פריערדיגע זענען געווען אן ממשות, און זאגט אז דער אייבערשטער בעט דאס זעלבע פון אידן היינט אין דעם נסיון פון בלבול, און ווארנט נישט צו ליינען אפיקורסות. ער רעדט פון אמונה פשוטה אן חשבונות, און פון אמונה און צדקה וואס ברענגען משיח; דער סוף פון דער אויפנאמע איז קאליע.

דער שיעור, אויסגעשריבן

חנוכה איז געבויט אויף מסירת נפש

2:07

דער משגיח זאגט אז פון אלע מצוות איז חנוכה דאס וואס איז אינגאנצן ארויסגעוואקסן פון מסירת נפש. אידן האבן אוועקגעגעבן זייער לעבן, טויזנטער זענען געהרג'עט געווארן, אין א מלחמה וואס על פי טבע האט נישט געקענט מצליח זיין. די חשמונאים האבן געשריגן "מי לה' אלי", און אלע זענען צוזאמגעקומען צו קעמפן, אזוי ווי אברהם אבינו האט זיך געלאזט ארייווארפן אין פייער פון אור כשדים. א

3:50

ער ברענגט דעם רמב"ם אז נר חנוכה איז א מצוה חביבה עד מאד. יעדן יום טוב קומען צוריק די זעלבע אורות, און חנוכה קען מען מקבל זיין די ליכט פון די חשמונאים. דאס געשריי, ערקלערט ער, איז שוין געהערט געווארן ביים עגל, ווען די בני לוי האבן אוועקגעלייגט זייערע אייגענע אינטערעסן און זיך אנגעשלאסן צו משה רבינו; די חשמונאים האבן עס באנייט, און עס חזרט זיך איבער יעדעס יאר. ב,א

זיך אנגרייטן צו דער ליכט

7:09

כדי מקבל צו זיין יענע ליכט, זאגט דער משגיח, דארף מען זיך אנגרייטן, און די הדלקה, די מנהגים און אלעס וואס חז"ל האבן געגעבן פאר חנוכה זענען עצות ווי אזוי צו ווערן א כלי דערצו. ער ווייזט אן אז מענטשן אויף דער וועלט געבן זיך אוועק אפילו פאר נארישע אידעאלאגיעס; כל שכן דארף א איד זיך אידענטיפיצירן מיט "מי לה' אלי" און זיין גרייט צו דער מסירת נפש וואס זיין צייט פאדערט. א

נפש מיינט רצון

10:22

מסירת נפש, ערקלערט דער משגיח, מיינט נישט נאר זיך ארייווארפן אין פייער אדער פאלן אין מלחמה. פון די ווערטער "אם יש את נפשכם" ווייזט ער אז נפש מיינט דעם רצון פון א מענטש. דער שטארקסטער רצון איז דער רצון צו לעבן, ממילא ווער עס לייגט אוועק זיין רצון פאר'ן רבונו של עולם גיט אוועק זיין נפש. ד

13:01

דערפון זאגט ער אז א רוטינע אידישקייט, גיין אין שול, דאווענען, ארבעטן און שלאפן פון געוואוינהייט, איז שיין, אבער נאך נישט קיין עבודת השם. עבודת השם מיינט אוועקגעבן דעם אייגענעם רצון, און א גאנצן טאג קליינע שטיקלעך דערפון קען זיין מער ווי איינמאל אוועקגעבן דאס לעבן.

דער בן מלך און דער צעבראכענער שטיין

15:52

דער משגיח ברענגט א משל פון די ספרים. א בן מלך האט עובר געווען אויף א געזעץ וואס זיין שטראף איז אז מ'זאל אויף אים אראפווארפן א שווערן שטיין, און דאס געזעץ האט מען נישט געקענט טוישן. האט מען צעבראכן דעם שטיין אויף קליינע שטיקלעך און זיי געווארפן איינס נאכ'ן אנדערן, און דער בן מלך איז געבליבן לעבן. אזוי, זאגט ער, איז א איד וואס צווינגט זיך צו דאווענען ווען ער וויל נישט, טאג טעגליך, מקיים א גרויסע מסירת נפש אין שטיקלעך.

דער צדיק און דער שטעקן

19:26

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז משה רבינו האט געציילט די אידן כדי יעדער זאל האבן א קשר מיט אים און באקומען זיינע ברכות, און זאגט אז די הצלחה פון א איד הענגט אין זיין קשר מיט'ן צדיק. ה

21:04

ער דערציילט פון א איד וואס איז צוגעלאפן צום חידושי הרי"ם און האט זיך געהאלפן מיט א שטעקן. דערפון שליסט ער אז יעדער איד דארף אויף זיך נעמען, לויט זיין מדריגה, עפעס אוועקצוגעבן פון זיך; ווער עס האלט דעם שטעקן אין האנט און גיט גארנישט אוועק איז נישט גרייט, און א שיינע רוטינע מאכט נאך נישט קיין עובד ה'.

די פנימיות פון א איד

24:27

דער משגיח ברענגט א קבלה פונעם בעל שם טוב דורכ'ן מגיד פון מעזריטש אז חנוכה קען מען מקבל זיין די פנימיות. די אינערליכסטע נקודה פון יעדן איד, ערקלערט ער, ווערט נתגלה דורך חנוכה און מסירת נפש.

יעדער איד קען ווערן ווי לוי

29:10

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם פארוואס שבט לוי האט נישט באקומען קיין חלק אין ארץ ישראל: ער איז אפגעשיידט געווארן צו דינען דעם אייבערשטן און לערנען זיינע משפטים. דערביי ברענגט ער רש"י אז "ברך ה' חילו" גייט אויף די חשמונאים. ו,ז

30:47

דער רמב"ם זאגט ווייטער אז נישט נאר שבט לוי, נאר יעדער מענטש וואס גיט זיך אזוי אוועק ווערט הייליג, השם איז זיין חלק, און ער באקומט וואס ער דארף אויף דער וועלט; דוד המלך, וואס איז נישט געווען קיין לוי, האט דאס געזאגט אויף זיך. ו

31:41

דער משגיח שטעלט אוועק מענטשן וואס לייגן אריין אלע כוחות אין פרנסה קעגן א לוי, וואס האט נישט קיין פעלד און הייבט אויף די אויגן צום רבונו של עולם אלס זיין נחלה. חנוכה, זאגט ער, קען יעדער איד ווערן א חלק פון שבט לוי ווען ער גיט דעם אייבערשטן מער שעות, מער כוח און מער פון זיין קאפ.

ליכט אינעם "ערב"

35:27

חנוכה קומט אין דער פינסטערסטער צייט פון יאר, זאגט דער משגיח, און ברענגט אביסל ליכט פונעם רבונו של עולם אין דער פינסטערניש. "ערב" איז א צייט פון אויסמישעניש ווען מ'קען גארנישט אונטערשיידן; "בוקר" קומט פון באקוקן, ווען מ'קען שוין יעדע זאך דערקענען.

38:33

די וועלט, זאגט ער, האלט יעצט אין אזא "ערב": פאר משיח קומט א גרויסע אויסמישונג, יעדע שיטה ווערט אויסגעפרואווט, און מ'דארף זיך מחזק זיין אין אמונה. פריערדיגע צדיקים האבן געזאגט אז אמונה וועט זיין דער גרעסטער נסיון.

אנצינדן פון אינעווייניג

41:23

די מצוה איז צו אנצינדן אין דרויסן, זאגט דער משגיח, און אמאל איז די אידישע שטוב געווען פול מיט ליכט וואס האט אריינגעלייכטן אין גאס. היינט איז דער "חוץ" אריינגעקומען אין שטוב, ממילא דארף מען פריער אנצינדן די מנורה פון אינעווייניג און אריינברענגען ליכט פון תורה און חביבות התורה.

43:46

די ליכט פון גאס מעגן זיין שיינער, אבער אונזערע מנורות זענען אונז טייערער, ווייל הינטער זיי שטייט די מסירת נפש פון יעדן דור.

דער ערשטער און לעצטער נסיון

45:06

דער משגיח שטעלט אוועק דעם ערשטן און דעם לעצטן נסיון פון אברהם אבינו. ביים ערשטן האט ער זיך געלאזט ארייווארפן אין פייער פאר א רבונו של עולם וואס ער האט אליין דערקענט, נאך איידער דער אייבערשטער האט מיט אים גערעדט. ביים לעצטן, די עקידה, האט דער אייבערשטער, וואס האט אים צוגעזאגט אז זיין זרע וועט קומען פון יצחק, אים יעצט געהייסן מקריב זיין יצחק'ן, א נסיון פון אמונה. כ

47:57

ער ברענגט פון ברסלב אז פאר משיח וועט אראפקומען א גרויסע אפיקורסות, און דער עיקר וועט זיין אמונה, וואס זי וועט אויסקלויבן ווער עס איז זוכה צו דער גאולה, אזוי ווי דער חושך אין מצרים.

51:02

מיט'ן רמב"ן אז מעשה אבות סימן לבנים שליסט ער אז די עקידה, דער לעצטער נסיון פון אברהם אבינו, איז קעגן דעם לעצטן נסיון וואס אידן וועלן האבן פאר משיח. ח

"קח נא": דער לעצטער נסיון

52:12

דער משגיח ברענגט דעם מדרש אויף "קח נא": "נא" איז א לשון בקשה. דער אייבערשטער האט געבעטן אברהם אבינו ער זאל באשטיין דעם נסיון, ווייל אנדערש וואלט מען געזאגט אז די פריערדיגע נסיונות האבן נישט געהאט קיין ממשות. ט,י

52:37

היינט, זאגט ער, בעט דער אייבערשטער דאס זעלבע פון די אידן: זיך האלטן שטארק אין דעם נסיון פון בלבול, נישט קוקן און נישט ליינען קיין אפיקורסות, און האלטן אן אמונה פשוטה אן חשבונות. אלע נסיונות פון די פריערדיגע דורות, זאגט ער, שטייען אויף דעם לעצטן.

56:28

ער שליסט אז אין דעם חושך דארפן אידן אריינברענגען ליכט, און רעדט פון אמונה און צדקה אלס דאס וואס ברענגט משיח.

מראי מקומות

תורה

  1. א Shemos 32:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:07, 3:50, 7:09
  2. ד לכאורה Bereishis 23:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:22
  3. ט Bereishis 22:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:12
  4. כ לכאורה Bereishis 21:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:06

מדרש

  1. י Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 52:12

ראשונים

  1. ב Rambam, Hilchos Megillah vaChanukah 4:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:50
  2. ג לכאורה Rambam, Hilchos Megillah vaChanukah ch. 3 8:28 מפתח
  3. ה לכאורה Ramban, Bamidbar 1:45 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:26
  4. ו Rambam, Hilchos Shemittah veYovel 13:12-13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:10, 30:47
  5. ז Rashi, Devarim 33:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:10
  6. ח לכאורה Ramban, Bereishis 12:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 51:02

עיקרי הדברים

  1. 2:07 פון אלע מצוות איז חנוכה פארדינט געווארן דורך מסירת נפש, אין א מלחמה וואס די חשמונאים האבן על פי טבע נישט געקענט געווינען.
  2. 3:10 דאס געשריי "מי לה' אלי" פון די חשמונאים איז א איבערחזרונג פון דער מסירת נפש פון שבט לוי ביים עגל, און עס חזרט זיך איבער יעדעס יאר חנוכה.
  3. 10:57 נפש מיינט דעם רצון פון א מענטש, ממילא מיינט מסירת נפש אוועקגעבן דעם רצון פאר'ן אייבערשטן, און קליינע שטיקלעך דערפון יעדן טאג קענען זיך צוזאמשטעלן צו מער ווי איינמאל אוועקגעבן דאס לעבן.
  4. 13:01 א רוטינע אידישקייט, פון געוואוינהייט, איז נאך נישט קיין עבודת השם; עבודת השם מיינט בייגן דעם אייגענעם רצון פאר'ן רבונו של עולם.
  5. 29:10 לויט דעם רמב"ם ווערט נישט נאר שבט לוי, נאר יעדער מענטש וואס גיט זיך אוועק פאר'ן אייבערשטן, הייליג, און השם איז זיין חלק און נחלה.
  6. 38:33 די צייט פאר משיח איז א "ערב", א צייט פון אויסמישעניש און בלבול, און איר גרויסער נסיון איז אמונה, אזוי ווי דער לעצטער נסיון פון אברהם אבינו ביי דער עקידה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 10:22 וואס איז מסירת נפש, אויב עס מיינט נישט נאר זיך ארייווארפן אין פייער אדער פאלן אין מלחמה?

    תירוץ: 11:25 נפש מיינט רצון, ממילא איז אוועקגעבן דעם רצון פאר'ן אייבערשטן, אפילו אין קליינע זאכן, מסירת נפש.

  2. קשיא: 15:21 ווי אזוי קען מען מקיים זיין א גזירה וואס פאדערט איין גרויסע מסירת נפש, אן שטארבן?

    תירוץ: 16:45 אזוי ווי אין דעם משל פונעם בן מלך צעברעכט מען דעם שווערן שטיין אויף קליינע שטיקלעך; א סך קליינע מסירת נפש'ן זענען עס מקיים.

  3. קשיא: 29:10 פארוואס האט שבט לוי נישט באקומען קיין נחלה אין ארץ ישראל?

    תירוץ: 29:20 ווייל ער איז אפגעשיידט געווארן צו דינען דעם אייבערשטן און לערנען זיינע וועגן; השם איז זיין נחלה, און יעדער וואס גיט זיך אזוי אוועק ווערט צוגעשלאסן דערצו.

  4. קשיא: 52:12 פארוואס האט דער אייבערשטער געזאגט "נא", א לשון בקשה, ביי דער עקידה?

    תירוץ: 52:19 דער אייבערשטער האט געבעטן אברהם אבינו ער זאל באשטיין דעם לעצטן נסיון, ווייל אן דעם וואלטן די פריערדיגע נסיונות נישט געהאט קיין ממשות.

מעשיות

  1. 20:30 א איד מיט א שטעקן ביים חידושי הרי"ם

    דער משגיח דערציילט אז דער חידושי הרי"ם איז געזעסן מיט זיין גבאי ווען א איד איז צוגעלאפן צו אים, און ער האט זיך געהאלפן מיט א שטעקן ווייל ער האט אליין נישט געקענט לויפן. א סך פונעם שמועס איז נישט קלאר אין דער אויפנאמע. דער משגיח לערנט דערפון אז דער חידושי הרי"ם האט פארשטאנען אז מ'דארף צוקומען צו העכערע מדריגות דורך עפעס אוועקגעבן, און ווער עס האלט זיך אן אין שטעקן און גיט גארנישט אוועק איז נאך נישט גרייט.

    אין דער מעשה: דער חידושי הרי"ם

געדאנקען

  1. 5:16 דאס געשריי "מי לה' אלי" פון די חשמונאים איז געווען א איבערחזרונג פון משה רבינו'ס געשריי ביים עגל, ווען שבט לוי האט אוועקגעלייגט זייערע אייגענע אינטערעסן; די חשמונאים, וואס זענען געווען פון שבט לוי, האבן באנייט יענע מסירת נפש, און דאס געשריי חזרט זיך איבער יעדן חנוכה.
  2. 14:43 וויבאלד נפש מיינט רצון, טוט א מענטש וואס בייגט זיין רצון פאר'ן אייבערשטן א גאנצן טאג מסירת נפש אין קליינע שטיקלעך, וואס קען זיין מער ווי איינמאל אוועקגעבן דאס לעבן, אזוי ווי אין דעם משל פונעם שטיין וואס מ'האט צעבראכן אויף שטיקלעך.
  3. 30:53 וואס שבט לוי האט נישט קיין לאנד איז נישט קיין חסרון נאר א מתנה וואס איז אפן פאר יעדן: ווער עס קוקט אויפ'ן רבונו של עולם אלס זיין נחלה אנשטאט אויף א פעלד, ווערט א טייל פון לוי, און חנוכה, דער יום טוב פון די חשמונאים וואס זענען געווען לויים, קען יעדער איד ווערן א חלק פון שבט לוי.
  4. 41:37 אמאל האט מען אנגעצונדן די חנוכה ליכט אין דרויסן ווייל די אידישע שטוב איז געווען פול מיט ליכט און האט געקענט אריינלייכטן אין גאס; היינט איז די גאס אריינגעקומען אין שטוב, ממילא דארף מען די ליכט פריער אנצינדן אינעווייניג.
  5. 45:06 דער ערשטער נסיון פון אברהם אבינו איז געווען מסירת נפש פאר א רבונו של עולם וואס ער האט אליין געפונען, איידער דער אייבערשטער האט אמאל גערעדט מיט אים; דער לעצטער, די עקידה, איז געווען א נסיון פון אמונה קעגן דעם אייבערשטנס אייגענע הבטחה, און יענער לעצטער נסיון איז דער מוסטער פונעם לעצטן נסיון פאר משיח.
  6. 37:37 "ערב" מיינט אויסמישעניש, ווען מ'קען נישט אונטערשיידן, און "בוקר" קומט פון באקוקן; די צייט פאר משיח איז אזא "ערב", און די קליינע ליכט פון חנוכה אין דער פינסטערסטער צייט געהערט דערצו.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 22:41 דער משגיח זאגט אז יעדער איד זאל אויף זיך נעמען, לויט זיין מדריגה, עפעס אוועקצוגעבן פון זיך פאר'ן אייבערשטן, און נישט בלויז האלטן א רוטינע.
  2. 34:29 ער בעט אז יעדער זאל חנוכה געבן דעם אייבערשטן א גרעסערן חלק: מער שעות, מער כוח און מער פון זיין קאפ.
  3. 42:28 ער זאגט אז מ'דארף יעצט אנצינדן פון אינעווייניג, און אריינברענגען ליכט פון תורה און חביבות התורה אין זיך און אין שטוב.
  4. 52:41 ער ווארנט נישט צו קוקן און נישט צו ליינען אפיקורסות אין דער צייט פון בלבול, און זיך מחזק צו זיין אין אמונה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דוד המלך, די חשמונאים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חידושי הרי"ם, דער מעזריטשער מגיד, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יצחק אבינו, משה רבינו, ר' נתן בראסלאווער, רש"י

ערכים אור כשדים, חשמונאים, מסירות נפש, מצוה חביבה, נחלה, נסיון, עבודת השם, עקידה, פנימיות, קבלת עול מלכות שמים, קודש הקדשים, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט